Yom Hey, Eve of Passover and liberation of many people

Today it is Yom Hey, the day before the most important day and period of the year. On the 13th of Nisan we may have the search for the leaven and tomorrow we come to remember the night that Jesus came together with his apostles to remember the Pesach or Passover.

2016 April 22 brings us the remembrance of the Fast of the First born (Hebrew: תענית בכורות, Ta’anit B’khorot or תענית בכורים, Ta’anit B’khorim) and the First Ceder Night.

14th of Nisan, 5776 = Erev Pesach
Pesach (Passover) begins at sunset on Friday April 22, 2016
and continues through nightfall on Saturday April 30, 2016 .

These days we are looking forward to the most important offering in history. In Scriptures we do have Positive and Negative Mitzvahs.  for the 14th of Nisan we remember the negative mitzvah or command 92:

We are forbidden to slaughter blemished animals as sacrifices
Leviticus 22:22 “You shall not offer these to the L-rd”

We are not allowed to slaughter animals that have blemishes for use as sacrifices (see also, Positive Mitzvah 61).

20 centuries ago a unblemished sacrifice was made by the lamb of God, the Nazarene Jew Jeshua who gave himself for the world.

Passover Seder table with an Esperanto Haggada...

Passover Seder table with an Esperanto Haggadah of Pesach Esperanto: Seder-tablo dum Pesaĥo kun Hagada en Esperanto (Photo credit: Wikipedia)

He had asked his disciples to  prepare all Seder items and food for the holiday meals before the onset of the holiday and Sabbath. He asked them also to hire and prepare a place where they could come together for the remembrance of the miracle which spared the firstborn Jewish sons from the plague which struck down the firstborn sons of the Egyptians. By right, this fast should be held on the anniversary of the day on which the miracle occurred: on the night of the fifteenth of Nissan. However, since the fifteenth is already Passover, and we do not fast on Festival days the fast is pushed back to the fourteenth when at dawn on Friday 22 April 2016 by the Jews only firstborns are required to fast.

Jeshua has become the first born of the new generation or of the new world. By him self giving himself as a lamb on the slaughter for God as payment for the sins of the world. The sacrifice offer had to be pure and that is what Jesus was. He always had loved the God of Abraham and always kept to This God’s Commandments.  Even in the most difficult period of his life, he only wanted to do God’s Will and not his own will. (Naturally if Jesus would be God he always would have done his own will, but the Bible tells us that Jesus is the son of God, who did follow up God’s and not his own will.)

Luke 22:39-44 (TS98)
39 And coming out, He went to the Mount of Olives, according to usage, and His taught ones also followed Him. 40 And coming to the place, He said to them, “Pray that you do not enter into trial.” 41 And He withdrew from them about a stone’s throw, and falling on His knees He was praying, 42 saying, “Father, if it be Your counsel, remove this cup from Me. Yet not My desire, but let Yours be done.” 43 And there appeared a messenger from heaven to Him, strengthening Him. 44 And being in agony, He was praying more earnestly. And His sweat became like great drops of blood falling down to the ground.

Before he started preaching his cousin had warned people already to look at this special man

John 1:29  (TS98)
On the next day Yoḥanan saw יהושע {Jehsua} coming toward him, and said, “See, the Lamb of Elohim who takes away the sin of the world!

It was this rabbi who was sent by god who was also prepared by God and already foretold before Abraham was born.

Zephaniah 1:7  (TS98)
Hush! in the presence of the Master יהוה {Jehovah}. For the day of יהוה is near, for יהוה has prepared a slaughter, He has set apart His invited ones.

Christians like Jews should commemorate God‘s kindness towards the Israelite firstborn; when Jehovah slew all the Egyptian firstborn males but spared their Jewish counterparts.

In a way the heathen or gentiles could be compared to the Egyptians, but know the blood was from a man, Jeshua, and salvation comes over all those who want to believe in that ransom offer, the Kristos or Christ Jesus.

Many abide by the custom that the father of a firstborn male who is under the age of Bar Mitzvah fasts in lieu of his son.

Whilst it is customary for all synagogues to organize a Siyum (Hebrew: סיום‎) or “completion” of any unit of Torah study, or book of the Mishnah or Talmud in Judaism, usually followed by a celebratory meal, or seudat mitzvah, a meal in honor of a mitzvah, or commandment, Christians should also come together in the manner Jesus did. They should take time to listen to the completion of a tractate of Talmud, and come to break bread with each other in remembrance of rabbi Jeshua taking the bread and saying those words we should write in our heart.

Luke 22:7-18 (TS98)
7 And the Day of Unleavened Bread came when the Passover had to be slaughtered. 8 And He sent Kĕpha and Yoḥanan, saying, “Go and prepare the Passover for us to eat.” 9 And they said to Him, “Where do You wish us to prepare?” 10 And He said to them, “See, as you enter into the city, a man shall meet you carrying a jar of water. Follow him into the house he enters. 11 “And you shall say to the master of the house, ‘The Teacher says to you, “Where is the guest room where I might eat the Passover with My taught ones?” ’ 12 “And he shall show you a large, furnished upper room. Prepare it there.” 13 And going they found it as He had said to them, and they prepared the Passover. 14 And when the hour had come, He sat down, and the twelve emissaries with Him. 15 And He said to them, “With desire I have desired to eat this Passover with you before My suffering, 16 for I say to you, I shall certainly not eat of it again until it is filled in the reign of Elohim.” 17 And taking the cup, giving thanks, He said, “Take this and divide it among yourselves, 18 for I say to you, I shall certainly not drink of the fruit of the vine until the reign of Elohim comes.”

Today we still wait for that Reign of God to come, but we can see already much more light, because we can see lots of signs which are declared signs of the coming Last Days.

We invite you to be with us in prayer these days and to remember the liberation of the People of Israel and the liberation of the people given liberation by Jesus Christ his offering.

+

Preceding articles in English:

Holidays, holy days and traditions

Seven Bible Feasts of JHWH

White Privilege Conference (WPC) wanting to keep the press out for obvious reasons

First month of the year and predictions

Entrance of a king to question our position #2 Who do we want to see and to be

Shabbat Pesach service reading 1/2

Who Would You Rather Listen To?

Focus on outward appearances

Preceding articles in Dutch:

 De zeven Feesten van God

Azteekse en Romeinse tradities die ons nog steeds beïnvloeden

++

Additional reading

  1. Solution for Willing hearts filled with gifts
  2. Vayikra after its opening word וַיִּקְרָא, which means and He called
  3. High Holidays not only for Israel
  4. Commemorating the escape from slavery
  5. 1 -15 Nisan
  6. 14-15 Nisan and Easter
  7. Days of Nisan, Pesach, Pasach, Pascha and Easter
  8. Passover and Liberation Theology
  9. Seven days of Passover
  10. Living in the Wilderness
  11. Getting out of the dark corners of this world
  12. A Holy week in remembrance of the Blood of life
  13. Around the feast of Unleavened Bread
  14. The son of David and the first day of the feast of unleavened bread
  15. Day of remembrance coming near
  16. A new exodus and offering of a Lamb
  17. Observance of a day to Remember
  18. Peter Cottontail and a Bunny laying Eastereggs
  19. Easter holiday, fun and rejoicing
  20. Objects around the birth and death of Jesus
  21. Jesus memorial
  22. A Great Gift commemorated
  23. Death of Christ on the day of preparation
  24. Actions to be a reflection of openness of heart
  25. Why we do not keep to a Sabbath or a Sunday or Lord’s Day #3 Days to be kept holy or set apart
  26. After darkness a moment of life renewal
  27. Deliverance and establishment of a theocracy

+++

De zeven Feesten van God

De zeven Feesten van God zijn de belangrijkste feesten van de hele
Bijbel (Va’Yikra 23, Leviticus 23).

In de Bijbel lezen we niet over kerst, sinterklaas, halloween en zelfs niet over pasen.

English: Shabbat Candles Deutsch: Schabbatkerzen

English: Shabbat Candles Deutsch: Schabbatkerzen (Photo credit: Wikipedia)

We lezen wel over het Pascha (niet te verwarren met het christelijke pasen), het Feest van Ongezuurde Broden, Sjawoeot (Pinksteren, de 50ste dag), Bazuinendag, Jom Kippoer (Grote Verzoendag), Sukkot (Loofhuttenfeest) en de Achtste Dag (het Millennium).

Velen geloven dat de geboden en voorschriften en leringen der mensen (Kol. 2:20-23)  op de Tora betrekking hebben. Dat is een klassieke fout van christenen die menen dat de Wet is afgeschaft/verouderd/geannuleerd

Het eerste feest is de 14de nisan. Lukas noemt het het feest der Ongezuurde Broden, dat Pascha genoemd wordt (Lukas 22:15). Dit feest is niet slechts een feest der herinnering of gedachtenis, maar heeft ook een vooruitwijzende betekenis (Lukas 22:16, 29-30) en heeft betrekking op het Koninkrijk. Het Feest van Pascha is dus niet verouderd. Het is Gods Feest!!!

Dit geldt voor alle zeven Feesten van JHWH.

De spil van Gods Feesten is de Shabbat.

 

Het christendom loochent Gods Woord (Psalm 119:66,115).

 

Kom tot inzicht en bekering.
– Martin Rozestraten

De Tora is niet medegekruisigd, maar mijn strafblad

De Tora is niet medegekruisigd, maar mijn strafblad

 

Lees uw persoonlijke strafblad eens. Het feiten dat het niet meer

op uw naam staat, betekent niet dat u er geen kennis van mag nemen. Het is misschien langer dan u denkt. Steek niet uw kop in het zand, maar lees verder, regel voor regel, tot u op het punt komt dat u met de psalmist en de profeet kunt zeggen:

Want ik ken mijn  overtredingen, mijn zonde staat mij voortdurend voor ogen (Ps. 51:5)
HEERE, wij kennen onze goddeloosheid, de ongerechtigheid van onze vaderen, want wij hebben gezondigd tegen U (Jer. 14:20)
Hoe goed is het om u bewust te zijn van uw strafblad. Het maakt duidelijk wie wij zijn en het maakt duidelijk hoe heilig God is. Het zet ons in de goede positie.Ons hart komt op de goede plaats. Het opent namelijk de weg voor berouw, want ons strafblad confronteert ons met onszelf. Zonder overtuiging van zonde komen wij namelijk niet tot berouw en dat is de plek waar wij moeten komen.
De Wet is niet fout, wij zijn fout!

Daarom hebben wij een strafblad. Op een strafblad staan de gepleegde delicten met de daarbij behorende strafverordeningen. Hierop staat alles geschreven wat er verkeerd hebben gedaan, maar ook al het goede dat we hebben nagelaten te doen. Al onze verkeerde daden, ons foute spreken, zondige gevoelens en onrein denken. Maar ook alle goede daden die we hebben nagelaten, alle positieve woorden die we hebben verzwegen en reine gedachten die we niet hebben toegestaan. Deze hele waslijst is het bewijs van al onze zonden en de straf die wij verdienen. Ieder van ons heeft een persoonlijk strafblad  en het ziet er voor ieder weer anders uit. U begrijpt dat door de jaren heen deze lijst steeds langer wordt. Dit strafblad heeft als functie dat onze ogen geopend worden voor de heiligheid van de wet èn voor wie wij zijn. Als ik tegen de Nederlandse wetgeving heb gehandeld en ik word veroordeeld, dan heb ik een strafblad. Stel dat iemand mijn strafblad op diens naam zet, dan is niet de Nederlandse wetgeving passé, maar voor mij is het strafblad weg. Het staat op een andermans naam. Zo zette Jezus ons strafblad op Zijn naam en de Tora is gewoon blijven staan.

– Martin Rozestraten

Why is the Holy Spirit sometimes called the Holy Ghost?

Nowadays, the word ghost typically refers to ‘An apparition of a dead person which is believed to appear or become manifest to the living, typically as a nebulous image’.1 However, this hasn’t always been the case.

A long time ago, the words spirit and ghost meant the same thing. The main difference between them was the language they had originally come from: spirit came from Latin and ghost from Germanic, via Old EnglishGhost meant ‘spirit, soul’ and spirit meant ‘breath, spirit [unsurprisingly!]’.2

The words Spirit and Ghost are used interchangeably in the Authorized Version [of the Bible]. Spirit (Latin spiritus from spiro to breath…) simply signifies breath or air in motion. Ghost appears in Saxon as gast, in German as geist, in Danish as geest, in Irish as gasda, and seems to be derived radically from some word signifying to move or rush; Irish, gaisim to flow; English, gush, gust… So that the Hebrew [word translated as spirit] (spirit or breath or wind), the Greek [word translated as spirit] … , the Latin spiritus, and the old English ghost, all suggest the breathing or moving of air, and are all nearly equivalent.3

It was only later that ghost got the meaning of an ‘apparition of a dead person’.4 Because this is now the most typical meaning of the wordghost, modern translations of the Bible use the word spirit consistently.5

Further reading


Notes

1. Meaning 1. in ‘ghost‘ on Oxford Dictionaries

2. See “Origin” section of the entries ‘ghost‘ and ‘spirit‘ on Oxford Dictionaries

3. E. H. Bickersteth, The Spirit of Life (London: Religious Tract Society, 1869), p. 37 footnote

4. See under ‘ghost’ in The Merriam-Webster New Book of Word Histories (Springfield: Merriam-Webster, 1991), p. 196-197

5. ibid. Cf., e.g., Mat. 1:18,20 and 3:11  in the KJV with the same verse in CEB, CEV, ESV, GNT, HCSB, LEB, NASB, NCV, NEB, NET, NIV, NLT, NRSV, REB, RSV, etc.

+++

Zeven sabbatten

Paulus’ verwijzing naar ‘een feestdag, nieuwe maan of sabbat’  in Kolossenzen 2:16 is van speciaal belang voor onze bestudering van de manier waarop de Joodse kalender in de apostolische kerk werd gebruikt. De drie woorden feestdag, nieuwe maan en sjabbat stellen een zich stap voor stap ontwikkelende en uitputtende opsomming van de oudtestamentische heilige tijden voor. Deze drie woorden komen in dezelfde of in omgekeerde volgorde voor, vijf maal in de Septuaginta en verscheidene malen in andere literatuur. In deze gedeelten duiden ze de volgorde van de heilige tijden van de Joodse religieuze kalender aan.
De feestdagen zijn de jaarlijkse hoogtijdagen die in het voor- en najaar worden gevierd. De nieuwe maan is de maandelijkse viering van de eerste dag van de maand. Op deze dag werd in het vroege Israël op de bazuinen geblazen om de mensen aan de naderende Dag van het Bazuingeschal te herinneren (Num. 10:10; Ps. 81:4).
Het was een dag van speciale aanbidding (1 Sam. 20:5), waarop het werk werd onderbroken en extra offers werden gebracht (Num. 29:11-14).
Sjabbat is duidelijk de wekelijkse hoogtijdag die op de zevende dag in acht werd genomen. Het is duidelijk dat de drie woorden een opsomming van de heilige tijden voorstellen die door de Joodse kalender werden bepaald.
Het gebruik dat Paulus in Kolossenzen 2:16 van de speciale benaming ‘nieuwe maan’ (neomenia) maakt, in plaats van de algemene benaming ‘maand’ (men) zoals deze wordt gebruikt in Galaten 4:10), laat duidelijk zien dat hij de heilige tijden van de Joodse kalender voor ogen heeft en niet die van de heidense kalender. De vermelding ‘nieuwe maan’ is van belang voor onze studie van de Dag van Bazuingeschal, aangezien beide in ideologische zin met elkaar in verband stonden. Het blazen op de bazuinen bij nieuwe maan diende als een maandelijkse herinnering aan de naderende Dag van het Bazuingeschal, waarop op een indrukwekkende manier op de bazuinen werd geblazen, om de mensen op te roepen dat ze voor God terecht moesten staan tijdens de tien dagen die aan de Verzoendag voorafgingen. Op deze dag zouden hun zonden uiteindelijk voorgoed weggedaan worden.
Uit: De Najaarsfeesten van Samuele Bacchiocchio

Goedkeuring of afkeuring van hoogtijdagen?

De belangrijke vraag die we in dit opzicht in overweging moeten nemen is of Paulus in Kolossenzen 2:16 de naleving van de heilige tijden van de Joodse kalender goedkeurt dan wel afkeurt. In het verleden is deze tekst, zoals ik in mijn dissertatie Van Sjabbat naar zondag heb aangetoond, geïnterpreteerd als een Paulinische veroordeling van de viering van de oudtestamentische hoogtijdagen. Ondanks het feit dat dit een oude en geliefde interpretatie is, is zij geheel verkeerd, omdat Paulus in dit gedeelte de Kolossenzen niet waarschuwt tegen de inachtneming van de vijf genoemde gebruiken (eten, drinken, feesten, nieuwe maan en sjabbatten), maar tegen ‘wie dan ook’ (tis) die oordeelt hoe ze dit zouden moeten doen.

Er moet worden opgemerkt dat de rechter die oordeelt niet Paulus is, maar de dwaalleraren onder de Kolossenzen die ‘geboden’ opleggen (2:20)wat betreft de manier waarop deze gebruiken in acht genomen zouden moeten worden, om ‘eigendunkelijke godsdienst, nederigheid en kastijding  van het lichaam’ (2:23) te bereiken. D.R. De Lacey geeft, schrijvend in het symposium From Sabbath to Lord’s Day, terecht als commentaar:

‘De rechter is waarschijnlijk een man met ascetische neigingen die bezwaar heeft tegen het eten en drinken tegen het eten en drinken door de Kolossenzen. Het meest begrijpelijk is om de rest van het gedeelte zo op te vatten dat hij niet ook een ritueel van feestdagen oplegt, maar eerder dat hij bezwaar maakt tegen bepaalde elementen van een dergelijke naleving. Vermoedelijk wilde de ‘rechter’, dat wil zeggen de dwaalleraren, dat de gemeente deze praktijken op een meer ascetische manier in acht zouden nemen (‘kastijding van het lichaam’ – 2:23,21). Anders gezegd: de dwaalleraren wilden dat de gelovige Kolossenzen minder zouden feesten en meer zouden vasten.

+

Paulus ging met Barnabas op de sabbat in Antiochië naar de synagoge Hand. 13,14  De eerstvolgende sabbat predikten zij weer in de synagoge. De volgende sabbat kwam bijna de gehele stad bijeen om het woord van God te horen. Vele Joden geloofden niet. Daarna wendden zij op sabbat zich tot de heidenen. Hand. 13, 46 en 48. Dat was op sabbat. In Hand. 14, lezen we opnieuw dat zij naar de synagoge gingen, Daar waren Joden en heidenen in de synagoge. De niet Joden namen het woord van God wel aan. Verder ging de prediking gewoon door in Ikonium Hand. 14, 1. Een grote menigte, zowel Joden als van Grieken, kwam tot het geloof Hand. 14, 1.

In Hand. 15 was niet de sabbat in het geding vers 21.

In Hand. 17 ging Paulus naar Tessalonika waar een synagoge dus geen christelijke kerk was. En Paulus behandelde drie sabbatten achtereen met hen gedeelten uit de Schriften, de Torah, vers 2.

Zo gaat het maar door. En dan komen wij bij de beroemde passage in Hand 20,7 of eigenlijk het gehele hoofdstuk 1 tot en met 16. Het betreft de Zeven Sabbatten waarover Paulus het heeft. De Zeven Sabbatten is een rechtstreekse verwijzing naar Leviticus 23,15,16  DE VOLLE WEKEN d.w.z. 50 dagen tot Pinksterdag waar ook Lukas in Hand. 20,16 over schrijft.

De gemeente was op Pinksterdag begonnen Hand. 2, 1. Dezelfde Pinksterdag het Feest van Sjawoeot dat vermeld wordt in Hand. 20, 16. Het was een Joods Feest, beter Bijbels Feest. De eerste gemeente bestond uitsluitend uit Joden. Heidenen mochten pas in Hand. 10 meedoen.

De `broeders` in Hand. 28,14 waren Joden.

In Antiochië werden de gelovigen ´christenen´ genoemd, maar dat was een bijnaam.

Een geoefend oog merkt op dat de gelovigen Loofhutten hielden in overeenstemming met Zacharia 14.16.

Eigenlijk is het boek Handelingen doortrokken van de Bijbelse feestdagen waarvan Pesach en Sjawoeot getuigen. Het grootste deel van het Evangelie van Johannes betreft het feest der Ongezuurde Broden. Zie ook Lukas 22,7. Het gaat direct terug op Leviticus 23. Leviticus 23 is de spil waar het om draait. Centraal staat de Sabbat.

Groet,

Martin Rozestraten

  • Gepubliceerd op Yom Hey, 13 Nisan 5776 of 21 april 2016

+++

Wettisch tegenover wet

Is de Wet verboden terrein? Is de Wet prikkeldraad? Zijn wij ongehoorzaam om de Wet te gehoorzamen? Is de Wet afgedaan, afgeschaft? Is de Wet op slot voor gelovigen? Gaan wij verloren door Gods Sabbat te gehoorzamen?

Paulus zegt iets heel anders.

Zo is dan de Wet heilig, en het gebod is heilig en rechtvaardig en goed (Romeinen 7:12).

Dat zijn woorden van de apostel Paulus.

Hij zegt ook:dat de Wet geestelijk is (Romeinen 7:14).

Het is precies het omgekeerde van wat christenen denken!

In dit licht moeten wij de woorden van Paulus zien:

“wij zijn van de Wet ontslagen (Romeinen 7:6).

De waarheid is dat wij niet vrijgemaakt zijn van de tien geboden, maar

“wij zijn vrijgemaakt van de wet der zonde en des doods” (Romeinen 8:2).

Christenen zijn ongehoorzaam door God niet te gehoorzamen.

De Thora is niet fout, WIJ zijn fout!!!

 

Wettisch

Paulus keerde zich tegen wetticisme. Dus niet tegen de wet. Waar in het  Nieuwe Verbond het woordje wet
staat vermeld, zul je in veel gevallen het woordje wettisch moeten lezen. In het boek Galaten lees je:

“Maar wanneer u door de Geest geleid wordt, bent u niet onderworpen aan de wet (Galaten 5:18).

Wij Joden… weten dat niemand als rechtvaardige wordt aangenomen door de wet na te leven, maar door het geloof in Jeshua de Gezalfde. Ook wij zijn tot geloof in Messias Jeshua gekomen om daardoor. en niet door de wet, rechtvaardig te worden, want niemand wordt rechtvaardig door de wet na te leven (Galaten 2:16).

Het feit dat de wet ons niet rechtvaardigt, betekent niet dat we de Torah naast ons neer kunnen leggen. Er zou een lichtje moeten gaan branden als je deze teksten legt naast de uitspraak van Jeshua, waar Hij zegt dat Hij niet is gekomen om de wet af te schaffen:

Denk niet dat Ik gekomen ben om de Wet of de Profeten af te schaffen. Ik ben niet gekomen om ze af te schaffen, maar om ze tot vervulling te brengen… …. (Matteus 5:17-19)

Stellen wij door het geloof de wet buiten werking? Integendeel, wij bevestigen de wet juist (Romeinen 3:31)

Uit dit tekstgedeelte blijkt dat Jeshua de Torah niet afschaft. Integendeel. Het staat immers zwart op wit: Hij kwam niet om af te schaffen, maar om te vervullen.

Niet de wet wordt weggenomen, maar de sluier! (2 Kor. 3:14,16)

Als je teksten in de Bijbel tegenkomt, die inhoudelijk haaks staan op de woorden van Jeshua, dan mag je ervan uitgaan dat waarschijnlijk iets niet helemaal goed is gegaan bij het vertalen. Het Woord spreekt zichzelf niet tegen.

Paulus wees de toehoorders erop dat ze van de Torah (Psalm 119:105) geen lijst van wettische regeltjes moeten maken. Het in Galaten gebruikte Griekse erga nomou voor wet kan omschreven worden met werken der wet. Wij mensen hebben dikwijls een sterke neiging om Gods onderwijzingen vast te leggen als wet. Zodoende ontwikkelen we religie, traditie en liturgie. De weg naar wetticisme ligt dan wijd open.

Niet leven vanuit vrijheid, maar vanuit slavernij. We willen het heil liever verdienen. We willen ervoor zwoegen. Grote offers brengen. Het zit ons, calvinisten, in het bloed.

God dwingt ons niet in een beklemmende dwangbuis van een serie strenge regeltjes en wetten. Gods Torah is geschreven op de tafels van je hart. Dat zou tot gevolg moeten hebben, dat je ernaar verlangt om je te onderwerpen aan Gods onderwijzing. Je wordt daartoe gedrongen door de Geest van God.
– Martin Rozestraten
+++

Echtscheiding en selectief Bijbelgebruik

Gelovigen vinden vrijwel allemaal dat de Schrift gezag heeft van kaf tot kaft maar bij tegenstrijdigheden kiezen zij wat hun het beste past. We gebruiken en lezen de Bijbelteksten die ons dogma steunen en andere teksten laten we maar liggen. Het is een soort struisvogelpolitiek. Wat we negeren, lijkt op een gegeven moment niet meer in de Bijbel te staan. We lezen niet alleen zelf selectief, ook preken en Bijbelstudies zijn selectief.

De Bijbelteksten die tegen het dogma ingaan, blijven vaak onbesproken.

A Happy Divorce

A Happy Divorce (Photo credit: Wikipedia)

Een sprekend voorbeeld van selectief Bijbelgebruik zijn teksten met betrekking tot echtscheiding. Zelfs mensen die vinden dat het OT niet meer geldt, citeren toch de tekst uit Maleachi 2 vers 16 waarin staat dat God de echtscheiding haat. Echter, de geschiedenis in Ezra 10 wordt nooit aangehaald. Veel christenen zullen daarom die geschiedenis niet eens kennen. In Ezra 10 wordt in opdracht van God overgegaan tot 157 echtscheidingen. 157 Huwelijken worden hier op aanwijzen van de profeet Ezra, die handelt in opdracht van God, verbroken. Zo wordt met betrekking tot dit onderwerp Maleachi aangehaald en Ezra nooit. Maleachi en Ezra zijn beiden oudtestamentisch, maar Maleachi steunt het dogma, Ezra niet.

Uit: Vrij van de Wet? Een dogma onder vuur. Drs. E.Noordermeer

+++