Angst voor ouderwetse regels en verlies van christenen

In het Nederlandstalig gebied van West-Europa zijn er heel wat die extreme ideeën hebben. Beiden maken elkaar bang en willen de anderen doen geloven dat zij deze contreien gaan of moeten overheersen.

De grote toestroom van immigranten doet veel mensen denken dat diegenen die zich hier willen komen vestigen, zich niet zullen aanpassen aan onze westerse samenleving en dat zij hun geloof aan de anderen zullen gaan opdringen.

Velen die zo bang zijn vergeten dat het enkel diegenen die zwak in hun eigen geloof staan bekeerd zullen kunnen geraken. Doch bekering loopt niet zo van een leien dakje. Wij moeten echter bewust zijn dat sommige geloofsgroepen weinig vergen om een bekeerling op te nemen en dit doen met aanlokkelijke slogans maar weinig diepgang. Gevolg hiervan zal zijn dat sommige van die bekeerden na een tijdje wel de waarheid zullen gaan inzien en die gemeenschap dan ook de rug zullen gaan toe keren. Hiertoe moet de rest van de maatschappij ook openstaan en er voor zorgen dat die ontmoedigden dan terug opgevangen kunnen worden in een ordelijke maatschappij.

Dat uit een studie van 2013, die nu zeer in de belangstelling is, blijkt dat in Nederland en vijf andere Europese landen tweederde van de ondervraagde moslims hun religieuze wetten belangrijker vinden dat de wetten van de landen waarin zij leven moet ons niet verwonderen. In wezen zouden de geloofswetten voor elke gelovige de basis waarden moeten vormen voor hun leven. Ook in het Christelijk geloof wordt er gevraagd om uit de wereld te stappen en zeker nooit akkoord te gaan met staatswetten die indruisen tegen de wetten van God. Bij de meerderheid van de Christenen is het echter zo dat zij zelf veel wetten van God niet na leven en eigenlijk weinig of geen interesse hebben in de beleving van het geloof of van God. Waar zij zich hoofdzakelijk aan houden zijn de heidense feesten en de menselijke tradities die eveneens meestal gebaseerd zijn op heidense gebruiken.

Dat er zo veel jongeren aangetrokken worden tot het islamitische geloof zou de mensen in het westen meer vragen moeten doen stellen. Indien veel christenen zich zouden gaan bekeren tot de islam zegt dat niet meer over die christenen dan over de islamieten?

Men kan er niet naast zien dat in de jaren 6070 van vorige eeuw heel wat Turken en Marokkanen naar hier zijn gekomen om meer te verdienen en zich een beter leven op te bouwen. Van die gezinnen bracht de meerderheid een conservatievere levensstijl mee dan de meerderheid in hun land. Die zeer oude conservatieve godsdienstbeleving bleef hier in hun kinderen ingedrukt geworden. Ook zij moesten zich houden aan de klassieke geloofsbeleving meet al de gebruiken van hun ouders hun heimat. Door hun afzondering en dikwijls het leven in ghettos kon hun geloofsbeleving stagneren en gingen velen niet mee met de tijd.

Door institutionele uitsluiting en stigmatisering kon de ‘underdog’ groeien en kreeg men uitvergrote verkeerde beelden. Bepaalde politieke partijen zagen hierin de kans schoon om zich te richten op hen die anders zijn dan de plaatselijke bevolking.

WLM - roel1943 - Koran

WLM – roel1943 – Koran (Photo credit: Wikipedia)

In beide groepen, moslims en niet moslims geraakten valse beelden aangenomen gedachten die niet altijd kloppen met de werkelijkheid. Zo hebben bijvoorbeeld moslims in Duitsland aanmerkelijk minder rechten dan in Nederland. Sterker nog: in geen enkel Europees land hebben moslims zoveel rechten als in Nederland. Nochtans voelen vele moslims in Nederland onterecht behandeld. Ook in België geraken meerderen ook meer gefrustreerd. Vooral de media die mee helpen om een angstpsychose te creëren helpen er aan mee om de ontevredenheid aan te scherpen.

Ook al willen de leden van het Christendom, en voornamelijk dan de Katholieken, geloven dat zij de grootste ware geloofsgemeenschap is, kan de Islam zich veroorloven te zeggen dat 1 op vier Islamiet is. Van de totale wereldbevolking in 2009 (6,8 miljard) werden er namelijk 1,57 miljard mensen als moslim geboekstaafd. Er leven ook meer moslims in Azië dan in het Midden-Oosten. Ook al zou slechts vijf procent van de Europese bevolking of  ongeveer  38 miljoen mensen, aanhanger van de Islam zijn moeten wij er rekening mee houden dat er een veel grotere groep is die niet behoort tot de algemeen erkende geloofsverenigingen of Moslimexecutieven.

Het zijn die anders gelovige moslims die zoals anders gelovige christenen toch ook een belangrijke geloofsgroep vormen. Ook in België zegt men dikwijls ‘de christenen’ maar doelt men op de katholieken en vergeet men heel wat christenen die heel andere gebruiken en geloofsovertuigingen hebben dan die Rooms Katholieken. Zo  ook  zijn er onder de Islamieten heel wat verschillende strekkingen die niet allemaal dezelfde regels hebben, laat staan de zelfde geloofsopvattingen.

Erg is het gesteld met de fundamentalistische groepen die zo veel aandacht krijgen in de media dat de gewone mens wel begint te geloven dat zij ‘de Islam’ voor stellen. Vooral de Moslimexecutieve of in het algemeen de Islamitische raden hebben hiertoe bij gedragen door niet tijdig tegenwind te geven en er op te duiden waar Alquada, ISIL, ISIS, IS of Daesh en Bokoharam dingen deden die indruisen tegen het ware islamitische geloof.

Pew Forum on Religion and Public Life bracht in 2009 naar voor dat Islam is de tweede godsdienst in de wereld na het Christendom, dat ongeveer 2,2 miljard volgelingen heeft. Nu zeven jaar later ziet het Christendom de zeer grote groei van die Islam als een bedreiging aan en beseffen velen dat er heel wat meer moslims zijn dan de geregistreerden.

In België is dat duidelijk te zien aan de vele streken waar meer dan de nu normale 25% moslims kan vast gesteld worden.

Die enorme groei van de laatste jaren, waarbij ook veel meer vrouwen met hoofddoek een gewoon straatbeeld zijn geworden, boezemt velen angst in dat het nog meer gaat doorzetten door de toestroom van migranten.

The Balkans Chronicles getuigt van zulk een angst in de volksmond. De auteur wil de mensen doen geloven dat de meeste mensen gewoon niet bewust zijn dat de islam niet zomaar een religie, maar een totalitaire politieke cult-achtige ideologie is, die zijn volgelingen dwingt tot blinde gehoorzaamheid, leert intolerantie, brutaliteit en alle moslims en niet-moslims vergrendelt in een strijd die rechtstreeks voortvloeien uit de 7e eeuw nomadische, roofzuchtige, Bedoeïen culture. {Islam is hier om Europa over te nemen!}

Waar hij dit vandaan haalt mag Joost weten. Hij schrijft verder

Deze politieke ideologie heeft als doel, de wereld te onderwerpen,hetzij vreedzaam door middel van zending en migratie, hetzij met geweld door middel van de heilige oorlog of jihad… {Islam is hier om Europa over te nemen!}

Zonder oog te hebben wat bepaalde zogenaamd christelijke groepen hebben uitgespookt de vorige eeuwen, hun moorddadige acties in de doofpot stekend, kijkt hij wel naar tegenreacties van Islamitische groepen.

Ook wijst hij met een boze vinger naar de migratieproblematiek waarin hij een verder gevaar van islamisering ziet. Hij schrijft:

In landen waar moslims met oorlogsvoering de sharia niet dwingend kan opleggen, daar wordt gebruik/misbruik gemaakt van migratie. Indonesië, Maleisië, Centraal Azië en delen van India dankzij migratie werden geïslamiseerd. Migratie is slechts een verkapte verovering en het zal pas eindigen wanneer de hele wereld is veroverd.Er zijn nu 57 staten waarin de islam regeert…

Europa wordt binnenkort een ‘islamitische staat’, waar de shari’ah geldt! De opkomst van de islam, betekent ook de opkomst van de sharia wetgeving in ons rechtssysteem.Veel menende term ISLAMISERING niet helemaal begrijpen.Met islamisering wordt niet alleen de toename van de moslimpopulatie bedoeld, en ook niet de militaire verovering van het land door moslims of de stichting van een islamitische staat. Islamisering is een proces waarbij de religie sluipenderwijs alle aspecten van het leven gaat domineren. {Islam is hier om Europa over te nemen!}

Dit lijkt wel Vlaams Blok of Vlaams Belang praat en is niet gestoeld op werkelijkheid maar getuigd ook van een onderschatting van het huidige staatsapparaat. Alsook onderschat het het vermogen van de Europese Unie als gemeenschap van federale staten die ook zelf hun eigen zeg in eigen land mogen doen.

Londen is een mooi voorbeeld hoe zijn gedachte over de komende twintig jaar, werkelijkheid kan worden en er niet alleen  genoeg islamitische kiezers in dat Europa zullen zijn, maar dat er ook anderen er voor zullen kiezen om op een Islamiet te kiezen als burgemeester of als President!  Heeft men er in het verleden zo veel vragen bij gesteld als het een Katholiek, Protestant, Niet gelovige, Humanist, Boeddhist of anders gelovige was die zich kandidaat stelde in een gemeente of in het land voor een kiesbare plaats?

Hebben die Christenen die zo bang zijn dat hun geloofsgemeenschap zal verminderen zich zorgen gemaakt toen atheïsten de burgemeesterposten gingen opeisen of parlementszetels gingen innemen? Waar waren dan die bezorgde christenen toen wetten werden goedgekeurd die tegen hun christelijk geloof ingingen? Toen leek het allemaal heel gewoon of moest iedereen maar mee op de kar van de vooruitgang klimmen.

Wat heeft men gedaan toen men gemeenschapsscholen or rijksscholen oprichtte, of protestantse Bijbelscholen of Joodse scholen terwijl men nu bezwaren heeft tegen sharia erfenissen, sharia scholen, en sharia banken in Europa?

Dat in Amsterdam polygame huwelijken officieel worden geregistreerd door de gemeentediensten is dat niet gewoon der werkelijkheid voor waar nemen? Trouwens heel wat Belgische blanke mannen houden er ook meerdere vrouwen op na, zonder dat zij al doende geregistreerd zijn. Is hun buitenechtelijke verhouding dan zo veel beter dan de echtelijke verbintenis van diegene die openen bloot voor meerdere vrouwen zorgt en hun goed behandelt?

Heel wat zogenaamde christenen zien er geen bezwaar in om seks te hebben voor het huwelijk of om met nog anderen seks te hebben als zij al door de echt met iemand anders verbonden zijn. Sommigen houden er zelfs van om van de verscheiden geslachten te snoepen en enkelen vinden het heel aangenaam om met meerderen tegelijk de liefde te bedrijven en vinden er zelfs geen bezwaar in om er mee te pronken.

De normen en waarde in onze westerse samenleving zijn zodanig laag komen te staan dat bepaalde bevolkingsgroepen terecht een halt toe roepen tegen die decadentie. Dat het voornamelijk Islamieten zijn, getuigd alleen maar hoe weinig christenen echt met het geloof bezig zijn en zich aan de regels van hun heilige boeken willen houden.

Sommige debatten zoals rond de hoofddoeken zijn dikwijls zaken die wij eerder bij de katholieken ook gezien hebben. De kinderboom generatie hebben hun ouders nog weten gescheiden zitten in de kerk en zagen hun moeders nog gesluierd en ofwel met hoedje of met hoofddoek de straat op gaan. Voor veel jongeren vandaag is dat niet meer gekend, maar dat wij ze gerust eens onze familie albums eens voor leggen.

Vele christenen zijn vergeten hoe de nonnen hun kapsels waren of hoe priesters in habijt rond liepen. In sommige landen is dat nog gewone praktijk.

Kan men niet inzien dat bepaalde islamitische groepen nu in een zelfde fase zitten als de christenen in de vorige eeuw hebben mee gemaakt?

Ook bij de moslims ziet men een duidelijke trent dat jongeren hun geloof minder diep beleven dan hun grootouders en ouders. Maar dat er terecht nu een opleving komt in geloofsbevraging is een feit waar wij in het westen beter zouden nadenken wat er in onze eigen cultuur verkeerd is gelopen. Indien christenen zo bang zijn dat het christendom zou ‘overwonnen’ worden door de islam, zouden zij zich dan niet beter aan de regels van die christelijke leer houden?

Betreft regels aan anderen opleggen moet iedereen die in het westen komt wonen zich aansluiten bij de rechtsbepalingen van dat land. Anders moet hij of zij dar niet wonen. Indien dat duidelijk wordt gemaakt aan hen die naar hier komen mag dat ook geen probleem vormen.

Iedereen, moslims maar ook christenen moeten zich er bewust van zijn dat geen enkele religie het recht heeft zich op te dringen aan anderen.

Analoog aan de uitspraak de Spaanse minister van Justitie López Aguilar (op 11-09-2004 ), geldt ook hier hetzelfde wat de Australische minister van Onderwijs Brendan Nelson zei:

“Indien u en uw achterban niet van plan zijn onze wetten, waarden en omgangsvormen te accepteren, hoort u hier niet thuis en dient u de koffers te pakken, paspoorten in te leveren en Australië te verlaten!” …

Maar dit hoeft niet in te houden dat zij niet hun eigen gebruiken en wijze van geloofsuitvoering zouden mogen hebben.  Zolang zij de vrijheid van een ander niet beperken en niemand schade berokkenen met hun geloofsbeleving moet deze ook vrij blijvend kunnen uitgevoerd worden.

Nederlands: Hans Janmaat, fractievoorzitter va...

Hans Janmaat, fractievoorzitter van de centrumpartij, tijdens een televisieuitzending in de zendtijd voor politieke partijen. Nederland, 8 februari 1984. (Photo credit: Wikipedia)

Dat een stem voor de PvdA, SP, Groen, Groenlinks, CDA, CD&V, N-VA, Liberalen of D66 een stem zou zijn voor Sharia, voor de burka’s, hoofddoekjes, moskeeën, gescheiden zwemmen, gescheiden klassen en ga maar door is een onterechte uitspraak. Mogen wij er ook op wijzen dat wij, die nu nog leven, zelf nog dat gescheiden zwemmen hebben gekend.  Natuurlijk moeten wij niet terug naar die oude tijd toen onze ouders nog met die lange zwempakken het zeewater in gingen en wij niet met ontblote benen en armen mochten lopen. Misschien kan de oudere generatie de jongeren daar misschien even terug aan herinneren. Ook al hebben deze, zoals de schrijver van dit stuk, zich ook heftig tegen die ouderwetse ouders en de maatschappij verzet. Wij zijn er zelfs de barricaden voor opgeklommen in 1968 en hebben er niet tegen opgezien om naakt te lopen of in communes te leven. Zo is de wereld van één uiterste naar een ander gegaan en ziet het er naar uit dat de wereld nu terug naar een ander (vroeger) uiterste wil gaan.

Om te zeggen

Nergens ter wereld bestaat er een goed functionerende islamitische samenleving...

is de waarheid geweld aan doen en er niet in geloven dat zoals het christendom geëvolueerd is, de Islam ook zal evolueren en gebonden zal zijn aan het tijdsgebeuren..

+

Lees ook:

  1. Veroverende geloofsgroep
  2. Angst en verlossing van het kwaad
  3. Eerste moslim-mensenrechtencommissie start deze maand
  4. Sharia een kwaad voor Islam
  5. 15 jaar cel geëist voor leider Sharia4Belgium
  6. Nieuwkomers, nieuwelingen, immigranten, allochtonen en import
  7. Wat heeft zovelen ertoe gebracht naar Duitsland te willen emigreren
  8. Migratie en veiligheid even geherformuleerd
  9. Overzicht voor het jaar 2015 #1 Dreiging en angst
  10. Islamofobie
  11. Is Islamfobie uitgevonden door fundamentalistische regime
  12. Interview P-magazine // Overbevolking: hoe gaan we al die vluchtelingen opvangen?
  13. Denemarken zwicht onder druk van anti asielzoekers
  14. Wanneer de jongere oor kreeg voor Arabische klanken
  15. Verbod veruiterlijking van overtuiging
  16. Boerka moet weg uit Frankrijk
  17. Fundamentalisme en religie #2 Frankrijk en België
  18. Fundamentalisme en religie #3 Vluchtelingen en racisme
  19. Fundamentalisme en religie #5 Verguisde Koran
  20. Fundamentalisme en religie #6 Versplintering
  21. Het Raadsel, Salah Abdeslam
  22. Waarom jihadi’s niet onze eigen schuld zijn
  23. Het failliet van de war on terror
  24. De nacht is ver gevorderd 2 Studie 1 Zijn het de laatste dagen? 1 Intro
  25. Het gevaar om niets te doen tegen de oorzaak en de kwaal
  26. Volgens vele Belgen over tien jaar in de problemen door te soepele asiel opnamen vandaag

++

Verwant aan het christen zijn en bekering

  1. Overdracht van mening te vrijwaren
  2. Moslims, Christenen en Gratis Heilige Boeken
  3. Onze God ook deze van de moslims
  4. Antwerpse tien dagen moslima voor sociaal experiment
  5. Bekering een ‘keerpunt’
  6. Christenen die het juiste hart hebben om anderen te roepen om naar God te komen
  7. Wie zichzelf kent, is mild voor een ander
  8. Wat betreft Wees de beste…
  9. Door verkondiging ook geruster
  10. De rol van de Vader en zijn Zoon

+++

Verdere bedenkingen van anderen
  1. Help mijn vriend doet aan de Ramadan!
  2. Religie, democratie & vrijheid
  3. Aanslagen en tegenslagen..
  4. Tegen IS, niet tegen de Islam
  5. De moslimburgemeester
  6. Ontbreekt het respect in Almere?
  7. Module: De succesvolle moslim door Ustaadz Suleyman Van Ael
  8. Leugens (FB column voorjaar 2015)
  9. Tijd voor Verandering
  10. Selvforsvar (upassende begejsting)
  11. Fremgang for ordentlige skoler
  12. Mental Health: Muslim Attitudes, Beliefs and Behaviour
  13. Should we wish a ‘Blessed Ramadan’ on our Muslim friends?

+++

Related articles

De zeven Feesten van God

De zeven Feesten van God zijn de belangrijkste feesten van de hele
Bijbel (Va’Yikra 23, Leviticus 23).

In de Bijbel lezen we niet over kerst, sinterklaas, halloween en zelfs niet over pasen.

English: Shabbat Candles Deutsch: Schabbatkerzen

English: Shabbat Candles Deutsch: Schabbatkerzen (Photo credit: Wikipedia)

We lezen wel over het Pascha (niet te verwarren met het christelijke pasen), het Feest van Ongezuurde Broden, Sjawoeot (Pinksteren, de 50ste dag), Bazuinendag, Jom Kippoer (Grote Verzoendag), Sukkot (Loofhuttenfeest) en de Achtste Dag (het Millennium).

Velen geloven dat de geboden en voorschriften en leringen der mensen (Kol. 2:20-23)  op de Tora betrekking hebben. Dat is een klassieke fout van christenen die menen dat de Wet is afgeschaft/verouderd/geannuleerd

Het eerste feest is de 14de nisan. Lukas noemt het het feest der Ongezuurde Broden, dat Pascha genoemd wordt (Lukas 22:15). Dit feest is niet slechts een feest der herinnering of gedachtenis, maar heeft ook een vooruitwijzende betekenis (Lukas 22:16, 29-30) en heeft betrekking op het Koninkrijk. Het Feest van Pascha is dus niet verouderd. Het is Gods Feest!!!

Dit geldt voor alle zeven Feesten van JHWH.

De spil van Gods Feesten is de Shabbat.

 

Het christendom loochent Gods Woord (Psalm 119:66,115).

 

Kom tot inzicht en bekering.
– Martin Rozestraten

Zeven sabbatten

Paulus’ verwijzing naar ‘een feestdag, nieuwe maan of sabbat’  in Kolossenzen 2:16 is van speciaal belang voor onze bestudering van de manier waarop de Joodse kalender in de apostolische kerk werd gebruikt. De drie woorden feestdag, nieuwe maan en sjabbat stellen een zich stap voor stap ontwikkelende en uitputtende opsomming van de oudtestamentische heilige tijden voor. Deze drie woorden komen in dezelfde of in omgekeerde volgorde voor, vijf maal in de Septuaginta en verscheidene malen in andere literatuur. In deze gedeelten duiden ze de volgorde van de heilige tijden van de Joodse religieuze kalender aan.
De feestdagen zijn de jaarlijkse hoogtijdagen die in het voor- en najaar worden gevierd. De nieuwe maan is de maandelijkse viering van de eerste dag van de maand. Op deze dag werd in het vroege Israël op de bazuinen geblazen om de mensen aan de naderende Dag van het Bazuingeschal te herinneren (Num. 10:10; Ps. 81:4).
Het was een dag van speciale aanbidding (1 Sam. 20:5), waarop het werk werd onderbroken en extra offers werden gebracht (Num. 29:11-14).
Sjabbat is duidelijk de wekelijkse hoogtijdag die op de zevende dag in acht werd genomen. Het is duidelijk dat de drie woorden een opsomming van de heilige tijden voorstellen die door de Joodse kalender werden bepaald.
Het gebruik dat Paulus in Kolossenzen 2:16 van de speciale benaming ‘nieuwe maan’ (neomenia) maakt, in plaats van de algemene benaming ‘maand’ (men) zoals deze wordt gebruikt in Galaten 4:10), laat duidelijk zien dat hij de heilige tijden van de Joodse kalender voor ogen heeft en niet die van de heidense kalender. De vermelding ‘nieuwe maan’ is van belang voor onze studie van de Dag van Bazuingeschal, aangezien beide in ideologische zin met elkaar in verband stonden. Het blazen op de bazuinen bij nieuwe maan diende als een maandelijkse herinnering aan de naderende Dag van het Bazuingeschal, waarop op een indrukwekkende manier op de bazuinen werd geblazen, om de mensen op te roepen dat ze voor God terecht moesten staan tijdens de tien dagen die aan de Verzoendag voorafgingen. Op deze dag zouden hun zonden uiteindelijk voorgoed weggedaan worden.
Uit: De Najaarsfeesten van Samuele Bacchiocchio

Goedkeuring of afkeuring van hoogtijdagen?

De belangrijke vraag die we in dit opzicht in overweging moeten nemen is of Paulus in Kolossenzen 2:16 de naleving van de heilige tijden van de Joodse kalender goedkeurt dan wel afkeurt. In het verleden is deze tekst, zoals ik in mijn dissertatie Van Sjabbat naar zondag heb aangetoond, geïnterpreteerd als een Paulinische veroordeling van de viering van de oudtestamentische hoogtijdagen. Ondanks het feit dat dit een oude en geliefde interpretatie is, is zij geheel verkeerd, omdat Paulus in dit gedeelte de Kolossenzen niet waarschuwt tegen de inachtneming van de vijf genoemde gebruiken (eten, drinken, feesten, nieuwe maan en sjabbatten), maar tegen ‘wie dan ook’ (tis) die oordeelt hoe ze dit zouden moeten doen.

Er moet worden opgemerkt dat de rechter die oordeelt niet Paulus is, maar de dwaalleraren onder de Kolossenzen die ‘geboden’ opleggen (2:20)wat betreft de manier waarop deze gebruiken in acht genomen zouden moeten worden, om ‘eigendunkelijke godsdienst, nederigheid en kastijding  van het lichaam’ (2:23) te bereiken. D.R. De Lacey geeft, schrijvend in het symposium From Sabbath to Lord’s Day, terecht als commentaar:

‘De rechter is waarschijnlijk een man met ascetische neigingen die bezwaar heeft tegen het eten en drinken tegen het eten en drinken door de Kolossenzen. Het meest begrijpelijk is om de rest van het gedeelte zo op te vatten dat hij niet ook een ritueel van feestdagen oplegt, maar eerder dat hij bezwaar maakt tegen bepaalde elementen van een dergelijke naleving. Vermoedelijk wilde de ‘rechter’, dat wil zeggen de dwaalleraren, dat de gemeente deze praktijken op een meer ascetische manier in acht zouden nemen (‘kastijding van het lichaam’ – 2:23,21). Anders gezegd: de dwaalleraren wilden dat de gelovige Kolossenzen minder zouden feesten en meer zouden vasten.

+

Paulus ging met Barnabas op de sabbat in Antiochië naar de synagoge Hand. 13,14  De eerstvolgende sabbat predikten zij weer in de synagoge. De volgende sabbat kwam bijna de gehele stad bijeen om het woord van God te horen. Vele Joden geloofden niet. Daarna wendden zij op sabbat zich tot de heidenen. Hand. 13, 46 en 48. Dat was op sabbat. In Hand. 14, lezen we opnieuw dat zij naar de synagoge gingen, Daar waren Joden en heidenen in de synagoge. De niet Joden namen het woord van God wel aan. Verder ging de prediking gewoon door in Ikonium Hand. 14, 1. Een grote menigte, zowel Joden als van Grieken, kwam tot het geloof Hand. 14, 1.

In Hand. 15 was niet de sabbat in het geding vers 21.

In Hand. 17 ging Paulus naar Tessalonika waar een synagoge dus geen christelijke kerk was. En Paulus behandelde drie sabbatten achtereen met hen gedeelten uit de Schriften, de Torah, vers 2.

Zo gaat het maar door. En dan komen wij bij de beroemde passage in Hand 20,7 of eigenlijk het gehele hoofdstuk 1 tot en met 16. Het betreft de Zeven Sabbatten waarover Paulus het heeft. De Zeven Sabbatten is een rechtstreekse verwijzing naar Leviticus 23,15,16  DE VOLLE WEKEN d.w.z. 50 dagen tot Pinksterdag waar ook Lukas in Hand. 20,16 over schrijft.

De gemeente was op Pinksterdag begonnen Hand. 2, 1. Dezelfde Pinksterdag het Feest van Sjawoeot dat vermeld wordt in Hand. 20, 16. Het was een Joods Feest, beter Bijbels Feest. De eerste gemeente bestond uitsluitend uit Joden. Heidenen mochten pas in Hand. 10 meedoen.

De `broeders` in Hand. 28,14 waren Joden.

In Antiochië werden de gelovigen ´christenen´ genoemd, maar dat was een bijnaam.

Een geoefend oog merkt op dat de gelovigen Loofhutten hielden in overeenstemming met Zacharia 14.16.

Eigenlijk is het boek Handelingen doortrokken van de Bijbelse feestdagen waarvan Pesach en Sjawoeot getuigen. Het grootste deel van het Evangelie van Johannes betreft het feest der Ongezuurde Broden. Zie ook Lukas 22,7. Het gaat direct terug op Leviticus 23. Leviticus 23 is de spil waar het om draait. Centraal staat de Sabbat.

Groet,

Martin Rozestraten

  • Gepubliceerd op Yom Hey, 13 Nisan 5776 of 21 april 2016

+++

Wettisch tegenover wet

Is de Wet verboden terrein? Is de Wet prikkeldraad? Zijn wij ongehoorzaam om de Wet te gehoorzamen? Is de Wet afgedaan, afgeschaft? Is de Wet op slot voor gelovigen? Gaan wij verloren door Gods Sabbat te gehoorzamen?

Paulus zegt iets heel anders.

Zo is dan de Wet heilig, en het gebod is heilig en rechtvaardig en goed (Romeinen 7:12).

Dat zijn woorden van de apostel Paulus.

Hij zegt ook:dat de Wet geestelijk is (Romeinen 7:14).

Het is precies het omgekeerde van wat christenen denken!

In dit licht moeten wij de woorden van Paulus zien:

“wij zijn van de Wet ontslagen (Romeinen 7:6).

De waarheid is dat wij niet vrijgemaakt zijn van de tien geboden, maar

“wij zijn vrijgemaakt van de wet der zonde en des doods” (Romeinen 8:2).

Christenen zijn ongehoorzaam door God niet te gehoorzamen.

De Thora is niet fout, WIJ zijn fout!!!

 

Wettisch

Paulus keerde zich tegen wetticisme. Dus niet tegen de wet. Waar in het  Nieuwe Verbond het woordje wet
staat vermeld, zul je in veel gevallen het woordje wettisch moeten lezen. In het boek Galaten lees je:

“Maar wanneer u door de Geest geleid wordt, bent u niet onderworpen aan de wet (Galaten 5:18).

Wij Joden… weten dat niemand als rechtvaardige wordt aangenomen door de wet na te leven, maar door het geloof in Jeshua de Gezalfde. Ook wij zijn tot geloof in Messias Jeshua gekomen om daardoor. en niet door de wet, rechtvaardig te worden, want niemand wordt rechtvaardig door de wet na te leven (Galaten 2:16).

Het feit dat de wet ons niet rechtvaardigt, betekent niet dat we de Torah naast ons neer kunnen leggen. Er zou een lichtje moeten gaan branden als je deze teksten legt naast de uitspraak van Jeshua, waar Hij zegt dat Hij niet is gekomen om de wet af te schaffen:

Denk niet dat Ik gekomen ben om de Wet of de Profeten af te schaffen. Ik ben niet gekomen om ze af te schaffen, maar om ze tot vervulling te brengen… …. (Matteus 5:17-19)

Stellen wij door het geloof de wet buiten werking? Integendeel, wij bevestigen de wet juist (Romeinen 3:31)

Uit dit tekstgedeelte blijkt dat Jeshua de Torah niet afschaft. Integendeel. Het staat immers zwart op wit: Hij kwam niet om af te schaffen, maar om te vervullen.

Niet de wet wordt weggenomen, maar de sluier! (2 Kor. 3:14,16)

Als je teksten in de Bijbel tegenkomt, die inhoudelijk haaks staan op de woorden van Jeshua, dan mag je ervan uitgaan dat waarschijnlijk iets niet helemaal goed is gegaan bij het vertalen. Het Woord spreekt zichzelf niet tegen.

Paulus wees de toehoorders erop dat ze van de Torah (Psalm 119:105) geen lijst van wettische regeltjes moeten maken. Het in Galaten gebruikte Griekse erga nomou voor wet kan omschreven worden met werken der wet. Wij mensen hebben dikwijls een sterke neiging om Gods onderwijzingen vast te leggen als wet. Zodoende ontwikkelen we religie, traditie en liturgie. De weg naar wetticisme ligt dan wijd open.

Niet leven vanuit vrijheid, maar vanuit slavernij. We willen het heil liever verdienen. We willen ervoor zwoegen. Grote offers brengen. Het zit ons, calvinisten, in het bloed.

God dwingt ons niet in een beklemmende dwangbuis van een serie strenge regeltjes en wetten. Gods Torah is geschreven op de tafels van je hart. Dat zou tot gevolg moeten hebben, dat je ernaar verlangt om je te onderwerpen aan Gods onderwijzing. Je wordt daartoe gedrongen door de Geest van God.
– Martin Rozestraten
+++

Echtscheiding en selectief Bijbelgebruik

Gelovigen vinden vrijwel allemaal dat de Schrift gezag heeft van kaf tot kaft maar bij tegenstrijdigheden kiezen zij wat hun het beste past. We gebruiken en lezen de Bijbelteksten die ons dogma steunen en andere teksten laten we maar liggen. Het is een soort struisvogelpolitiek. Wat we negeren, lijkt op een gegeven moment niet meer in de Bijbel te staan. We lezen niet alleen zelf selectief, ook preken en Bijbelstudies zijn selectief.

De Bijbelteksten die tegen het dogma ingaan, blijven vaak onbesproken.

A Happy Divorce

A Happy Divorce (Photo credit: Wikipedia)

Een sprekend voorbeeld van selectief Bijbelgebruik zijn teksten met betrekking tot echtscheiding. Zelfs mensen die vinden dat het OT niet meer geldt, citeren toch de tekst uit Maleachi 2 vers 16 waarin staat dat God de echtscheiding haat. Echter, de geschiedenis in Ezra 10 wordt nooit aangehaald. Veel christenen zullen daarom die geschiedenis niet eens kennen. In Ezra 10 wordt in opdracht van God overgegaan tot 157 echtscheidingen. 157 Huwelijken worden hier op aanwijzen van de profeet Ezra, die handelt in opdracht van God, verbroken. Zo wordt met betrekking tot dit onderwerp Maleachi aangehaald en Ezra nooit. Maleachi en Ezra zijn beiden oudtestamentisch, maar Maleachi steunt het dogma, Ezra niet.

Uit: Vrij van de Wet? Een dogma onder vuur. Drs. E.Noordermeer

+++

Azteekse en Romeinse tradities die ons nog steeds beïnvloeden

In zijn boek The Trouble With Christmas zette de schrijver Tom Flynn de conclusies uiteen waartoe hij na jaren van onderzoek in verband met Kerstmis was gekomen:

„Een groot aantal tradities die we nu met Kerstmis associëren zijn geworteld in voorchristelijke heidense religieuze tradities. Sommige hebben maatschappelijke, seksuele of kosmologische associaties die onderlegde, cultureel gevoelige moderne mensen ertoe zouden kunnen brengen de tradities te verwerpen zodra ze de oorsprong ervan beter zijn gaan begrijpen.” — Bladzijde 19.

Na een grote hoeveelheid ondersteunende inlichtingen verschaft te hebben, keert Flynn naar het uitgangspunt terug:

„Een van de grootste tegenstrijdigheden van Kerstmis is hoe weinig ervan werkelijk christelijk is. Wanneer we de voorchristelijke elementen eenmaal hebben verwijderd, is het merendeel van wat overblijft nachristelijk in plaats van authentiek christelijk van oorsprong.” — Bladzijde 155.

Kerstgebruiken — Zijn ze christelijk?

De kersttijd is aangebroken. Wat betekent dat voor u, uw gezin en uw vrienden? Gaat het om een geestelijk evenement of alleen maar om een feestelijke en vrolijke periode? Is het een tijd om over de geboorte van Jezus Christus na te denken of een periode waarin men zich niets van christelijke normen hoeft aan te trekken?

Houd bij een beschouwing van die vragen in gedachte dat de kersttradities in de streek waar u woont, kunnen afwijken.

In Mexico en andere Latijns-Amerikaanse landen wordt bijvoorbeeld zelfs een andere naam gebruikt. Zoals in de Grote Winkler Prins Encyclopedie wordt opgemerkt, is het woord Kerstmis „afgeleid van ’Christus-mis’”, terwijl La Navidad, zoals het kerstfeest in deze Latijns-Amerikaanse landen wordt genoemd, betrekking heeft op de geboorte van Christus.

Geboortedag en een geboortefeest op een andere dag

Vreemd is wel dat de beloofde Messias, de zoon van Jozef en Maria uit het geslacht van koning David geboren is op 17 oktober 4 VGT en dat men het volstrekt op 25 december wil vieren het geboortefeest van de god van het licht.

Als we kijken naar het weer zouden we niet de indruk krijgen dat wij het koudste seizoen van het jaar tegemoet gaan. We kunnen niet voorbijgaan aan de kortere dagen, die er ons aan herinneren dat we dichter bij de langste duisternis van het jaar komen.

Die duisternis maakt altijd angstige mensen en daarom keken ze in het verleden en nu nog steeds naar manieren om meer licht te krijgen. De duisternis was ook een tijd dat mensen dichter bij elkaar wensten te zijn, om zich veiliger te voelen, en om samen aangename dingen te doen die hun gedachten konden verzetten.

Medio december vierden de Romeinen feest, namelijk de Saturnalia welk voor vele latere generaties de basis vormde voor hun Winter feesten. Voor hen en voor vele mensen nu is het wat zij noemen ‘De tijd van het Jaar’ en ‘Christmas’ of ‘Kerstmis’. Van die viering werd bijvoorbeeld de uitgebreide feesten, het geven van geschenken, en het branden van kaarsen afgeleid.

Seizoenen, stormen, donkerte, donder en licht

LHS sunstones.jpg

De Winter zonnewende brengt meerdere heidense mensen samen om de terugkeer van het licht te vieren.

In andere culturen vinden we ook dat vele eeuwen voordat Jezus geboren werd de geboorte van het licht werd gevierd. De Rooms-Katholieke Kerk voelde zich niet verlegen veel tradities van heidense mensen die natuurelementen, zoals het licht en de de ‘keiringen’ van de stand van de maan en de zon en de verandering van het seizoen over te nemen. Zelfs de Israëlieten namen dergelijke natuurlijke elementen zoals de vier tekufot op in hun gebruiken (Teḳufat Nisan, Teḳufat Tammuz, Teḳufat Tishri en de Teḳufat Tebet), waarbij ook bijgeloof werd verbonden met die tekufot feest. Hai Gaon [Hai ben Sherira (of Hai geboren te Sherira (Gaon)], in de tiende eeuw, in antwoord op een vraag naar de prevalentie van de gewoonte in het “Westen” (dwz, ten westen van Babylon), gaf aan dat al het in het huis opgeborgen water in vaten in het eerste uur van de tekufah moest worden weggegooid in de overtuiging dat het water dan vergiftigd is, en als het gedronken werd zwelling van het lichaam, ziekte, en soms de dood zou veroorzaken, dat dit alleen volgde om dat het nieuwe seizoen kan worden begonnen met een toevoer van vers, zoet water.

Wanneer de zon Capricornus binnentreedt krijgt men het begin van de winter, of ” et ha-ḥoref “(strippen-tijd), wanneer de nacht de langste is van het jaar. Voor meerdere mensen was het de tijd dat iets moest worden gestript of onggedaan gemaakt worden. Met sommige dingen die gebeurd waren in het verleden moest komaf worden gemaakt. De slechte dingen moesten worden vergeten of afgelegd worden. Er werden dan voornemens gemaakt om het in de komende tijd het beter te doen. Die vermelding van betere voornemens zien wij in verscheidene landen nog opduiken met het voorlezen van een ‘Nieuwjaarsbrief‘. Na de invoering van de Gregoriaanse kalender in 1582 werd 1 januari aanvaard als nieuwjaarsdag in steeds meer landen in Europa en daarna in de wereld en werd het voorlezen van de nieuwjaarsbrief een Vlaamse traditie. ‘te zijn over met’ en nieuwe wegen weer kon worden genomen. Het was de tijd van een ‘draai’ of een wedergeboorte.

De Griekse oppergod Zeus (Jupiter bij de Romeinen), die heerste vanaf de berg Olympus, was in de Frygische en Thracische mythologie Sabazios de nomadische stormgod en vadergod. In de Indo-Europese talen zoals het Frygisch gaat het ‘-zios’ element in de naam terug op Dyeus, de gemeenschappelijke voorloper van ‘dios’, ‘deus’ (god) en ook van de naam Zeus.

Bij de ‘kering’ van de donkerste dagen naar terug lichter wordende dagen keek het volk uit naar de wedergeboorte van de zon en hoopte dat alles goed zou gaan. Daarom boden zij de rest van hun voedsel aan de goden van de natuur die er voor moesten zorgen dat in het komende jaar de gewassen veel vruchten zouden dragen en er goed weer zou zijn. Met hun offergaven, vuur maken (licht maken) en veel lawaai maken (vervangen door vuurwerk) wenste men de god van de donder (hemel en donder god Zeus) te verzoeken en hoopte men dat hij zich niet boos zou maken op hen. Het lawaai diende ook om de slechte geesten af te houden en zo het eigen huis te beveiligen. Voor hem werd ook een dag van verering genomen, namelijk de ‘zondag’ waarop mensen bijeenkwamen om Zeus of Jupiter (zoals zoon van Kronos ook genoemd werd) te vereren en offergaven te brengen.

Onder Constantijn (Constantinus) de Grote, die op de plaats van een tempel van Aphrodite de nieuwe Kerk van de Heilige Apostelen liet bouwen en de Heilig Grafkerk in Jeruzalem en de oude Sint-Pietersbasiliek te Rome stichtte,  gingen de kerkleiders akkoord om Jeshua‘s naam te veranderen (ter behoud van de vrede) naar ‘Issou‘ of ‘Heil Zeus‘ dat in het Nederlands eerst ‘Jesus‘ werd en  eind vorige eeuw ‘Jezus‘ werd. Zo kon de ‘leider’ van de christenen eveneens een godheid worden en samen vallen met de godenverheerlijking van de Romeinen. De Romeinse driegodheid werd gelijk gesteld met hun godheid die aldoende een Drie-eenheid werd. De beeltenis van oppergod Jupiter, gelijkgesteld met Jeshua/Yashua/Yahshuah/Yehoshuah voor יהושע die de naam Jezus kreeg ter verering van Zeus, kon nu door de marktkramers verder verkocht worden aan de Christenen die deze beeldjes dan ook in hun huizen opnamen.

In ruil voor de aanvaarding van de driegodheid voerde Constantijn verscheidene legislatieve maatregelen in met betrekking tot de joden: het werd hen verboden christelijke slaven te hebben of hun slaven te besnijden. Bekering van christenen tot het jodendom werd verboden. Bijeenkomsten voor religieuze diensten werden beperkt, maar het werd joden toegestaan jaarlijks Jeruzalem binnen te gaan op Tisja be’Aaw, waarop de verwoesting van  de Eerste Joodse Tempel (in 587 VGT door de Babyloniërs) als de Tweede Joodse Tempel in 70 GT (aan het einde van de Joodse Oorlog) wordt herdacht. Constantijn dwong van het eerste concilie van Nicaea ook een verbod af tegen het vieren van Pasen op de dag voor het joodse Pesach op 14 Nisan, zoals de quartodecimanen deden.

De luidruchtige activiteiten ter verering van de godheden die het lieten donderen en bliksemen en instonden voor het licht werden ook na het verval van het Romeinse rijk verder in ere gehouden.

Ook in Latijns-Amerika kunnen we zulke zeer luidruchtige feesten vinden. Voor veel mensen zijn de donkere nachten een goede gelegenheid om samen de ‘goede’ dingen naar boven te halen. Alle slechtheid moest weg naar beneden. Op 24 december was het grote moment om te kijken naar de volgende dag wanneer de godin van het licht zou terugkeren in het geval ze zich al bereid toonde haar goedheid te tonen na de gebaren van de mensen. Met al het licht en lawaai moest men de goedgezindheid van de godin van het licht oproepen.

Posada feesten

In de 16de eeuw nam de in Geeraardsbergen geboren Franciskaanse broeder Pedro de Gante ook gekend onder Pedro de Mura en Pieter van der Moere, de Spaanse gewoonte van de negen daagse viering Las Posadas mee naar zuid Amerika waar in Mexico het een nog steeds gehouden traditie is die verder vermengd werd met Azteekse elementen.

Pyrotechnische verlichting door lijnen van vuurwerk in 2007 Parrandas.

Ook in Cuba brachten Spaanse broeders in de 18e eeuw, onder leiding van ‘Vader Francisco Vigil de Quiñones’, de priester van de grote kathedraal van Remedios, de Parrandas, om volk te lokken naar hun kerken. Hij liet hen samenkomen om middernacht doorheen de week voor kerst waarbij hij groepen kinderen samenstelde en hen voorzag van potten, borden en lepels, zodat ze rond het dorp konden lopen terwijl zij lawaai maakten en verzen zongen.

Kinderen in Oaxaca, Mexico vieren Las Posadas door het breken van een traditionele stervormige Piñata.

Van 16 december tot 23 december in Latijns-Amerika worden acht Posada feesten gehouden en op de 24e, Nochebuena (De Goede of bij ons gekend als Heilige Nacht of Kerstavond) wordt gevierd, en gezinnen een inspanning leveren om samen te zijn voor een speciaal diner. Ook in West-Europa is deze gewoonte van een kerst maaltijd al lang een favoriete moment.

Gun u een ogenblik om enkele details uit Mexico te beschouwen. Hierdoor kunt u worden geholpen uw eigen mening over dit feest bij te schaven.

De posadas, „de drie koningen” en de nacimiento

Latijns-Amerika, geografisch

De festiviteiten beginnen op 16 december met de posadas. In het boek Mexico’s Feasts of Life wordt opgemerkt:

„Het is de tijd van de posadas, negen magische dagen vóór kerstavond, waarin de eenzame zwerftocht van Jozef en Maria in de stad Bethlehem en het ogenblik waarop ze uiteindelijk hartelijkheid en een onderkomen vonden, worden herdacht. Familie en vrienden komen ’s avonds bijeen om de dagen vóór de geboorte van Christus na te spelen.”

File:Piñata Animation.gifTraditiegetrouw draagt een groep mensen beeldjes van Maria en Jozef naar een huis en vraagt in een lied om onderdak, oftewel posada. De personen in het huis zingen bij wijze van antwoord, totdat het de bezoekers uiteindelijk wordt toegestaan binnen te komen. Dan begint een feestelijk samenzijn, waarbij sommigen — geblinddoekt en met een stok in de hand — om de beurt proberen de piñata, een grote versierde aardewerken pot die aan een koord hangt, kapot te slaan. Is de pot eenmaal gebroken, dan wordt de inhoud (snoep, fruit en dergelijke) door de feestvierders bijeengeraapt. Hierna breekt de tijd aan voor eten, drinken, muziek en dans. Van 16 tot en met 23 december worden acht posada-feestavonden gehouden. Op de 24ste wordt nochebuena (kerstavond) gevierd en doen gezinnen extra moeite om met z’n allen een speciale maaltijd te nuttigen.

The tradition in Spain and some Latin American...

The tradition in Spain and some Latin American countries is that the Three Wise Men are who bring gifts to children at Christmas. In recent years, as an assimilation of the Anglo-Saxon tradition of Santa Claus, they often appear at gift shops and shopping malls, where children have the opportunity to take a picture sitting on their knees and deliver the letter with their demands. (Photo credit: Wikipedia)

Het Driekoningenfeest, Jan Steen

Kort daarna volgt nieuwjaarsdag, waarop zeer luidruchtig feest wordt gevierd. Op de avond van 5 januari is het gebruikelijk dat de Tres Reyes Magos („drie koningen”) de kinderen speelgoed brengen. Het hoogtepunt wordt gevormd door een feest op 6 januari, waarop er een rosca de Reyes (ringvormige koek) wordt geserveerd. Als dit gebak wordt gegeten, zal iemand in zijn stuk een poppetje aantreffen dat de baby Jezus voorstelt. De vinder is verplicht op 2 februari een laatste feest te organiseren waarop hij of zij als gastheer of gastvrouw zal optreden. (Op sommige plaatsen gebruikt men drie poppetjes, die „de drie koningen” voorstellen.) Zoals u ziet, gaan de festiviteiten in verband met Kerstmis alsmaar door.

In deze periode neemt de nacimiento [Geboorte (leven) kerststal) een behoorlijk belangrijke plaats in. Wat is hierbij betrokken? Welnu, zowel op openbare plaatsen als in kerken en huizen worden taferelen opgebouwd met figuren (groot of klein) van aardewerk, hout of klei. Ze beelden Jozef en Maria af, knielend voor een kribbe waarin een pasgeboren baby ligt. Vaak zijn er herders, alsook Los Reyes Magos („de drie koningen”). De entourage is een stal, en er kunnen ook enkele dieren in voorkomen om het tafereel compleet te maken. De centrale figuur is echter de pasgeboren baby, in het Spaans el Niño Dios (de Kindgod) genoemd. Deze sleutelfiguur wordt meestal op kerstavond in de stal geplaatst.

De kerststaltradities nader bekeken

The Encyclopedia Americana zegt over de kerstviering zoals men die in de hele wereld algemeen kent:

„De meeste gebruiken die nu met Kerstmis verband houden, waren oorspronkelijk geen kerstgebruiken maar veeleer voorchristelijke en niet-christelijke gebruiken die door de christelijke kerk werden geassimileerd. De saturnaliën, een Romeins feest dat half december werd gevierd, verschaften het model voor een groot aantal van de met Kerstmis verband houdende festiviteiten. Aan deze viering zijn bijvoorbeeld de uitgebreide feestmaaltijden, het geven van geschenken en het branden van kaarsen ontleend.”

In Latijns-Amerika worden aan die fundamentele kerstgebruiken vaak nog extra gebruiken toegevoegd. ’Uit welke bron’, vraagt u zich misschien af. Eerlijk gezegd beseffen velen die zich aan de bijbel willen houden dat sommige gebruiken puur azteekse riten zijn. El Universal, een krant die in Mexico-Stad verschijnt, merkte op:

„Fraters van verschillende orden trokken voordeel van de omstandigheid dat festiviteiten van de indiaanse rituele kalender samenvielen met de katholieke liturgische kalender, en daarom maakten ze hier gebruik van om hun evangelisatie- en zendingswerk te ondersteunen. Ze vervingen de vieringen ter ere van de pre-Columbiaanse godheden door festiviteiten ter ere van christelijke godheden, introduceerden Europese feesten en activiteiten en trokken ook voordeel van de indiaanse festiviteiten, hetgeen in een cultureel syncretisme resulteerde dat tot authentiek Mexicaanse uitingen heeft geleid.”

Geboorte van een kindgod

The Encyclopedia Americana legt uit:

„Kerstspelen werden al vroeg een deel van de kerstviering . . . De Heilige Franciscus is er naar verluidt mee begonnen in de kerk een kerststal in te richten.”

Deze spelen waarin de geboorte van Christus werd uitgebeeld, werden in het begin van de kolonisatie van Mexico in de kerken opgevoerd. Ze werden door franciscaner monniken georganiseerd om de indianen over het kerstgebeuren te onderwijzen. Later werden de posadas populairder. Welke oorspronkelijke bedoeling er ook achter de posadas geschuild mag hebben, de manier waarop ze in deze tijd worden gehouden, spreekt voor zichzelf. Als u in deze periode in Mexico bent, kunt u zien of ervaren wat een schrijver voor El Universal in zijn commentaar speciaal belichtte:

„De posadas, die een manier vormden om ons aan de pelgrimage van Jezus’ ouders te herinneren toen ze naar een plaats zochten waar de Kindgod geboren kon worden, zijn in deze tijd louter dagen van dronkenschap, excessen, gulzigheid, zinloosheid en toenemende misdaad.”

De gedachte van de nacimiento is tijdens de kolonisatie van Mexico uit de oorspronkelijke opvoeringen in de kerken ontstaan. Sommigen zullen het idee misschien aantrekkelijk vinden, maar geeft het correct weer wat de bijbel zegt? Dat is een goede vraag. Toen de zogenoemde drie koningen — die in werkelijkheid astrologen waren — op bezoek kwamen, verbleven Jezus en zijn ouders niet langer in een stal. Er was tijd overheen gegaan en het gezin woonde in een huis. U zult het interessant vinden dit detail in het geïnspireerde verslag in Mattheüs 2:1, 11 op te merken. U kunt ook opmerken dat de bijbel niet zegt hoeveel astrologen er waren.

Nog een detail dat niet over het hoofd gezien mag worden: In de Mexicaanse nacimiento wordt de baby „de Kindgod” genoemd, met de gedachte dat hij God zelf was die als baby naar de aarde was gekomen. In de bijbel wordt Jezus echter voorgesteld als de Zoon van God die op aarde werd geboren; hij was niet dezelfde als of gelijk aan Jehovah, de almachtige God. Beschouw eens hoe de waarheid hierover wordt uiteengezet in Lukas 1:35; Johannes 3:16; 5:37; 14:1, 6, 9, 28; 17:1, 3; 20:17.

Jezus is niet God zelf maar de gezondene van God.

35 De engel gaf haar ten antwoord: „Heilige geest+ zal over u komen en kracht van de Allerhoogste zal u overschaduwen. Daarom ook zal hetgeen wordt geboren, heilig,+ Gods Zoon, worden genoemd.+ (Lukas 1:35)

16 Want God heeft de wereld* zozeer liefgehad+ dat hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven,+ opdat een ieder die geloof+ oefent in hem, niet vernietigd zou worden,+ maar eeuwig leven zou hebben.+ 17 Want God heeft zijn Zoon niet naar de wereld uitgezonden opdat hij de wereld zou oordelen,+ maar opdat de wereld door bemiddeling van hem gered zou worden.+  (Johannes 3:16-17)

36 Het getuigenis echter dat ik heb, is groter dan dat van Joha̱nnes, want het zijn juist de werken die ik in opdracht van mijn Vader moet volbrengen, de werken zelf die ik doe,+ die getuigenis over mij afleggen dat de Vader mij heeft gezonden. 37 Ook de Vader zelf, die mij heeft gezonden, heeft getuigenis over mij afgelegd.+ GIJ hebt noch zijn stem ooit gehoord, noch zijn gedaante gezien;+ 38 en zijn woord hebt GIJ niet blijvend in U, omdat GIJ juist degene die hij gezonden heeft, niet gelooft.(Johannes 5:36-37)

14 „Laat UW hart niet verontrust worden.+ Oefent geloof in God,+ oefent ook geloof in mij.+ In het huis van mijn Vader zijn vele woningen.+ ….. Jezus zei tot hem: „Ik ben de weg+ en de waarheid+ en het leven.+ Niemand komt tot de Vader dan door bemiddeling van mij.+ …. Jezus zei tot hem: „Nu ben ik al zo’n lange tijd bij ulieden, en nog hebt gij mij niet leren kennen, Fili̱ppus? Wie mij heeft gezien, heeft [ook] de Vader gezien.+ Hoe kunt gij dan zeggen: ’Toon ons de Vader’?+ 10 Gelooft gij niet dat ik in eendracht met de Vader ben en de Vader in eendracht met mij is?+ De dingen die ik tot ulieden zeg, spreek ik niet uit mijzelf; maar de Vader, die in eendracht met mij blijft, doet zijn werken.+ 11 Gelooft mij, dat ik in eendracht met de Vader ben en de Vader in eendracht met mij is; of anders, gelooft op grond van de werken zelf.+ 12 Voorwaar, voorwaar, ik zeg U: Wie geloof oefent in mij, zal ook zelf de werken doen die ik doe; en hij zal grotere+ werken dan deze doen, omdat ik heenga naar de Vader.+ 13 En wat GIJ ook vraagt in mijn naam, dat zal ik doen, opdat de Vader in verband met de Zoon verheerlijkt moge worden.+ 14 Indien GIJ iets vraagt* in mijn naam, ik zal het doen. … 28 GIJ hebt gehoord dat ik tot U heb gezegd: Ik ga heen en ik kom tot U [terug]. Indien GIJ mij liefhadt, zoudt GIJ U verheugen dat ik heenga naar de Vader, want de Vader is groter+ dan ik. (Johannes 14:1, 6, 9-14, 28)

17 Deze dingen sprak Jezus, en terwijl hij zijn ogen naar de hemel opsloeg,+ zei hij: „Vader, het uur is gekomen; verheerlijk uw zoon, opdat uw zoon u verheerlijkt,+ gelijk gij hem autoriteit over alle vlees hebt gegeven,+ opdat hij, wat het gehele [aantal] betreft [van hen] die gij hem hebt gegeven,+ hun eeuwig leven moge geven.+ Dit betekent eeuwig leven,+ dat zij voortdurend kennis+ in zich opnemen van u,* de enige ware God,+ en van hem die gij hebt uitgezonden, Jezus Christus.+ Ik heb u op de aarde verheerlijkt,+ daar ik het werk heb voleindigd dat gij mij te doen hebt gegeven.+ En nu, Vader, verheerlijk mij naast uzelf met de heerlijkheid die ik naast u had voordat de wereld was.+ (Johannes 17:1-5)

17 Jezus zei tot haar: „Klem u niet langer aan mij vast. Want ik ben nog niet naar de Vader opgestegen. Maar ga naar mijn broeders+ en zeg hun: ’Ik stijg op naar mijn Vader+ en UW Vader en naar mijn God+ en UW God.’”+ 18 (Johannes 20:17).

Viering van Jezus geboorte en de drie koningen

In Latijns-Amerika is het idee van de kerstman vervangen door de drie koningen. Maar net als in veel andere landen, verstoppen veel ouders speelgoed in huis. Op de ochtend van 6 januari gaan de kinderen er dan naar op zoek, alsof de drie koningen het hebben gebracht. Dit is een lucratieve tijd voor speelgoedwinkeliers, en sommige hebben veel geld verdiend aan wat veel eerlijke mensen als slechts een illusie beschouwen. De mythe van de drie koningen verliest onder heel wat mensen, zelfs onder kleine kinderen, aan geloofwaardigheid. Sommigen mogen het weliswaar betreuren dat steeds minder mensen deze mythe geloven, maar wat kan men verwachten van een illusie die alleen maar in stand gehouden wordt ter wille van de traditie en het commerciële voordeel?

Kerstmis, of het geboortefeest, werd niet door de vroege christenen gevierd. Een encyclopedie zegt er het volgende over:

„In de eerste eeuwen van de christelijke kerk werd het feest niet gevierd, omdat het onder christenen in het algemeen gebruikelijk was de dood van opmerkelijke personen te vieren in plaats van hun geboorte.”

De bijbel brengt de viering van verjaardagen in verband met heidenen, niet met Gods ware aanbidders. (Mattheüs 14:6-10).

Dit wil natuurlijk niet zeggen dat het niet nuttig is de werkelijke gebeurtenissen in verband met de geboorte van de Zoon van God te weten te komen en in gedachte te houden. Het bijbelse feitenrelaas verschaft belangrijke verhelderende inlichtingen en lessen voor allen die willen doen wat God van hen verlangt.

De geboorte van Jezus volgens de bijbel

In de Evangeliën van Mattheüs en Lukas zult u betrouwbare inlichtingen over de geboorte van Jezus aantreffen. Ze tonen aan dat de engel Gabriël in de Galilese stad Nazareth een jonge ongehuwde vrouw, Maria genaamd, bezocht. Welke boodschap bracht hij?

„Zie! gij zult in uw schoot ontvangen en een zoon baren, en gij moet hem de naam Jezus geven. Deze zal groot zijn en de Zoon van de Allerhoogste worden genoemd; en Jehovah God zal hem de troon van zijn vader David geven, en hij zal voor eeuwig als koning over het huis van Jakob regeren en aan zijn koninkrijk zal geen einde zijn.” (Lukas 1:31-33).

Maria was erg verbaasd over deze boodschap. Omdat ze ongehuwd was, zei ze:

„Hoe zal dit geschieden, daar ik geen gemeenschap heb met een man?”

De engel antwoordde:

„Heilige geest zal over u komen en kracht van de Allerhoogste zal u overschaduwen. Daarom ook zal hetgeen wordt geboren, heilig, Gods Zoon, worden genoemd.” Maria, die besefte dat dit Gods wil was, zei: „Zie! Jehovah’s slavin! Mij geschiede naar uw verklaring.” (Lukas 1:34-38).

Een engel vertelde Jozef over de wonderbare geboorte, opdat Jozef niet van Maria zou scheiden, zoals hij van plan was toen hij op de hoogte raakte van haar zwangerschap. Jozef was daarna bereid de verantwoordelijkheid op zich te nemen om voor de Zoon van God te zorgen.

18 De geboorte van Jezus Christus nu geschiedde aldus. Terwijl zijn moeder Mari̱a aan Jo̱zef ten huwelijk beloofd was,+ bleek zij voordat zij verenigd waren, zwanger te zijn door heilige geest.+ 19 Daar Jo̱zef, haar man, echter rechtvaardig was en haar niet in het openbaar tentoon wilde stellen,+ was hij van plan in het geheim van haar te scheiden.*+ 20 Doch nadat hij deze dingen had overdacht, zie! daar verscheen hem Jehovah’s* engel in een droom en zei: „Jo̱zef, zoon van Da̱vid, wees niet bevreesd Mari̱a, uw vrouw, mee naar huis te nemen, want dat wat in haar verwekt is, is door heilige geest.+ 21 Zij zal een zoon baren, en gij moet hem de naam Jezus*+ geven, want hij zal zijn volk+ van hun zonden+ redden.”+ 22 Dit alles is in werkelijkheid geschied opdat vervuld zou worden hetgeen Jehovah*+ door bemiddeling van zijn profeet had gesproken,+ toen hij zei: 23 „Ziet! De maagd*+ zal zwanger worden en een zoon baren, en zij zullen hem de naam Imma̱nuël*+ geven”, hetgeen vertaald betekent: „Met ons is God.”+

24 Toen ontwaakte Jo̱zef uit zijn slaap en deed zoals de engel van Jehovah* hem had voorgeschreven, en hij nam zijn vrouw mee naar huis. 25 Hij had echter geen gemeenschap+ met haar* totdat zij een zoon had gebaard;+ en hij gaf hem de naam Jezus.+ (Mattheüs 1:18-25).

Vervolgens werden Jozef en Maria, wegens een verordening van caesar Augustus, gedwongen Nazareth in Galilea te verlaten en naar Bethlehem in Judea, de stad van hun voorvaders, te gaan om zich te laten inschrijven.

„Terwijl zij daar waren, werden de dagen vervuld dat zij moest baren. En zij baarde haar zoon, de eerstgeborene, en bond hem in windsels van doeken en legde hem in een kribbe, omdat er in het gastverblijf geen plaats voor hen was.”  (Lukas 2:1-7).

Lukas 2:8-14 beschrijft wat er daarna gebeurde:

„Er waren in diezelfde landstreek ook herders, die buitenshuis verbleven en ’s nachts de wacht hielden over hun kudden. En plotseling stond Jehovah’s engel bij hen, en Jehovah’s heerlijkheid omscheen hen, en zij werden zeer bevreesd. Maar de engel zei tot hen: ’Vreest niet, want ziet! ik maak u goed nieuws bekend omtrent een grote vreugde, die heel het volk ten deel zal vallen, want heden is u in Davids stad een Redder geboren, die Christus de Heer is. En dit is een teken voor u: gij zult een baby vinden in windsels van doeken gebonden en liggend in een kribbe.’ En plotseling bevond zich bij de engel een menigte van de hemelse legerschare, die God loofde en zei: ’Glorie in de hoogste hoogten aan God, en op aarde vrede onder mensen van goede wil.’”

De astrologen

In Mattheüs’ verslag wordt vermeld dat er astrologen uit het oosten naar Jeruzalem kwamen om de plaats te zoeken waar de Koning van de joden geboren was. Koning Herodes had hier veel belangstelling voor — maar niet met goede bedoelingen.

„Hij zond hen naar Bethlehem en zei: ’Gaat, stelt een nauwkeurig onderzoek in naar het jonge kind, en wanneer gij het gevonden hebt, bericht het mij dan, opdat ook ik het hulde kan gaan brengen.’”

Toen de astrologen het jonge kind vonden,

„openden zij hun schatten en boden het geschenken aan: goud en geurige hars en mirre”.

Maar ze gingen niet terug naar Herodes.

’Hun was in een droom een goddelijke waarschuwing gegeven niet naar Herodes terug te keren.’

God gebruikte een engel om Jozef voor Herodes’ bedoelingen te waarschuwen. Jozef en Maria vluchtten daarop met hun zoon naar Egypte. Daarna, in een poging de nieuwe Koning uit de weg te ruimen, gaf de wrede koning Herodes opdracht jongens in het gebied van Bethlehem te doden. Welke jongens? Jongetjes van twee jaar oud en daaronder. (Mattheüs 2:1-16).

Wat kunnen we van het verslag leren?

De op bezoek zijnde astrologen — ongeacht hoeveel het er waren — aanbaden niet de ware God. De bijbelvertaling La Nueva Biblia Latinoamérica (uitgave van 1989) verklaart in een voetnoot:

„De magiërs waren geen koningen, maar waarzeggers en priesters van een heidense religie.”

Hun komst hield verband met hun kennis van de sterren, waaraan ze waren toegewijd. Als God hen naar het jonge kind had willen leiden, zouden ze naar de precieze plaats zijn gebracht zonder eerst naar Jeruzalem en Herodes’ paleis te hoeven gaan. Later kwam God tussenbeide om hun route te veranderen en zo het kind te beschermen.

In de kersttijd wordt dit verslag vaak in een mythische en romantische sfeer gehuld waardoor het belangrijkste feit wordt verdoezeld: dat deze baby werd geboren om een luisterrijke Koning te zijn, zoals aan Maria en de herders was bekendgemaakt. Nee, Jezus Christus is niet langer een baby, of zelfs een kind. Hij is de regerende Koning van Gods koninkrijk, dat zeer binnenkort alle regeringen die tegen Gods wil gekant zijn zal verwijderen en alle problemen van de mensheid zal oplossen. Dat is het Koninkrijk waar we in het Onze Vader om bidden. (Daniël 2:44; Mattheüs 6:9, 10).

Via de bekendmaking van de engelen aan de herders vernemen we dat de gelegenheid tot redding voor allen openstaat die bereid zijn naar de boodschap van het goede nieuws te luisteren. Degenen die Gods gunst verwerven, worden „mensen van goede wil”. Er zijn schitterende vooruitzichten op vrede in de hele wereld onder het koninkrijk van Jezus Christus, maar men moet bereid zijn Gods wil te doen. Is de kersttijd hier bevorderlijk voor en wordt dat verlangen in deze periode weerspiegeld? Veel oprechte mensen die overeenkomstig de bijbel willen leven, zijn van mening dat het antwoord duidelijk is.

10 Maar de engel zei tot hen: „Vreest niet, want ziet! ik maak U goed nieuws bekend omtrent een grote vreugde, die heel het volk ten deel zal vallen,+ 11 want heden is U in Da̱vids stad+ een Redder geboren,+ die Christus [de] Heer* is.*+ : 14 „Glorie in de hoogste hoogten+ aan God, en op aarde vrede+ onder mensen van goede wil.”*+ Lukas 2:10, 11, 14.

+

Voorgaande

Engelstalige versie / English version: Roman, Aztec and other rites still influencing us today

++

Aanvullende lectuur

  1. Atheïsme en feestdagen
  2. Kerstmis, Saturnalia en de geboorte van Jezus
  3. Voorspellingen van de Eniggeboren zoon
  4. Het begin van Jezus #1 Menselijke aspecten
  5. Het begin van Jezus #6 Beloften van innerlijke zegeningen
  6. Het begin van Jezus #11 Goddelijk verwezenlijkt en niet geïncarneerd
  7. Jezus van Nazareth #1 Jezus Geboorte
  8. Naamsverandering voor het behoud van vrede
  9. Voorwerpen rond de geboorte en dood van Jezus
  10. Kerstmis, Katholicisme en heidense feesten
  11. Kerst en wenslampions
  12. Kerstbomen
  13. Wees niet bang, er is goed nieuws want een redder is geboren
  14. Op zoek naar het kostbaarste kerstgeschenk
  15. Het grootste geschenk ons gegeven
  16. Een Groots Geschenk om te herinneren
  17. Rel om donkere Jezus
  18. Religieus aspect overslaand in Amerika
  19. Wat betreft Korte inhoud van lezingen: Bijgeloof en feesten
  20. December 2011 Nederlandstalige artikelen
  21. Zondag, zonnegodsdag en zonnepartnersdag
  22. Niet gebonden door labels maar vrij in Christus
  23. Politiek en macht eerste prioriteit #2 Arianisme, Nestorianisme en Monofysitisme
  24. Politiek en macht eerste prioriteit # 3 Verhoging van Maria en de Heilige Geest
  25. Een Naam voor een God #7 Jahwe(h) niet Hebreeuws
  26. Een Konijn dat Paaseiren legt
  27. Eieren leggende klokken en eieren verstoppende paashazen niets vandoen met Jezus opstanding
  28. Rond het Paasmaal
  29. 14 Nisan, de avond om Christus Zijn predikingswerk te herinneren
  30. Vrijdag 3 april 2015 een dag voor verenigde samenkomst ter herinnering
  31. Middeleeuws insigne Drie Koningen opgegraven
  32. Een man die de geschiedenis van het mensdom veranderde
  33. Lezen wat er staat geschreven
  34. Ongelovige Thomassen, Jezus en zijn God
  35. Onze Vader

+++

Verder interessante aanverwante lectuur

  1. Bijna wintertijd: lichtjes voor donkere dagen
  2. Winter is coming
  3. Is het al Kerstmis?
  4. adventskalenders
  5. Winter/Kerst Tag
  6. Baby & Feestdagen
  7. Over grotten, feest en tandengeklapper
  8. Kerstvakantie, Youtube | Positive Colourful❤
  9. Kerst wordt goud! vanNienke®
  10. Kerstinspiratie: Droomjurken
  11. Kerstkinderen
  12. Kerst spirit
  13. Een reisdag, Kerstmis én… de zoutvlakte-tour!
  14. Over opa’s ballen
  15. Kinderverhaal: Kerstontbijt
  16. De gehele wapenrusting van God (2015/12/15) African American Christmas?
  17. GML #4: Sinterkerst, marshmallows en Scrabble
  18. Dag 90 : Roodborstje met kerstmuts
  19. Dag 104 – Kerstmuis
  20. Mijn kerstmis
  21. Kerst met een glimlach
  22. De perfecte Kerstrui
  23. De Friezen zijn er klaar voor
  24. Gouda bij Kaarslicht
  25. Schilde Carolt
  26. ‘Een ongelofelijk verhaal’ als Kerstcadeau
  27. Sjezus!
  28. OOTD
  29. KW: Snowflakes on Silver Cove – Holly Martin – Een hartverwarmende kerstromance
  30. De vrouw die zich bij het zingen verschool achter de trompettist
  31. Muzieklijst der muzieklijsten,December style
  32. Relipop Christmas Top 50
  33. Christmas Countdown: de perfecte Kersttrui.
  34. Tweede Kerstdag.
  35. Fijne kerstplaatjes
  36. fotokes
  37. kerstkaarten!
  38. Brazilië inBeelden 091: Kerstsurprises in Guarulhos, SP (2006)
  39. Brazilië inBeelden 098: Tropische Kerstman in Rio de Janeiro, RJ (2006)
  40. DIY: superhysterische glitterkerstkrans
  41. Kerst en Nieuw jaar in India
  42. Sint Maarten of Drie Koningen
  43. Twelfth-night Pie (Driekoningentaart)
  44. Driekoningen en recept galette des rois
  45. Weemoed
  46. It’s beginning to look alot like christmas
  47. we’ve got a tree !!!!
  48. Nep of echt? That’s the question
  49. drukst
  50. De kerstman en zijn elfjes komen er aan!
  51. Nu kan jij ook jouw goede voornemens volhouden
  52. The Messiah
  53. The Messiah, een moderne Kerstvertelling
  54. December Daily 2015: geshopt!
  55. Video | Days during the Christmas season
  56. Happy Holidays!
  57. Christmas
  58. Christmas in da House
  59. The origin of…Christmas
  60. Let us adore (Adoremos).
  61. John Lewis Christmas Advert
  62. It’s beginning to look alot like christmas
  63. My Christmas wishlist 2015
  64. Three Kings’ Day
  65. Deutschunterricht: Weihnachtsteller

+++

De eerste christenen hun vieringen

De eerste christenen vierden de feesten en sjabbat

Uit: De Najaarsfeesten door de Italiaanse theoloog en professor kerkgeschiedenis Samuele Bacchiocchio.
Het is zeer betreurenswaardig dat een onjuiste exegese van Kolossenzen 2:14-17 christenen eeuwenlang op het verkeerde spoor gebracht heeft, zodat ze geloofden dat de sjabbatdag en de hoogtijdagen aan het kruis genageld waren. Gelukkig heeft recent onderzoek de misvattingen/dwalingen van deze traditionele interpretatie aan het licht gebracht.
Een recent voorbeeld hiervan is het eerder aangehaalde artikel ‘Pagan and Judeo-Christian Time-keeping Schemes in Galatians 4:10 and Colosensians 2:16’ (Heidense en Joods- christelijke stelsels van tijdswaarneming in Galaten 4:10 en Kolossenzen 2:16), geschreven door Troy Martin, professor aan de Saint Xavier University in Chicago. Het artikel verscheen in 1996 in de voorjaarsuitgave van New Testament Studies (Studies van het Nieuwe Testament), een gewaardeerd wetenschappelijk tijdschrift. Martin heeft hierin geschreven:
Der verhandeling verschaft het bewijs dat de Paulinische gemeenschap in Kolosse, niet de tegenstanders, gebruik maakten van de tijdsordening die in Kolossenzen 2:16 in grote trekken wordt weergegeven…. Uit dit onderzoek naar de functie die de opsomming in Kolossenzen 2:16 heeft, blijkt dat de christenen te Kolosse, niet hun critici, deelnamen aan een religieuze kalender die feestdagen, nieuwe manen en sjabbatten omvat’.
Martin brengt naar voren:
‘Het feit dat Paulus en zijn gemeenten de religieuze kalender overnemen, betekent niet noodzakelijkerwijs dat zij ook Joodse religieuze rituelen uitoefenen. Na  de verwoesting van de Joodse tempel in 70 AD blijft het Joodse tijdstelsel intact, zelfs wanneer Joden niet langer in staat zijn de voorgeschreven offers te brengen. Daar komt bij dat de overname van de sjabbatviering door de heidenen waarvan Josephus verslag doet, niet inhoudt dat deze gepaard gaat met de overname van alle Joodse rituelen. Zelfs als Paulus en zijn gemeenten de Joodse religieuze kalender aanvaarden, oefenen ze ofwel de Joodse religieuze rituelen die ermee verbonden zijn uit, ofwel wijzingen of verwerpen ze deze.
Het soort religieuze rituelen dat door Paulus en zijn gemeenten in praktijk werd gebracht, staat los van de erkenning dat ze een Joodse liturgische kalender overnamen.
Martin komt tot dezelfde bevindingen in een eerdere verhandeling over Kolossenzen 2:17 die in het Journal of Biblical Literature verscheen. Hij schreef hierin:
‘Het voorafgaande grammaticale en syntactische onderzoek naar de zin to de soma tou Christou [maar het lichaam is van Christus (SV) in Christus in Kolossenzen suggereert dat de gebruiken die in hoofdstuk 2:16  worden genoemd, die van de christenen te Kolosse zijn en niet die van de tegenstanders…. Hoewel het minder zeker is dat neomenia [de nieuwe maan] wordt gevierd, vieren de eerste christenen zowel de feesten als de sjabbatten.

 

– Martin Rozestraten

+

Voorgaande

Kolossenzen 2:16 en de jaarlijkse feesten

Kolossenzen 2:16 en de jaarlijkse feesten – vervolg

++

Aanvullend

  1. Omtrent het vieren van feesten
  2. Moeten wij ons aan de zondagsplicht houden
  3. Zondag, zonnegodsdag en zonnepartnersdag
  4. Volharden in het Avondmaal regelmatig vieren
  5. Communie en dag des Heren
  6. Do we need to keep the Sabbath
  7. Communion and day of worship

+++

Further related articles

  1. Richard Feldman Writes On Memory, Calendars, and Rituals
  2. The Creation of Jewish Time
  3. A Jewish Calendar – By Ben
  4. Words, Order, and Tisha B’Av
  5. Tisha B’Av: A Day of Remembrance
  6. Separation of Easter computation from Jewish calendar
  7. Reflections of our yesterdays
  8. [Middletown Esoteric Guide] 4. The Celtic Calendar
  9. It’s beginning to look a lot like Winter Solstice!
  10. 10 Ways to Celebrate Yule
  11. The Wheel turns…
  12. God’s Dozen: Twelve Become Thirteen
  13. Cheshvan: Pray for Rain
  14. Sukkot is Here!
  15. Just a little