Bijbel en Wetenschap: Geloof en onderzoek 3: Het bewijs van Gods bestaan (3) De Natuur als mechanisme

Bijbel en Wetenschap: Geloof en onderzoek 3: Het bewijs van Gods bestaan (3) De Natuur als mechanisme

Menselijke toewijzing

Verne (foto door Nadar omstreeks 1890)

Franse romanschrijver, dichter en toneelschrijver Jules Verne (foto door Nadar omstreeks 1890) – De samenwerking van Verne met de uitgever Pierre-Jules Hetzel leidde tot de oprichting van de Voyages extraordinaires, een zeer populaire serie nauwgezet onderzochte avonturenromans waaronder De la Terre à la Lune (1865), Vingt Mille Lieues sous les mers (1870), Le Tour du monde en quatre-vingts jours (1873).

De mens heeft millennia lang alles wat hij niet begreep toegeschreven aan de hand van God. Maar de opkomst van de wetenschap stelde hem in staat de natuur steeds meer te beschrijven en te begrijpen. Dat op zijn beurt stelde hem in staat machines te ontwikkelen en te bouwen die hem ten dienste begonnen te staan. Voor wetenschappers en ingenieurs begon de logica van dit alles steeds duidelijker te worden, maar voor het grote publiek grensde dit aanvankelijk nog zeer dicht aan zwarte magie. Nog vroeg in de 20e eeuw kon de schrijfster van een stuiversroman de spanning bij haar lezeressen dramatisch verhogen door een bepaalde dubieuze figuur nader aan te duiden als een ingenieur. Mysterieuzer kon het nauwelijks. Anderzijds kon een alert wetenschapsjournalist als Jules Verne de spannendste verhalen schrijven door alleen maar de ontwikkelingen van zijn tijd in een geschikte omgeving een hoofdrol te laten spelen. En het is tekenend dat hij daarmee de geschiedenis is ingegaan als een visionaire toekomstvoorspeller. Terwijl zijn verhalen toch alleen maar waren gebaseerd op kennis die op laboratoriumschaal al voldoende was aangetoond.

De natuur als mechanisme

Het hoeft dus weinig verbazing te wekken dat de gelovige burger in die tijd sterk werd aangesproken door een beschrijving van de natuur als een (buitengewoon gecompliceerd) mechanisme. Het hele begrip mechanisme had al iets goddelijks, dus wat kon er beter dienen om de grootsheid van Gods schepping te beschrijven dan de vergelijking met een super mechanisme. Met God Zelf als het superbrein (de ultieme ingenieur) die dat alles had uitgedacht en gebouwd.

Vooral de buitengewoon gecompliceerde levende natuur, in al haar talloze verschijningsvormen, elk optimaal aangepast aan zijn specifieke levensomstandigheden, sprak de 19e eeuwse mens buitengewoon aan: dat moest wel het ultieme bewijs zijn van Gods bestaan:

alles door Hem geschapen ‘naar zijn aard’.

En het was in die wereld dat er, vroeg in de19e eeuw, een boek verscheen dat de standaardbenadering is geworden van alle creationisten:

‘Natural Theology’ (natuurlijke theologie)

File:William Paley by George Romney.jpg

Engelse geestelijke, christelijke apoloog, filosoof en utilitair William Paley, door George Romney

van de Engelse dominee Paley. We hadden het daar al over in de serie over ‘Intelligent Design’ (intelligent ontwerp). Paley vergeleek de schepping met een horloge, in die tijd een toppunt van mechanische precisie, en concludeerde dat je daaruit wel moest concluderen dat dit het product was van een intelligente ontwerper, dus God.

Darwin

Helaas kwam deze conclusie wat op de tocht te staan toen Charles Darwin halfweg die eeuw met de (wetenschappelijk gezien) interessante hypothese kwam dat het leven in staat zou zijn zich aan zijn omgeving aan te passen. In het belang van de wetenschappelijke objectiviteit moeten we hier misschien eerst enkele broodjes aap opruimen.

• Darwin heeft nooit getracht te ‘bewijzen’ dat dergelijke aanpassing heeft kunnen leiden tot de totale diversiviteit aan levensvormen die wij op aarde vinden. Hij heeft slechts een hypothese opgesteld voor hoe dat zou kunnen zijn gebeurd, en het aan anderen over gelaten de bewijzen daarvoor te verzamelen.

• Darwin heeft nooit de bedoeling gehad met zijn hypothese de Bijbel te weerleggen. Hoewel zijn naam voor huidige creationisten zo ongeveer de belichaming is van het kwaad in eigen persoon, heeft de man zelf juist geworsteld met de vermeende theologische consequenties van zijn ideeën.

• Darwins hypothese bevatte geen enkel element voor het ontstaan van het leven zelf. Dat is er later door anderen aan toegevoegd.

De tekortkomingen van de beschrijving

Wanneer we ons echter losmaken van de traditionele controverse (op zichzelf al moeilijk genoeg) en ons eerlijk en objectief proberen af te vragen, wat dit alles ons nu leert, dan moeten we constateren dat Darwins ideeën, ongeacht wat ze waard zijn, wel degelijk een zwakte in de beschrijving van de levende natuur als mechanisme hebben blootgelegd, namelijk dat die onvoldoende rekening houdt met de specifieke eigenschappen van levende organismen. Anders gezegd: hij is veel te beperkt!

Het werktuigbouwkundig mechanisme was destijds het meest geavanceerde dat de mens zelf kon voortbrengen, maar daarmee heb je nog niet Gods werk in voldoende mate beschreven. Jesaja hekelt de neiging van zijn tijdgenoten hun goden gelijk te stellen aan het meest volmaakte dat zij kennen: een ‘pronkstuk van een mens’, vervaardigd met de meest geavanceerde technieken van destijds. Maar eigenlijk deed de 19e eeuwse mens niet anders toen hij Gods handwerk verge-leek met het beste dat hijzelf kon voortbrengen, terwijl de werkelijkheid die verre overtrof.

De huidige maatschappij heeft overigens op gelijke wijze de neiging alles om zich heen te beschrijven als een soort supercomputer. De neiging van de mens om Gods handwerk te beschrijven als het meest geavanceerde dat hijzelf op dat moment kan produceren, is kennelijk onuitroeibaar. En dat zou je wantrouwig moeten maken: zo’n beschrijving is blijkbaar nogal modegevoelig. Een mechanisme is echter star: het kan alleen dat doen waarvoor het is ontworpen, en zal dat nooit kunnen veranderen of verbeteren. Het is tot aan het einde van zijn levensduur gebonden aan die ene ingebouwde functie of groep van functies. Terwijl een levend organisme zich kan ontwikkelen, kan leren, beslissingen kan nemen, kan kiezen, en zich-zelf in bepaalde mate zelfs kan herstellen van opgelopen schade. Dat maakt het tot iets oneindig veel groters dan Paleys horloge.

Wanneer het zich werkelijk, over vele generaties, ook nog zou kunnen aanpassen aan zijn omgeving, zou dat het alleen maar nog grootser maken. Vanuit dat oogpunt gezien is het daarom eigenlijk uiterst merkwaardig dat zoveel orthodoxe christenen dat juist met alle macht proberen te ontkennen; nota bene met het argument dat dat afbreuk zou doen aan Gods grootheid, terwijl in feite het omgekeerde het geval is. Maar zoals we in de serie over Intelligent Design al zagen: deze houding is een onvermijdelijk gevolg van de poging op deze manier het bestaan van God te willen bewijzen. En dat brengt ons dus tot de conclusie dat die goedbedoelde poging zo dat bewijs te leveren in de praktijk juist leidt tot een afbreuk aan de grootheid van Gods werk, dat we dan immers verlagen tot het niveau van menselijk ambachtswerk.

R.C.R.

+

Voorgaande

Wetenschappers, filosofen hun zeggen, geloven en waarheden

Fundamenten van het Geloof 2: De levende en waarachtige God

Fundamenten van geloof 3: De Persoonlijkheid van God

Schepping, intelligent design, evolutie (3) – Godsbewijzen van heidense filosofen en horlogemakers

Schepping, intelligent design, evolutie (4) Het ontstaan van het universum

Bijbel en Wetenschap: Schepping, intelligent design, evolutie (6) De Boodschap van de Bijbel zelf

Het bewijs van Gods bestaan 1. De weg van veel goden naar geen God

Bijbel en Wetenschap – Geloof en onderzoek 1: Een wetenschappelijke benadering

Bijbel en Wetenschap: Geloof en onderzoek 2: Het bewijs van Gods bestaan (2)

Bijbel en Wetenschap: Schepping, intelligent design, evolutie (6) De Boodschap van de Bijbel zelf

Een meer dan Grote God om naar op zoek te gaan

El Shaddai Die verscheen voor Abraham

++

Aanvullend

  1. Onzeker over relevantie Bijbel
  2. Filosofen, theologen en ogen naar de ware kennisgever van bestaan van God
  3. Hoge herkenningen. . . . Het hele licht van het universum
  4. Begrijpend Zingen: Psalm 8: Heerschappij mens en luister
  5. Wonder van openbaring
  6. Uitdagende vordering 4 Goddelijk geïnspireerd 3 Zelf-consistente Woord van God
  7. Gedachte bij de Bijbellezing van 27 december: Elihu verklaart de majesteit van God
  8. Een moment van Bezinning, even maar

Als de tijd ten einde loopt … De geest van Nimrod

“U hebt uw schatkamers gevuld, hoewel de tijd ten einde loopt”(Jac.5:3)

De geest van Nimrod

Nimrod was de eerste machthebber op aarde …
De kern van zijn rijk werd gevormd door Babel, Uruk, Akkad en Kalne, in Sinear.
Vanuit dat land trok hij naar Assyrië, waar hij Nineve, Rechobot–Ir en Kalach bouwde, en ook de grote stad Resen, tussen Nineve en Kalach. (Gen. 10:8-12)

Toen Kaïn was vervloekt om de moord op zijn broer Abel, trok hij weg uit de streek Eden naar het land Nod. En een van de eerste dingen die hij daar deed, was een stad bouwen. Dit is de eerste keer dat wij dat woord ‘stad’ in de Bijbel tegen komen. Het Hebreeuwse woord is ‘ir’(zie Rechoboth-Ir in het citaat hierboven). Het betekent: ‘een bewaakte plaats’, en het is afgeleid van yare, dat ‘angst’ betekent, of ‘bevreesd zijn’. Nu lezen we in Gen. 4:14 dat Kaïn inderdaad vreesde voor zijn leven, dus helemaal onlogisch was dat niet. Maar het was het begin van een kenmerkende gewoonte van de goddelozen.

Imperium vorming

Bij ziggoerats werden reeds bakstenen toegepast (de foto toont een reconstructie)

Toen de mensheid zich, na de vloed, opnieuw begon te verspreiden en naar de vlakte van Sinear (Mesopotamië) trok, begon zij daar onmiddellijk weer steden te bouwen. Volgens Gen.11:3 gebruikte zij daarvoor een nieuwe bouwtechniek. In plaats van het stapelen van (al of niet bewerkte) natuursteen, ging zij nu uit van handgevormde stenen (een vorm van baksteen), die ze met natuurlijk asfalt (bij wijze van cement) aan elkaar metselde. De archeologie bevestigt ons, dat zij daarmee enorme bouwwerken konden optrekken. Dat is dan ook de achtergrond van de stad Babel en zijn befaamde toren.

De Toren van Babel, schilderij van Pieter Bruegel. De koning op de voorgrond (linksonder) stelt waarschijnlijk Nimrod voor.

De tekst geeft duidelijk aan dat de bouw daarvan werd gemotiveerd door de wens onafhankelijk te worden van God, en een alternatieve veiligheid te vinden. Dat gold niet alleen voor de toren, maar voor de stad als geheel, want het is de bouw van de stad, niet alleen die van de toren, die door Gods ingrijpen wordt stilgelegd. Maar we hoeven dit niet te beperken tot alleen deze stad; Babel wordt ons duidelijk getoond als voorbeeld voor de hele streek. Voor deze steden wordt opnieuw het woord ir gebruikt. We vinden het maar liefst 5 maal genoemd in deze twee hoofdstukken (Gen. 10 en 11). Let op dat het woord niet zomaar een aanduiding is van een plaats met een groter aantal huizen dan een dorp; het duidt altijd een ommuurde plaats aan. Ommuren doe je alleen wanneer je bang bent voor vijanden. En die vijanden ontstonden doordat zij, uit zelfverdediging, die andere volken juist aanvielen en onderwierpen.

Nimrod volgens het Promptuarii Iconum Insigniorum – “de tegenstrever” of “de zich verontwaardigende”, zoon van Kus en een achterkleinzoon van Noach.

Nimrod wordt ons genoemd als de eerste van dergelijke heersers, en het is tekenend dat hij ons tevens wordt geschilderd als ‘een groot jager’ (Gen. 10:9). Waar de generaties van vóór de vloed ons aanvankelijk nog worden geschilderd als herders en bezitters van kudden – dus hoeders van dieren – is nu het jagen en doden van dieren – dus bloedvergieten – het teken van ‘ware mannelijkheid’. Eenzelfde onderscheid vinden we later in Gen. 25 tussen Jakob en Esau, en het is niet zonder betekenis dat dit de eerstvolgende keer is dat we het begrip jacht in Genesis vinden (jacht en jachtbuit komen in Gen. 25 en 27 maar liefst 10 maal voor, tegen nog maar 7 maal daarna!).

Uitgaan uit de stad

Het is uit deze wereld van menselijke heerszucht en menselijke ‘veiligheid’ dat Abraham wordt weggeroepen, om verder als nomade te leven in het land Kanaän. Maar de menselijke schijnveiligheid van de ommuurde stad blijft ook dan een rol spelen in het verhaal. Wanneer Abraham en zijn neef Lot besluiten elk een kant uit te gaan, omdat hun gezamenlijke kudden te groot zijn geworden om nog in dezelfde streek te weiden, kiest Lot voor zichzelf de vruchtbare omgeving van ‘de steden van de vlakte’ (dat is de vallei ten zuiden van de Dode Zee). En na verloop van tijd vestigt hij zich in één daarvan. Dit is, na Gen. 10+11, de eerstvolgende keer dat we het woord ‘stad’ (ir) weer tegenkomen. De eerste crisis komt wanneer een confederatie van Mesopotamische heersers die steden aanvalt en de bevolking, inclusief Lot, als slaven mee terug wil nemen naar Mesopotamië. Alleen door tussenkomst van Abraham en enkele medestanders kan Lot daaraan ontsnappen. Toch vestigt hij zich opnieuw in de stad Sodom. De volgende crisis komt wanneer God besluit die steden te vernietigen wegens hun verregaande goddeloosheid. God is bereid Lot daarbij te sparen, maar die moet dan wel kiezen tussen Gods belofte van bescherming en de schijnveiligheid van een ommuurde stad. In deze hoofdstukken 18+19 komen we dat woord stad dan ook maar liefst 14 keer tegen. Lot blijkt echter slechts met moeite te bewegen de stad Sodom te ontvluch-ten, en ziet ook dan zijn veiligheid toch allereerst nog in Soar, een andere,nabij gelegen stad. Pas later besluit hij ook die achter zich te laten en zijn veiligheid te zoeken in de bergen, maar blijkbaar nog steeds niet in een vertrouwen op de God die hem toch tot tweemaal toe had gered.

De muren om de ‘vestingen’ van het christendom

Onze christelijke wereld kent, naast de ‘grote’ kerken, een uitgebreid palet van bewegingen en sekten; elk met een eigen versie van de christelijke boodschap die in hun visie het ware bijbelse christendom vertegenwoordigt.

Het lijkt wel alsof er een aparte Bijbel bestaat voor elk van hen, omdat elk dat Boek op een geheel eigen manier leest. Vele daarvan ontlenen hun bestaansrecht aan de nadruk die ze leggen op een bepaald aspect van de bijbelse boodschap, waar ze de rest in belangrijke mate aan ondergeschikt maken. En dat komt weer doordat velen voor eigen consumptie een slecht gebalanceerd menu samenstellen uit het totale Bijbelse aanbod. Het Oude Testament blijkt vaak zeer slecht gelezen, en dus gekend, te worden. En vervolgens wordt de tekst veel te veel met moderne westerse ogen gelezen, wat vaak leidt tot een-zijdige of zelfs ronduit onjuiste interpretatie van de bedoeling ervan. Nu is de gemiddelde Bijbellezer op zulke punten een leek en dus kun je hem deze neiging ook weer niet al te kwalijk nemen. Maar toch rust er ook op die leek-lezer wel degelijk een verantwoordelijkheid om rekening te houden met de mogelijkheid dat zijn begrip van de tekst wellicht gekleurd is door zijn ‘voorgeprogrammeerde’ denkwijze. En wanneer hij voldoende reden heeft aan te nemen dat een uitleg die probeert dat te corrigeren, wellicht juist zou kunnen zijn, moet hij bereid zijn die te aanvaarden, of in elk geval in overweging te nemen. De praktijk blijkt echter maar al te vaak anders te zijn. Dan wordt de eigen opvatting als onaantastbaar beschouwd (‘het staat er toch’) en wordt de geboden alternatieve uitleg opgevat als een infame poging de eigen identiteit van de betrokken geloofsrichting te ondermijnen, of als het bewijs van een apert gebrek aan nederigheid om de ‘duidelijke’ leer van de Schrift te erkennen. Maar ook daar blijft het niet bij. De ware fundamentalist neemt niet alleen zijn medegelovigen de maat door hem langs de lat van juist dit soort uitleg te leggen, hij toont naar buiten toe ook zijn geloofsijver door te ijveren voor, en het verplicht stellen van, het aanhangen van deze opvattingen door al zijn medeburgers, ook diegenen die niet tot zijn eigen kring behoren. Want waar het ten diepste op neerkomt, is angst. En zijn overtuiging is zijn bescherming, de ‘muur’ tussen hemzelf en de goddeloze wereld daarbuiten, die hem moet beschermen tegen de aanvallen van de vijandige wereld rond-om. En wie niet van zijn eigen ‘stad’ is, moet overheerst worden, gedwongen de heerschappij van die overtuiging te erkennen. Daarin ligt zijn hele gevoel van veiligheid. En die overtuiging, die muur, zal hij dus ook nooit ter discussie willen stellen. En daarom zijn er zoveel geloofs-koninkrijkjes, gescheiden door zulke muren. Maar al die muren zijn nog steeds gebouwd van door mensenhanden gevormde ‘stenen’, en niet door God.

Je eigen kruis opnemen

Bij Lukas, die meer dan de andere evangelisten de eisen van discipelschap benadrukt, lezen we:

‘Wie niet zijn kruis draagt en mij op mijn weg volgt, kanniet mijn leerling zijn’ (Luk. 14:27).

Voor een Jood uit de 1e eeuw zou ‘een kruis dragen’ maar één betekenis hebben: op weg zijn naar de plaats van je executie. ‘Je kruis dragen en Jezus volgen’ zou voor hem betekenen: Hem volgen naar Golgotha om daar met hem gekruisigd te worden. Dit gaat over het opofferen van je eigen leven in navolging van je meester. Dat hoeft niet altijd te betekenen dat je voor het geloof moet sterven (al moet je die bereidheid wel te allen tijde hebben), het kan ook betekenen dat je juist je leven in zijn dienst stelt. Maar het gaat in elk geval over opoffering. De ware volgeling van Christus leeft zonder eigen muren. Hij vertrouwt op God, dat Hij die bescherming biedt. Maar fundamentalistische ijveraars zien liever dat anderen zich aan ‘de regels’ houden. Zij dwingen het ‘heiligen’ van de sabbat af, ook voor niet-christenen (zonder zich er verder om te bekommeren hoe die dag dan infeite wordt doorgebracht). Ze lopen te hoop tegen iedere suggestie dat de aarde ouder zou zijn dan 6000 jaar (zonder zich ooit af te vragen wat nu in feite de werkelijke boodschap is van Gen. 1). Ze oefenen druk uit op de overheid om ook voor niet-christenen elk ingrijpen in het menselijk leven te verbieden (zonder zich ooit te hebben verzet tegen militair ingrijpen in andermans land of, aan de overkant van de oceaan, tegen particulier wapenbezit). Ze gaan tewerk als diegenen uit de Farizeeën, die tot geloof waren gekomen, maar die er tegelijkertijd op aandrongen dat de gelovigen uit de heidenen zich zouden laten besnijden. Over hen schrijft Paulus:

‘Ze zijn voor de besnijdenis, maar leven zelf niet volgens de wet; ze willen dat u zich laat besnijden om zich daarop te kunnen laten voorstaan. Maar ik – ik wil me op niets anders laten voorstaan dan het kruis van Jezus Christus (Gal. 6:13-14).

Dit alles is uiteindelijk nog steeds de geest van Nimrod: heersen over anderen. Weliswaar gebeurt dat zogenaamd voor de glorie van God, maar het is toch niet wat Jezus van zijn volgelingen vroeg. Hij verlangde dat zij hun eigen leven in zijn dienst stelden, niet dat van anderen. Wat er met die anderen gebeurt, zouden zij volledig aan God moeten over laten; dat is niet hun zaak. We vinden dat aan het eind van het evangelie van Johannes: op de vraag

‘En wat gebeurt er met hem, Heer?’

is Jezus’ antwoord:

‘Het is niet jouw zaak (wat er met hem zal gebeuren): jijmoet mij volgen.’ (Joh. 21:21-22).

De gelovige die zich temidden van al deze imperiumvorming nog staande wil houden, doet er daarom goed aan zich te concentreren op wat er van hemzelf wordt gevraagd. Het lot van zijn medemens kan hij met een gerust hart aan God overlaten.

R.C.R.

+

Voorgaande

Als de tijd ten einde loopt …… Vragen naar het goede

 

++

Aanverwant

  1. Fragiliteit en actie #10 Voor het nageslacht
  2. De nacht is ver gevorderd 4 Studie 1 Zijn het de laatste dagen? 3 Hoe pakken we het aan?
  3. De nacht is ver gevorderd 6 Studie 2 Schrik of troost 2 Sodom en Gomorra
  4. De nacht is ver gevorderd 18 Studie 3 Lessen uit het verleden 7 Conclusie
  5. God meester van goed en kwaad
  6. De Dag is nabij #8 Overzicht

Bijbel en Wetenschap: Schepping, intelligent design, evolutie (6) De Boodschap van de Bijbel zelf

Bijbel en Wetenschap: Schepping, intelligent design, evolutie (6) De Boodschap van de Bijbel zelf

Waar gaat het nu uiteindelijk om in deze discussie over ‘intelligent design’?

Enerzijds zijn er bijbelgetrouwe christenen, ervan overtuigd dat God bestaat en de wereld heeft geschapen: voor hen valt daar niet aan te tornen. Anderzijds zijn er wetenschappers, die op grond van onderzoek tot conclusies zijn gekomen waarvan zij terecht menen dat je daar niet zomaar aan voorbij kan gaan.

Met geen van beide standpunten is op zichzelf iets mis. Er is zelfs geen fundamentele reden waarom die met elkaar in conflict zouden moeten zijn. Maar de discussie is vervuild geraakt doordat hij aan beide kanten in handen viel van fundamentalisten, die er een ‘godsdienstoorlog’ van hebben gemaakt.

De essentiële denkfout

Aan christelijke zijde is de basisfout al ten tijde van de ‘Verlichting’ gemaakt, door goed bedoelende gelovigen die in hun optimisme meenden dat je nu een oude droom in vervulling kon doen gaan: het bestaan van God wetenschappelijk bewijzen. Maar dat kan zo niet, en dus lukte dat ook niet. Het opkomend atheïsme heeft die voorzet voor open doel vervolgens vol benut: als die gelovigen het met hen eens zijn dat alles wat waar is ook wetenschappelijk te bewijzen valt, en als zij er dan vervolgens niet in slagen dat bewijs te leveren, dan is daarmee afdoende ‘aangetoond’ dat God dus niet bestaat, als een soort ‘bewijs uit het ongerijmde’.

Het grondprincipe van geloof is echter:

“Gelukkig zijn zij die niet zien en toch geloven” (Johannes 20:29).

De ware gelovige gelooft om heel andere redenen dan die waar het in deze discussie voortdurend om gaat. En de ‘gelovige’ die voor zijn geloof wetenschappelijke bewijzen nodig heeft, zit bij voorbaat al op het verkeerde spoor. Die bewijsvoering dient dan ook niet om het geloof van gelovigen te versterken, maar om ongelovigen ‘plat’ te krijgen. Omdat het christendom zo onnadenkend is geweest zelf de discussie op deze basis aan te gaan, is zij vervolgens met haar eigen argumenten afgeslacht. Zij heeft, als een Eva, de verleider in haar hof uitgenodigd in de hoogmoedige overtuiging het debat met hem wel te zullen winnen, en kan nu niet meer terugvallen op het, op zichzelf juiste, argument dat de basis van dit debat zelf om te beginnen al volledig verkeerd is.

Wat de Bijbel ons werkelijk wil vertellen

“Wie tot God komt, moet geloven dat Hij bestaat” (Hebr. 11;6, NBG-51).

Dat moet het uitgangspunt zijn, niet het resultaat. Als de Schrift keer op keer spreekt over de wonderen van de schepping, is dat niet om Gods bestaan te bewijzen, maar om Zijn grootheid te benadrukken.

Een kind van God gelooft al in Zijn bestaan, en ziet om zich heen de bewijzen, niet van dat bestaan, maar van die grootheid en majesteit, en van Gods zorg voor Zijn kinderen.
Wij zijn de Schrift echter gaan lezen als beoordelaars in plaats van als leerlingen. Wij willen daarin vinden hoe God bezig is geweest in de schepping en niet waarom Hij dat allemaal heeft gedaan. Het eerste hoofdstuk van de Schrift vertelt ons dat God de aarde niet alleen maar heeft geschapen, maar dat Hij die vervolgens ook stap voor stap heeft ingericht en bewoonbaar gemaakt voor de mens. Dat moet ons leren dat de mens niet maar een toevallig bijproduct van die schepping is, maar het doel ervan, en dat wij mensen Hem dus kennelijk ter harte gaan. Maar wij gebruiken dat hoofdstuk alleen om uit te vinden hoeveel tijd het Hem koste om de klus te klaren, en hoe oud de aarde dus is; om het antwoord op die vraag vervolgens te gebruiken om onze mede gelovigen de maat te nemen: of de rechtzinnigheid van hun geloof wel door onze beugel kan. En we leiden er theorieën uit af over de wereld van voor de zondeval, gebaseerd op het feit dat God die situatie ‘zeer goed’ heeft genoemd (Gen. 1:31). Wat er in feite op neer komt dat wij God het recht ontzeggen die situatie zo aan te duiden wanneer die niet zou hebben voldaan aan onze criteria voor ‘zeer goed’.

Waar het echt om gaat

In de middeleeuwen was het een uitgemaakte zaak dat de aarde het middelpunt was van het heelal, want ‘dat stond duidelijk zo in de Bijbel’. En het was de christenheid volledig ontgaan dat de Schrift alleen spreekt van de aarde als het middelpunt van Gods doel met de schepping, en dat de vraag naar het fysieke middelpunt van het heelal daarvoor niet van belang is, en dat we het antwoord op die vraag daar dus ook niet kunnen vinden. In dat geval liggen de wetenschappelijke waarnemingen inmiddels echter zo duidelijk, dat de meeste van ons (hoewel niet allen!) daar intussen wel achter zijn. Maar het zou ons net zo duidelijk moeten zijn dat de beschrijving in Genesis 1 van de inrichting van die aarde (niet de schepping ervan) ons heel veel te vertellen heeft over Gods plan en doel met ons, en ook in dat geval helemaal niets over het fysieke proces. Maar op dat punt denken wij nog steeds middeleeuws, en dus gebruiken we dat hoofdstuk voor een totaal andere, volslagen onbijbelse, discussie.

De slotsom

Het wordt daarom hoog tijd terug te keren tot werkelijk bijbels denken.

“De hemel verhaalt van Gods majesteit, het uitspansel roemt het werk van zijn handen” aan hen die geloven (Ps 19:2),

om hun geloof te versterken. Maar het is geen wetenschappelijk bewijs voor Zijn bestaan, te gebruiken om anderen mee om de oren te slaan.

Genesis 1 maakt ons duidelijk dat

‘niets ons zal kunnen scheiden van de liefde van God’,

zoals ook het feit dat Hij,

‘toen wij nog zondaars waren’,

Zijn Zoon heeft gegeven om ons te verlossen uit de macht van de dood, ons daar nog verder van overtuigt. Maar het is niet bedoeld om ons een beschrijving te geven van Zijn werkweek, en al helemaal niet om er onze mede gelovigen de maat mee te nemen.

De middeleeuwen kenden felle discussies over de vraag hoeveel engelen konden dansen op de punt van een naald, maar niemands behoudenis heeft ooit afgehangen van het antwoord daarop. Zo zouden wij inderdaad moeten begrijpen dat deze schepping het resultaat is van een buitengewoon intelligent ontwerpplan, een plan bedoeld voor onze behoudenis. Maar dat zouden wij moeten koesteren als een kostbaar inzicht, ons door God geschonken om ons geloof te versterken, en om zo mogelijk te delen met anderen. Maar niet als een rechtvaardiging voor fundamentalistisch gedrag.

R.C.R.

+

Voorgaande

Schepping, intelligent design, evolutie – Ontstaan en ontwikkeling van het leven op aarde (1)

Schepping, intelligent design, evolutie – Ontstaan en ontwikkeling van het leven op aarde (2)

Schepping, intelligent design, evolutie (3) – Godsbewijzen van heidense filosofen en horlogemakers

Schepping, intelligent design, evolutie (4) Het ontstaan van het universum

Geloof en onderzoek: Schepping, intelligent design, evolutie (5) De atheïstische fundamentalist

Wetenschap en religie zijn met elkaar te rijmen

++

Aanvullende lectuur

  1. Grootste oorzaak van atheïsme in de wereld zijn de Christenen

Omgaan met verschillen

Als men in de België en Nederland kijkt hoe bepaalde christenen omgaat met andere mensen kan men zich veel vragen stellen over hun christen zijn.

sommigen zouden eens moeten kijken naar Wim Wijnholds directeur van Perspectief Groep, hoe die 24 uur per dag christen probeert te zijn.

“In een bedrijf is dat iets gemakkelijker, omdat veel dingen zijn vastgelegd in afspraken en processen. De manier waarop je werkt moet goed zijn, anders kun je als bedrijf niet overleven. Ik wil graag overbrengen dat de belangrijkste bron buiten ons ligt, dat is in Christus.”

zegt hij.

Wijnholds groeide op in een christelijk gezin en koos er rond zijn 15e levensjaar bewust voor om Christus te volgen.

“Toentertijd vond ik het belangrijk om voor mijn geloof uit te komen en het geloof in mijn leven een belangrijke rol te laten spelen.”

Inmiddels is Wijnholds directeur van Perspectief Groep, een klein samenwerkingsverband van professionals die werken aan verandering van organisaties en mensen.

“Mijn belangrijkste taak is mijn collega’s en medewerkers te motiveren en stimuleren. Op die manier wil ik overbrengen hoe we onze waarden naar onze manier van werken kunnen vertalen.”

In het Christelijk geloof draait eigenlijk alles om waarden en ethiek. Mensen rondom ons zouden een verschil aan ons moeten zien tussen een ongelovige en ons als gelovige. Het is namelijk zo dat atheïsten en anders gelovigen even goed goede mensen kunnen zijn. Maar toch moet er in die goedheid en rechtvaardigheid meer schuilen bij de gelovige in Christus dan bij de anders- of niet- gelovige. Ook in de wijze van leven en in de omgang naar een geloofsgemeenschap moet er steeds de liefde voor Gods schepselen zijn, welke tot gevolg heeft dat men op een bepaalde manier zal werken en zich naar de werkenden zal gedragen.

Wijnholds zegt

“Mijn christen-zijn wil ik als ondernemer in mijn werk laten zien door in de praktijk zorgvuldig met verschillen om te gaan. We geven mensen over het algemeen langer de kans hun eigen pad te vinden. Verder zijn er in het bedrijf veel christelijke functionarissen werkzaam. We proberen ons handelen te verantwoorden voor God en elkaar. Dat helpt ons alert te blijven. “

Hij geeft wel te kennen dat vroeger er geen plaats was in zijn bedrijf voor niet-christenen en maakt het niet duidelijk waarom er dan eigenlijk wel een aantal jaar geleden er werd besloten om ook niet-christenen toe te laten.

Met zijn werk blijft hij wel werken vanuit de christelijke basisopvattingen. Maar geeft aan dat christenen zich niet moeten afscheiden van anderen.

Afscheiden is risicovol, omdat je dan niet meer weet hoe anderen over bepaalde zaken denken,”

verklaart Wijnholds.

Volgens hem kan je geloof wel niet vertalen in leefnormen, maar wij denken juist van wel. Het geloof moet de ondersteuning zijn van een levenswijze en moet veruiterlijkt worden door je manier van doen. Aan het handelen en spreken moet men de ware Christen leren erkennen. Anderen moeten kunnen zien en horen dat jouw kern geworteld is in Christus en dat je bereid bent om je te laten leiden door Gods Geest. Dat er mensen zijn die dat scheiden kan hij ook wel moeilijk verklaren. Hij geeft aan

Door op momenten van stille tijd God te zoeken en te reflecteren hoe ik de dag doorbreng, streef ik ernaar mij door God te laten leiden. Dan zijn er op de dag momenten dat je tijdens belangrijke beslissingen ruggespraak houdt.”

Wijnholds merkt op dat de niet-christenen binnen het bedrijf in de praktijk meer open gaan staan voor het christelijk geloof.

“Velen hebben er een andere kijk op gekregen. Ik denk dat op individuele momenten mensen elkaar op weg helpen, ook christenen onderling. We hebben mensen uit allerlei soorten denominaties, waardoor er gesprekken met verschillende invalshoeken ontstaan. Harmonie is bijzonder en sfeer is uniek. Ik geloof dat mensen vanuit hun christen-zijn een groot verantwoordelijkheidsbesef hebben, wat wij weer proberen te stimuleren.”

Voor hem is het persoonlijk en gemeenschappelijk geloof belangrijker dan zich te houden aan normen, maar toch geeft hij toe dat

het gaat om wandelen met Christus en achter Hem aangaan.”

+

Voorgaande: Problemen bij vele Christenen aan de boodschap ‘God is liefde’

Fundamenten van geloof 3: De Persoonlijkheid van God

Wanneer het voor ons eenmaal vaststaat dat er een Schepper is van alle leven, dan komt de vraag:

‘Wie is Hij dan?’

We hebben gezien dat Hij

‘een beloner is voor wie Hem ernstig zoeken’.

Dit houdt noodzakelijkerwijs in dat Hij ieder mens moet zien en horen om te weten wie Hem ernstig zoeken. Het redelijke antwoord is daarom dat Hij een werkelijk Wezen moet zijn, dat niet ver van ons weg is. De Bijbel openbaart God dan ook als de hoogste van alle levende wezens, de Volmaakte en Heilige, geheel anders dan mensen, onzichtbaar maar niettemin aanwezig:

“God is Geest” (Johannes 4:24).

“Ik ben God en geen mens, heilig in uw midden”. (Hosea 11:9; vergelijk 1 Petrus 1:16)

“U dan zult volmaakt zijn, gelijk uw hemelse Vader volmaakt is”. (Mattheüs 5:48)

“…hetgeen van Hem niet gezien kan worden, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid…”. (Romeinen 1:20)

God heeft de hemel als een even concrete woonplaats, als wij mensen de aarde:

“…De HERE heeft in de hemel zijn troon”. (Psalm 11:4)

“…hoor U dan in de hemel, de vaste plaats van uw woning…”. (1 Kon. 8:39)

“de enige Heerser…de Koning der koningen en de Here der Heren, die alleen onsterfelijkheid heeft en een ontoegankelijk licht bewoont, die geen van de mensen gezien heeft of zien kan”. (1 Timotheüs 6:15-16)

Want wij zouden zijn aanblik niet kunnen verdragen. Toen Mozes God vroeg of Hij zijn heerlijkheid mocht zien, toonde God Zich niet aan hem, maar maakte Hij hem zijn eigenschappen bekend:

“Hij zei: U zult mijn aangezicht niet kunnen zien, want geen mens zal Mij zien en leven…wanneer mijn heerlijkheid voorbijgaat zal Ik u in de rotsholte zetten en u met mijn hand bedekken, totdat ik ben voorbijgegaan…De HERE ging aan hem voorbij en riep: HERE, HERE, God barmhartig en genadig, lankmoedig, groot van goedertierenheid en trouw, die goedertierenheid bestendigt aan duizenden, die ongerechtigheid, overtreding en zonde vergeeft; maar de schuldige houdt Hij zeker niet onschuldig…”. (Exodus 33:18-34:7)

Dat maakt Hem tot een werkelijk Wezen met een bewustzijn, met gevoel en genegenheid. Zijn eigenschappen vertelden het volk Israël Wie en wat Hij voor hen wilde zijn. Het bewijs van zijn bestaan en aanwezigheid zou dan ook blijken uit het waarmaken hiervan. Hierdoor werd Hij werkelijk de HERE, de

‘Ik zal zijn, die Ik zijn zal’.

Hetzelfde geldt voor alle beloften voor de toekomst, vooral die wat de Messias betreft. Wanneer God geen realiteit was, kon Hij onmogelijk mensen maken naar zijn beeld, waarvan zijn Christus Jezus, die Hij zijn Zoon noemde, het volmaakte voorbeeld is:

“En God schiep de mens naar zijn beeld; naar Gods beeld schiep Hij hem”. (Genesis 1:27)

“De Zoon…de afstraling van zijn heerlijkheid en de afdruk van zijn wezen”. (Hebreeën 1:3)

Ondanks dat geen mens ooit God heeft gezien, gaven de apostelen aan dat zij in de Here Jezus iets hadden gezien van Wie en wat God is. Hij wordt daarom ‘Immanuël’ genoemd:

‘God met ons’:

“Indien u Mij zou kennen, zou u ook mijn Vader gekend hebben. Van nu aan kent u Hem en hebt u Hem gezien. Filippus zei tot Hem (Jezus): Here, toon ons de Vader en het is ons genoeg. Jezus zei tot hem: Ben Ik zolang bij u Filippus, en kent u Mij niet? Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien”. (Johannes 14:7-9)

“Het woord is vlees geworden en het heeft onder ons gewoond en wij hebben zijn heerlijkheid aanschouwd, een heerlijkheid als van de eniggeborene van de Vader, vol van genade en waarheid”. (Johannes 1:14)

“Niemand heeft ooit God gezien, de eniggeboren Zoon, die aan de boezem van de Vader is, die heeft Hem doen kennen”. (Johannes 1:18)

Nu kennen wij God en zijn Zoon door de getuigenissen over Hen in de Bijbel. Straks zullen er echter niet meer woorden zijn, maar zullen allen die geloven de manifestatie van Gods heerlijkheid zien in zijn Zoon. En Hij zal ons de Vader tonen, zodat onze hoop en ons vertrouwen realiteit wordt:

“Zalig de reinen van hart, want zij zullen God zien”. (Mattheüs 5:8)

“…de heiliging, zonder welke niemand de Here zal zien”. (Hebreeën 12:14)

“Geliefden, nu zijn wij kinderen van God en het is nog niet geopenbaard wat wij zijn zullen; maar wij weten, dat, als Hij (de Zoon) zal geopenbaard zijn, wij Hem gelijk zullen wezen; want wij zullen Hem zien, gelijk Hij is”. (1 Johannes 3:2)

“…en zijn dienstknechten zullen Hem vereren, en zij zullen zijn aangezicht zien”. (Openbaring 22:4)

Intussen mogen wij Hem noemen met een naam, die wijst op zijn innige relatie met mensen: Vader:

“Bidt u dan aldus: Onze Vader die in de hemelen bent”. (Mattheüs 6:9)

Uit dit alles blijkt dat God geen menselijk idee is, maar een reëel Wezen, met eigenschappen. En hoewel Hij vanwege onze zonde van ons gescheiden woont in de hemel, communiceert Hij met ons, komt Hij ons nabij door Zich in zijn woord bekend te maken en zijn eigenschappen en beloften werkelijkheid te maken in Christus Jezus. Hij is de afdruk van zijn wezen, zijn volmaakte Zoon. En evenals hij een Vader en Zoon relatie heeft met Hem, kan en wil God een relatie hebben met wie in hem geloven.

Vraag ter overdenking:
Wat is voor u de zekerheid dat God weet dat u bestaat en met u bezig is?

Een God van nabij

Wie in de Bijbel het getuigenis van en over gelovigen leest, bemerkt dat zij niet een idee aanhingen of allerlei theorieën nodig hadden om te bewijzen dat er een God moet zijn. Zij hebben een ervaringsgeloof, omdat zij de nabijheid van God hebben
bemerkt (Gen. 28:16-17). Hij verhoorde hun gebeden (zie Psalm 54 en 118), sloot verbonden met hen (Gen. 17), sprak tot hen door middel van engelen (Zacharia; Johannes in Openbaring), deed wonderen (door Mozes, Elia, Elisa, Jezus, de apostelen).
Zijn relatie met gelovigen blijkt uit hoe Hij hen noemde en behandelde: Zo noemde Hij Abraham zijn vriend (Jac. 2:23; vergelijk Ex. 33:11) en David de man naar zijn hart (1 Sam. 13:14; Hand. 13:22). God ziet ons vanuit de hemel (Psalm 33:13-19; 34:16; 2 Kron. 16:9; Jer. 16:17; Hebr. 4:13). Wie oprecht in Hem geloven, zal Hij nooit alleen laten (Gen. 28:13-15; Ex. 3:8; 2 Sam. 7;11-16; Psalm 34:8; Matth. 22:32). Hij toont zijn liefde en zorg voor zijn volk (Ex. 19:4; Jes. 46:3-4; Jer. 31:3; Hos. 11:3-4; Joh. 3:16; Matth. 6:25-34). Maar Gods bestaan en nabijheid blijken vooral hieruit dat Hij zijn verbonden nakomt en zijn beloften vervuld (Ex. 2:24; 13:11; Deut. 10:20-22; 1 Kon. 8:22-26; Psalm 89; Luc. 1:30-33; 54-55;68-79). Hij vertrouwt zijn wil toe aan betrouwbare mensen (Amos 3:7), zodat zij in Hem geloven als de God die hen vertelt wat in de toekomst zal gebeuren (Jes. 44:24-28; 45:18-21; vgl. Joh. 14:29; 16:1-4), en Die zij mogen vragen zijn beloften na te komen, zoals Daniël deed, en een engel maakte hem de toekomst van zijn volk en van hemzelf bekend (Dan. 9:1-12:13). Gebed is een uiting van geloof en verbondenheid met een levende Realiteit, anders zou het een spreken in het niets zijn. Het feit dat God een Verhoorder van gebeden is, bewijst dat Hij bestaat en ons vanuit de hemel kan zien en horen. Hij weet wat wij nodig hebben en wil het ons geven op grond van ons geloof, nu en/of in de toekomst (Psalm 145:15-19; Matth. 7:7-12; Joh.16:23-24). Intussen hebben wij de belofte dat Jezus daar is waar gelovigen bijeenkomen om hem te belijden, volgen en dienen als hun heer (Matth. 18:20; zie ook Hebr. 12:2-3).

J.D.

+

Voorgaande

Op zoek naar spiritualiteit 8 Eigen spiritualiteit

Een meer dan Grote God om naar op zoek te gaan

Fundamenten van het Geloof: De lankmoedigheid van God

Fundamenten van het Geloof 2: De levende en waarachtige God

Schepping, intelligent design, evolutie (3) – Godsbewijzen van heidense filosofen

Al-Fatiha [De Opening] Surah 1: 4-7 Barmhartige Heer van de Schepping om ons de juiste weg te tonen

++

Aanvullend

  1. Betreft de Mens
  2. De Bijbel haar relevatie over God
  3. Gods vergeten Woord 15 Schepping 7 Vreze des Heren
  4. Gods vergeten Woord 20 Geopenbaarde Woord 5 Onoverbrugbare kloof
  5. Gods vergeten Woord 20 Volk van het Boek 4 Verloren wetboek
  6. Het begin van alles
  7. Een Naam voor een God #9 Vals geloof gevoed door vrees
  8. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #2 Aanroepen van de Naam van God
  9. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #3 Stem van God #1 Schepper en Zijn profeten
  10. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #3 Stem van God #6 Woorden tot voedsel en communicatie
  11. Echte boodschap van redding niet ver te zoeken
  12. Leren kennen van Hem die het hart kent
  13. Voor hen die beweren dat Jezus God is
  14. Het begin van Jezus #3 Voorgaande Tijden
  15. Het begin van Jezus #1 Menselijke aspecten
  16. Jezus van Nazareth #1 Jezus Geboorte
  17. Betreffende Christus # 2 Goddelijke bron, verband en goddelijk mens
  18. De Verlosser 2 Zijn goddelijke kant
  19. Ongelovige Thomassen, Jezus en zijn God

+++

Vindt verder ook om te lezen

  1. Onvoorwaardelijk zoeken // Seeking unconditionally
  2. Waarheid en Geloof // Truth and Faith
  3. Geschapen naar Gods beeld
  4. Geloofstwyfel : Waar vind ons God?
  5. Voel jy soms of die Here te vér is?
  6. De God van Doorbraak
  7. God van Doorbraak 3
  8. Verlange (Omgee) vir ander
  9. Waak jy en bid jy? Of slaap jy?
  10. Vertrou God as Hy nee sê
  11. Christen of “Christen-ish”?

Jongmense wil nie meer sit en luister nie

Een zeer groot probleem van de mensen in deze wereld is dat zij zeer met zichzelf begaan zijn en helemaal geen tijd willen vrij maken voor een Wezen dat zij precies niet kunnen vatten.

Best zouden wij eens op zoek gaan naar de redenen van de toenemende kloof tussen geestelijke honger en kerkbetrokkenheid. Wij moeten inzien dat de mensen de vele leugens van de vele kerkgemeenschappen en de wijze van leven van die ‘kerkvaders’ beu zijn. als men de handelingen van die priesters, dominees, bisschoppen en zogenoemde ‘kerkvaders’ ziet is het geen wonder dat de mensen ‘disgust’ geraken van zulk een houding en ongeoorloofde handelingen, waarbij er zelfs zijn die kinderen misbruikt hebben en hier over geen schaamte vertonen.

Goed is het ook om de vraag te stellen wat die zogenaamde gelovigen doen na hun kerkbezoek. Wat zij doen nadat ze de kerk verlaten hebben, is belangrijker voor God als hoeveel mensen er aanwezig zijn in dat gesloten huis of kerkgebouw.

Dat in vele landen de gemeenschapssfeer ontdaan is van de kerkelijke gemeenschap heeft ook bijgedragen tot de verwildering. In vele landen kon men zich niet ontdoen van de geestelijke verbintenis of van de politieke verbintenis van verenigingen en gemeenschapshuizen of clubs.

Is het werkelijk omdat we ons niet meer identificeren door onze clubs, groepen of denominaties dat wij werkelijk de band met God en met de gemeenschap verliezen en geen aantallen meer kunnen bereiken in onze kerken?

De mensen in een kerk gaan tellen heeft geen nut tot het bijdragen van verhoging van de aanwezigen. Integendeel zou ik zeggen, geeft het een beeld dat het slechts om aantallen gaat en dat de bezoekers (gelovigen) slechts nummers zijn.
Mensen willen zeker geen nummers meer zijn. Zulk een plaatsing in grafieken van nummer geeft hen terecht het gevoel van maar een nummer te zijn maar ook geeft het werkelijk een gevoelen alsof ze gemanipuleerd worden. Leiders voelen nog dat de naamloze, gezichtsloze mensen die samenkomsten bijwonen, en ze te tellen, is een bewijs dat ze hun werk goed doen. Is het dan niet om hun eigen werking en goed voelen kracht bij te zetten en niet zozeer om God te dienen en mensen tot die Ware God te brengen?

Wij moeten er bewust van zijn dat wij wel degelijk geconfronteerd worden met zeer veel kerkverlaters, maar dat dat nog niet wil zeggen dat al die mensen God verlaten. Integendeel kan het zijn dat meerderen ook juist God werkelijk gaan zoeken en ook misschien vinden.

Veel mensen die de kerk verlaten, verlaten deze niet wegens God, maar verlaten haar juist voor God. Zoals de artikelschrijver te kennen geeft verlaten zij de kerk over de manier waarop onze kerken handelen. Doen is belangrijker dan bijwonen. Hoe kunnen we mensen aanmoedigen tot grotere geestelijke toewijding?

Dit zal moeten gebeuren door werkelijk terug te gaan naar de echte Bron. Het Woord van God.
Door weer het Woord van God als Leidraad en Gids te nemen en de woorden er in te nemen zoals zij zijn, ontdaan van alle menselijke doctrines zullen weer meer mensen God kunnen (terug) vinden

++

Aanvullende lectuur:

  1. Geloven of niet geloven
  2. Bedenkingen: Gods eigen Volk
  3. Godsgebeuren en Kerk in Europa
  4. Britten: gelovig maar weinig praktiserend
  5. Wat levert het mij op?
  6. Een Manifest voor Gelovigen
  7. Manifestanten Protestant of Katholiek
  8. Verzoening en Broederschap 2 Uit de eigen cocon stappen
  9. Verzoening en Broederschap 3 Verenigen onder de Hoeksteen
  10. Verzoening en Broederschap 4 Deelgenoten in Christus
  11. Verzoening en Broederschap 7 Eén zijn
  12. Verzoening en Broederschap 8 Samenkomende deelgenoten
  13. Laat ons samen komen
  14. Vijf olifanten in een porceleinkast

+++

Vaderschap complex en uniek verschijnsel 2/2

A condensed English version of this and the previous article may be found at: Father and motherhood

Een samengevoegde Engelse versie van voorgaand en dit artikel is te vinden op : Father and motherhood

Onze huidige maatschappij loopt gebukt onder het klassieke beeld van een verre, carrière-gerichte vader die veel tijd doorbrengt op kantoor en die weinig tijd heeft voor zijn kinderen. Maar een nieuwe studie toont aan dat dit zou kunnen  achterhaald geraken. In een landelijk onderzoek dat gevoelens van Amerikanen over vaderschap testte, gaf 77 procent van de Amerikaanse mannen aan het te waarderen moesten zij meer tijd kunnen besteden aan een goede vader te zijn. Vaderschap werd als zeer belangrijk bevonden, terwijl slechts 49 procent hetzelfde zei over het hebben van een succesvolle carrière.

Nochtans laat de studie, die bijna 1000 mensen in de Verenigde Staten relaties met vrouwen onderzocht, zien dat vaders en niet-vaders vaderschap als een “package deal” beschouwen waarbij zij dingen zoals werk en vrije tijd ook belangrijk vinden. Maar deze elementen moeten volgens hen elkaar aanvullen en niet beconcurreren.

In de vorige hoofdstukken zagen wij hoe de houding van de vader van belang kan zijn doordat dit steeds zal van invloed zijn op de ontwikkeling van het kind. Naargelang de vader bezig kan zijn met het kind zal het dit kind meer of minder kunnen beïnvloeden. Door er zich mee bezig te houden zal het zowel aan de moeder als aan het kind tonen hoe belangrijk zij zijn voor hem.

Een moeder begint al een ​​band met haar kind te vormen, terwijl het nog in de baarmoeder is. Ongeveer 16 weken na conceptie, zou een ongeboren baby beginnen te horen. In dit stadium kan een vader al beginnen aan zijn unieke relatie met zijn ongeboren kind op te bouwen. Hij kan naar de hartslag van de baby luisteren, voelen schoppen, tegen de foetus praten en/of zingen.

Zodra het kind ter wereld is gekomen kan de vader mee helpen de moeder te ontlasten, door de baby te verschonen en er ook speeltijd mee door te brengen. Het opgroeiende kind kan het verder begeleiden meet liedjes voor te zingen en verhaaltjes voor te lezen.

Vaders die actief betrokken zijn bij hun kinderen kunnen een heilzame werking voor ze zijn. Verwijzend naar onderzoek gepubliceerd door het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid en Human Services, schreef ‘De ster van Toronto’ dat als vaders maaltijden met hun kinderen etenop uitstapjes gaan met hen, en helpen met huiswerk, er minder gedragsproblemen zijn, hogere niveaus van gezelligheid en een hoger niveau van prestaties op school bij kinderen en adolescenten worden bereikt.

Ook valt het op dat kinderen die volgens bepaalde normen en waarden zijn opgevoed veel meer kunnen verwezenlijken en verdragen in de maatschappij. Zij die de liefde van de Ware God  in zich dragen zullen ook hier op aarde reeds veel zegeningen kunnen ontvangen.

Français : Bible exposée dans l'église du vill...

Het Woord van God te vinden in de Heilige Geschrifte: het Oude en Nieuwe testament gebundeld in de Bijbel. – Tentoongestelde Bijbel in de dorpskerk te Kumanovo dichtbij Varna (Bulgarijë) (Foto credit: Wikipedia)

Die ouders die samen tijd doorbrengen met hun kinderen zowel voor de aardse als de hemelse dingen, zullen als zij opkijken naar én de Vader in de hemel én Zijn zoon niet enkel het belang van die relatie begrijpen, maar ook van hun relatie met die hemelse Vader én hun relatie met die zoon van God. Die Vader van Jezus Christus kan namelijk voor alle vaders in de wereld als voorbeeld staan. Door samen in het gezin tijd te besteden aan de leer van die Vader Zijn Woord zal Hij ook vanuit de rijkdom van Zijn hemelse macht en majesteit diegenen die eer om verzoeken in gebed, hun geest met Zijn Kracht of ‘Heilige Geest‘ vullen. Door hun geloof zullen die gezinsleden die hun hoop op Christus Jezus stellen ook als het ware kunnen aanvullen dat Christus in hun hart zal wonen. Dan zullen zij stevig geworteld zijn in zijn liefde, net zoals een boom met zijn wortels stevig in de grond staat. En dan zullen zij samen met alle andere gelovigen gaan zien hoe breed en hoe lang, hoe hoog en hoe diep de liefde van Christus is. En dan zullen zij gaan zien dat die liefde te groot is om te begrijpen, maar dat zij er toch de vruchten van zullen mogen dragen. Indien zij zich bereid voelen om zich over te geven aan Jehovah God zullen zij ook voelen dat zij vol kunnen worden van God Zelf, en hierdoor hun leven makkelijker zullen kunnen opbouwen.

14 Daarom buig ik mijn knieën+ voor de Vader,+15 aan wie elke familie+ in de hemel en op aarde haar naam te danken heeft,+16 opdat hij U overeenkomstig de rijkdom+ van zijn heerlijkheid moge geven dat GIJ sterk gemaakt wordt naar de mens die GIJ innerlijk zijt,+ met kracht door middel van zijn geest,+17 dat de Christus door middel van [UW] geloof in UW hart woont met* liefde;+ dat GIJ geworteld+ moogt zijn en bevestigd op het fundament,+18 opdat GIJ volledig in staat moogt zijn met alle heiligen geestelijk te vatten+ wat de breedte en lengte en hoogte en diepte+ is, 19 en de liefde van de Christus+ te kennen, welke de kennis te boven gaat, opdat GIJ vervuld moogt worden met* alle volheid+ die God geeft. (Efeziërs 3:14-19)

Vorige keer hebben wij ook besproken hoe in de Heilige Schrift worden vaders ook geadviseerd om een liefde voor God  in de harten van hun kinderen te prenten en hen te spreken van Gods voorschriften en geboden. God vertelde hen om met hun kinderen over Zijn Woord en Zijn Geboden te praten als ze thuis zijn, als ze onderweg zijn naar ergens (school, club of uitje), als het kind opstaat en als het naar bed gaat. De leerstellingen van de Heer zouden als het ware als een teken om je pols en als een herinnering om je voorhoofd moeten gegord vaststaan.

6 Dit nu zijn het gebod, de voorschriften en de rechterlijke beslissingen die Jehovah, UW God, geboden heeft U te leren,+ opdat GIJ ze volbrengt in het land waarheen GIJ overtrekt om het in bezit te nemen; opdat gij Jehovah, uw God, vreest+ door al zijn inzettingen en zijn geboden die ik u gebied, te onderhouden, gij en uw zoon en uw kleinzoon,+ al de dagen van uw leven, en opdat uw dagen lang mogen blijken te zijn.+ En gij moet luisteren, o I̱sraël, en ervoor zorgen [ze] te volbrengen,+ opdat het u goed moge gaan+ en GIJ tot zeer velen moogt worden, juist zoals Jehovah, de God van uw voorvaders, u aangaande het land vloeiende van melk en honing heeft beloofd.*+

Luister, o I̱sraël: Jehovah, onze God, is één Jehovah.*+ En gij moet Jehovah, uw God, liefhebben met geheel uw hart+ en geheel uw ziel+ en geheel uw levenskracht.+ En deze woorden die ik u heden gebied, moeten op uw hart blijken te zijn;+ en gij moet ze uw zoon inscherpen+ en erover spreken wanneer gij in uw huis zit en wanneer gij op de weg gaat en wanneer gij neerligt+ en wanneer gij opstaat. En gij moet ze als een teken op uw hand binden,+ en ze moeten tot een voorhoofdsband tussen uw ogen dienen;+ en gij moet ze op de deurposten* van uw huis en op uw poorten schrijven.+ (Deuteronomium 6:1-9)

°°°

Een vader mag het misschien zeer druk hebben maar zal steeds tijd vinden voor zijn eigen kinderen

4 Kinderen hebben geestelijke waarden nodig

File:Me Leroy D. Jean-Francois-Directeur-Fondateur-College Christ-Roi.jpg

Niet elke school of opleiding brengt de juiste geloofsinzichten. Bijbelopvoeding is daarom ook een belangrijk onderdeel van de opvoeding thuis.

Jezus werd door zijn Vader onderwezen. Daarom kon hij zeggen:

„De dingen die ik van hem [de Vader] heb gehoord, die spreek ik in de wereld” (Johannes 8:26).

In Gods ogen heeft een vader de verantwoordelijkheid zijn kinderen morele en geestelijke waarden bij te brengen. Het is een van uw taken als vader juiste beginselen in het hart van uw kinderen te prenten. Die opleiding moet al heel jong beginnen (2 Timotheüs 3:14, 15).

Felix begon zijn zoon Bijbelverhalen voor te lezen toen die nog klein was. Daarvoor koos hij kleurrijke, interessante verhalen, waaronder die in Mijn boek met bijbelverhalen.* Toen zijn zoon ouder werd, gebruikte Felix andere Bijbelse publicaties die aansloten bij de leeftijd van zijn zoon.

Donizete zegt:

„Het valt niet mee de gezinsstudie leuk te houden. Het is belangrijk dat ouders laten merken dat ze waardering hebben voor geestelijke zaken, want kinderen hebben het gelijk door als ouders zelf niet doen wat ze hun kinderen leren.”

Carlos, die drie zoons heeft, merkt op:

„We gaan er elke week voor zitten om te kijken wat de behoeften van het gezin zijn. Elk gezinslid kan kiezen wat er besproken zal worden.”

Kelvin streefde ernaar altijd met zijn kinderen over God te praten, waar ze ook waren en wat ze ook deden. Dat doet ons denken aan de woorden van Mozes:

„Deze woorden die ik u heden gebied, moeten op uw hart blijken te zijn; en gij moet ze uw zoon inscherpen en erover spreken wanneer gij in uw huis zit en wanneer gij op de weg gaat en wanneer gij neerligt en wanneer gij opstaat.” — Deuteronomium 6:6, 7.

5 Kinderen hebben correctie nodig

File:Studies in the Scriptures.jpg

Begeleidende studiehulpmiddelen voor Bijbelstudie

Kinderen hebben correctie nodig om tot productieve en verantwoordelijke volwassenen op te groeien. Sommige ouders schijnen te denken dat het corrigeren van hun kinderen om een harde aanpak vraagt, wat onder andere inhoudt dat ze dreigen met zware straffen, hun de huid vol schelden of hen kleineren. Maar de Bijbel brengt ouderlijke correctie niet met hardvochtigheid in verband. Integendeel, ouders moeten Jehovah navolgen door hun kinderen op een liefdevolle manier te corrigeren (Hebreeën 12:4-11). De Bijbel zegt:

„Vaders, irriteert uw kinderen niet, maar blijft hen in het strenge onderricht en de ernstige vermaning van Jehovah grootbrengen.” — Efeziërs 6:4.

Soms kan het nodig zijn een kind te straffen. Maar het kind moet dan wel begrijpen waarom het gestraft wordt. Ouders moeten hun kinderen nooit het gevoel geven dat ze hen afwijzen. De Bijbel keurt het niet goed een kind af te ranselen, waardoor het letsel zou kunnen oplopen (Spreuken 16:32).

Kelvin zegt:

„Als ik mijn kinderen in ernstige gevallen moest corrigeren, probeerde ik hun altijd duidelijk te maken dat ik dat deed omdat ik van ze hield.”

6 Kinderen hebben bescherming nodig

File:CohousingKids.jpg

Elkaar helpen om kinderen op te voeden en er voor te zorgen dat ouders en kinderen voldoende achtergrond krijgen om beschermd te zijn. – De ouders moeten eerst zelf de Bijbel kennen om daar de inzichten uit te halen om deze bij te brengen aan hun kinderen.

Kinderen moeten beschermd worden tegen ongezonde invloeden en potentieel gevaarlijke omgang. Helaas zijn er in deze wereld „goddeloze mensen” die het op onschuldige kinderen gemunt hebben (2 Timotheüs 3:1-5, 13). Hoe kunt u uw kinderen beschermen? De Bijbel geeft de volgende wijze raad:

„Schrander is degene die de rampspoed heeft gezien en zich vervolgens verbergt, maar de onervarenen zijn doorgelopen en moeten de straf ondergaan” (Spreuken 22:3).

Om uw kinderen een hoop ellende te besparen, moet u alert zijn op gevaren. Voorzie situaties die tot problemen kunnen leiden, en neem gepaste voorzorgsmaatregelen. Als u het bijvoorbeeld goedvindt dat uw kinderen internetten, zorg er dan voor dat ze weten hoe ze dat veilig kunnen doen. Het is verstandig de computer in een ruimte te zetten waar u er makkelijk toezicht op heeft.

Een vader moet zijn kinderen voorbereiden op de gevaren waarmee ze in deze wereld te maken kunnen krijgen en hen ertegen wapenen. Weten uw kinderen wat ze moeten doen als iemand hen probeert te misbruiken terwijl u er niet bent?* Uw kinderen moeten weten wat een juist en wat een onjuist gebruik van hun geslachtsdelen is.

Kelvin merkt op:

„Ik heb dat stukje opvoeding nooit aan anderen overgelaten, ook niet aan hun leraren. Ik vond het mijn persoonlijke verantwoordelijkheid mijn kinderen voor te lichten en hen te waarschuwen voor het gevaar van kindermisbruikers.”

Zijn kinderen zijn allemaal veilig door hun kinderjaren heen gekomen en zijn nu gelukkig getrouwd.

Zoek Gods hulp

Het mooiste geschenk dat een vader zijn kinderen kan geven, is hen te helpen een hechte, persoonlijke band met God op te bouwen. Het voorbeeld van de vader is van het allergrootste belang.

Donizete zegt:

„Vaders moeten laten zien dat ze heel veel waarde hechten aan hun band met God. Dat moet vooral duidelijk worden als ze met persoonlijke problemen of moeilijkheden te maken krijgen. Bij zulke gelegenheden blijkt hoe sterk het vertrouwen van de vader in Jehovah is. Door met je gezin te bidden en God telkens voor zijn goedheid te bedanken, leer je je kinderen hoe belangrijk het is God als hun Vriend te hebben.”

Wat maakt iemand dus tot een goede vader? Win het advies in van de grootste expert op het gebied van kinderopvoeding, Jehovah God. Als u uw kinderen opleidt volgens de richtlijnen in Gods Woord, kunt u waarschijnlijk het resultaat oogsten dat in Spreuken 22:6 beschreven staat:

„Ook als hij oud wordt, zal hij er niet van afwijken.”

Samen tijd nemen in een gezin om met de gemeenschap van broeders en zusters in Christus, Jehovah, de Enige Ware God te loven en te eren, met gebeden en gezangen.

Cover of "Right Choices"

Cover of Right Choices

+

Voorgaande artikels:

Vaderschap complex en uniek verschijnsel 1/2

++

Aanvullende lectuur:

  1. Gezin in postmoderne samenleving meer in verdrukking
  2. Katholieken en orthodoxen verdedigen samen het gezin
  3. Opwekking begint in het gezin
  4. Uit huis werkende moeders
  5. Conservatieve rolpatronen en huishoudtaken
  6. Nederlandse man vervrouwelijkt volgens Jaap Marinus
  7. Homo’s en vrouwen. Hete hangijzers in kerkelijk Nederland #onderzoek
  8. Belangrijkheid van Gods Naam
  9. Gebruik van Jehovahs naam
  10. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #11 Gebed #9 Heiliging van Dé Naam
  11. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #12 Gebed #10 Gesprek met een Vriend
  12. God, Jezus Christus en de Heilige Geest
  13. Geschapen om te leven in relatie met God
  14. Relatie tot God
  15. Relatie tot Christus
  16. Relatie tot medemens
  17. Toewijding van ons
  18. “Follow the Leader” is alles loslaten
  19. Leiderschap gevonden in dienen van anderen
  20. Christenen doen niet wat ze zeggen en zeggen niet wat ze doen #onderzoek
  21. De uiteindelijke vorming van iemands karakter ligt in eigen handen

+++

  • The Modern Dad: A 21st Century Fatherhood Quiz (people.howstuffworks.com)
    When it comes to parental relationships, fatherhood has been overshadowed by motherhood during the last 150 years. However, dads are beginning to get their due, especially among academic circles studying how these men function within family dynamics and contribute to child development. Test your databank of dad knowledge with this 21st Century Fatherhood Quiz.
  • P56: Fatherhood Under Fire (trainingfordaddydom.wordpress.com)
    It all looks good on paper but the reality is that my baby boy bawls his eyes out, makes a face like the sad-emoticon on smart phone applications and says ‘sorry’ in his heart-winning style. This is also the time when the father is being taken for a royal ride. Sometimes, the father is given a free hug and kiss. With the issue-at-hand quietly tucked away, little devil moves on to the next thing that is from the forbidden list. Now this is the cyclic order of the day.It is all being associated to ‘Terrible Twos’ and the fact that children usually show their authority. There is no need for that at all. That has been the order in my family since the time we conceived. Our child is the king of the hill. A few have chimed in their concerns with mine, while my parents have given strict instructions that I should not scold the little fellow.
    I make a new resolve each time to be more patient and to be nicer to my boy. Just that being slapped is not something that I have been particularly fond of.
  • Fatherhood ~ What Are You Passing? (husbandofahomeschoolingmom.com)
    I have heard it put that “Fatherhood is theological not social, spiritual not secular, it is not about the government it is about you and me.” It is a decision of will that is more important than my happiness. Your happiness is the not first and most important part of the covenant. In the covenant, your child’s future and God’s glory is the most important part. I would rather live a miserable life passing the baton, than to never have someone on the other side to take it. Dads, we must understand that it is not about us, it is about our kids.
  • Perez Hilton Has Been Completely Changed By Fatherhood (queerty.com)
    The joy of being a single dad is getting the love of my son every single day… and the biggest challenge is I put more guilt and pressure on myself because I am his only parent. As a result, my life completely revolves around him. What will make him happiest.
  • 8 Things You Learn in Parenthood (allstate.com)
    People without children of their own often remark to me that “kids are a learning experience,” usually after one of my kids does something adorably ridiculous like emptying a jar of pasta sauce onto the living room carpet. In response, I smile and nod, biting my tongue about how drastic the understatement is. Here are just a few of the life lessons I’ve been taught so far.
  • Where Are The Dads’ Voices? (kimcourtblog.wordpress.com)
    If you go to any bookstore, big or small, and visit the parenting section, notice how many books are written by and for women and moms. There’s nothing wrong with this, of course, but it kind of makes you wonder where all the dads are. Where are their voices? Where are their stories?When I think about the parenting books I read when I was just starting out raising my girls, they were almost exclusively written by women (with the noted exception of Dr. Spock.) They were stories from moms who eagerly shared their experiences about breastfeeding, potty training or navigating the challenges of a child with special needs. Their stories were told with great candor infused with humor, as if they were your best girlfriend sitting in your kitchen.
    But what about the dad’s perspective? Why are their voices all but absent from the conversation?
  • Forced Fatherhood? (julieshapiro.wordpress.com)
    There’s an essay on the NYT website today that raises some interesting questions, though I think the picture it paints is incomplete.   It’s an excellent and provocative title:  Is Forced Fatherhood Fair?     I guess the idea is that Father’s Day is a good time to think about this.   And perhaps that is true.
    To begin with you have to understand what Laurie Shrage (the author) means by forced fatherhood.   She’s concerned about instances where “dad’s role was not freely assumed, but legally mandated.”
  • Celeb Dads Talk Fatherhood (dailycandy.com)
    On the small screen, dad archetypes include the Hapless Goober (Modern Family, Parenthood), the Antihero Provider (Breaking Bad, Mad Men), and Midlife Crisis Man (True Detective).
    So we’re turning to the even-smaller screen for Fatherhood, Hank Azaria’s Web-only series exploring what it’s really like to be a competent, committed, hands-on dad.
    Azaria, who has a 5-year-old, gets advice from celeb friends (Mike Myers, Kevin Bacon, Rainn Wilson) and respected child-rearing experts. In each ten-minute episode for AOL, he tackles a universal parenting topic such as separation anxiety, discipline, and how men today differ from their own dads.
  • Read: Life Lessons For Dad; Tea Parties, Tutus and All Things Pink. (rebekahfraser.wordpress.com)
    Every girl needs a strong father figure. There really is nothing more precious than a father’s love for his little princess.
    +
    I love to think of how my husband’s relationship will grow with our daughter and to reflect on my relationship with my dad. This is a gorgeous book to add to your collection or gift to the Dad in your life.
Enhanced by Zemanta