Fundamenten van het Geloof 6: Beproeving van het geloof

Gelooft u het getuigenis van God, zijn Zoon en zijn dienaren?

Wanneer wij een apparaat kopen, proberen wij dat uit; want we willen weten of het voldoet aan onze verwachting.
God doet iets dergelijks, door allen die zeggen dat zij Hem geloven, te beproeven, om zo aan het licht te brengen of zij menen wat zij zeggen. Want geloven is niet iets vaags en vrijblijvends, maar actief, werkend door liefde voor God en mensen. Ook stelt de mens niet zelf de criteria vast voor wat geloof is. God vraagt een door Hem bepaald geloof. Alleen wie dat geloof toont, komt in aanmerking voor het eeuwige leven dat Hij aanbiedt. De Here Jezus vroeg zich eens af:

“… als de Zoon des mensen komt, zal Hij dan het geloof vinden op aarde?” (Lucas 18:8)

Het zou daarom goed zijn wanneer wij regelmatig ernstig bij ons zelf onderzochten, door de Bijbel goed te lezen en te bidden tot God, of het geloof dat wij zeggen te hebben, wel overeenkomt met het geloof dat Hij van ons vraagt, zoals Paulus dringend adviseert in 2 Korintiërs 13:5

“Stelt uzelf op de proef, of u wel in het geloof bent, onderzoekt uzelf”.

Het eeuwige leven is te kostbaar om er nonchalant mee om te gaan, menend dat wij toch wel behouden worden. Paulus wil ons bewaren voor teleurstelling op de dag van het oordeel. Maar behalve dat wijzelf ons zouden moeten beproeven, doet God het ons ook. Daarbij weet Hij hoever Hij kan gaan, zodat wij net niet door de druk hoeven te bezwijken:

“U hebt geen bovenmenselijke verzoeking te doorstaan. God is getrouw, die niet zal gedogen, dat u boven vermogen verzocht wordt, want Hij zal met de verzoeking ook voor de uitkomst zorgen, zodat u er tegen bestand bent”.(1 Korintiërs 10:13).

“Want doordat Hijzelf (Christus) in verzoekingen geleden heeft, kan Hij hun, die verzocht worden, te hulp komen …”. (Hebreeën 4:15; zie ook 2:18)

In een aantal gevallen zijn verzoeken en beproeven synoniem.

God beproeft of verzoekt niet willekeurig, maar met een doel: de versterking en groei van ons geloof, zodat we onze hoop op eeuwig leven bij de komst van Jezus uit de hemel vasthouden. Doordat Hij ons beproeft, krijgen wij als het ware inzicht in de mate van ons geloof op dàt moment. Dit biedt ons de mogelijkheid van de ene fase tot een volgende fase van ons geloof te komen, zodat dit zich ontwikkelt, groeit. De groei en versterking van ons geloof worden zichtbaar in onze hoop en goede deugden:

“… want u weet, dat de beproefdheid van uw geloof volharding uitwerkt. Maar die volharding moet volkomen doorwerken, zodat u volkomen en onberispelijk bent en in niets tekort schiet”. (Jakobus 1:3-4)“.

.. wij weten, dat de verdrukking volharding uitwerkt, en de volharding be-proefdheid, en de beproefdheid hoop; en de hoop maakt niet beschaamd …”. (Romeinen 5: 3-5)

“…indien u slechts wel gegrond en standvastig blijft in het geloof …”.(Kolossenzen 1:21-23)

In de Bijbel wordt ook wel het woord tuchtigen gebruikt; niet in de zin van een straf uit afwijzing, maar juist van een correctie uit liefde, omdat God niet wil dat de mensen die Hij lief heeft, verloren gaan. Zoals een vader en opvoeder geeft Hij kaders aan voor ons leven, zodat wij daar niet buiten treden. Daarbij horen kleine straffen, die ons moeten behoeden voor veel ergere gevolgen. Wanneer wij aannemen wat Hij ons leert, zal ons geloof eeuwige vrucht dragen.

De grote onderwijzer Jezus vergeleek dit met een wijnbouwer, die de ranken van een druivenstok inkort, zodat deze meer en betere vrucht geeft:

“Allen, die Ik liefheb, bestraf ik en tuchtig Ik; wees dan ijverig en bekeer u”.(Openbaring 3:19)

“… want wie Hij liefheeft, tuchtigt de Here, en Hij kastijdt iedere zoon, die Hij aanneemt … Hij doet het (tuchtigen) tot ons nut, opdat wij deel krijgen aan zijn heiligheid … tucht brengt hun, die erdoor geoefend zijn, een vreedzame vrucht, die bestaat in gerechtigheid”. (Hebreeën 12:4-11; 5:14; zie Jeremia 10:23-24)

“Elke rank aan Mij (Jezus), die geen vrucht draagt, snoeit Hij (God), opdat zij meer vrucht zal dragen”. (Johannes 15:1-8)

In de eerste eeuw werd de sterkte van het geloof van de volgelingen van Christus vooral beproefd door verdrukking en lijden: bleven zij volharden bij uitbanning, vernedering, geseling en naderende dood, of zeiden zij uit angst dat Jezus niet leeft, en dat zij geen aanhangers van Hem waren?

“…dienende de Here met alle ootmoed, onder tranen en beproevingen, die mij (Paulus) overkwamen door de aanslagen van de Joden …”. (Hand. 20:19)

“Wees niet bevreesd voor hetgeen u lijden zult. Zie, de duivel zal sommigen van u in de gevangenis werpen, opdat u verzocht wordt … Wees getrouw tot de dood en Ik zal u geven de kroon des levens”. (Openbaring 2:10)

“Want doordat zij beproefd zijn gebleken in veel verdrukking …”. (2 Korintiërs 8:2; Romeinen 16:10)

Deze verdrukkingen maken deel uit van het louteringsproces dat God toepast, om enerzijds wie het niet waard is om het eeuwige leven te ontvangen uit te zuiveren, en anderzijds hen die het wel waard zijn geheel te zuiveren van de laatste resten van het kwade in hen:

“Geliefden, laat de vuurgloed, die tot beproeving dient, u niet bevreemden … Integendeel, verblijdt u naarmate u deel hebt aan het lijden van Christus, opdat u zich ook met vreugde zult mogen verblijden bij de openbaring van zijn heerlijkheid”. (1 Petrus 4:12-13)

“Verheugt u daarin (hoop), ook al wordt u thans … voor korte tijd door allerlei verzoekingen bedroefd, opdat de echtheid van uw geloof, kostbaarder dan vergankelijk goud, dat door vuur beproefd wordt, tot lof en heerlijkheid en eer blijke te zijn bij de openbaring van Jezus Christus”. (1 Petrus 1:6-7; zie ook Lucas 22:31-32a; voor echtheid van het geloof Openbaring 3:18).

Voor wie het ene en waarachtige geloof vasthoudt, door verdrukking en lijden, of die nu licht of zwaar is, maar ook in de verleidingen die wij in en buiten ons ontmoeten, geldt deze zaligspreking:

“Zalig is de man, die in verzoeking volhardt, want, wanneer hij de proef heeft doorstaan, zal hij de kroon des levens ontvangen, die Hij beloofd heeft aan wie Hem liefhebben”. (Jakobus 1:12)

°°°

Vraag ter overdenking:

Heeft u zelf in uw leven iets ervaren van de keuzes waarvoor God u stelt?

Beproeving houdt keuzemogelijkheid in en daarvoor heeft God ons een vrije wil gegeven. Hij geeft vooraf de keuzemogelijkheden aan, met de gevolgen die deze hebben voor onze toekomstige bestemming (Deut. 30:11-20; Joz. 24:14-18). God helpt ons daarbij de beste keus te maken (Ps. 25:12; Rom. 8:26-30).

De idee van de eeuwige voorbestemming is daarmee in tegenspraak. God weet weliswaar alle dingen, maar Hij bepaalde niet wat wij doen en laten, alsof wij robots of willoze marionetten zijn,maar wat onze bestemming zal zijn, juist naar wat Hij tevoren zag van ons (on)geloof en onze (on)gehoorzaamheid. Wat zou anders de zin zijn van bidden of God ons wil bewaren in en redden van beproeving (Matth. 6:13; Openb. 3:10; 2 Petr. 2:9)? Hij heeft de criteria bepaald voor wie geschikt is dienaar in zijn Koninkrijk te zijn en op grond daarvan oordeelt Hij ons (2 Tim. 2:19-22). God is rechtvaardig in zijn verkiezingen oordeel (2 Thess. 1:3-12; Rom. 3:4-6; 2:1-11; Efez. 1:3-14; Rom. 9:14-24). Zo kon God ook vooraf getuigen van de rechtvaardigheid van zijn Zoon (1 Petr. 1:11; Matth.12:17-18; 3:17; 17:5).

J.D.

+

Voorgaande

Fundamenten van het Geloof: De lankmoedigheid van God

Fundamenten van het Geloof 2: De levende en waarachtige God

Fundamenten van geloof 3: De Persoonlijkheid van God

Fundamenten van het Geloof 4: Engelen. Gods volmaakte dienaren

Fundamenten van het Geloof 5: De mens, geschapen naar Gods beeld en als Zijn gelijkenis

++

Lees ook

  1. Gods vergeten Woord 25 Varen op Bijbels Kompas 7 Vrienden van de Heer
  2. Alle dingen eertijds geschreven tot ons onderricht
  3. Christen genoemd
  4. Geloof
  5. Wat de Bijbel zegt omtrent Geloof
  6. Geloof Vertrouwen voor het ongeziene
  7. Geloof in Jezus Christus
  8. Geloof in slechts één God
  9. Geloof en Geloven
  10. Geloof voor God aanvaardbaar
  11. Geloof niet zonder daden
  12. Christus toebehorenden
  13. Christen mensen met ons geloof
  14. Geloof zonder risico tegenstrijdigheid
  15. Gehoorzamen aan God
  16. Volharding en Bijbelstudenten
  17. De aanduiding door Paulus en Jacobus van de werken die wij horen te doen
  18. Wereld van moeilijkheden en veel ongemakken
  19. Tijd door de Maker gegeven
  20. De Dag is nabij #6 Uitzien
  21. Aan een betere opstanding deelhebben

+++

Verder gerelateerd

  1. Paulus en Jakobus hulle skryf oor geloof en werke
  2. Geloof is een Overtuiging
  3. Heb Geloof – deel 2
  4. Gewone geloof
  5. Hoender of eier: Begrip of geloof?
  6. Heb Geloof – In Pijn & Leed (Deel 3)
  7. Bly net glo!
  8. Een ander verschijnsel van het een (4)
  9. Om mure te bou

Bijbel en Wetenschap: Schepping, intelligent design, evolutie (6) De Boodschap van de Bijbel zelf

Waar gaat het nu uiteindelijk om in deze discussie over ‘intelligent design’?

Enerzijds zijn er bijbelgetrouwe christenen, ervan overtuigd dat God bestaat en de wereld heeft geschapen: voor hen valt daar niet aan te tornen. Anderzijds zijn er wetenschappers, die op grond van onderzoek tot conclusies zijn gekomen waarvan zij terecht menen dat je daar niet zomaar aan voorbij kan gaan.

Met geen van beide standpunten is op zichzelf iets mis. Er is zelfs geen fundamentele reden waarom die met elkaar in conflict zouden moeten zijn. Maar de discussie is vervuild geraakt doordat hij aan beide kanten in handen viel van fundamentalisten, die er een ‘godsdienstoorlog’ van hebben gemaakt.

De essentiële denkfout

Aan christelijke zijde is de basisfout al ten tijde van de ‘Verlichting’ gemaakt, door goed bedoelende gelovigen die in hun optimisme meenden dat je nu een oude droom in vervulling kon doen gaan: het bestaan van God wetenschappelijk bewijzen. Maar dat kan zo niet, en dus lukte dat ook niet. Het opkomend atheïsme heeft die voorzet voor open doel vervolgens vol benut: als die gelovigen het met hen eens zijn dat alles wat waar is ook wetenschappelijk te bewijzen valt, en als zij er dan vervolgens niet in slagen dat bewijs te leveren, dan is daarmee afdoende ‘aangetoond’ dat God dus niet bestaat, als een soort ‘bewijs uit het ongerijmde’.

Het grondprincipe van geloof is echter:

“Gelukkig zijn zij die niet zien en toch geloven” (Johannes 20:29).

De ware gelovige gelooft om heel andere redenen dan die waar het in deze discussie voortdurend om gaat. En de ‘gelovige’ die voor zijn geloof wetenschappelijke bewijzen nodig heeft, zit bij voorbaat al op het verkeerde spoor. Die bewijsvoering dient dan ook niet om het geloof van gelovigen te versterken, maar om ongelovigen ‘plat’ te krijgen. Omdat het christendom zo onnadenkend is geweest zelf de discussie op deze basis aan te gaan, is zij vervolgens met haar eigen argumenten afgeslacht. Zij heeft, als een Eva, de verleider in haar hof uitgenodigd in de hoogmoedige overtuiging het debat met hem wel te zullen winnen, en kan nu niet meer terugvallen op het, op zichzelf juiste, argument dat de basis van dit debat zelf om te beginnen al volledig verkeerd is.

Wat de Bijbel ons werkelijk wil vertellen

“Wie tot God komt, moet geloven dat Hij bestaat” (Hebr. 11;6, NBG-51).

Dat moet het uitgangspunt zijn, niet het resultaat. Als de Schrift keer op keer spreekt over de wonderen van de schepping, is dat niet om Gods bestaan te bewijzen, maar om Zijn grootheid te benadrukken.

Een kind van God gelooft al in Zijn bestaan, en ziet om zich heen de bewijzen, niet van dat bestaan, maar van die grootheid en majesteit, en van Gods zorg voor Zijn kinderen.
Wij zijn de Schrift echter gaan lezen als beoordelaars in plaats van als leerlingen. Wij willen daarin vinden hoe God bezig is geweest in de schepping en niet waarom Hij dat allemaal heeft gedaan. Het eerste hoofdstuk van de Schrift vertelt ons dat God de aarde niet alleen maar heeft geschapen, maar dat Hij die vervolgens ook stap voor stap heeft ingericht en bewoonbaar gemaakt voor de mens. Dat moet ons leren dat de mens niet maar een toevallig bijproduct van die schepping is, maar het doel ervan, en dat wij mensen Hem dus kennelijk ter harte gaan. Maar wij gebruiken dat hoofdstuk alleen om uit te vinden hoeveel tijd het Hem koste om de klus te klaren, en hoe oud de aarde dus is; om het antwoord op die vraag vervolgens te gebruiken om onze mede gelovigen de maat te nemen: of de rechtzinnigheid van hun geloof wel door onze beugel kan. En we leiden er theorieën uit af over de wereld van voor de zondeval, gebaseerd op het feit dat God die situatie ‘zeer goed’ heeft genoemd (Gen. 1:31). Wat er in feite op neer komt dat wij God het recht ontzeggen die situatie zo aan te duiden wanneer die niet zou hebben voldaan aan onze criteria voor ‘zeer goed’.

Waar het echt om gaat

In de middeleeuwen was het een uitgemaakte zaak dat de aarde het middelpunt was van het heelal, want ‘dat stond duidelijk zo in de Bijbel’. En het was de christenheid volledig ontgaan dat de Schrift alleen spreekt van de aarde als het middelpunt van Gods doel met de schepping, en dat de vraag naar het fysieke middelpunt van het heelal daarvoor niet van belang is, en dat we het antwoord op die vraag daar dus ook niet kunnen vinden. In dat geval liggen de wetenschappelijke waarnemingen inmiddels echter zo duidelijk, dat de meeste van ons (hoewel niet allen!) daar intussen wel achter zijn. Maar het zou ons net zo duidelijk moeten zijn dat de beschrijving in Genesis 1 van de inrichting van die aarde (niet de schepping ervan) ons heel veel te vertellen heeft over Gods plan en doel met ons, en ook in dat geval helemaal niets over het fysieke proces. Maar op dat punt denken wij nog steeds middeleeuws, en dus gebruiken we dat hoofdstuk voor een totaal andere, volslagen onbijbelse, discussie.

De slotsom

Het wordt daarom hoog tijd terug te keren tot werkelijk bijbels denken.

“De hemel verhaalt van Gods majesteit, het uitspansel roemt het werk van zijn handen” aan hen die geloven (Ps 19:2),

om hun geloof te versterken. Maar het is geen wetenschappelijk bewijs voor Zijn bestaan, te gebruiken om anderen mee om de oren te slaan.

Genesis 1 maakt ons duidelijk dat

‘niets ons zal kunnen scheiden van de liefde van God’,

zoals ook het feit dat Hij,

‘toen wij nog zondaars waren’,

Zijn Zoon heeft gegeven om ons te verlossen uit de macht van de dood, ons daar nog verder van overtuigt. Maar het is niet bedoeld om ons een beschrijving te geven van Zijn werkweek, en al helemaal niet om er onze mede gelovigen de maat mee te nemen.

De middeleeuwen kenden felle discussies over de vraag hoeveel engelen konden dansen op de punt van een naald, maar niemands behoudenis heeft ooit afgehangen van het antwoord daarop. Zo zouden wij inderdaad moeten begrijpen dat deze schepping het resultaat is van een buitengewoon intelligent ontwerpplan, een plan bedoeld voor onze behoudenis. Maar dat zouden wij moeten koesteren als een kostbaar inzicht, ons door God geschonken om ons geloof te versterken, en om zo mogelijk te delen met anderen. Maar niet als een rechtvaardiging voor fundamentalistisch gedrag.

R.C.R.

+

Voorgaande

Schepping, intelligent design, evolutie – Ontstaan en ontwikkeling van het leven op aarde (1)

Schepping, intelligent design, evolutie – Ontstaan en ontwikkeling van het leven op aarde (2)

Schepping, intelligent design, evolutie (3) – Godsbewijzen van heidense filosofen en horlogemakers

Schepping, intelligent design, evolutie (4) Het ontstaan van het universum

Geloof en onderzoek: Schepping, intelligent design, evolutie (5) De atheïstische fundamentalist

Wetenschap en religie zijn met elkaar te rijmen

++

Aanvullende lectuur

  1. Grootste oorzaak van atheïsme in de wereld zijn de Christenen

Schepping, intelligent design, evolutie (4) Het ontstaan van het universum

In het voor gaande hoofdstuk hebben wij gezien dat er voldoende redenen zijn om een Bijzondere Maker achter het ontwerp van het universum te zien. Als wij het geheel bekijken zouden wij voldoende redenen om de doelgerichtheid van Zijn Werk te zien als een krachtige demonstratie van Zijn grootheid en wijsheid.

Bijbel en Wetenschap – Wetenschap en Bijbel: Geloof en onderzoek:

Schepping, intelligent design, evolutie (4) Het ontstaan van het universum

Het onwaarschijnlijke heelal

Maar in de fysica liggen de eigenschappen onveranderlijk vast: die wijzigen niet. En dus kun je daar uit wel conclusies trekken over hoe het vroeger was. Waar het in de biologie intussen moeiteloos mogelijk is te betogen, zelfs aannemelijk te maken, dat die buitengewoon goede aanpassing van allerlei levensvormen op den duur vanzelf is ontstaan, kan dat voor de wetten van de fysica absoluut niet. Maar dan moet die buitengewoon goede onderlinge afstemming van natuurwetten waar het hele bestaan van ons heelal van afhangt, er dus van het begin af aan zijn geweest. En die goede onderlinge afstemming is juist de laatste decennia zo vreselijk duidelijk geworden. Als die er niet zou zijn, zou dit heelal nooit hebben bestaan, of in elk geval nooit lang genoeg om een aarde met levende wezens voort te brengen. Dan waren wij er nu dus echt niet geweest. Zonder in detail te gaan, kan ik u melden dat moderne fysici het er redelijk over eens zijn dat een heelal zoals wij dat bewonen een buitengewoon uitzonderlijke toevalligheid zou zijn, wanneer dat geheel als gevolg van toeval zou zijn ontstaan.

Artistieke weergave van een niveau 2 multiversum.

Waarom zien we wat we zien

Als mogelijk rationele verklaring voor dit ‘schijnbare’ toeval wordt wel het zogenaamd ‘anthropisch principe’ aangedragen. {het door Robert Dicke voorgestelde en door John D. Barrow en Frank J. Tipler verder uitgewerkte idee dat er een nauw verband bestaat tussen ons mens-zijn en de eigenschappen van het heelal. } Dit bestaat in twee varianten; een sterke en een zwakke versie. In beide gevallen is het uitgangspunt dat het nooit helemaal toevallig kan zijn dat het heelal dat wij waarnemen, die buitengewoon opvallende combinatie van eigenschappen heeft; want als die er niet zou zijn, zouden wij nu niet bestaan, en het dus ook niet kunnen waarnemen en ons daarover verbazen. Anders gezegd: een heelal dat wij waarnemen moet noodzakelijkerwijs wel een dergelijke uitzonderlijke combinatie van eigenschappen bezitten. De sterke versie zegt dan verder: OK, het is erg toevallig, maar ook iets dat erg toevallig is, kan uiteindelijk gebeuren, en wij zijn degenen die deze mazzel hebben. De zwakke versie zegt: er zijn gewoon heel erg veel universa (heelallen), nu (als het ware naast elkaar), of ooit geweest (als het ware opvolgend na elkaar), en noodzakelijkerwijs wonen wij dan uiteraard in dat ene universum waar het ontstaan van leven mogelijk was. Dan is het dus niet meer toevallig dat er zo’n speciale variant bestaat, want er zijn er zoveel (geweest) dat dit statistisch mogelijk is, maar het is ook niet toevallig dat het heelal van ons die speciale variant is, want een andere mogelijkheid is er niet.

Is dit wetenschap?

De relevante vraag is echter: kun je die ‘verklaring’ volgens het anthropisch principe beschouwen als wetenschap?

Daaraan bestaat bij een aantal wetenschappers terechte twijfel. Het is geen theorie die je kunt toetsen (de basisvoorwaarde voor een wetenschappelijke theorie), want er is geen enkele reële mogelijkheid om het bestaan van andere universa vast te stellen. Maar dan is het niet meer dan een onbewijsbaar ‘geloof’, en dan kun je je terecht afvragen waarom het geloof ineen onbegrensd aantal universa rationeler zou zijn dan het geloof ineen onbegrensde God, zoals een van hen eens opmerkte. Het opmerkelijke is overigens dat die bepaalde wetenschapper begon met een poging een rationele verklaring te geven voor het bestaan van dat buitengewoon onwaarschijnlijke heelal van ons, maar intussen (blijkens zijn achtereenvolgende boeken) al is opgeschoven naar de mening dat de meest waarschijnlijke verklaring toch moet zijn gelegen in het bestaan van een of andere vorm van intelligentie die het zo ontworpen heeft. Met andere woorden: intelligent design, maar dan voor het geheel (het heelal in zijn totaliteit) in plaats van voor een deelonderwerp (het leven op aarde). Of je die intelligentie dan God wil noemen, moetje volgens hem dan maar voor jezelf uitmaken.

Een interessante gedachte van een wetenschapper die er niet op uit was het bestaan van God te bewijzen, maar die wel eerlijk genoeg is om strikt wetenschappelijk te blijven redeneren. Want dat laatste is lang niet altijd het geval; maar daar wil ik de volgende keer naar kijken.

Conclusie

De conclusie nu lijkt echter te zijn dat er voldoende reden is om te geloven in een intelligent design (intelligent ontwerp), maar dat daar betere redenen voor zijn dan te wijzen op de veelheid aan levensvormen.

R.C.R.

+

Voorgaande

Wetenschappers, filosofen hun zeggen, geloven en waarheden

Schepping, intelligent design, evolutie – Ontstaan en ontwikkeling van het leven op aarde (1)

Schepping, intelligent design, evolutie – Ontstaan en ontwikkeling van het leven op aarde (2)

Schepping, intelligent design, evolutie (3) – Godsbewijzen van heidense filosofen en horlogemakers

Fundamenten van het Geloof 2: De levende en waarachtige God

Fundamenten van het Geloof 2: De levende en waarachtige God

Gelooft u het getuigenis van God, zijn Zoon en zijn dienaren?

De levende en waarachtige God

Geloof richt zich op het niet-waarneembare, wetenschap houdt zich bezig met het aantoonbare. Dat er geen wetenschappelijk bewijs zou zijn voor het bestaan van God, wil nog niet zeggen dat Hij niet bestaat. God bestaat niet omdat wij dat denken of geloven, maar Hij vraagt ons te geloven dat Hij er is en dat het zin heeft naar Hem te luisteren en Hem te dienen. Zonder Hem heeft geloven geen betekenis of doel. Buiten Hem is er geen God is zijn polariserende stelling:
“Weet daarom heden en neem het ter harte, dat de HERE de enige God is in de hemel daarboven en op de aarde hier beneden, er is geen ander”. (NBG Deuteronomium 4:39; vergelijk Jesaja 45)

Wie verwacht enig loon te ontvangen voor het leven dat hij of zij nu leidt, moet voldoen aan twee hoofdvoorwaarden:

“Want wie tot God komt moet geloven dat Hij bestaat en een beloner is voor wie hem ernstig zoeken”. (NBG Hebreeën 11:6)

Hoe kunnen wij weten dat God bestaat? En Wie is Hij?

De eerste vraag kan alleen worden beantwoord door God Zelf. Niemand heeft Hem ooit gezien en zijn bestaan moet daarom blijken uit het bewijs dat Hijzelf daarvan geeft: de voor ons merkbare gevolgen van wat Hij doet. God maakt Zich bekend als de Schepper, de Formeerder van nieuwe dingen, van iets dat voordien niet bestond, of wat nog niet gezien kon worden. Hij zegt zelfs iets dat verging opnieuw te kunnen genereren, bijvoorbeeld door een mens op te wekken, die weerkeerde tot het stof waaruit hij werd gemaakt:

“Door het geloof verstaan wij, dat de wereld door het woord van God tot stand gebracht is, zodat het zichtbare niet ontstaan is uit het waarneembare”. (NBG Hebreeën 11:3)

“…die God…die de doden levend maakt en het niet zijnde tot aanzijn roept”. (NBG Romeinen 4:17)

Het geloof dat God in Hem vraagt is geen vaag besef maar een vast vertrouwen dat het zo is of zal zijn wat Hij zegt. Daarnaast getuigen ontwerp en functioneren van de natuur als geheel en de schoonheid van de schepping met de daarin verborgen krachten dat er een Schepper moet zijn:

“Het geloof nu is de zekerheid van (het vertrouwen op de) de dingen, die men hoopt, en het bewijs van de dingen, die men niet ziet”. (NBG Hebreeën 11:1)

Gelooft u het getuigenis van God, zijn Zoon en zijn dienaren?

“De hemelen vertellen Gods eer, en het uitspansel verkondigt het werk van zijn handen…Het is geen sprake en het zijn geen woorden, hun stem wordt niet vernomen: toch gaat hun prediking uit over de ganse aarde en hun taal tot aan het einde van de wereld” (Psalm 19:2-7)

Paulus schreef dat wie Gods’ bestaan niet erkent geen excuus heeft:

“Want hetgeen van Hem niet gezien kan worden, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid, wordt sedert de schepping van de wereld uit zijn werken met het verstand doorzien” (NBG Romeinen 1:20)

Psalm 33 is een overdenking van de consequenties van dat feit:

“Door het woord van de HERE zijn de hemelen gemaakt, door de adem van zijn mond al hun heer…De ganse aarde vreze voor de HERE, al de bewoners van de wereld moeten voor Hem ontzag hebben. Want Hij sprak en het was er, Hij gebood en het stond er”. (NBG Psalm 33:6-9)

Dat alles tot stand kwam door Gods’ machtswoord is het getuigenis van de Bijbel, waarin God heeft geopenbaard wat Hij heeft gedaan. Dit is geen mythe, maar een feit. Wanneer wij het woord van mensen niet vertrouwen, dat van de mensenzoon Jezus dan toch wel, mogen wij hopen, want Hij zei eens:

“Hebt u niet gelezen, dat de Schepper hen van den beginne als man en vrouw heeft gemaakt?” (NBG Mattheüs 19:4)

“Mijn Vader werkt tot nu toe, en Ik werk ook” (NBG Johannes 5:17)

God heeft Zich niet teruggetrokken na zijn scheppingswerk, zoals velen menen, en Hij is ook niet dood, maar Hij leeft en werkt aan de voltooiing van zijn plan. Zonder Hem zouden wij niets zijn of kunnen. In hetzelfde geloof als zijn Here maakte Paulus God overal bekend als:

“de levende God, die de hemel, de aarde, de zee en al wat erin is gemaakt heeft”. (NBG Handelingen 14:15)

“De God, die de wereld gemaakt heeft en al wat daarin is, die een Heer is van hemel en aarde…daar Hij zelf aan allen leven en adem geeft. Hij heeft uit één enkele het gehele menselijke geslacht gemaakt om op de ganse oppervlakte van de aarde te wonen en Hij heeft de hun toegemeten tijden en grenzen van hun woonplaatsen bepaald, opdat zij God zouden zoeken, of zij hem al tastende vinden mochten, hoewel Hij niet ver is van een ieder van ons. Want in Hem leven wij, bewegen wij ons en zijn wij…”. (NBG Handelingen 17:24-28)

Het bijzondere van het volk Israël is het geloof in één God. Andere volken kenden vele goden, die verantwoordelijk waren voor het goede en kwade dat hen overkwam. Maar de God die uit het nageslacht van Abraham, Isaak en Jakob het volk Israël heeft geformeerd, zegt dezelfde te zijn als Die de hemel en de aarde, en al wat daarin en daarop is, gemaakt heeft:

“De HERE is de waarachtige God, Hij is de levende God…De goden, die de hemel en de aarde niet gemaakt hebben, zullen vergaan van de aarde en van onder de hemel. Hij maakt de aarde door zijn kracht, Hij bereidt de wereld toe door zijn wijsheid en breidt de hemel uit door zijn verstand…Hij is de Formeerder van alles en Israël is de stam van zijn erfenis: HERE der heerscharen is zijn naam”. (NBG Jeremia 10:1-16; 51:15-19; vergelijk Jesaja 45)

Gelovigen in Israël en in de eerste christelijke gemeenten geloofden in deze ene God, die Zich openbaart in de Bijbel en de werken van zijn hand.

Vraag ter overdenking: Wanneer u zegt in de God van de Bijbel te geloven, Wie is Hij dan voor u?

De enige God

God hecht er veel belang aan dat wij inzien dat er maar één God is:

De Schepper van al wat leeft, die zich openbaart in de Bijbel, als zijn enige woord tot mensen. Dit sluit niet alleen de door mensen verzonnen afgoden uit, maar ook ieder ander die beweert God te zijn: Deuteronomium 6:4; Marcus 12:28-34; Jesaja 4:6-8; 45:9-25.

De God die doet wat Hij gezegd heeft

Gods Name on the Scrolls – Gods Naam op de boekrollen

Toen God Zich bekendmaakte aan Mozes, vroeg Mozes Hem naar zijn naam. Deze naam is door Israël, uit ontzag en respect niet uitgesproken, maar bewaard gebleven als JHWH, Jahweh (Jehova). In onze Bijbel weergegeven met HERE. Het belang van de naam is niet de juistheid van het uitspreken van het woord als zodanig, maar de betekenis die God Zelf daaraan gaf:

‘Ik ben’.

Voor het juiste verstaan hiervan, dienen we te kijken naar wat God is voor zijn volk, namelijk de God, die doet wat Hij zegt, wat Hij belooft:

te beginnen bij wat Hij hun vaderen Abraham, Isaak en Jakob beloofde, maar
ook wat Hij hen in Egypte en bij de berg Horeb beloofde. Daarom is de vertaling

‘Ik ben die Ik ben’

misschien beter te vervangen door

‘Ik ben, die Ik zijn zal’ of ‘Ik zal zijn, die Ik zijn zal’ (Exodus 3:12-15; Let steeds op het werkwoord zullen, vergelijk Exodus
6:5 en 33:9; Openbaringen 1:8).

J.D

+

Voorgaande

Fundamenten van het Geloof: De lankmoedigheid van God

++

Aanvullende lectuur

  1. Geloof en geloven
  2. Geloof in slechts één God
  3. Belangrijkheid van Gods Naam
  4. Heer, Yahuwah, Yeshua of Yahushua
  5. Jehovah Yahweh Gods Name – Gods Naam
  6. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #2 Aanroepen van de Naam van God
  7. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #11 Gebed #9 Heiliging van Dé Naam
  8. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #13 Gebed #11 Naam om apart geplaatst te worden
  9. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #15 Expositie voor de Schepper
  10. Prijs en zeg dank tot God de Allerhoogste
  11. Al-Fatiha [The Opening/De Opening] Süra 1:1-3 In the name of Allah the Merciful Lord Of The Creation
  12. Al-Fatiha [De Opening] Surah 1: 1-7 Hulp van God onze Schepper
  13. Ik ben die ben Ehyeh-Asher-Ehyeh אהיה אשר אהיה
  14. Hashem השם, Hebreeuws voor “de Naam”
  15. Archeologische vondst omtrent de Naam van God YHWH
  16. Een Drievoudige God of simpelweg een éénvoudige God
  17. Gebruik van Jehovahs naam
  18. Use of /Gebruik van Jehovah or/of Yahweh in Bible Translations/Bijbel vertalingen
  19. De NIV en de Naam van God
  20. Breng glorie aan Jehovah God de Allerhoogste
  21. Plan van de goddelijke maker
  22. Reddingsplan
  23. Plan van God en wereldvrede
  24. Zonder God geen reden, geen doel, geen hoop
  25. Geloof in Jezus Christus
  26. Heb vertrouwen in je geloof … twijfel aan je twijfels
  27. Wonder van openbaring

+++

Gerelateerd

  1. How to Prove God Exists
  2. The existence of God
  3. Stop saying that it’s ‘obvious’ that God exists
  4. Proofs for Existence of Allaah
  5. Is God, as First Cause, a Numerical First of Many Causes?
  6. Finding God
  7. How to Handle Talking About God
  8. “Seeing” God More Clearly
  9. An Escape Mechanism
  10. Clues of God
  11. An Evidential Argument from ‘Non-God Objects’

Bouwen op het bijbels fundament: De apostelen deden het toch ook

De apostelen deden het toch ook

“11  want niemand kan een ander fundament leggen dan er al ligt-Jezus Christus zelf. 12 Of er op dat fundament nu verder wordt gebouwd met goud, zilver en edelstenen of met hout, hooi en stro, 13 van ieders werk zal duidelijk worden wat het waard is. Op de dag van het oordeel zal dat blijken, want dan zal het door vuur aan het licht worden gebracht. Het vuur zal laten zien wat ieders werk waard is.” (1Co 3:11-13 NBV)

Elke christen zou zich eigenlijk moeten afvragen: wat is nu feitelijk de essentie van dit christendom van mij, waar gaat het nu echt om? Dat kan soms best lastig zijn, zoiets als ‘beschrijf het eiland waar je woont’, wanneer je daar nog nooit vanaf bent geweest. Als je de rest van de wereld kent, ken je ook de verschillen en weet je wat kenmerkend is voor je eigen plekje. Maar als je die niet kent, waar leg je dan de nadruk op? Maar ook: als je die rest van de wereld wel kent, waar leg je dan de nadruk op? Op het strand en de duinen, de polder en de vogels? Of op de saamhorigheid van die kleine leefgemeenschap enerzijds, en anderzijds het feit dat je er niet op hoeft te rekenen dat je binnen een half uur in een ziekenhuis ligt wanneer er iets grondig mis is gegaan?

Verpakking of inhoud

Zo ook: hoe zou je je geloof omschrijven ten opzichte van andere christelijke stromingen, of ten opzichte van andere religies? Waar leg je de nadruk op? Benadruk je de verschillen met die anderen, of zoek je het in het positieve en ben je in staat te wijzen op wat werkelijk kenmerkend is en waarde heeft? Dat laatste vereist uiteraard een goed inzicht in waar het echt om draait. Noem je bijvoorbeeld het feit dat je elke zondag naar de kerk gaat? Of spreek je over verlossing, vergeving van de schuld waarvoor je eigenlijk zou moeten sterven, en een hoop op leven die je desondanks toch hebt gekregen? En doe je dat dan op de trotse toon waarop een ander het over zijn nieuwe dure auto heeft, of doe je dat op de nederige toon van iemand die ten volle beseft dat hij – naar Gods maatstaven gemeten – al dood had moeten zijn en nu op cadeau gekregen tijd leeft? Wat geen enkele andere levensbeschouwing zou kunnen bieden?
Anders gesteld: leg je de nadruk op de verpakking, of op de inhoud?

Wie om zich heen kijkt, ziet dat voor velen de verpakking vandaag allang belangrijker is geworden dan de inhoud. Een ‘bekende Nederlander’ werd onlangs gevraagd of ze religieus was. Het antwoord was:

‘Ik ben diep religieus’,

en meteen daar achteraan:

‘maar met het concept God kan ik niet zo goed uit de voeten’.

Religie betekende voor haar glas-in-lood ramen, Mariabeelden en de geur van wierook. Een extreem voorbeeld? Uiteraard, maar staat het echt zo alleen? Voor velen bestaat christendom inderdaad uit indrukwekkende diensten met indrukwekkende rituelen, liturgische gewaden en loepzuiver gezang van professionele koren. Voor anderen juist uit massale bijeenkomsten in de open lucht met veel spontaan gezang op moderne muziek, handgeklap en hallelujageroep. Voor weer anderen zijn het genezingssessies in grote ‘glazen tempels’, spectaculaire duiveluitdrijvingen, of ‘het spreken in tongen’. En in het dagelijks leven is het voor de een sociaal bezig zijn in zijn omgeving, en voor de ander het vermijden van frivoliteiten en geen TV-kijken op zondag; voor de een het steunen van een bevrijdingsbeweging in een ver land en voor de ander het verspreiden van traktaatjes, of geld geven voor een of ander kerkelijk doel.

Op zoek naar de essentie

Sommige van zulke dingen zijn heel spectaculair, andere juist veel minder ‘zichtbaar’. Veel ervan zijn ontegenzeggelijk nuttig voor de maatschappij, andere toch meer gericht op het krijgen van ‘een goed gevoel’. Sommige worden verdedigd door er op te wijzen dat ook de apostelen zulke dingen deden, andere met het argument dat ze juist ‘de vertaling naar deze tijd’ zijn van zulke apostolische activiteiten. Maar ze hebben allemaal gemeen dat ze uiterlijkheden en bijzaken betreffen. Niet dat ze in alle gevallen onbelangrijk zouden zijn, maar ze vormen – als zodanig – toch niet de essentie van het christendom. Ook een atheïstische humanist kan heel sociaal en onbaatzuchtig bezig zijn, en op het eerste gezicht lijkt er ook weinig verschil te zitten tussen het ‘heb je vijanden lief’ van de bergrede en het ‘je moet je vijanden overwinnen door beter te zijn dan zij’ van een door orthodoxe christenen weinig gewaardeerde vorm van ‘afgoderij’. Genezingen, zelfs ‘duiveluitdrijvingen’, zijn veelvuldig te vinden op de pagina’s van het Nieuwe Testament, maar evenzeer in de binnenlanden van Afrika. Ook zulke zaken vormen niet de essentie van het Christendom.

Imiteren of navolgen

Je ziet jonge kinderen vaak het gedrag en het spreken van hun ouders imiteren zonder dat ze werkelijk begrijpen waar dat toe dient. Ze imiteren de uiterlijke vorm maar het heeft geen inhoud. Ze denken zo te tonen dat ze al ‘groot’ zijn, maar het toont juist hun gebrek aan begrip. Als volwassenen weten we dat ‘groot zijn’ niet zit in zulk gedrag, maar in de dingen die daar toe leiden. En zo gaat dat ook met het opgroeien in het geloof. Dat gaat ook niet om het imiteren van het gedrag van Christus of de apostelen, maar om het ontwikkelen van een karakter, om het opbouwen van ‘de gezindheid van Christus’: niet het ‘imiteren’
maar het ‘navolgen’ van Christus. En wellicht leidt dat dan weer tot zulk gedrag,maar dat hangt af van de situatie waarin God ons plaatst. Veel wat we als christen doen, of zouden moeten doen, kan ook gedaan worden vanuit andere motieven, en wordt
ook vaak gedaan vanuit zulke andere motieven. Op zichzelf is dat nog geen christendom. Je kunt weliswaar geen christen zijn zonder naastenliefde te tonen, maar je kunt wel degelijk heel erg veel naastenliefde tonen zonder christen te zijn. Dus daar zit de kern toch niet.

Jezus’ missie was niet het genezen van zieken of het ‘solidair zijn met de armen’, maar het doen van een laatste oproep tot bekering aan zijn volk. Die genezingen waren een vervulling van de profetieën die hem aanwezen als de Messias, ze waren zijn identificatie. Hij wijst de boden van Johannes de Doper daarop (Luc. 7:21-22), maar wat werkelijk van belang is, laat hij er meteen op volgen:

“Gelukkig is degene die aan mij geen aanstoot neemt” (vs 23)

wat in dit verband betekent:

… wie mij niet houdt voor een valse profeet.

O zeker, hij was vervuld van mededogen met allen die het moeilijk hadden in het leven. Maar hij was niet gekomen om alle ziekte uit het land uit te bannen. Zijn genezingen waren zijn identificatie, en tegelijkertijd een voorafschaduwing van het koninkrijk dat hij ooit op deze aarde zou komen oprichten. En het zou de taak van zijn apostelen zijn het woord verder te verspreiden, tot in heidense landen.
En ook daarbij zouden de genezingen die dubbele functie vervullen van autorisatie en van voorafschaduwing van wat eens zou komen. Maar tijdens zijn drie-jarige prediking genas Jezus niet alle zieken, want wanneer Petrus en Johannes in Hand. 3 naar de tempel gaan treffen zij bij de toegangspoort een verlamde die daar al vele decennia lag. En in de brieven van Paulus lezen we af en toe over medewerkers die ‘ten dode toe’ ziek zijn geweest en die hij kennelijk niet heeft kunnen genezen, of die hij ergens ziek heeft moeten achterlaten.

De kern van het geloof

Het gevaar van het louter imiteren van wat Jezus en de apostelen deden, of de gelovigen van het eerste uur, is dat het de nadruk legt op wat per saldo toch maar uiterlijkheden en bijzaken zijn. Sommige daarvan zijn niet echt belangrijk of zelfs helemaal niet. Andere zijn inderdaad van groot belang, maar ook dan niet de hoofdzaken, de dingen waar het ten diepste om gaat. Waar het werkelijk om gaat is de relatie met God, om het besef dat we die relatie eigenlijk had den verspeeld door onze zonde maar dat die toch weer is hersteld, niet door onze verdienste maar door Gods genade, en om de diepe dankbaarheid die we daarvoor zouden moeten voelen. Al die andere aspecten zijn alleen maar de consequenties daarvan, vaak zelfs de onvermijdelijke consequenties, maar toch niet de hoofdzaken. Wat kenmerkend is voor het ware geloof is die relatie, en de rest heeft alleen werkelijke waarde voor zover het daar uit volgt. Want alleen dan gaat het echt om de inhoud en niet om de verpakking.

R.C.R.

+

Aansluitende lectuur

  1. Geloof
  2. Geloof en geloven
  3. Geloof in Jezus Christus
  4. Geloof in slechts één God
  5. Geloof niet zonder daden
  6. Geloof – Vertrouwen voor het ongeziene
  7. Geloof voor God aanvaardbaar

+++

Gerelateerd

  1. Nep christenen
  2. Fundamentalisme: De kunst van het God onder de duim hebben.
  3. Scheepje (z)onder Jezus’ hoede

Angst voor ouderwetse regels en verlies van christenen

In het Nederlandstalig gebied van West-Europa zijn er heel wat die extreme ideeën hebben. Beiden maken elkaar bang en willen de anderen doen geloven dat zij deze contreien gaan of moeten overheersen.

De grote toestroom van immigranten doet veel mensen denken dat diegenen die zich hier willen komen vestigen, zich niet zullen aanpassen aan onze westerse samenleving en dat zij hun geloof aan de anderen zullen gaan opdringen.

Velen die zo bang zijn vergeten dat het enkel diegenen die zwak in hun eigen geloof staan bekeerd zullen kunnen geraken. Doch bekering loopt niet zo van een leien dakje. Wij moeten echter bewust zijn dat sommige geloofsgroepen weinig vergen om een bekeerling op te nemen en dit doen met aanlokkelijke slogans maar weinig diepgang. Gevolg hiervan zal zijn dat sommige van die bekeerden na een tijdje wel de waarheid zullen gaan inzien en die gemeenschap dan ook de rug zullen gaan toe keren. Hiertoe moet de rest van de maatschappij ook openstaan en er voor zorgen dat die ontmoedigden dan terug opgevangen kunnen worden in een ordelijke maatschappij.

Dat uit een studie van 2013, die nu zeer in de belangstelling is, blijkt dat in Nederland en vijf andere Europese landen tweederde van de ondervraagde moslims hun religieuze wetten belangrijker vinden dat de wetten van de landen waarin zij leven moet ons niet verwonderen. In wezen zouden de geloofswetten voor elke gelovige de basis waarden moeten vormen voor hun leven. Ook in het Christelijk geloof wordt er gevraagd om uit de wereld te stappen en zeker nooit akkoord te gaan met staatswetten die indruisen tegen de wetten van God. Bij de meerderheid van de Christenen is het echter zo dat zij zelf veel wetten van God niet na leven en eigenlijk weinig of geen interesse hebben in de beleving van het geloof of van God. Waar zij zich hoofdzakelijk aan houden zijn de heidense feesten en de menselijke tradities die eveneens meestal gebaseerd zijn op heidense gebruiken.

Dat er zo veel jongeren aangetrokken worden tot het islamitische geloof zou de mensen in het westen meer vragen moeten doen stellen. Indien veel christenen zich zouden gaan bekeren tot de islam zegt dat niet meer over die christenen dan over de islamieten?

Men kan er niet naast zien dat in de jaren 6070 van vorige eeuw heel wat Turken en Marokkanen naar hier zijn gekomen om meer te verdienen en zich een beter leven op te bouwen. Van die gezinnen bracht de meerderheid een conservatievere levensstijl mee dan de meerderheid in hun land. Die zeer oude conservatieve godsdienstbeleving bleef hier in hun kinderen ingedrukt geworden. Ook zij moesten zich houden aan de klassieke geloofsbeleving meet al de gebruiken van hun ouders hun heimat. Door hun afzondering en dikwijls het leven in ghettos kon hun geloofsbeleving stagneren en gingen velen niet mee met de tijd.

Door institutionele uitsluiting en stigmatisering kon de ‘underdog’ groeien en kreeg men uitvergrote verkeerde beelden. Bepaalde politieke partijen zagen hierin de kans schoon om zich te richten op hen die anders zijn dan de plaatselijke bevolking.

WLM - roel1943 - Koran

WLM – roel1943 – Koran (Photo credit: Wikipedia)

In beide groepen, moslims en niet moslims geraakten valse beelden aangenomen gedachten die niet altijd kloppen met de werkelijkheid. Zo hebben bijvoorbeeld moslims in Duitsland aanmerkelijk minder rechten dan in Nederland. Sterker nog: in geen enkel Europees land hebben moslims zoveel rechten als in Nederland. Nochtans voelen vele moslims in Nederland onterecht behandeld. Ook in België geraken meerderen ook meer gefrustreerd. Vooral de media die mee helpen om een angstpsychose te creëren helpen er aan mee om de ontevredenheid aan te scherpen.

Ook al willen de leden van het Christendom, en voornamelijk dan de Katholieken, geloven dat zij de grootste ware geloofsgemeenschap is, kan de Islam zich veroorloven te zeggen dat 1 op vier Islamiet is. Van de totale wereldbevolking in 2009 (6,8 miljard) werden er namelijk 1,57 miljard mensen als moslim geboekstaafd. Er leven ook meer moslims in Azië dan in het Midden-Oosten. Ook al zou slechts vijf procent van de Europese bevolking of  ongeveer  38 miljoen mensen, aanhanger van de Islam zijn moeten wij er rekening mee houden dat er een veel grotere groep is die niet behoort tot de algemeen erkende geloofsverenigingen of Moslimexecutieven.

Het zijn die anders gelovige moslims die zoals anders gelovige christenen toch ook een belangrijke geloofsgroep vormen. Ook in België zegt men dikwijls ‘de christenen’ maar doelt men op de katholieken en vergeet men heel wat christenen die heel andere gebruiken en geloofsovertuigingen hebben dan die Rooms Katholieken. Zo  ook  zijn er onder de Islamieten heel wat verschillende strekkingen die niet allemaal dezelfde regels hebben, laat staan de zelfde geloofsopvattingen.

Erg is het gesteld met de fundamentalistische groepen die zo veel aandacht krijgen in de media dat de gewone mens wel begint te geloven dat zij ‘de Islam’ voor stellen. Vooral de Moslimexecutieve of in het algemeen de Islamitische raden hebben hiertoe bij gedragen door niet tijdig tegenwind te geven en er op te duiden waar Alquada, ISIL, ISIS, IS of Daesh en Bokoharam dingen deden die indruisen tegen het ware islamitische geloof.

Pew Forum on Religion and Public Life bracht in 2009 naar voor dat Islam is de tweede godsdienst in de wereld na het Christendom, dat ongeveer 2,2 miljard volgelingen heeft. Nu zeven jaar later ziet het Christendom de zeer grote groei van die Islam als een bedreiging aan en beseffen velen dat er heel wat meer moslims zijn dan de geregistreerden.

In België is dat duidelijk te zien aan de vele streken waar meer dan de nu normale 25% moslims kan vast gesteld worden.

Die enorme groei van de laatste jaren, waarbij ook veel meer vrouwen met hoofddoek een gewoon straatbeeld zijn geworden, boezemt velen angst in dat het nog meer gaat doorzetten door de toestroom van migranten.

The Balkans Chronicles getuigt van zulk een angst in de volksmond. De auteur wil de mensen doen geloven dat de meeste mensen gewoon niet bewust zijn dat de islam niet zomaar een religie, maar een totalitaire politieke cult-achtige ideologie is, die zijn volgelingen dwingt tot blinde gehoorzaamheid, leert intolerantie, brutaliteit en alle moslims en niet-moslims vergrendelt in een strijd die rechtstreeks voortvloeien uit de 7e eeuw nomadische, roofzuchtige, Bedoeïen culture. {Islam is hier om Europa over te nemen!}

Waar hij dit vandaan haalt mag Joost weten. Hij schrijft verder

Deze politieke ideologie heeft als doel, de wereld te onderwerpen,hetzij vreedzaam door middel van zending en migratie, hetzij met geweld door middel van de heilige oorlog of jihad… {Islam is hier om Europa over te nemen!}

Zonder oog te hebben wat bepaalde zogenaamd christelijke groepen hebben uitgespookt de vorige eeuwen, hun moorddadige acties in de doofpot stekend, kijkt hij wel naar tegenreacties van Islamitische groepen.

Ook wijst hij met een boze vinger naar de migratieproblematiek waarin hij een verder gevaar van islamisering ziet. Hij schrijft:

In landen waar moslims met oorlogsvoering de sharia niet dwingend kan opleggen, daar wordt gebruik/misbruik gemaakt van migratie. Indonesië, Maleisië, Centraal Azië en delen van India dankzij migratie werden geïslamiseerd. Migratie is slechts een verkapte verovering en het zal pas eindigen wanneer de hele wereld is veroverd.Er zijn nu 57 staten waarin de islam regeert…

Europa wordt binnenkort een ‘islamitische staat’, waar de shari’ah geldt! De opkomst van de islam, betekent ook de opkomst van de sharia wetgeving in ons rechtssysteem.Veel menende term ISLAMISERING niet helemaal begrijpen.Met islamisering wordt niet alleen de toename van de moslimpopulatie bedoeld, en ook niet de militaire verovering van het land door moslims of de stichting van een islamitische staat. Islamisering is een proces waarbij de religie sluipenderwijs alle aspecten van het leven gaat domineren. {Islam is hier om Europa over te nemen!}

Dit lijkt wel Vlaams Blok of Vlaams Belang praat en is niet gestoeld op werkelijkheid maar getuigd ook van een onderschatting van het huidige staatsapparaat. Alsook onderschat het het vermogen van de Europese Unie als gemeenschap van federale staten die ook zelf hun eigen zeg in eigen land mogen doen.

Londen is een mooi voorbeeld hoe zijn gedachte over de komende twintig jaar, werkelijkheid kan worden en er niet alleen  genoeg islamitische kiezers in dat Europa zullen zijn, maar dat er ook anderen er voor zullen kiezen om op een Islamiet te kiezen als burgemeester of als President!  Heeft men er in het verleden zo veel vragen bij gesteld als het een Katholiek, Protestant, Niet gelovige, Humanist, Boeddhist of anders gelovige was die zich kandidaat stelde in een gemeente of in het land voor een kiesbare plaats?

Hebben die Christenen die zo bang zijn dat hun geloofsgemeenschap zal verminderen zich zorgen gemaakt toen atheïsten de burgemeesterposten gingen opeisen of parlementszetels gingen innemen? Waar waren dan die bezorgde christenen toen wetten werden goedgekeurd die tegen hun christelijk geloof ingingen? Toen leek het allemaal heel gewoon of moest iedereen maar mee op de kar van de vooruitgang klimmen.

Wat heeft men gedaan toen men gemeenschapsscholen or rijksscholen oprichtte, of protestantse Bijbelscholen of Joodse scholen terwijl men nu bezwaren heeft tegen sharia erfenissen, sharia scholen, en sharia banken in Europa?

Dat in Amsterdam polygame huwelijken officieel worden geregistreerd door de gemeentediensten is dat niet gewoon der werkelijkheid voor waar nemen? Trouwens heel wat Belgische blanke mannen houden er ook meerdere vrouwen op na, zonder dat zij al doende geregistreerd zijn. Is hun buitenechtelijke verhouding dan zo veel beter dan de echtelijke verbintenis van diegene die openen bloot voor meerdere vrouwen zorgt en hun goed behandelt?

Heel wat zogenaamde christenen zien er geen bezwaar in om seks te hebben voor het huwelijk of om met nog anderen seks te hebben als zij al door de echt met iemand anders verbonden zijn. Sommigen houden er zelfs van om van de verscheiden geslachten te snoepen en enkelen vinden het heel aangenaam om met meerderen tegelijk de liefde te bedrijven en vinden er zelfs geen bezwaar in om er mee te pronken.

De normen en waarde in onze westerse samenleving zijn zodanig laag komen te staan dat bepaalde bevolkingsgroepen terecht een halt toe roepen tegen die decadentie. Dat het voornamelijk Islamieten zijn, getuigd alleen maar hoe weinig christenen echt met het geloof bezig zijn en zich aan de regels van hun heilige boeken willen houden.

Sommige debatten zoals rond de hoofddoeken zijn dikwijls zaken die wij eerder bij de katholieken ook gezien hebben. De kinderboom generatie hebben hun ouders nog weten gescheiden zitten in de kerk en zagen hun moeders nog gesluierd en ofwel met hoedje of met hoofddoek de straat op gaan. Voor veel jongeren vandaag is dat niet meer gekend, maar dat wij ze gerust eens onze familie albums eens voor leggen.

Vele christenen zijn vergeten hoe de nonnen hun kapsels waren of hoe priesters in habijt rond liepen. In sommige landen is dat nog gewone praktijk.

Kan men niet inzien dat bepaalde islamitische groepen nu in een zelfde fase zitten als de christenen in de vorige eeuw hebben mee gemaakt?

Ook bij de moslims ziet men een duidelijke trent dat jongeren hun geloof minder diep beleven dan hun grootouders en ouders. Maar dat er terecht nu een opleving komt in geloofsbevraging is een feit waar wij in het westen beter zouden nadenken wat er in onze eigen cultuur verkeerd is gelopen. Indien christenen zo bang zijn dat het christendom zou ‘overwonnen’ worden door de islam, zouden zij zich dan niet beter aan de regels van die christelijke leer houden?

Betreft regels aan anderen opleggen moet iedereen die in het westen komt wonen zich aansluiten bij de rechtsbepalingen van dat land. Anders moet hij of zij dar niet wonen. Indien dat duidelijk wordt gemaakt aan hen die naar hier komen mag dat ook geen probleem vormen.

Iedereen, moslims maar ook christenen moeten zich er bewust van zijn dat geen enkele religie het recht heeft zich op te dringen aan anderen.

Analoog aan de uitspraak de Spaanse minister van Justitie López Aguilar (op 11-09-2004 ), geldt ook hier hetzelfde wat de Australische minister van Onderwijs Brendan Nelson zei:

“Indien u en uw achterban niet van plan zijn onze wetten, waarden en omgangsvormen te accepteren, hoort u hier niet thuis en dient u de koffers te pakken, paspoorten in te leveren en Australië te verlaten!” …

Maar dit hoeft niet in te houden dat zij niet hun eigen gebruiken en wijze van geloofsuitvoering zouden mogen hebben.  Zolang zij de vrijheid van een ander niet beperken en niemand schade berokkenen met hun geloofsbeleving moet deze ook vrij blijvend kunnen uitgevoerd worden.

Nederlands: Hans Janmaat, fractievoorzitter va...

Hans Janmaat, fractievoorzitter van de centrumpartij, tijdens een televisieuitzending in de zendtijd voor politieke partijen. Nederland, 8 februari 1984. (Photo credit: Wikipedia)

Dat een stem voor de PvdA, SP, Groen, Groenlinks, CDA, CD&V, N-VA, Liberalen of D66 een stem zou zijn voor Sharia, voor de burka’s, hoofddoekjes, moskeeën, gescheiden zwemmen, gescheiden klassen en ga maar door is een onterechte uitspraak. Mogen wij er ook op wijzen dat wij, die nu nog leven, zelf nog dat gescheiden zwemmen hebben gekend.  Natuurlijk moeten wij niet terug naar die oude tijd toen onze ouders nog met die lange zwempakken het zeewater in gingen en wij niet met ontblote benen en armen mochten lopen. Misschien kan de oudere generatie de jongeren daar misschien even terug aan herinneren. Ook al hebben deze, zoals de schrijver van dit stuk, zich ook heftig tegen die ouderwetse ouders en de maatschappij verzet. Wij zijn er zelfs de barricaden voor opgeklommen in 1968 en hebben er niet tegen opgezien om naakt te lopen of in communes te leven. Zo is de wereld van één uiterste naar een ander gegaan en ziet het er naar uit dat de wereld nu terug naar een ander (vroeger) uiterste wil gaan.

Om te zeggen

Nergens ter wereld bestaat er een goed functionerende islamitische samenleving...

is de waarheid geweld aan doen en er niet in geloven dat zoals het christendom geëvolueerd is, de Islam ook zal evolueren en gebonden zal zijn aan het tijdsgebeuren..

+

Lees ook:

  1. Veroverende geloofsgroep
  2. Angst en verlossing van het kwaad
  3. Eerste moslim-mensenrechtencommissie start deze maand
  4. Sharia een kwaad voor Islam
  5. 15 jaar cel geëist voor leider Sharia4Belgium
  6. Nieuwkomers, nieuwelingen, immigranten, allochtonen en import
  7. Wat heeft zovelen ertoe gebracht naar Duitsland te willen emigreren
  8. Migratie en veiligheid even geherformuleerd
  9. Overzicht voor het jaar 2015 #1 Dreiging en angst
  10. Islamofobie
  11. Is Islamfobie uitgevonden door fundamentalistische regime
  12. Interview P-magazine // Overbevolking: hoe gaan we al die vluchtelingen opvangen?
  13. Denemarken zwicht onder druk van anti asielzoekers
  14. Wanneer de jongere oor kreeg voor Arabische klanken
  15. Verbod veruiterlijking van overtuiging
  16. Boerka moet weg uit Frankrijk
  17. Fundamentalisme en religie #2 Frankrijk en België
  18. Fundamentalisme en religie #3 Vluchtelingen en racisme
  19. Fundamentalisme en religie #5 Verguisde Koran
  20. Fundamentalisme en religie #6 Versplintering
  21. Het Raadsel, Salah Abdeslam
  22. Waarom jihadi’s niet onze eigen schuld zijn
  23. Het failliet van de war on terror
  24. De nacht is ver gevorderd 2 Studie 1 Zijn het de laatste dagen? 1 Intro
  25. Het gevaar om niets te doen tegen de oorzaak en de kwaal
  26. Volgens vele Belgen over tien jaar in de problemen door te soepele asiel opnamen vandaag

++

Verwant aan het christen zijn en bekering

  1. Overdracht van mening te vrijwaren
  2. Moslims, Christenen en Gratis Heilige Boeken
  3. Onze God ook deze van de moslims
  4. Antwerpse tien dagen moslima voor sociaal experiment
  5. Bekering een ‘keerpunt’
  6. Christenen die het juiste hart hebben om anderen te roepen om naar God te komen
  7. Wie zichzelf kent, is mild voor een ander
  8. Wat betreft Wees de beste…
  9. Door verkondiging ook geruster
  10. De rol van de Vader en zijn Zoon

+++

Verdere bedenkingen van anderen
  1. Help mijn vriend doet aan de Ramadan!
  2. Religie, democratie & vrijheid
  3. Aanslagen en tegenslagen..
  4. Tegen IS, niet tegen de Islam
  5. De moslimburgemeester
  6. Ontbreekt het respect in Almere?
  7. Module: De succesvolle moslim door Ustaadz Suleyman Van Ael
  8. Leugens (FB column voorjaar 2015)
  9. Tijd voor Verandering
  10. Selvforsvar (upassende begejsting)
  11. Fremgang for ordentlige skoler
  12. Mental Health: Muslim Attitudes, Beliefs and Behaviour
  13. Should we wish a ‘Blessed Ramadan’ on our Muslim friends?

+++

Related articles

Bij de opheffing van de Vereniging voor Bijbelstudie

Ik denk er aan om “Bijbelvorsers, vereniging voor Bijbelstudie” te ontbinden. Mijn betrachting bij de oprichting van die groep was mensen die geïnteresseerd zijn in de Bijbel, op gelovig vlak, op historisch en archeologisch vlak, samen te brengen maar ook om op te treden voor de verdediging van de godsdienstvrijheid en verdediging van het Woord van God, de Bijbel.

Weinig mensen lijken geïnteresseerd in zulk een groepen. Voor mij zie ik het bestaansnut niet meer in zolang de mensen hun eigen denominationale grenzen niet willen overschrijden, en ontgaat mij de zin om er nog tijd, energie en geld in te steken. Mijn wil om op meer resultaatgevende bezigden te concentreren en mij verder meer op het predikingswerk in te zetten maken het voor mij een overbodig asset, waar bleek dat slechts een enkeling al het werk verrichte.

Op haar hoogtepunt haalden wij ook maar 62 leden en met het voorval van vorig academisch jaar, mijn betrachting om de verscheidene Bijbelstudenten en Christadelphians in België met elkaar samen te laten werken, reduceerde het van 58 tot de huidige 8 leden.

Niet alles wat wij in ons leven proberen is succesvol. De bereidheid om samen te werken valt zeer hard tegen in deze maatschappij, getuige hiervan ook de weinig bereidwilligen om materiaal te leveren voor de lifestyle magazines Stepping Toes en From Guestwriters. In onze materialistisch kapitalistische maatschappij zijn geld en macht niet enkel de grote spelers maar ook de grote boosdoeners. Het zijn de elementen die uiteindelijk het vrijwilligerswerk doden, vooral als het te maken heeft met ‘geloof‘. Het andere vrijwilligerswerk, niet gebonden met geloof, kan gelukkig op meer steun van de bevolking rekenen, maar dit ook meestal als er een aftrekmogelijkheid is voor de belastingen. De meeste mensen willen ook daar maar inspringen waar zij kansen zien om zelf ook er bij te winnen, dit door belastingvermindering of door de reclame die er hun toe kan komen bij grote media acties om hier of daar hulp te verlenen. Wij denken hierbij aan Chenai en de tsunami van enkele jaren geleden waar nog steeds in vele plaatsen niets gezien is van die zogenaamde hulp die men wereldwijd verzamelde. Ook de verschrikkelijke storm in de Filipijnen en het corrupte bewind aldaar hebben nog steeds verhinderd dat vele mensen werden geholpen en meer dan een jaar later nog in de kou staan.

De vereniging voor Bijbelstudie heeft ook opgetreden tegen diegenen die bepaalde geloofsgroepen trachtten tegen te werken, deze als sekten wensten te laten klasseren, zoals men in België zelfs de Baptisten zo wenste te klasseren, en tegen die landen die de vrijheid van prediking tegen wenste te gaan door mensen te verbieden hun predikingsactiviteiten uit te voeren of zelfs samen te komen, zoals in Frankrijk, Rusland en China, met Getuigen van Jehovah en met andere Christenen.

Ik geloof in zulke acties vanuit andere landen om regeringsleiders tot andere inzichten te brengen en om gelovigen zo te steunen, maar einzelganger werk haalt niet zo veel uit.

In mijn leven heb ik meermaals op mensen hun tenen gestapt, vandaar ook enkele jaren geleden mijn keuze voor de naam van dit vroegere Xanga blog. Maar men kan niet eeuwig blijven strijden tegen windmolens zoals Don Quichote. Mij meer concentrerende op het predikingswerk heb ik daarom besloten de Vereniging voor Bijbelstudie en het daarbij behorende Bijbelvorsers Webs af te sluiten. Om de daar nog weinig overblijvende teksten niet verloren te laten gaan zullen deze nu verdeeld over meerdere plaatsen, hergepubliceerd worden. Namelijk zal u in de nabije toekomst, op het gelijknamige Bijbelvorsers (maar nu op WordPress), Bijbelstudenten en op dit platform hier de vroegere teksten kunnen terugvinden.

Hopelijk vinden zij hier ook een vernieuwde aandacht en mogen wij hier meer lezers aantreffen.

Bijbelvorsers, Vereniging voor Bijbelstudie - Bijbelvorsers (Bible Scholars), Association for Biblestudy

Bijbelvorsers, Vereniging voor Bijbelstudie – Bijbelvorsers (Bible Scholars), Association for Biblestudy

+

Aanverwant kan u ook lezen:

  1. Denken aan het ontbinden van de Vereniging voor Bijbelstudie: Bijbelvorsers
  2. De maatschappij weerspiegelen
  3. Virussen van onze maatschappij
  4. Wij zijn zelf verantwoordelijk
  5. Kwetsbare mens in Europa van morgen #2 Te veel mensen gaan kapot aan deze samenleving
  6. Nemen van Risico door de maatschappij

++

In het Engels kan u ook vinden / In English you may find: Dissolution of Bijbelvorsers (Bible scholars), Association for Bible study

+++