Bouwen op het bijbels fundament: De apostelen deden het toch ook

De apostelen deden het toch ook

“11  want niemand kan een ander fundament leggen dan er al ligt-Jezus Christus zelf. 12 Of er op dat fundament nu verder wordt gebouwd met goud, zilver en edelstenen of met hout, hooi en stro, 13 van ieders werk zal duidelijk worden wat het waard is. Op de dag van het oordeel zal dat blijken, want dan zal het door vuur aan het licht worden gebracht. Het vuur zal laten zien wat ieders werk waard is.” (1Co 3:11-13 NBV)

Elke christen zou zich eigenlijk moeten afvragen: wat is nu feitelijk de essentie van dit christendom van mij, waar gaat het nu echt om? Dat kan soms best lastig zijn, zoiets als ‘beschrijf het eiland waar je woont’, wanneer je daar nog nooit vanaf bent geweest. Als je de rest van de wereld kent, ken je ook de verschillen en weet je wat kenmerkend is voor je eigen plekje. Maar als je die niet kent, waar leg je dan de nadruk op? Maar ook: als je die rest van de wereld wel kent, waar leg je dan de nadruk op? Op het strand en de duinen, de polder en de vogels? Of op de saamhorigheid van die kleine leefgemeenschap enerzijds, en anderzijds het feit dat je er niet op hoeft te rekenen dat je binnen een half uur in een ziekenhuis ligt wanneer er iets grondig mis is gegaan?

Verpakking of inhoud

Zo ook: hoe zou je je geloof omschrijven ten opzichte van andere christelijke stromingen, of ten opzichte van andere religies? Waar leg je de nadruk op? Benadruk je de verschillen met die anderen, of zoek je het in het positieve en ben je in staat te wijzen op wat werkelijk kenmerkend is en waarde heeft? Dat laatste vereist uiteraard een goed inzicht in waar het echt om draait. Noem je bijvoorbeeld het feit dat je elke zondag naar de kerk gaat? Of spreek je over verlossing, vergeving van de schuld waarvoor je eigenlijk zou moeten sterven, en een hoop op leven die je desondanks toch hebt gekregen? En doe je dat dan op de trotse toon waarop een ander het over zijn nieuwe dure auto heeft, of doe je dat op de nederige toon van iemand die ten volle beseft dat hij – naar Gods maatstaven gemeten – al dood had moeten zijn en nu op cadeau gekregen tijd leeft? Wat geen enkele andere levensbeschouwing zou kunnen bieden?
Anders gesteld: leg je de nadruk op de verpakking, of op de inhoud?

Wie om zich heen kijkt, ziet dat voor velen de verpakking vandaag allang belangrijker is geworden dan de inhoud. Een ‘bekende Nederlander’ werd onlangs gevraagd of ze religieus was. Het antwoord was:

‘Ik ben diep religieus’,

en meteen daar achteraan:

‘maar met het concept God kan ik niet zo goed uit de voeten’.

Religie betekende voor haar glas-in-lood ramen, Mariabeelden en de geur van wierook. Een extreem voorbeeld? Uiteraard, maar staat het echt zo alleen? Voor velen bestaat christendom inderdaad uit indrukwekkende diensten met indrukwekkende rituelen, liturgische gewaden en loepzuiver gezang van professionele koren. Voor anderen juist uit massale bijeenkomsten in de open lucht met veel spontaan gezang op moderne muziek, handgeklap en hallelujageroep. Voor weer anderen zijn het genezingssessies in grote ‘glazen tempels’, spectaculaire duiveluitdrijvingen, of ‘het spreken in tongen’. En in het dagelijks leven is het voor de een sociaal bezig zijn in zijn omgeving, en voor de ander het vermijden van frivoliteiten en geen TV-kijken op zondag; voor de een het steunen van een bevrijdingsbeweging in een ver land en voor de ander het verspreiden van traktaatjes, of geld geven voor een of ander kerkelijk doel.

Op zoek naar de essentie

Sommige van zulke dingen zijn heel spectaculair, andere juist veel minder ‘zichtbaar’. Veel ervan zijn ontegenzeggelijk nuttig voor de maatschappij, andere toch meer gericht op het krijgen van ‘een goed gevoel’. Sommige worden verdedigd door er op te wijzen dat ook de apostelen zulke dingen deden, andere met het argument dat ze juist ‘de vertaling naar deze tijd’ zijn van zulke apostolische activiteiten. Maar ze hebben allemaal gemeen dat ze uiterlijkheden en bijzaken betreffen. Niet dat ze in alle gevallen onbelangrijk zouden zijn, maar ze vormen – als zodanig – toch niet de essentie van het christendom. Ook een atheïstische humanist kan heel sociaal en onbaatzuchtig bezig zijn, en op het eerste gezicht lijkt er ook weinig verschil te zitten tussen het ‘heb je vijanden lief’ van de bergrede en het ‘je moet je vijanden overwinnen door beter te zijn dan zij’ van een door orthodoxe christenen weinig gewaardeerde vorm van ‘afgoderij’. Genezingen, zelfs ‘duiveluitdrijvingen’, zijn veelvuldig te vinden op de pagina’s van het Nieuwe Testament, maar evenzeer in de binnenlanden van Afrika. Ook zulke zaken vormen niet de essentie van het Christendom.

Imiteren of navolgen

Je ziet jonge kinderen vaak het gedrag en het spreken van hun ouders imiteren zonder dat ze werkelijk begrijpen waar dat toe dient. Ze imiteren de uiterlijke vorm maar het heeft geen inhoud. Ze denken zo te tonen dat ze al ‘groot’ zijn, maar het toont juist hun gebrek aan begrip. Als volwassenen weten we dat ‘groot zijn’ niet zit in zulk gedrag, maar in de dingen die daar toe leiden. En zo gaat dat ook met het opgroeien in het geloof. Dat gaat ook niet om het imiteren van het gedrag van Christus of de apostelen, maar om het ontwikkelen van een karakter, om het opbouwen van ‘de gezindheid van Christus’: niet het ‘imiteren’
maar het ‘navolgen’ van Christus. En wellicht leidt dat dan weer tot zulk gedrag,maar dat hangt af van de situatie waarin God ons plaatst. Veel wat we als christen doen, of zouden moeten doen, kan ook gedaan worden vanuit andere motieven, en wordt
ook vaak gedaan vanuit zulke andere motieven. Op zichzelf is dat nog geen christendom. Je kunt weliswaar geen christen zijn zonder naastenliefde te tonen, maar je kunt wel degelijk heel erg veel naastenliefde tonen zonder christen te zijn. Dus daar zit de kern toch niet.

Jezus’ missie was niet het genezen van zieken of het ‘solidair zijn met de armen’, maar het doen van een laatste oproep tot bekering aan zijn volk. Die genezingen waren een vervulling van de profetieën die hem aanwezen als de Messias, ze waren zijn identificatie. Hij wijst de boden van Johannes de Doper daarop (Luc. 7:21-22), maar wat werkelijk van belang is, laat hij er meteen op volgen:

“Gelukkig is degene die aan mij geen aanstoot neemt” (vs 23)

wat in dit verband betekent:

… wie mij niet houdt voor een valse profeet.

O zeker, hij was vervuld van mededogen met allen die het moeilijk hadden in het leven. Maar hij was niet gekomen om alle ziekte uit het land uit te bannen. Zijn genezingen waren zijn identificatie, en tegelijkertijd een voorafschaduwing van het koninkrijk dat hij ooit op deze aarde zou komen oprichten. En het zou de taak van zijn apostelen zijn het woord verder te verspreiden, tot in heidense landen.
En ook daarbij zouden de genezingen die dubbele functie vervullen van autorisatie en van voorafschaduwing van wat eens zou komen. Maar tijdens zijn drie-jarige prediking genas Jezus niet alle zieken, want wanneer Petrus en Johannes in Hand. 3 naar de tempel gaan treffen zij bij de toegangspoort een verlamde die daar al vele decennia lag. En in de brieven van Paulus lezen we af en toe over medewerkers die ‘ten dode toe’ ziek zijn geweest en die hij kennelijk niet heeft kunnen genezen, of die hij ergens ziek heeft moeten achterlaten.

De kern van het geloof

Het gevaar van het louter imiteren van wat Jezus en de apostelen deden, of de gelovigen van het eerste uur, is dat het de nadruk legt op wat per saldo toch maar uiterlijkheden en bijzaken zijn. Sommige daarvan zijn niet echt belangrijk of zelfs helemaal niet. Andere zijn inderdaad van groot belang, maar ook dan niet de hoofdzaken, de dingen waar het ten diepste om gaat. Waar het werkelijk om gaat is de relatie met God, om het besef dat we die relatie eigenlijk had den verspeeld door onze zonde maar dat die toch weer is hersteld, niet door onze verdienste maar door Gods genade, en om de diepe dankbaarheid die we daarvoor zouden moeten voelen. Al die andere aspecten zijn alleen maar de consequenties daarvan, vaak zelfs de onvermijdelijke consequenties, maar toch niet de hoofdzaken. Wat kenmerkend is voor het ware geloof is die relatie, en de rest heeft alleen werkelijke waarde voor zover het daar uit volgt. Want alleen dan gaat het echt om de inhoud en niet om de verpakking.

R.C.R.

+

Aansluitende lectuur

  1. Geloof
  2. Geloof en geloven
  3. Geloof in Jezus Christus
  4. Geloof in slechts één God
  5. Geloof niet zonder daden
  6. Geloof – Vertrouwen voor het ongeziene
  7. Geloof voor God aanvaardbaar

+++

Gerelateerd

  1. Nep christenen
  2. Fundamentalisme: De kunst van het God onder de duim hebben.
  3. Scheepje (z)onder Jezus’ hoede
Advertisements

Vaderschap complex en uniek verschijnsel 2/2

A condensed English version of this and the previous article may be found at: Father and motherhood

Een samengevoegde Engelse versie van voorgaand en dit artikel is te vinden op : Father and motherhood

Onze huidige maatschappij loopt gebukt onder het klassieke beeld van een verre, carrière-gerichte vader die veel tijd doorbrengt op kantoor en die weinig tijd heeft voor zijn kinderen. Maar een nieuwe studie toont aan dat dit zou kunnen  achterhaald geraken. In een landelijk onderzoek dat gevoelens van Amerikanen over vaderschap testte, gaf 77 procent van de Amerikaanse mannen aan het te waarderen moesten zij meer tijd kunnen besteden aan een goede vader te zijn. Vaderschap werd als zeer belangrijk bevonden, terwijl slechts 49 procent hetzelfde zei over het hebben van een succesvolle carrière.

Nochtans laat de studie, die bijna 1000 mensen in de Verenigde Staten relaties met vrouwen onderzocht, zien dat vaders en niet-vaders vaderschap als een “package deal” beschouwen waarbij zij dingen zoals werk en vrije tijd ook belangrijk vinden. Maar deze elementen moeten volgens hen elkaar aanvullen en niet beconcurreren.

In de vorige hoofdstukken zagen wij hoe de houding van de vader van belang kan zijn doordat dit steeds zal van invloed zijn op de ontwikkeling van het kind. Naargelang de vader bezig kan zijn met het kind zal het dit kind meer of minder kunnen beïnvloeden. Door er zich mee bezig te houden zal het zowel aan de moeder als aan het kind tonen hoe belangrijk zij zijn voor hem.

Een moeder begint al een ​​band met haar kind te vormen, terwijl het nog in de baarmoeder is. Ongeveer 16 weken na conceptie, zou een ongeboren baby beginnen te horen. In dit stadium kan een vader al beginnen aan zijn unieke relatie met zijn ongeboren kind op te bouwen. Hij kan naar de hartslag van de baby luisteren, voelen schoppen, tegen de foetus praten en/of zingen.

Zodra het kind ter wereld is gekomen kan de vader mee helpen de moeder te ontlasten, door de baby te verschonen en er ook speeltijd mee door te brengen. Het opgroeiende kind kan het verder begeleiden meet liedjes voor te zingen en verhaaltjes voor te lezen.

Vaders die actief betrokken zijn bij hun kinderen kunnen een heilzame werking voor ze zijn. Verwijzend naar onderzoek gepubliceerd door het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid en Human Services, schreef ‘De ster van Toronto’ dat als vaders maaltijden met hun kinderen etenop uitstapjes gaan met hen, en helpen met huiswerk, er minder gedragsproblemen zijn, hogere niveaus van gezelligheid en een hoger niveau van prestaties op school bij kinderen en adolescenten worden bereikt.

Ook valt het op dat kinderen die volgens bepaalde normen en waarden zijn opgevoed veel meer kunnen verwezenlijken en verdragen in de maatschappij. Zij die de liefde van de Ware God  in zich dragen zullen ook hier op aarde reeds veel zegeningen kunnen ontvangen.

Français : Bible exposée dans l'église du vill...

Het Woord van God te vinden in de Heilige Geschrifte: het Oude en Nieuwe testament gebundeld in de Bijbel. – Tentoongestelde Bijbel in de dorpskerk te Kumanovo dichtbij Varna (Bulgarijë) (Foto credit: Wikipedia)

Die ouders die samen tijd doorbrengen met hun kinderen zowel voor de aardse als de hemelse dingen, zullen als zij opkijken naar én de Vader in de hemel én Zijn zoon niet enkel het belang van die relatie begrijpen, maar ook van hun relatie met die hemelse Vader én hun relatie met die zoon van God. Die Vader van Jezus Christus kan namelijk voor alle vaders in de wereld als voorbeeld staan. Door samen in het gezin tijd te besteden aan de leer van die Vader Zijn Woord zal Hij ook vanuit de rijkdom van Zijn hemelse macht en majesteit diegenen die eer om verzoeken in gebed, hun geest met Zijn Kracht of ‘Heilige Geest‘ vullen. Door hun geloof zullen die gezinsleden die hun hoop op Christus Jezus stellen ook als het ware kunnen aanvullen dat Christus in hun hart zal wonen. Dan zullen zij stevig geworteld zijn in zijn liefde, net zoals een boom met zijn wortels stevig in de grond staat. En dan zullen zij samen met alle andere gelovigen gaan zien hoe breed en hoe lang, hoe hoog en hoe diep de liefde van Christus is. En dan zullen zij gaan zien dat die liefde te groot is om te begrijpen, maar dat zij er toch de vruchten van zullen mogen dragen. Indien zij zich bereid voelen om zich over te geven aan Jehovah God zullen zij ook voelen dat zij vol kunnen worden van God Zelf, en hierdoor hun leven makkelijker zullen kunnen opbouwen.

14 Daarom buig ik mijn knieën+ voor de Vader,+15 aan wie elke familie+ in de hemel en op aarde haar naam te danken heeft,+16 opdat hij U overeenkomstig de rijkdom+ van zijn heerlijkheid moge geven dat GIJ sterk gemaakt wordt naar de mens die GIJ innerlijk zijt,+ met kracht door middel van zijn geest,+17 dat de Christus door middel van [UW] geloof in UW hart woont met* liefde;+ dat GIJ geworteld+ moogt zijn en bevestigd op het fundament,+18 opdat GIJ volledig in staat moogt zijn met alle heiligen geestelijk te vatten+ wat de breedte en lengte en hoogte en diepte+ is, 19 en de liefde van de Christus+ te kennen, welke de kennis te boven gaat, opdat GIJ vervuld moogt worden met* alle volheid+ die God geeft. (Efeziërs 3:14-19)

Vorige keer hebben wij ook besproken hoe in de Heilige Schrift worden vaders ook geadviseerd om een liefde voor God  in de harten van hun kinderen te prenten en hen te spreken van Gods voorschriften en geboden. God vertelde hen om met hun kinderen over Zijn Woord en Zijn Geboden te praten als ze thuis zijn, als ze onderweg zijn naar ergens (school, club of uitje), als het kind opstaat en als het naar bed gaat. De leerstellingen van de Heer zouden als het ware als een teken om je pols en als een herinnering om je voorhoofd moeten gegord vaststaan.

6 Dit nu zijn het gebod, de voorschriften en de rechterlijke beslissingen die Jehovah, UW God, geboden heeft U te leren,+ opdat GIJ ze volbrengt in het land waarheen GIJ overtrekt om het in bezit te nemen; opdat gij Jehovah, uw God, vreest+ door al zijn inzettingen en zijn geboden die ik u gebied, te onderhouden, gij en uw zoon en uw kleinzoon,+ al de dagen van uw leven, en opdat uw dagen lang mogen blijken te zijn.+ En gij moet luisteren, o I̱sraël, en ervoor zorgen [ze] te volbrengen,+ opdat het u goed moge gaan+ en GIJ tot zeer velen moogt worden, juist zoals Jehovah, de God van uw voorvaders, u aangaande het land vloeiende van melk en honing heeft beloofd.*+

Luister, o I̱sraël: Jehovah, onze God, is één Jehovah.*+ En gij moet Jehovah, uw God, liefhebben met geheel uw hart+ en geheel uw ziel+ en geheel uw levenskracht.+ En deze woorden die ik u heden gebied, moeten op uw hart blijken te zijn;+ en gij moet ze uw zoon inscherpen+ en erover spreken wanneer gij in uw huis zit en wanneer gij op de weg gaat en wanneer gij neerligt+ en wanneer gij opstaat. En gij moet ze als een teken op uw hand binden,+ en ze moeten tot een voorhoofdsband tussen uw ogen dienen;+ en gij moet ze op de deurposten* van uw huis en op uw poorten schrijven.+ (Deuteronomium 6:1-9)

°°°

Een vader mag het misschien zeer druk hebben maar zal steeds tijd vinden voor zijn eigen kinderen

4 Kinderen hebben geestelijke waarden nodig

File:Me Leroy D. Jean-Francois-Directeur-Fondateur-College Christ-Roi.jpg

Niet elke school of opleiding brengt de juiste geloofsinzichten. Bijbelopvoeding is daarom ook een belangrijk onderdeel van de opvoeding thuis.

Jezus werd door zijn Vader onderwezen. Daarom kon hij zeggen:

„De dingen die ik van hem [de Vader] heb gehoord, die spreek ik in de wereld” (Johannes 8:26).

In Gods ogen heeft een vader de verantwoordelijkheid zijn kinderen morele en geestelijke waarden bij te brengen. Het is een van uw taken als vader juiste beginselen in het hart van uw kinderen te prenten. Die opleiding moet al heel jong beginnen (2 Timotheüs 3:14, 15).

Felix begon zijn zoon Bijbelverhalen voor te lezen toen die nog klein was. Daarvoor koos hij kleurrijke, interessante verhalen, waaronder die in Mijn boek met bijbelverhalen.* Toen zijn zoon ouder werd, gebruikte Felix andere Bijbelse publicaties die aansloten bij de leeftijd van zijn zoon.

Donizete zegt:

„Het valt niet mee de gezinsstudie leuk te houden. Het is belangrijk dat ouders laten merken dat ze waardering hebben voor geestelijke zaken, want kinderen hebben het gelijk door als ouders zelf niet doen wat ze hun kinderen leren.”

Carlos, die drie zoons heeft, merkt op:

„We gaan er elke week voor zitten om te kijken wat de behoeften van het gezin zijn. Elk gezinslid kan kiezen wat er besproken zal worden.”

Kelvin streefde ernaar altijd met zijn kinderen over God te praten, waar ze ook waren en wat ze ook deden. Dat doet ons denken aan de woorden van Mozes:

„Deze woorden die ik u heden gebied, moeten op uw hart blijken te zijn; en gij moet ze uw zoon inscherpen en erover spreken wanneer gij in uw huis zit en wanneer gij op de weg gaat en wanneer gij neerligt en wanneer gij opstaat.” — Deuteronomium 6:6, 7.

5 Kinderen hebben correctie nodig

File:Studies in the Scriptures.jpg

Begeleidende studiehulpmiddelen voor Bijbelstudie

Kinderen hebben correctie nodig om tot productieve en verantwoordelijke volwassenen op te groeien. Sommige ouders schijnen te denken dat het corrigeren van hun kinderen om een harde aanpak vraagt, wat onder andere inhoudt dat ze dreigen met zware straffen, hun de huid vol schelden of hen kleineren. Maar de Bijbel brengt ouderlijke correctie niet met hardvochtigheid in verband. Integendeel, ouders moeten Jehovah navolgen door hun kinderen op een liefdevolle manier te corrigeren (Hebreeën 12:4-11). De Bijbel zegt:

„Vaders, irriteert uw kinderen niet, maar blijft hen in het strenge onderricht en de ernstige vermaning van Jehovah grootbrengen.” — Efeziërs 6:4.

Soms kan het nodig zijn een kind te straffen. Maar het kind moet dan wel begrijpen waarom het gestraft wordt. Ouders moeten hun kinderen nooit het gevoel geven dat ze hen afwijzen. De Bijbel keurt het niet goed een kind af te ranselen, waardoor het letsel zou kunnen oplopen (Spreuken 16:32).

Kelvin zegt:

„Als ik mijn kinderen in ernstige gevallen moest corrigeren, probeerde ik hun altijd duidelijk te maken dat ik dat deed omdat ik van ze hield.”

6 Kinderen hebben bescherming nodig

File:CohousingKids.jpg

Elkaar helpen om kinderen op te voeden en er voor te zorgen dat ouders en kinderen voldoende achtergrond krijgen om beschermd te zijn. – De ouders moeten eerst zelf de Bijbel kennen om daar de inzichten uit te halen om deze bij te brengen aan hun kinderen.

Kinderen moeten beschermd worden tegen ongezonde invloeden en potentieel gevaarlijke omgang. Helaas zijn er in deze wereld „goddeloze mensen” die het op onschuldige kinderen gemunt hebben (2 Timotheüs 3:1-5, 13). Hoe kunt u uw kinderen beschermen? De Bijbel geeft de volgende wijze raad:

„Schrander is degene die de rampspoed heeft gezien en zich vervolgens verbergt, maar de onervarenen zijn doorgelopen en moeten de straf ondergaan” (Spreuken 22:3).

Om uw kinderen een hoop ellende te besparen, moet u alert zijn op gevaren. Voorzie situaties die tot problemen kunnen leiden, en neem gepaste voorzorgsmaatregelen. Als u het bijvoorbeeld goedvindt dat uw kinderen internetten, zorg er dan voor dat ze weten hoe ze dat veilig kunnen doen. Het is verstandig de computer in een ruimte te zetten waar u er makkelijk toezicht op heeft.

Een vader moet zijn kinderen voorbereiden op de gevaren waarmee ze in deze wereld te maken kunnen krijgen en hen ertegen wapenen. Weten uw kinderen wat ze moeten doen als iemand hen probeert te misbruiken terwijl u er niet bent?* Uw kinderen moeten weten wat een juist en wat een onjuist gebruik van hun geslachtsdelen is.

Kelvin merkt op:

„Ik heb dat stukje opvoeding nooit aan anderen overgelaten, ook niet aan hun leraren. Ik vond het mijn persoonlijke verantwoordelijkheid mijn kinderen voor te lichten en hen te waarschuwen voor het gevaar van kindermisbruikers.”

Zijn kinderen zijn allemaal veilig door hun kinderjaren heen gekomen en zijn nu gelukkig getrouwd.

Zoek Gods hulp

Het mooiste geschenk dat een vader zijn kinderen kan geven, is hen te helpen een hechte, persoonlijke band met God op te bouwen. Het voorbeeld van de vader is van het allergrootste belang.

Donizete zegt:

„Vaders moeten laten zien dat ze heel veel waarde hechten aan hun band met God. Dat moet vooral duidelijk worden als ze met persoonlijke problemen of moeilijkheden te maken krijgen. Bij zulke gelegenheden blijkt hoe sterk het vertrouwen van de vader in Jehovah is. Door met je gezin te bidden en God telkens voor zijn goedheid te bedanken, leer je je kinderen hoe belangrijk het is God als hun Vriend te hebben.”

Wat maakt iemand dus tot een goede vader? Win het advies in van de grootste expert op het gebied van kinderopvoeding, Jehovah God. Als u uw kinderen opleidt volgens de richtlijnen in Gods Woord, kunt u waarschijnlijk het resultaat oogsten dat in Spreuken 22:6 beschreven staat:

„Ook als hij oud wordt, zal hij er niet van afwijken.”

Samen tijd nemen in een gezin om met de gemeenschap van broeders en zusters in Christus, Jehovah, de Enige Ware God te loven en te eren, met gebeden en gezangen.

Cover of "Right Choices"

Cover of Right Choices

+

Voorgaande artikels:

Vaderschap complex en uniek verschijnsel 1/2

++

Aanvullende lectuur:

  1. Gezin in postmoderne samenleving meer in verdrukking
  2. Katholieken en orthodoxen verdedigen samen het gezin
  3. Opwekking begint in het gezin
  4. Uit huis werkende moeders
  5. Conservatieve rolpatronen en huishoudtaken
  6. Nederlandse man vervrouwelijkt volgens Jaap Marinus
  7. Homo’s en vrouwen. Hete hangijzers in kerkelijk Nederland #onderzoek
  8. Belangrijkheid van Gods Naam
  9. Gebruik van Jehovahs naam
  10. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #11 Gebed #9 Heiliging van Dé Naam
  11. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #12 Gebed #10 Gesprek met een Vriend
  12. God, Jezus Christus en de Heilige Geest
  13. Geschapen om te leven in relatie met God
  14. Relatie tot God
  15. Relatie tot Christus
  16. Relatie tot medemens
  17. Toewijding van ons
  18. “Follow the Leader” is alles loslaten
  19. Leiderschap gevonden in dienen van anderen
  20. Christenen doen niet wat ze zeggen en zeggen niet wat ze doen #onderzoek
  21. De uiteindelijke vorming van iemands karakter ligt in eigen handen

+++

  • The Modern Dad: A 21st Century Fatherhood Quiz (people.howstuffworks.com)
    When it comes to parental relationships, fatherhood has been overshadowed by motherhood during the last 150 years. However, dads are beginning to get their due, especially among academic circles studying how these men function within family dynamics and contribute to child development. Test your databank of dad knowledge with this 21st Century Fatherhood Quiz.
  • P56: Fatherhood Under Fire (trainingfordaddydom.wordpress.com)
    It all looks good on paper but the reality is that my baby boy bawls his eyes out, makes a face like the sad-emoticon on smart phone applications and says ‘sorry’ in his heart-winning style. This is also the time when the father is being taken for a royal ride. Sometimes, the father is given a free hug and kiss. With the issue-at-hand quietly tucked away, little devil moves on to the next thing that is from the forbidden list. Now this is the cyclic order of the day.It is all being associated to ‘Terrible Twos’ and the fact that children usually show their authority. There is no need for that at all. That has been the order in my family since the time we conceived. Our child is the king of the hill. A few have chimed in their concerns with mine, while my parents have given strict instructions that I should not scold the little fellow.
    I make a new resolve each time to be more patient and to be nicer to my boy. Just that being slapped is not something that I have been particularly fond of.
  • Fatherhood ~ What Are You Passing? (husbandofahomeschoolingmom.com)
    I have heard it put that “Fatherhood is theological not social, spiritual not secular, it is not about the government it is about you and me.” It is a decision of will that is more important than my happiness. Your happiness is the not first and most important part of the covenant. In the covenant, your child’s future and God’s glory is the most important part. I would rather live a miserable life passing the baton, than to never have someone on the other side to take it. Dads, we must understand that it is not about us, it is about our kids.
  • Perez Hilton Has Been Completely Changed By Fatherhood (queerty.com)
    The joy of being a single dad is getting the love of my son every single day… and the biggest challenge is I put more guilt and pressure on myself because I am his only parent. As a result, my life completely revolves around him. What will make him happiest.
  • 8 Things You Learn in Parenthood (allstate.com)
    People without children of their own often remark to me that “kids are a learning experience,” usually after one of my kids does something adorably ridiculous like emptying a jar of pasta sauce onto the living room carpet. In response, I smile and nod, biting my tongue about how drastic the understatement is. Here are just a few of the life lessons I’ve been taught so far.
  • Where Are The Dads’ Voices? (kimcourtblog.wordpress.com)
    If you go to any bookstore, big or small, and visit the parenting section, notice how many books are written by and for women and moms. There’s nothing wrong with this, of course, but it kind of makes you wonder where all the dads are. Where are their voices? Where are their stories?When I think about the parenting books I read when I was just starting out raising my girls, they were almost exclusively written by women (with the noted exception of Dr. Spock.) They were stories from moms who eagerly shared their experiences about breastfeeding, potty training or navigating the challenges of a child with special needs. Their stories were told with great candor infused with humor, as if they were your best girlfriend sitting in your kitchen.
    But what about the dad’s perspective? Why are their voices all but absent from the conversation?
  • Forced Fatherhood? (julieshapiro.wordpress.com)
    There’s an essay on the NYT website today that raises some interesting questions, though I think the picture it paints is incomplete.   It’s an excellent and provocative title:  Is Forced Fatherhood Fair?     I guess the idea is that Father’s Day is a good time to think about this.   And perhaps that is true.
    To begin with you have to understand what Laurie Shrage (the author) means by forced fatherhood.   She’s concerned about instances where “dad’s role was not freely assumed, but legally mandated.”
  • Celeb Dads Talk Fatherhood (dailycandy.com)
    On the small screen, dad archetypes include the Hapless Goober (Modern Family, Parenthood), the Antihero Provider (Breaking Bad, Mad Men), and Midlife Crisis Man (True Detective).
    So we’re turning to the even-smaller screen for Fatherhood, Hank Azaria’s Web-only series exploring what it’s really like to be a competent, committed, hands-on dad.
    Azaria, who has a 5-year-old, gets advice from celeb friends (Mike Myers, Kevin Bacon, Rainn Wilson) and respected child-rearing experts. In each ten-minute episode for AOL, he tackles a universal parenting topic such as separation anxiety, discipline, and how men today differ from their own dads.
  • Read: Life Lessons For Dad; Tea Parties, Tutus and All Things Pink. (rebekahfraser.wordpress.com)
    Every girl needs a strong father figure. There really is nothing more precious than a father’s love for his little princess.
    +
    I love to think of how my husband’s relationship will grow with our daughter and to reflect on my relationship with my dad. This is a gorgeous book to add to your collection or gift to the Dad in your life.
Enhanced by Zemanta