Framework and vehicle for Christian Scholasticism and loss of confidence

in the December issue of the Spectator questions where Christianity began to lose confidence (as he thinks it now has) that its teachings can offer a sure framework for day-to-day moral reasoning.

Detail of The School of Athens by Raffaello Sa...

Detail of The School of Athens by Raffaello Sanzio, 1509, showing Plato (left) and Aristotle (right) (Photo credit: Wikipedia)

According to us all went wrong when the church fathers agreed to Constantine the Great to adapt their faith to the Roman faith and to include their gods in the god of Christianity, creating a three-headed god like in the Roman and Greek culture. They also were very attracted to the philosophers of antiquity. One of the greatest intellectual figures of Western history got his philosophies in the teachings of the false teachers of Christendom.

Aristotle, Greek Aristoteles  (384 bceStagira, Chalcidice, Greece – 322, Chalcis, Euboea) his philosophical and scientific system that became the framework and vehicle for both Christian Scholasticism and medieval Islamic philosophy. Even after the intellectual revolutions of the Renaissance, the Reformation, and the Enlightenment, Aristotelian concepts remained embedded in Western thinking. For him

ethical questions were soluble by the application of logic and common sense that he could advise anyone seeking to determine the ‘right’ course of action to ask themselves what a respected gentleman would recommend; and if still in doubt ask what would be going too far, and would not be going far enough, and thereby locate the mean between them as the appropriate action. The Nichomachean Ethics do not speak to me of an age of aching uncertainty about the rules for human coexistence. From those times, only Pilate’s ‘what is truth?’ calls to us down the ages with a modern ring. {The question Christianity fails to answer: ‘Who is my neighbour?’}

Though he was the the founder of formal logic, devising for it a finished system that for centuries was regarded as the sum of the discipline, the 4th century church leaders did not seem to have much interest to keep everything logical and to keep just to what the words of the Bible said. Though the idea of the homoousios [consubstantial, of the same substance] used by the council of Council of Nicaea in 325, to define the Son’s relationship to the Father was not universally popular, different emanations from God looked much cooler and by transferring the god Zeus into the person of Jeshua corrupting his name to Issou or Jesus (Hail Zeus),they could go with the Roman emperor his ideas and keep the minds at ease, not confronting the Roman merchants with the instructions of followers of Jeshua to their believers not to buy figurines or sculptures to have them as representation of God or gods in their house.

The raising and discussing of doctrinal difficulties became a popular pastime. It also created the possibility for church-fathers to create writings and to gain popularity in certain circles. But because they agreed to certain Roman elements they became in difficulties with the Aristotelian use of deductive reasoning proceeding from self-evident principles or discovered general truths; and syllogistic forms of demonstrative or persuasive arguments. On lie or false teaching made they had to crate an other lie or a doctrine people had to take for truth, with the saying that it is something to difficult to understand for a human mind and therefore Christians had just to believe it as a creed of faith.


Early Christianity strikes me as inheriting much from Aristotle’s ‘think about it: it’s obvious’ approach. The Roman Catholic church added layer upon layer of specific rules, all underwritten by a claim to divine authority — the big ‘Because’ — as handed down by a clear and certain hierarchy of human office-holders. The Reformation at first aimed to replace Roman Catholic certainties with certainties of its own. But in time the Reformation produced so many competing answers to the big ethical questions that in the schisms, sects and splinters — the rival certainties — modern Europe’s sense of one great, shared moral certainty was lost. {The question Christianity fails to answer: ‘Who is my neighbour?’}

The early Christians had already became distressed by heresies and by men who liked to have the pre-eminence over others. This resulted in schism and fragmentation. When the apostles were alive they still could call others to order. They made every effort to rebuke and educate those in error, sometimes with success and sometimes not. Those they could not bring to order or following the teachings of Christ Jesus grew in number and as such more and more people preferred those teachers which allowed them to keep the heathen rituals and to enjoy the human traditions. Still today we see that this is the main reason why many Christians do not want to convert to the truthful Christian groups which only want to keep to Biblical teaching and not to the human doctrines.

Some people are convinced that Aristotle is the most wise man who was keenly attuned to the realm of the divine. They also want to think that the divine the philosopher was talking about would have been the same divine Jesus and other Hebrew prophets were talking about.

He might have thought the divine being the origin of the human and the human at its best approaches the divine.

The latter is a paradoxical truth at the center of human existence {Aristotle’s Key to Christmas}

writes who thinks

the more perfect a human life, the more it stretches beyond the human and almost touches the divine. One who sees deeply into human greatness can as it were see through it, to something beyond. For men can become like gods. Such a profound truth Aristotle saw. {Aristotle’s Key to Christmas}

Aristotle had confidence — though not certitude — that the gods will reward those who become like them, and the followers of Christ asked their disciples to become like Christ. For lots of human beings to become like God would be the most favourable and the climax in their life, the sum-mum. So, having Christ Jesus as their god would be better than the gentiles having their Roman or Greek gods, when they would equal Jesus with the God of Abraham.

All the preaching of the Hebrew prophets and rabbi Jeshua was about becoming one with the God Most High, building up a relation to last in eternity.

In some sense the possibility of God and men becoming friends does enter his mind. It enters his mind as a possibility to be rejected: “when one party is removed to a great distance, as god is, the possibility of friendship ceases” (also from the Nicomachean Ethics). It is not that the notion was inconceivable to him. Rather, there was simply no ground to consider it a real possibility. For God and men to be friends an apparently unbridgeable gap would have to be bridged. For as Aristotle often points out, friends share one life together, and there is nothing for which they so yearn as to be together. {Aristotle’s Key to Christmas}

Such idea makes some Christian philosophers or Christian teachers, also today, placing Aristotle as the visionist who not only could tell what is  truly virtuous and what is mistakenly thought to be so, but also could tell the world what the meaning of Christmas is.

And this, then, is what Aristotle has to say about Christmas, about its deepest meaning.  If men are ever to become more than just somewhat-like the divine, if we are ever (tremble at the words) to live one life with him, and thus be his friends, then something very specific has to happen. And there is no human ground to expect that it ever will. {Aristotle’s Key to Christmas}

As you see, it was thought of that one could live with the gods and to be befriended with the gods and with God. In Ethika Politika speaks about that happening in what he calls the “first Christmas”. With that “first Christmas” he refers to what lots of Christians have taken as the birthday of Christ.

That celebration which is still popular by many Christians and is even seen as a Christian holiday by many non-religious persons is a pagan celebration with lots of figures which have nothing to do at all with the birth of the promised saviour, Jesus Christ, the Messiah.

But we can see or understand why many want to bring Aristotle’s thinking to that pagan celebration and to bring it in Christendom. For man it has always been a question why they lived, why they had to suffer so much and how they could bring an end to suffering and get a better life.

Many have searched for happiness and came to the conclusion it must also have to do with having friendly relationships to living beings and perhaps also to divine beings.

According to John Cuddeback

Aristotle had the key to understanding Christmas. His master achievement was a profound understanding of human happiness. It is as though he grasped as much as can be grasped by human reason alone. {Aristotle’s Key to Christmas}

Men are designed for greatness, a greatness that few ever achieve. True human happiness consists, simply put, in living virtuously. And virtuous living is the fundamental requirement and the necessary context for that deepest of human longings—true friendship. {Aristotle’s Key to Christmas}

gods take an interest in the struggles of men? Here, writing in the Nicomachean Ethics, Aristotle is more tentative:

For if the gods have any care for human affairs, as it seems they do, it would be reasonable both that they should delight in that which was best and most akin to them and that they should reward those who love and honor this most, as caring for things that are dear to them.

Remarkably, he has confidence—though not certitude—that the gods will reward those who become like them.

But this is as far as far as it goes. Surely the possibility of God and men entering into some sort of shared life never entered his mind. Right?

This is a subtle matter. In some sense the possibility of God and men becoming friends does enter his mind. It enters his mind as a possibility to be rejected:

“when one party is removed to a great distance, as god is, the possibility of friendship ceases” (also from the Nicomachean Ethics).

It is not that the notion was inconceivable to him. Rather, there was simply no ground to consider it a real possibility. For God and men to be friends an apparently unbridgeable gap would have to be bridged. For as Aristotle often points out, friends share one life together, and there is nothing for which they so yearn as to be together. {Aristotle’s Key to Christmas}

When for Aristotle the happiness meant to become wholesome, the early church argued people could become complete went hey became like Christ, though we do not know if they intentionally would say by that that people could become like God, because they came to take Christ Jesus to be God.

For Aristotle, eudaimonia was about living in accordance with reason; fulfilling our sense of purpose; doing our civic duty; living virtuously; being fully engaged with the world and, especially, experiencing the richness of human love and friendship. {Hugh Mackay, ‘Why we sometimes need to be sad’Happiness, Aristotle & Catholicism}

Today we do not see many Christians who understand that living the life Christ calls us to live as Christians is a very logical exercise. Many Christians do not want to believe Jesus when he says who he is and who is grater than him.

A 22 year old Catholic woman writes

 if He is indeed God, then it is only logical that I need to center my life around Him. {Happiness, Aristotle & Catholicism}

But than she makes a funny remark as if Jesus would not be saying who he is, but than says

On the other hand, if Jesus is not who He says He is, if He is not God, then He’s not a nice man, He’s a dangerous fanatic, and therefore I would do well to avoid centering my life around Him. {Happiness, Aristotle & Catholicism}

what she does not seem to see that Jesus never told lies, because according to the Holy Scriptures, which we take to be the infallible word of God, being from the Most High God of gods Who does not tell lies, Jesus would not have sinned and as such would not have told lies. Jesus tells very clearly how he relates to God and how we like him have to relate to his heavenly Father.

As a Catholic she believes that our hearts are designed for union with God. She has reason to believe that, but she takes the wrong person to be her god. She has to be in union with her brothers and sisters in Christ and with Christ in union with God, like Jesus was in union with his heavenly Father. This will not make us to become Christ nor to become God, like Jesus was also not God, though one with God like we have to be one with Him.

This unity is the purpose of our existence that is inscribed into us; to love God and to be loved by God.

St. Augustine said,

“You have made us for Yourself, oh Lord, and our hearts are restless until they rest in You”

And so, when we live in a way that we were designed to live, we experience a pervading joy and peace that the world cannot give. St. Catherine of Siena said,

“Be who God meant you to be, and you will set the world on fire.”

In other words, to be fully alive is to be who we are meant to be. {Happiness, Aristotle & Catholicism}

These days in darker times of the year man tries to look at light and hopes to find in it happiness. He has taken the day of the goddess of light as the day to celebrate and present a Santa Claus, who has taken the place of Christ and the place of God. Man has become so materialistic and thinking happiness lays in the material goods one can get, that he is blinded not seeing the light of Christ and the Way to God.

All those false teachings were many became victim of give them a false hope of their spirit leaving their body and going to a sort heaven where they shall be able to find happiness. They do forget that Christ Jesus came to safe us and liberated us already some two thousand years ago from the penalty of death. thanks to him we are able to receive here already lots of happiness and hope in a marvellous new world here on earth.

Christian joy is living in accordance with reason, in a way that fulfills our sense of purpose, living virtuously, being fully engaged with the world and experiencing the richness of love and friendship with God.  {Happiness, Aristotle & Catholicism}

A reason that follows with reason the words form the most sacred Book of books, the Bible and not from human dogmatic teachings and philosophies.



Focus on outward appearances

Marriage of Jesus 7 Impaled

Roman, Aztec and other rites still influencing us today

Irminsul, dies natalis solis invicti, birthday of light, Christmas and Saturnalia


Additional reading

  1. Integrity of the fellowship
  2. Gainsayers In Apostolic Days
  3. Nazarene Commentary Luke 3:18-20 – John’s Teaching and Imprisonment
  4. Matthew 1:1-17 The Genealogy of Jesus Christ
  5. Politics and power first priority #2
  6. Politics and power first priority #3 Elevation of Mary and the Holy Spirit
  7. Altered to fit a Trinity
  8. Spelling Yahshuah (יהשע) vs Hebrew using Yehoshuah (יהושע)
  9. Americans really thinking the Messiah Christ had an English name
  10. Experiencing God
  11. A Living Faith #10: Our manner of Life #2
  12. Focussing on oneness with Jesus like Jesus is one with God


Further related articles

  1. In the Family Way or Aristotle’s Ethics
  2. What Aristotle Says About Christmas
  3. Merry Christmas and Happy New Year
  4. Deterring Determinism: The Freedom of Mankind
  5. 3 Quotes, 3 Days Challenge: Round 2
  6. The Birth of Science
  7. The Good Life: You Scratch My Back and I’ll Scratch Yours
  8. Four-Part Epilogue
  9. Aristotle’s Poetics and Sophocles’s Oedipus
  10. Interrogation
  11. Happiness, Aristotle & Catholicism
  12. Imagination defines humanity
  13. Some Thoughts about Two Old Guys
  14. Happy Holidays
  15. The Smiths’ Christmas Letter
  16. A really lovely yet simple day
  17. Out with the old, in with the new
  18. Solving the Unwanted Gift Dilemma – With Love
  19. Christmas Party 2015
  20. It could only  happen at christmas
  21. Deconstructing Christmas
  22. This Christmas
  23. Tales of Christmas
  24. Christmastime
  25. Twelve days of Christmas
  26. One Last Look at Christmas, 2015
  27. Attachment and Holidays
  28. Prepare the Way for Christ
  29. grandchildren, love, and being a “gift-hero”
  30. Where is My Christmas Joy
  31. Not ‘Feeling’ Christmas This Year?


How Did Jesus Become White? By Richard Stockton

On December 15, 2015 in Curiosities, History, and Religion Richard Stockton  wrote

Just how did we end up with a white Jesus? It’s a longer story than you’d think.

White Jesus

A white Jesus ascends to heaven. Image Source: Flickr

Jesus has been the object of veneration and worship in the West for nearly 2,000 years, to the point that his mildest utterances (correctly attributed or not) have occasionally formed the basis of whole religious movements. As Jesus’ following spread over time — sometimes via devoted missionary work and sometimes by comparatively less saintly methods — people across multiple societies have cast images of Jesus in their image.

Doing that is relatively easy since, believe it or not, the Bible contains no description of Jesus’ physical appearance. We do, however, know a thing or two about demographics, which means that if Jesus did exist where and when the Bible says he did, he certainly was not white. And yet today, we envision him as just that. Why?

Early Depictions

As far as anybody knows, not even an amateur attempt to depict Jesus can be found from a time before about the second century. This has a lot to do with the position Christians held in Roman society at the time: though conditions varied from place to place, it’s fair to say that following Jesus was not a career-enhancing move until sometime in the fourth century.

Prior to that, most Christians depicted their lord symbolically with the ichthyos, the “Jesus fish” you’ve seen on a million hatchbacks, or the Chi-Rho, which combined the first two letters of the Greek Christos as a kind of secret shorthand to help believers find each other and their places of worship.

Given this environment, it’s perhaps understandable that what is arguably the first depiction of Jesus Christ, Lord and Savior, is a bit of satirical graffiti scratched in plaster by a second-century Roman dudebro giving his friend a hard time:

White Jesus Mocking Graffiti

The text reads: “Alexamenos worshiping God.” Image Source: Wikipedia

Positive depictions of Jesus date from around the third century. In this fresco, found in the St. Callisto catacomb in Rome, Jesus is shown as a Good Shepherd with olive skin and totally contemporary dress for the time and place. Jesus is even shown without a beard, which was common among Romans at the time, but unheard of for Judean men.

The catacomb where it was found probably began as a Roman family tomb, but expanded into a place of burial and secret worship after the family converted to Christianity. It may also have served as a convenient bolt-hole during the Great Persecution of Diocletian in the late third century.

White Jesus Good Shepherd

Jesus as “good shepherd.” Image Source: Twitter

Already in this image, possibly the oldest surviving attempt to represent him, Jesus is clearly being depicted as if he had been a Roman of Italian or Greek extraction. While the modern concept of representational art might look askance at this sort of thing, remember that Jesus had previously been depicted as an abstract symbol or arcane combination of letters.

In a real sense, what Jesus would have actually looked like in life was irrelevant to the people who met under this fresco. What was important was the connection they felt to him and to each other.

Out of the Shadows

With the conversion of Constantine in the early fourth century, Christianity was free to come out of hiding. More than that, with a friendly emperor and extremely devout queen mother (St. Theresa), being a Christian was suddenly the path to power and influence in an economy that ran mainly on sucking up to wealthy patrons. Artists tore loose:

White Jesus Constantine Fresco

A fresco of Jesus during the age of Constantine. Image Source: Flickr

This image was painted for a villa that belonged to Constantine himself, and it was presumably painted by a well-connected and highly regarded artist. Showing Christ seated on a throne between Peter and Paul, most elements of traditional Christian iconography are already present. Jesus has a halo, he’s in the top-center of the composition, his fingers are held in a benediction, and he’s clearly European. Everybody is wearing Greek dress, and Jesus has the wavy, flowing hair and beard that he still has in every movie today, 1,700 years later. Here’s a detail of his face:

White Jesus Face Detail

A detailed look at Jesus’ face. Image Source: Wikimedia Commons

This set of features — halo, benediction, white as snow — became so firmly established in both the Roman and Byzantine churches that it then spread back into the Middle East as Jesus’ official portrait, even among brown-skinned people whom you would expect to revere a more Mediterranean-looking savior:

White Jesus Sinai Portrait

This image, for example, is from a sixth-century church in Egypt. Image Source: Wikimedia Commons

Pictures of a white Jesus cropped up all over the Empire around this time. In this one, etched into a glass plate and found in Spain, Jesus is again depicted as beardless – common in Iberia, but rare by this time in the Greek parts of the empire – and carrying a cross. Again, all of the common elements are here: the halo, the central placement, and the instruction of apostles.


A fourth century glass plate depicting Jesus, found in the Iberian Peninsula. Image Source: Jose Manuel Pedrosa

Modern Look

The generally accepted (white) appearance of Jesus was firmly established by the reign of Constantine. Unlike other images of, for example, Constantine himself, the template for depicting Jesus barely changed in the 18 centuries after it took shape. This is almost certainly the result of two pressures: religious conservatism and artists’ desire to actually sell their work.

Regarding the former, church authorities have historically been resistant to any kind of change — especially throughout most of the period we’re dealing with (think crusades and burnings). This tendency exerted tremendous pressure on ambitious young artists who probably didn’t want “burned for heresy” to appear in the footnote to their entry in an art history textbook.

Second, and less morbidly, artists have always wanted to reach the public and tell a story with their work — it makes for a more effective painting and thus a longer-lasting, more successful career. Whether it’s a quick sketch, a mosaic floor, or the Blessing Christ by Raphael, using an agreed-upon likeness of a powerful figure like Jesus just made it easier to reach a mass audience, especially in a time of general illiteracy.

White Jesus Blessing Christ

The Blessing Christ by Raphael. Image Source: Wikipedia

Today, Jesus is most likely to be depicted in iconography and film. The icons, which are usually smallish cards that can be carried or displayed in the home, mostly follow the old artistic conventions of the late Roman Empire, with few changes since the era of the Council of Nicaea.

The film depictions are a little looser – as befits a much newer medium – but still the actors chosen for the role of Jesus are about as white as it gets. Jeffrey Hunter, Ted Neely, and Haaz Sleiman have all played Jesus in film, and only Sleiman is even remotely from the same region as the story was set. Even so, behold – the Lebanese actor who played Jesus:

National Geographic Channel

Haaz Sleiman as Jesus of Nazareth in National Geographic Channel’s “Killing Jesus.” Image Source: YouTube

While it can be annoying for purists who like to point out that Jesus of Nazareth probably bore a closer physical resemblance to Osama bin Laden than his flaxen, lily-white depiction today, every culture that received a visit from missionaries has been guilty of doing the same thing — they just weren’t as influential as the Christian powers that be. While the Empire eventually faded, one of its most wildly exaggerated and appropriated offerings — a white Jesus — stuck around.

 – Richard Stockton is a freelance science and technology writer from Sacramento, California.


Please do find also

  1. Not having Jesus’ skull
  2. A dark skinned Jesus
  3. Most probable and accurate image of Jesus Christ according British scientists


Not having Jesus’ skull

The problem for us about the figure of Jesus is that we only have secular, civilians and clergy their writings about the man who live about two thousand years ago and walked many miles telling about his heavenly Father, the God of Abraham.

Many people would like to put a face on that man born in Bethlehem, who was brought up in Nazareth in a family of the tribe of king David. We do not have any particular elements of his body which creates for any forensic reconstruction of his face.

Now, what about Jesus? Without a skull, what could they discern what he looked like? Well, they did something dumb, but it’s the best a believer can do. Christianity Today reports excitedly:

With this in mind, the research team acquired three well-preserved skulls from Jerusalem in Israel, where Jesus lived and preached.

Medical artist Richard Neave from The University of Manchester in England then took charge of evaluating the skulls. Using special computer programmes, his team was able to re-create the muscles and skins overlaying the skulls.

The skulls, however, did not provide two key pieces of information about Jesus’ appearance: his hair and his skin colour. To be able to determine these, the researchers analysed drawings found in various archaeological sites in Israel.

The research team ultimately concluded that Jesus had dark eyes, and was bearded following Jewish tradition.

As regards the length of Jesus’ hair, the researchers deviated from the common belief that Christ had long, straight hair. Instead, they assumed that Jesus Christ had short hair with tight curls, based on their analysis of the Holy Bible. [JAC: I don’t think the Holy Bible tells us anything about how Jesus’s hair looked!]

Well that’s certainly convincing, isn’t it? The chance that Jesus, if he really existed, looked like an amalgam of three random skulls dug up in Jerusalem (dates not given), is about nil. Nevertheless, they produced the image given below, which links to the AOL video. >

Forensic science reveals how Jesus really looked

British scientists have stitched together (in 2015) what they say is probably most accurate image of Jesus Christ's real face.

British scientists have stitched together (in 2015) what they say is probably most accurate image of Jesus Christ’s real face.


Please also find:

  1. A dark skinned Jesus
  2. Most probable and accurate image of Jesus Christ according British scientists


Azteekse en Romeinse tradities die ons nog steeds beïnvloeden

In zijn boek The Trouble With Christmas zette de schrijver Tom Flynn de conclusies uiteen waartoe hij na jaren van onderzoek in verband met Kerstmis was gekomen:

„Een groot aantal tradities die we nu met Kerstmis associëren zijn geworteld in voorchristelijke heidense religieuze tradities. Sommige hebben maatschappelijke, seksuele of kosmologische associaties die onderlegde, cultureel gevoelige moderne mensen ertoe zouden kunnen brengen de tradities te verwerpen zodra ze de oorsprong ervan beter zijn gaan begrijpen.” — Bladzijde 19.

Na een grote hoeveelheid ondersteunende inlichtingen verschaft te hebben, keert Flynn naar het uitgangspunt terug:

„Een van de grootste tegenstrijdigheden van Kerstmis is hoe weinig ervan werkelijk christelijk is. Wanneer we de voorchristelijke elementen eenmaal hebben verwijderd, is het merendeel van wat overblijft nachristelijk in plaats van authentiek christelijk van oorsprong.” — Bladzijde 155.

Kerstgebruiken — Zijn ze christelijk?

De kersttijd is aangebroken. Wat betekent dat voor u, uw gezin en uw vrienden? Gaat het om een geestelijk evenement of alleen maar om een feestelijke en vrolijke periode? Is het een tijd om over de geboorte van Jezus Christus na te denken of een periode waarin men zich niets van christelijke normen hoeft aan te trekken?

Houd bij een beschouwing van die vragen in gedachte dat de kersttradities in de streek waar u woont, kunnen afwijken.

In Mexico en andere Latijns-Amerikaanse landen wordt bijvoorbeeld zelfs een andere naam gebruikt. Zoals in de Grote Winkler Prins Encyclopedie wordt opgemerkt, is het woord Kerstmis „afgeleid van ’Christus-mis’”, terwijl La Navidad, zoals het kerstfeest in deze Latijns-Amerikaanse landen wordt genoemd, betrekking heeft op de geboorte van Christus.

Geboortedag en een geboortefeest op een andere dag

Vreemd is wel dat de beloofde Messias, de zoon van Jozef en Maria uit het geslacht van koning David geboren is op 17 oktober 4 VGT en dat men het volstrekt op 25 december wil vieren het geboortefeest van de god van het licht.

Als we kijken naar het weer zouden we niet de indruk krijgen dat wij het koudste seizoen van het jaar tegemoet gaan. We kunnen niet voorbijgaan aan de kortere dagen, die er ons aan herinneren dat we dichter bij de langste duisternis van het jaar komen.

Die duisternis maakt altijd angstige mensen en daarom keken ze in het verleden en nu nog steeds naar manieren om meer licht te krijgen. De duisternis was ook een tijd dat mensen dichter bij elkaar wensten te zijn, om zich veiliger te voelen, en om samen aangename dingen te doen die hun gedachten konden verzetten.

Medio december vierden de Romeinen feest, namelijk de Saturnalia welk voor vele latere generaties de basis vormde voor hun Winter feesten. Voor hen en voor vele mensen nu is het wat zij noemen ‘De tijd van het Jaar’ en ‘Christmas’ of ‘Kerstmis’. Van die viering werd bijvoorbeeld de uitgebreide feesten, het geven van geschenken, en het branden van kaarsen afgeleid.

Seizoenen, stormen, donkerte, donder en licht

LHS sunstones.jpg

De Winter zonnewende brengt meerdere heidense mensen samen om de terugkeer van het licht te vieren.

In andere culturen vinden we ook dat vele eeuwen voordat Jezus geboren werd de geboorte van het licht werd gevierd. De Rooms-Katholieke Kerk voelde zich niet verlegen veel tradities van heidense mensen die natuurelementen, zoals het licht en de de ‘keiringen’ van de stand van de maan en de zon en de verandering van het seizoen over te nemen. Zelfs de Israëlieten namen dergelijke natuurlijke elementen zoals de vier tekufot op in hun gebruiken (Teḳufat Nisan, Teḳufat Tammuz, Teḳufat Tishri en de Teḳufat Tebet), waarbij ook bijgeloof werd verbonden met die tekufot feest. Hai Gaon [Hai ben Sherira (of Hai geboren te Sherira (Gaon)], in de tiende eeuw, in antwoord op een vraag naar de prevalentie van de gewoonte in het “Westen” (dwz, ten westen van Babylon), gaf aan dat al het in het huis opgeborgen water in vaten in het eerste uur van de tekufah moest worden weggegooid in de overtuiging dat het water dan vergiftigd is, en als het gedronken werd zwelling van het lichaam, ziekte, en soms de dood zou veroorzaken, dat dit alleen volgde om dat het nieuwe seizoen kan worden begonnen met een toevoer van vers, zoet water.

Wanneer de zon Capricornus binnentreedt krijgt men het begin van de winter, of ” et ha-ḥoref “(strippen-tijd), wanneer de nacht de langste is van het jaar. Voor meerdere mensen was het de tijd dat iets moest worden gestript of onggedaan gemaakt worden. Met sommige dingen die gebeurd waren in het verleden moest komaf worden gemaakt. De slechte dingen moesten worden vergeten of afgelegd worden. Er werden dan voornemens gemaakt om het in de komende tijd het beter te doen. Die vermelding van betere voornemens zien wij in verscheidene landen nog opduiken met het voorlezen van een ‘Nieuwjaarsbrief‘. Na de invoering van de Gregoriaanse kalender in 1582 werd 1 januari aanvaard als nieuwjaarsdag in steeds meer landen in Europa en daarna in de wereld en werd het voorlezen van de nieuwjaarsbrief een Vlaamse traditie. ‘te zijn over met’ en nieuwe wegen weer kon worden genomen. Het was de tijd van een ‘draai’ of een wedergeboorte.

De Griekse oppergod Zeus (Jupiter bij de Romeinen), die heerste vanaf de berg Olympus, was in de Frygische en Thracische mythologie Sabazios de nomadische stormgod en vadergod. In de Indo-Europese talen zoals het Frygisch gaat het ‘-zios’ element in de naam terug op Dyeus, de gemeenschappelijke voorloper van ‘dios’, ‘deus’ (god) en ook van de naam Zeus.

Bij de ‘kering’ van de donkerste dagen naar terug lichter wordende dagen keek het volk uit naar de wedergeboorte van de zon en hoopte dat alles goed zou gaan. Daarom boden zij de rest van hun voedsel aan de goden van de natuur die er voor moesten zorgen dat in het komende jaar de gewassen veel vruchten zouden dragen en er goed weer zou zijn. Met hun offergaven, vuur maken (licht maken) en veel lawaai maken (vervangen door vuurwerk) wenste men de god van de donder (hemel en donder god Zeus) te verzoeken en hoopte men dat hij zich niet boos zou maken op hen. Het lawaai diende ook om de slechte geesten af te houden en zo het eigen huis te beveiligen. Voor hem werd ook een dag van verering genomen, namelijk de ‘zondag’ waarop mensen bijeenkwamen om Zeus of Jupiter (zoals zoon van Kronos ook genoemd werd) te vereren en offergaven te brengen.

Onder Constantijn (Constantinus) de Grote, die op de plaats van een tempel van Aphrodite de nieuwe Kerk van de Heilige Apostelen liet bouwen en de Heilig Grafkerk in Jeruzalem en de oude Sint-Pietersbasiliek te Rome stichtte,  gingen de kerkleiders akkoord om Jeshua‘s naam te veranderen (ter behoud van de vrede) naar ‘Issou‘ of ‘Heil Zeus‘ dat in het Nederlands eerst ‘Jesus‘ werd en  eind vorige eeuw ‘Jezus‘ werd. Zo kon de ‘leider’ van de christenen eveneens een godheid worden en samen vallen met de godenverheerlijking van de Romeinen. De Romeinse driegodheid werd gelijk gesteld met hun godheid die aldoende een Drie-eenheid werd. De beeltenis van oppergod Jupiter, gelijkgesteld met Jeshua/Yashua/Yahshuah/Yehoshuah voor יהושע die de naam Jezus kreeg ter verering van Zeus, kon nu door de marktkramers verder verkocht worden aan de Christenen die deze beeldjes dan ook in hun huizen opnamen.

In ruil voor de aanvaarding van de driegodheid voerde Constantijn verscheidene legislatieve maatregelen in met betrekking tot de joden: het werd hen verboden christelijke slaven te hebben of hun slaven te besnijden. Bekering van christenen tot het jodendom werd verboden. Bijeenkomsten voor religieuze diensten werden beperkt, maar het werd joden toegestaan jaarlijks Jeruzalem binnen te gaan op Tisja be’Aaw, waarop de verwoesting van  de Eerste Joodse Tempel (in 587 VGT door de Babyloniërs) als de Tweede Joodse Tempel in 70 GT (aan het einde van de Joodse Oorlog) wordt herdacht. Constantijn dwong van het eerste concilie van Nicaea ook een verbod af tegen het vieren van Pasen op de dag voor het joodse Pesach op 14 Nisan, zoals de quartodecimanen deden.

De luidruchtige activiteiten ter verering van de godheden die het lieten donderen en bliksemen en instonden voor het licht werden ook na het verval van het Romeinse rijk verder in ere gehouden.

Ook in Latijns-Amerika kunnen we zulke zeer luidruchtige feesten vinden. Voor veel mensen zijn de donkere nachten een goede gelegenheid om samen de ‘goede’ dingen naar boven te halen. Alle slechtheid moest weg naar beneden. Op 24 december was het grote moment om te kijken naar de volgende dag wanneer de godin van het licht zou terugkeren in het geval ze zich al bereid toonde haar goedheid te tonen na de gebaren van de mensen. Met al het licht en lawaai moest men de goedgezindheid van de godin van het licht oproepen.

Posada feesten

In de 16de eeuw nam de in Geeraardsbergen geboren Franciskaanse broeder Pedro de Gante ook gekend onder Pedro de Mura en Pieter van der Moere, de Spaanse gewoonte van de negen daagse viering Las Posadas mee naar zuid Amerika waar in Mexico het een nog steeds gehouden traditie is die verder vermengd werd met Azteekse elementen.

Pyrotechnische verlichting door lijnen van vuurwerk in 2007 Parrandas.

Ook in Cuba brachten Spaanse broeders in de 18e eeuw, onder leiding van ‘Vader Francisco Vigil de Quiñones’, de priester van de grote kathedraal van Remedios, de Parrandas, om volk te lokken naar hun kerken. Hij liet hen samenkomen om middernacht doorheen de week voor kerst waarbij hij groepen kinderen samenstelde en hen voorzag van potten, borden en lepels, zodat ze rond het dorp konden lopen terwijl zij lawaai maakten en verzen zongen.

Kinderen in Oaxaca, Mexico vieren Las Posadas door het breken van een traditionele stervormige Piñata.

Van 16 december tot 23 december in Latijns-Amerika worden acht Posada feesten gehouden en op de 24e, Nochebuena (De Goede of bij ons gekend als Heilige Nacht of Kerstavond) wordt gevierd, en gezinnen een inspanning leveren om samen te zijn voor een speciaal diner. Ook in West-Europa is deze gewoonte van een kerst maaltijd al lang een favoriete moment.

Gun u een ogenblik om enkele details uit Mexico te beschouwen. Hierdoor kunt u worden geholpen uw eigen mening over dit feest bij te schaven.

De posadas, „de drie koningen” en de nacimiento

Latijns-Amerika, geografisch

De festiviteiten beginnen op 16 december met de posadas. In het boek Mexico’s Feasts of Life wordt opgemerkt:

„Het is de tijd van de posadas, negen magische dagen vóór kerstavond, waarin de eenzame zwerftocht van Jozef en Maria in de stad Bethlehem en het ogenblik waarop ze uiteindelijk hartelijkheid en een onderkomen vonden, worden herdacht. Familie en vrienden komen ’s avonds bijeen om de dagen vóór de geboorte van Christus na te spelen.”

File:Piñata Animation.gifTraditiegetrouw draagt een groep mensen beeldjes van Maria en Jozef naar een huis en vraagt in een lied om onderdak, oftewel posada. De personen in het huis zingen bij wijze van antwoord, totdat het de bezoekers uiteindelijk wordt toegestaan binnen te komen. Dan begint een feestelijk samenzijn, waarbij sommigen — geblinddoekt en met een stok in de hand — om de beurt proberen de piñata, een grote versierde aardewerken pot die aan een koord hangt, kapot te slaan. Is de pot eenmaal gebroken, dan wordt de inhoud (snoep, fruit en dergelijke) door de feestvierders bijeengeraapt. Hierna breekt de tijd aan voor eten, drinken, muziek en dans. Van 16 tot en met 23 december worden acht posada-feestavonden gehouden. Op de 24ste wordt nochebuena (kerstavond) gevierd en doen gezinnen extra moeite om met z’n allen een speciale maaltijd te nuttigen.

The tradition in Spain and some Latin American...

The tradition in Spain and some Latin American countries is that the Three Wise Men are who bring gifts to children at Christmas. In recent years, as an assimilation of the Anglo-Saxon tradition of Santa Claus, they often appear at gift shops and shopping malls, where children have the opportunity to take a picture sitting on their knees and deliver the letter with their demands. (Photo credit: Wikipedia)

Het Driekoningenfeest, Jan Steen

Kort daarna volgt nieuwjaarsdag, waarop zeer luidruchtig feest wordt gevierd. Op de avond van 5 januari is het gebruikelijk dat de Tres Reyes Magos („drie koningen”) de kinderen speelgoed brengen. Het hoogtepunt wordt gevormd door een feest op 6 januari, waarop er een rosca de Reyes (ringvormige koek) wordt geserveerd. Als dit gebak wordt gegeten, zal iemand in zijn stuk een poppetje aantreffen dat de baby Jezus voorstelt. De vinder is verplicht op 2 februari een laatste feest te organiseren waarop hij of zij als gastheer of gastvrouw zal optreden. (Op sommige plaatsen gebruikt men drie poppetjes, die „de drie koningen” voorstellen.) Zoals u ziet, gaan de festiviteiten in verband met Kerstmis alsmaar door.

In deze periode neemt de nacimiento [Geboorte (leven) kerststal) een behoorlijk belangrijke plaats in. Wat is hierbij betrokken? Welnu, zowel op openbare plaatsen als in kerken en huizen worden taferelen opgebouwd met figuren (groot of klein) van aardewerk, hout of klei. Ze beelden Jozef en Maria af, knielend voor een kribbe waarin een pasgeboren baby ligt. Vaak zijn er herders, alsook Los Reyes Magos („de drie koningen”). De entourage is een stal, en er kunnen ook enkele dieren in voorkomen om het tafereel compleet te maken. De centrale figuur is echter de pasgeboren baby, in het Spaans el Niño Dios (de Kindgod) genoemd. Deze sleutelfiguur wordt meestal op kerstavond in de stal geplaatst.

De kerststaltradities nader bekeken

The Encyclopedia Americana zegt over de kerstviering zoals men die in de hele wereld algemeen kent:

„De meeste gebruiken die nu met Kerstmis verband houden, waren oorspronkelijk geen kerstgebruiken maar veeleer voorchristelijke en niet-christelijke gebruiken die door de christelijke kerk werden geassimileerd. De saturnaliën, een Romeins feest dat half december werd gevierd, verschaften het model voor een groot aantal van de met Kerstmis verband houdende festiviteiten. Aan deze viering zijn bijvoorbeeld de uitgebreide feestmaaltijden, het geven van geschenken en het branden van kaarsen ontleend.”

In Latijns-Amerika worden aan die fundamentele kerstgebruiken vaak nog extra gebruiken toegevoegd. ’Uit welke bron’, vraagt u zich misschien af. Eerlijk gezegd beseffen velen die zich aan de bijbel willen houden dat sommige gebruiken puur azteekse riten zijn. El Universal, een krant die in Mexico-Stad verschijnt, merkte op:

„Fraters van verschillende orden trokken voordeel van de omstandigheid dat festiviteiten van de indiaanse rituele kalender samenvielen met de katholieke liturgische kalender, en daarom maakten ze hier gebruik van om hun evangelisatie- en zendingswerk te ondersteunen. Ze vervingen de vieringen ter ere van de pre-Columbiaanse godheden door festiviteiten ter ere van christelijke godheden, introduceerden Europese feesten en activiteiten en trokken ook voordeel van de indiaanse festiviteiten, hetgeen in een cultureel syncretisme resulteerde dat tot authentiek Mexicaanse uitingen heeft geleid.”

Geboorte van een kindgod

The Encyclopedia Americana legt uit:

„Kerstspelen werden al vroeg een deel van de kerstviering . . . De Heilige Franciscus is er naar verluidt mee begonnen in de kerk een kerststal in te richten.”

Deze spelen waarin de geboorte van Christus werd uitgebeeld, werden in het begin van de kolonisatie van Mexico in de kerken opgevoerd. Ze werden door franciscaner monniken georganiseerd om de indianen over het kerstgebeuren te onderwijzen. Later werden de posadas populairder. Welke oorspronkelijke bedoeling er ook achter de posadas geschuild mag hebben, de manier waarop ze in deze tijd worden gehouden, spreekt voor zichzelf. Als u in deze periode in Mexico bent, kunt u zien of ervaren wat een schrijver voor El Universal in zijn commentaar speciaal belichtte:

„De posadas, die een manier vormden om ons aan de pelgrimage van Jezus’ ouders te herinneren toen ze naar een plaats zochten waar de Kindgod geboren kon worden, zijn in deze tijd louter dagen van dronkenschap, excessen, gulzigheid, zinloosheid en toenemende misdaad.”

De gedachte van de nacimiento is tijdens de kolonisatie van Mexico uit de oorspronkelijke opvoeringen in de kerken ontstaan. Sommigen zullen het idee misschien aantrekkelijk vinden, maar geeft het correct weer wat de bijbel zegt? Dat is een goede vraag. Toen de zogenoemde drie koningen — die in werkelijkheid astrologen waren — op bezoek kwamen, verbleven Jezus en zijn ouders niet langer in een stal. Er was tijd overheen gegaan en het gezin woonde in een huis. U zult het interessant vinden dit detail in het geïnspireerde verslag in Mattheüs 2:1, 11 op te merken. U kunt ook opmerken dat de bijbel niet zegt hoeveel astrologen er waren.

Nog een detail dat niet over het hoofd gezien mag worden: In de Mexicaanse nacimiento wordt de baby „de Kindgod” genoemd, met de gedachte dat hij God zelf was die als baby naar de aarde was gekomen. In de bijbel wordt Jezus echter voorgesteld als de Zoon van God die op aarde werd geboren; hij was niet dezelfde als of gelijk aan Jehovah, de almachtige God. Beschouw eens hoe de waarheid hierover wordt uiteengezet in Lukas 1:35; Johannes 3:16; 5:37; 14:1, 6, 9, 28; 17:1, 3; 20:17.

Jezus is niet God zelf maar de gezondene van God.

35 De engel gaf haar ten antwoord: „Heilige geest+ zal over u komen en kracht van de Allerhoogste zal u overschaduwen. Daarom ook zal hetgeen wordt geboren, heilig,+ Gods Zoon, worden genoemd.+ (Lukas 1:35)

16 Want God heeft de wereld* zozeer liefgehad+ dat hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven,+ opdat een ieder die geloof+ oefent in hem, niet vernietigd zou worden,+ maar eeuwig leven zou hebben.+ 17 Want God heeft zijn Zoon niet naar de wereld uitgezonden opdat hij de wereld zou oordelen,+ maar opdat de wereld door bemiddeling van hem gered zou worden.+  (Johannes 3:16-17)

36 Het getuigenis echter dat ik heb, is groter dan dat van Joha̱nnes, want het zijn juist de werken die ik in opdracht van mijn Vader moet volbrengen, de werken zelf die ik doe,+ die getuigenis over mij afleggen dat de Vader mij heeft gezonden. 37 Ook de Vader zelf, die mij heeft gezonden, heeft getuigenis over mij afgelegd.+ GIJ hebt noch zijn stem ooit gehoord, noch zijn gedaante gezien;+ 38 en zijn woord hebt GIJ niet blijvend in U, omdat GIJ juist degene die hij gezonden heeft, niet gelooft.(Johannes 5:36-37)

14 „Laat UW hart niet verontrust worden.+ Oefent geloof in God,+ oefent ook geloof in mij.+ In het huis van mijn Vader zijn vele woningen.+ ….. Jezus zei tot hem: „Ik ben de weg+ en de waarheid+ en het leven.+ Niemand komt tot de Vader dan door bemiddeling van mij.+ …. Jezus zei tot hem: „Nu ben ik al zo’n lange tijd bij ulieden, en nog hebt gij mij niet leren kennen, Fili̱ppus? Wie mij heeft gezien, heeft [ook] de Vader gezien.+ Hoe kunt gij dan zeggen: ’Toon ons de Vader’?+ 10 Gelooft gij niet dat ik in eendracht met de Vader ben en de Vader in eendracht met mij is?+ De dingen die ik tot ulieden zeg, spreek ik niet uit mijzelf; maar de Vader, die in eendracht met mij blijft, doet zijn werken.+ 11 Gelooft mij, dat ik in eendracht met de Vader ben en de Vader in eendracht met mij is; of anders, gelooft op grond van de werken zelf.+ 12 Voorwaar, voorwaar, ik zeg U: Wie geloof oefent in mij, zal ook zelf de werken doen die ik doe; en hij zal grotere+ werken dan deze doen, omdat ik heenga naar de Vader.+ 13 En wat GIJ ook vraagt in mijn naam, dat zal ik doen, opdat de Vader in verband met de Zoon verheerlijkt moge worden.+ 14 Indien GIJ iets vraagt* in mijn naam, ik zal het doen. … 28 GIJ hebt gehoord dat ik tot U heb gezegd: Ik ga heen en ik kom tot U [terug]. Indien GIJ mij liefhadt, zoudt GIJ U verheugen dat ik heenga naar de Vader, want de Vader is groter+ dan ik. (Johannes 14:1, 6, 9-14, 28)

17 Deze dingen sprak Jezus, en terwijl hij zijn ogen naar de hemel opsloeg,+ zei hij: „Vader, het uur is gekomen; verheerlijk uw zoon, opdat uw zoon u verheerlijkt,+ gelijk gij hem autoriteit over alle vlees hebt gegeven,+ opdat hij, wat het gehele [aantal] betreft [van hen] die gij hem hebt gegeven,+ hun eeuwig leven moge geven.+ Dit betekent eeuwig leven,+ dat zij voortdurend kennis+ in zich opnemen van u,* de enige ware God,+ en van hem die gij hebt uitgezonden, Jezus Christus.+ Ik heb u op de aarde verheerlijkt,+ daar ik het werk heb voleindigd dat gij mij te doen hebt gegeven.+ En nu, Vader, verheerlijk mij naast uzelf met de heerlijkheid die ik naast u had voordat de wereld was.+ (Johannes 17:1-5)

17 Jezus zei tot haar: „Klem u niet langer aan mij vast. Want ik ben nog niet naar de Vader opgestegen. Maar ga naar mijn broeders+ en zeg hun: ’Ik stijg op naar mijn Vader+ en UW Vader en naar mijn God+ en UW God.’”+ 18 (Johannes 20:17).

Viering van Jezus geboorte en de drie koningen

In Latijns-Amerika is het idee van de kerstman vervangen door de drie koningen. Maar net als in veel andere landen, verstoppen veel ouders speelgoed in huis. Op de ochtend van 6 januari gaan de kinderen er dan naar op zoek, alsof de drie koningen het hebben gebracht. Dit is een lucratieve tijd voor speelgoedwinkeliers, en sommige hebben veel geld verdiend aan wat veel eerlijke mensen als slechts een illusie beschouwen. De mythe van de drie koningen verliest onder heel wat mensen, zelfs onder kleine kinderen, aan geloofwaardigheid. Sommigen mogen het weliswaar betreuren dat steeds minder mensen deze mythe geloven, maar wat kan men verwachten van een illusie die alleen maar in stand gehouden wordt ter wille van de traditie en het commerciële voordeel?

Kerstmis, of het geboortefeest, werd niet door de vroege christenen gevierd. Een encyclopedie zegt er het volgende over:

„In de eerste eeuwen van de christelijke kerk werd het feest niet gevierd, omdat het onder christenen in het algemeen gebruikelijk was de dood van opmerkelijke personen te vieren in plaats van hun geboorte.”

De bijbel brengt de viering van verjaardagen in verband met heidenen, niet met Gods ware aanbidders. (Mattheüs 14:6-10).

Dit wil natuurlijk niet zeggen dat het niet nuttig is de werkelijke gebeurtenissen in verband met de geboorte van de Zoon van God te weten te komen en in gedachte te houden. Het bijbelse feitenrelaas verschaft belangrijke verhelderende inlichtingen en lessen voor allen die willen doen wat God van hen verlangt.

De geboorte van Jezus volgens de bijbel

In de Evangeliën van Mattheüs en Lukas zult u betrouwbare inlichtingen over de geboorte van Jezus aantreffen. Ze tonen aan dat de engel Gabriël in de Galilese stad Nazareth een jonge ongehuwde vrouw, Maria genaamd, bezocht. Welke boodschap bracht hij?

„Zie! gij zult in uw schoot ontvangen en een zoon baren, en gij moet hem de naam Jezus geven. Deze zal groot zijn en de Zoon van de Allerhoogste worden genoemd; en Jehovah God zal hem de troon van zijn vader David geven, en hij zal voor eeuwig als koning over het huis van Jakob regeren en aan zijn koninkrijk zal geen einde zijn.” (Lukas 1:31-33).

Maria was erg verbaasd over deze boodschap. Omdat ze ongehuwd was, zei ze:

„Hoe zal dit geschieden, daar ik geen gemeenschap heb met een man?”

De engel antwoordde:

„Heilige geest zal over u komen en kracht van de Allerhoogste zal u overschaduwen. Daarom ook zal hetgeen wordt geboren, heilig, Gods Zoon, worden genoemd.” Maria, die besefte dat dit Gods wil was, zei: „Zie! Jehovah’s slavin! Mij geschiede naar uw verklaring.” (Lukas 1:34-38).

Een engel vertelde Jozef over de wonderbare geboorte, opdat Jozef niet van Maria zou scheiden, zoals hij van plan was toen hij op de hoogte raakte van haar zwangerschap. Jozef was daarna bereid de verantwoordelijkheid op zich te nemen om voor de Zoon van God te zorgen.

18 De geboorte van Jezus Christus nu geschiedde aldus. Terwijl zijn moeder Mari̱a aan Jo̱zef ten huwelijk beloofd was,+ bleek zij voordat zij verenigd waren, zwanger te zijn door heilige geest.+ 19 Daar Jo̱zef, haar man, echter rechtvaardig was en haar niet in het openbaar tentoon wilde stellen,+ was hij van plan in het geheim van haar te scheiden.*+ 20 Doch nadat hij deze dingen had overdacht, zie! daar verscheen hem Jehovah’s* engel in een droom en zei: „Jo̱zef, zoon van Da̱vid, wees niet bevreesd Mari̱a, uw vrouw, mee naar huis te nemen, want dat wat in haar verwekt is, is door heilige geest.+ 21 Zij zal een zoon baren, en gij moet hem de naam Jezus*+ geven, want hij zal zijn volk+ van hun zonden+ redden.”+ 22 Dit alles is in werkelijkheid geschied opdat vervuld zou worden hetgeen Jehovah*+ door bemiddeling van zijn profeet had gesproken,+ toen hij zei: 23 „Ziet! De maagd*+ zal zwanger worden en een zoon baren, en zij zullen hem de naam Imma̱nuël*+ geven”, hetgeen vertaald betekent: „Met ons is God.”+

24 Toen ontwaakte Jo̱zef uit zijn slaap en deed zoals de engel van Jehovah* hem had voorgeschreven, en hij nam zijn vrouw mee naar huis. 25 Hij had echter geen gemeenschap+ met haar* totdat zij een zoon had gebaard;+ en hij gaf hem de naam Jezus.+ (Mattheüs 1:18-25).

Vervolgens werden Jozef en Maria, wegens een verordening van caesar Augustus, gedwongen Nazareth in Galilea te verlaten en naar Bethlehem in Judea, de stad van hun voorvaders, te gaan om zich te laten inschrijven.

„Terwijl zij daar waren, werden de dagen vervuld dat zij moest baren. En zij baarde haar zoon, de eerstgeborene, en bond hem in windsels van doeken en legde hem in een kribbe, omdat er in het gastverblijf geen plaats voor hen was.”  (Lukas 2:1-7).

Lukas 2:8-14 beschrijft wat er daarna gebeurde:

„Er waren in diezelfde landstreek ook herders, die buitenshuis verbleven en ’s nachts de wacht hielden over hun kudden. En plotseling stond Jehovah’s engel bij hen, en Jehovah’s heerlijkheid omscheen hen, en zij werden zeer bevreesd. Maar de engel zei tot hen: ’Vreest niet, want ziet! ik maak u goed nieuws bekend omtrent een grote vreugde, die heel het volk ten deel zal vallen, want heden is u in Davids stad een Redder geboren, die Christus de Heer is. En dit is een teken voor u: gij zult een baby vinden in windsels van doeken gebonden en liggend in een kribbe.’ En plotseling bevond zich bij de engel een menigte van de hemelse legerschare, die God loofde en zei: ’Glorie in de hoogste hoogten aan God, en op aarde vrede onder mensen van goede wil.’”

De astrologen

In Mattheüs’ verslag wordt vermeld dat er astrologen uit het oosten naar Jeruzalem kwamen om de plaats te zoeken waar de Koning van de joden geboren was. Koning Herodes had hier veel belangstelling voor — maar niet met goede bedoelingen.

„Hij zond hen naar Bethlehem en zei: ’Gaat, stelt een nauwkeurig onderzoek in naar het jonge kind, en wanneer gij het gevonden hebt, bericht het mij dan, opdat ook ik het hulde kan gaan brengen.’”

Toen de astrologen het jonge kind vonden,

„openden zij hun schatten en boden het geschenken aan: goud en geurige hars en mirre”.

Maar ze gingen niet terug naar Herodes.

’Hun was in een droom een goddelijke waarschuwing gegeven niet naar Herodes terug te keren.’

God gebruikte een engel om Jozef voor Herodes’ bedoelingen te waarschuwen. Jozef en Maria vluchtten daarop met hun zoon naar Egypte. Daarna, in een poging de nieuwe Koning uit de weg te ruimen, gaf de wrede koning Herodes opdracht jongens in het gebied van Bethlehem te doden. Welke jongens? Jongetjes van twee jaar oud en daaronder. (Mattheüs 2:1-16).

Wat kunnen we van het verslag leren?

De op bezoek zijnde astrologen — ongeacht hoeveel het er waren — aanbaden niet de ware God. De bijbelvertaling La Nueva Biblia Latinoamérica (uitgave van 1989) verklaart in een voetnoot:

„De magiërs waren geen koningen, maar waarzeggers en priesters van een heidense religie.”

Hun komst hield verband met hun kennis van de sterren, waaraan ze waren toegewijd. Als God hen naar het jonge kind had willen leiden, zouden ze naar de precieze plaats zijn gebracht zonder eerst naar Jeruzalem en Herodes’ paleis te hoeven gaan. Later kwam God tussenbeide om hun route te veranderen en zo het kind te beschermen.

In de kersttijd wordt dit verslag vaak in een mythische en romantische sfeer gehuld waardoor het belangrijkste feit wordt verdoezeld: dat deze baby werd geboren om een luisterrijke Koning te zijn, zoals aan Maria en de herders was bekendgemaakt. Nee, Jezus Christus is niet langer een baby, of zelfs een kind. Hij is de regerende Koning van Gods koninkrijk, dat zeer binnenkort alle regeringen die tegen Gods wil gekant zijn zal verwijderen en alle problemen van de mensheid zal oplossen. Dat is het Koninkrijk waar we in het Onze Vader om bidden. (Daniël 2:44; Mattheüs 6:9, 10).

Via de bekendmaking van de engelen aan de herders vernemen we dat de gelegenheid tot redding voor allen openstaat die bereid zijn naar de boodschap van het goede nieuws te luisteren. Degenen die Gods gunst verwerven, worden „mensen van goede wil”. Er zijn schitterende vooruitzichten op vrede in de hele wereld onder het koninkrijk van Jezus Christus, maar men moet bereid zijn Gods wil te doen. Is de kersttijd hier bevorderlijk voor en wordt dat verlangen in deze periode weerspiegeld? Veel oprechte mensen die overeenkomstig de bijbel willen leven, zijn van mening dat het antwoord duidelijk is.

10 Maar de engel zei tot hen: „Vreest niet, want ziet! ik maak U goed nieuws bekend omtrent een grote vreugde, die heel het volk ten deel zal vallen,+ 11 want heden is U in Da̱vids stad+ een Redder geboren,+ die Christus [de] Heer* is.*+ : 14 „Glorie in de hoogste hoogten+ aan God, en op aarde vrede+ onder mensen van goede wil.”*+ Lukas 2:10, 11, 14.



Engelstalige versie / English version: Roman, Aztec and other rites still influencing us today


Aanvullende lectuur

  1. Atheïsme en feestdagen
  2. Kerstmis, Saturnalia en de geboorte van Jezus
  3. Voorspellingen van de Eniggeboren zoon
  4. Het begin van Jezus #1 Menselijke aspecten
  5. Het begin van Jezus #6 Beloften van innerlijke zegeningen
  6. Het begin van Jezus #11 Goddelijk verwezenlijkt en niet geïncarneerd
  7. Jezus van Nazareth #1 Jezus Geboorte
  8. Naamsverandering voor het behoud van vrede
  9. Voorwerpen rond de geboorte en dood van Jezus
  10. Kerstmis, Katholicisme en heidense feesten
  11. Kerst en wenslampions
  12. Kerstbomen
  13. Wees niet bang, er is goed nieuws want een redder is geboren
  14. Op zoek naar het kostbaarste kerstgeschenk
  15. Het grootste geschenk ons gegeven
  16. Een Groots Geschenk om te herinneren
  17. Rel om donkere Jezus
  18. Religieus aspect overslaand in Amerika
  19. Wat betreft Korte inhoud van lezingen: Bijgeloof en feesten
  20. December 2011 Nederlandstalige artikelen
  21. Zondag, zonnegodsdag en zonnepartnersdag
  22. Niet gebonden door labels maar vrij in Christus
  23. Politiek en macht eerste prioriteit #2 Arianisme, Nestorianisme en Monofysitisme
  24. Politiek en macht eerste prioriteit # 3 Verhoging van Maria en de Heilige Geest
  25. Een Naam voor een God #7 Jahwe(h) niet Hebreeuws
  26. Een Konijn dat Paaseiren legt
  27. Eieren leggende klokken en eieren verstoppende paashazen niets vandoen met Jezus opstanding
  28. Rond het Paasmaal
  29. 14 Nisan, de avond om Christus Zijn predikingswerk te herinneren
  30. Vrijdag 3 april 2015 een dag voor verenigde samenkomst ter herinnering
  31. Middeleeuws insigne Drie Koningen opgegraven
  32. Een man die de geschiedenis van het mensdom veranderde
  33. Lezen wat er staat geschreven
  34. Ongelovige Thomassen, Jezus en zijn God
  35. Onze Vader


Verder interessante aanverwante lectuur

  1. Bijna wintertijd: lichtjes voor donkere dagen
  2. Winter is coming
  3. Is het al Kerstmis?
  4. adventskalenders
  5. Winter/Kerst Tag
  6. Baby & Feestdagen
  7. Over grotten, feest en tandengeklapper
  8. Kerstvakantie, Youtube | Positive Colourful❤
  9. Kerst wordt goud! vanNienke®
  10. Kerstinspiratie: Droomjurken
  11. Kerstkinderen
  12. Kerst spirit
  13. Een reisdag, Kerstmis én… de zoutvlakte-tour!
  14. Over opa’s ballen
  15. Kinderverhaal: Kerstontbijt
  16. De gehele wapenrusting van God (2015/12/15) African American Christmas?
  17. GML #4: Sinterkerst, marshmallows en Scrabble
  18. Dag 90 : Roodborstje met kerstmuts
  19. Dag 104 – Kerstmuis
  20. Mijn kerstmis
  21. Kerst met een glimlach
  22. De perfecte Kerstrui
  23. De Friezen zijn er klaar voor
  24. Gouda bij Kaarslicht
  25. Schilde Carolt
  26. ‘Een ongelofelijk verhaal’ als Kerstcadeau
  27. Sjezus!
  28. OOTD
  29. KW: Snowflakes on Silver Cove – Holly Martin – Een hartverwarmende kerstromance
  30. De vrouw die zich bij het zingen verschool achter de trompettist
  31. Muzieklijst der muzieklijsten,December style
  32. Relipop Christmas Top 50
  33. Christmas Countdown: de perfecte Kersttrui.
  34. Tweede Kerstdag.
  35. Fijne kerstplaatjes
  36. fotokes
  37. kerstkaarten!
  38. Brazilië inBeelden 091: Kerstsurprises in Guarulhos, SP (2006)
  39. Brazilië inBeelden 098: Tropische Kerstman in Rio de Janeiro, RJ (2006)
  40. DIY: superhysterische glitterkerstkrans
  41. Kerst en Nieuw jaar in India
  42. Sint Maarten of Drie Koningen
  43. Twelfth-night Pie (Driekoningentaart)
  44. Driekoningen en recept galette des rois
  45. Weemoed
  46. It’s beginning to look alot like christmas
  47. we’ve got a tree !!!!
  48. Nep of echt? That’s the question
  49. drukst
  50. De kerstman en zijn elfjes komen er aan!
  51. Nu kan jij ook jouw goede voornemens volhouden
  52. The Messiah
  53. The Messiah, een moderne Kerstvertelling
  54. December Daily 2015: geshopt!
  55. Video | Days during the Christmas season
  56. Happy Holidays!
  57. Christmas
  58. Christmas in da House
  59. The origin of…Christmas
  60. Let us adore (Adoremos).
  61. John Lewis Christmas Advert
  62. It’s beginning to look alot like christmas
  63. My Christmas wishlist 2015
  64. Three Kings’ Day
  65. Deutschunterricht: Weihnachtsteller


Roman, Aztec and other rites still influencing us today

Days shortening and darkness coming over us

When we look at the weather we would not have the impression we are coming to the coldest season of the year. We can not ignore the shorter days, which remind us that we are coming closer to the longest darkness of the year.

That darkness has always frightened people and therefore they looked for ways to get more light again.

Saturnalia, a Roman feast celebrated in mid-December, provided the model for many of the merry-making customs we know now as ‘The time of the Year‘ or ‘Christmas‘. From this celebration, for example, were derived the elaborate feasting, the giving of gifts, and the burning of candles.

Seasons, storms, thunder, darkness and light

In other cultures we also find that many centuries before Jesus was born they celebrated the ‘birth of light‘. The Roman Catholic Church was not shy to take over many traditions from heathen people who celebrated such elements as the ‘turn’ of the position of moon and sun and the change of season. Even the Israelites came to feast such natural elements as the four teḳufot (Teḳufat Nisan, Teḳufat Tammuz, Teḳufat Tishri and the Teḳufat Ṭebet) by which also superstition became connected with the teḳufot. Hai Gaon, in the tenth century, in reply to a question as to the prevalence of the custom in the “West” (i.e., west of Babylon) that all water that may be in the house or stored away in vessels in the first hour of the teḳufah had to be thrown away in the belief that the water is then poisoned, and if drunk would cause swelling of the body, sickness, and sometimes death, said it was followed only in order that the new season might be begun with a supply of fresh, sweet water.

Jupiter Smyrna Louvre Ma13.jpg

Zeus, god of the sky, lightning, thunder, law, order, justice – The Jupiter de Smyrne, discovered in Smyrna in 1680

When the sun enters Capricornus; this is the beginning of winter, or “‘et ha-ḥoref”(stripping-time), when the night is the longest during the year.For several people it was the time something had to be stripped down or some things that happened in the past had to be done with. The bad things had to be forgotten or to ‘be over with’ and new paths could be taken again. It was the time of a ‘turn over’ or a rebirth. People looked forward to the rebirth of the sun and hoped that everything would go well. For that reason they offered the rest of their food to the gods of nature which had to bear them fruits and good weather, not making the god of thunder (sky and thunder god Zeus) angry by forgetting him or to have bad spirits around, lots of noise was made to get them away from the own house.

Also in Latin America we can find such very noisy parties. For many people the darker nights were there for getting the ‘good’ and ‘goods’ together. All badness had to be down away. On the 24th of December it was the big moment to look for the next day when the goddess of light would return in case they all showed the goodness and willingness to her.

From December 16 through December 23 in Latin America eight posada parties are held and on the 24th, Nochebuena (The Good Night)(Christmas Eve) is celebrated, and families make an effort to be together for a special dinner. Also in West Europe this custom of a Christmas meal has been long a favourite moment.

Roman influences

Statue of three figures, seated side by side

Capitoline Triad – the three godheads side by side transposed in the Roman catholic church and shims of that church to the Trinity, being a God the Father, god the son, and a god the holy spirit.

Constantine the Great had managed to got the church leaders to agree to many of his demands so that the Christians would not any more be persecuted. For that reason they had to agree to the three-headed Roman god and Jeshua could become the ‘counterpart’ or ‘alias’ for Zeus with his name calling ‘hail Zeus‘ or ‘Issou‘ ‘Jesus‘. And they had to keep to the Roman festivals and as such should place their Christian Zeus (Jesus) his birth on the same major feast for the ‘light’ in the Roman world. As such rabbi Jeshua became Jesus , and his birth day became the 25th of December instead of October 17. Constantine insisted that the mighty king of the gods (Jupiter) or the Roman god of the sky, thunderstorms, lightning, weather and air got honoured on his day (December 25).

But it were not only Roman customs which entered Christendom.

Aztec influences

Latin Americans should come to see that American Christmas customs are nothing but Aztec rites. El Universal, a newspaper in Mexico City, commented:

“Friars from different orders took advantage of the fact that festivities of the Indian ritual calendar coincided with the Catholic liturgical calendar, so they used this to support their evangelizing and missionary work. They replaced the commemorations to the pre-Hispanic divinities with festivities to Christian divinities, introduced European festivities and activities, and also took advantage of the Indian festivities, which resulted in a cultural syncretism from which authentically Mexican expressions have arisen.”

The Encyclopedia Americana explains:

Nativity plays early became a part of the Christmas celebration . . . The representation in church of the crèche [the manger scene] is said to have been begun by Saint Francis.”

These plays featuring the birth of Christ were performed in the churches during the beginning of the colonization of Mexico. They were organized by Franciscan monks in order to teach the Indians about the Nativity. Later the posadas became more popular. Whatever the original intention behind them, the way the posadas are held today speaks for itself. If you are in Mexico during this season, you can see or sense something that a writer for El Universal highlighted in his comment:

“The posadas, which were a way to remind us of the pilgrimage of Jesus’ parents looking for a shelter where the Child God could be born, are today only days of drunkenness, excesses, gluttony, vanities, and more and more crime.”

Traditional Nativity scenes

The idea of the nacimiento emerged during Colonial times from the original live representations in churches. While some find it attractive, does it correctly represent what the Bible says?
That is a valid question.

When the so-called three wise men — who in fact were astrologers — visited, Jesus and his family were no longer living in a stable. Time had passed, and the family was living in a house. You will find it interesting to note this detail in the inspired record at Matthew 2:1, 11. You can also note that the Bible does not say how many astrologers there were.

After Jesus had been born in Bethʹle·hem+ of Ju·deʹa in the days of Herod*+ the king, look! astrologers* from the East came to Jerusalem, saying: “Where is the one born king of the Jews?+ For we saw his star when we were in the East, and we have come to do obeisance* to him.” …  10 On seeing the star, they rejoiced with great joy. 11 And when they went into the house, they saw the young child with Mary his mother, and falling down, they did obeisance* to him. They also opened their treasures and presented him with gifts—gold and frankincense and myrrh. (Matthew 2:1-2,10-11)

Another detail should not be ignored: In the Mexican nacimiento, the baby is referred to as “the Child God” with the idea that it was God himself who came to earth as a baby. However, the Bible presents Jesus as being the Son of God who was born on earth; he was not the same as or equal to Jehovah, the Almighty God. Consider the truth about this, presented at Luke 1:35; John 3:16; 5:37; 14:1, 6, 9, 28; 17:1, 3; 20:17.

35 In answer the angel said to her: “Holy spirit will come upon you,+ and power of the Most High will overshadow you. And for that reason the one who is born will be called holy,+ God’s Son.+ (Luke 1:35)

16 “For God loved the world so much that he gave his only-begotten Son,+ so that everyone exercising faith in him might not be destroyed but have everlasting life.+ 17 For God did not send his Son into the world for him to judge the world, but for the world to be saved through him.+ 18 Whoever exercises faith in him is not to be judged.+ Whoever does not exercise faith has been judged already, because he has not exercised faith in the name of the only-begotten Son of God.+ (John 3:16-18)

Three wise men, Santa and birthday celebrations

In Latin America, the three wise men replace the idea of Santa Claus. Still, as is done in other lands, many parents hide toys in the home. Then on the morning of January 6, the children look for them, as if the three wise men brought them. This is a money-making time for toy sellers, and some have made a fortune on what many honesthearted people recognize is just a fantasy. The myth of the three wise men is losing credibility among a goodly number, even among little children. Though some are displeased that this myth is losing believers, what can anyone expect of a fantasy maintained only for the sake of tradition and for commercial convenience?

Christmas, or the Nativity, was not celebrated by early Christians. One encyclopedia says about this:

“The celebration was not observed in the first centuries of the Christian church, since the Christian usage in general was to celebrate the death of remarkable persons rather than their birth.”

The Bible links the celebration of birthdays with pagans, not with God’s true worshippers.

But when Herod’s birthday+ was being celebrated, the daughter of He·roʹdi·as danced for the occasion and pleased Herod so much+ that he promised with an oath to give her whatever she asked. Then she, at her mother’s prompting, said: “Give me here on a platter the head of John the Baptist.”+ Grieved though he was, the king, out of regard for his oaths and for those dining* with him, commanded it to be given. 10 So he sent and had John beheaded in the prison. (Matthew 14:6-10).

This does not, of course, mean that it is not beneficial to learn and remember the actual events involved in the birth of the Son of God. The factual Bible account provides important insights and lessons for all those who want to do God’s will.

Birth of Jesus According to the Bible

You will find reliable information about Jesus’ birth in the Gospels of Matthew and Luke. They show that the angel Gabriel visited a young unmarried woman by the name of Mary in the Galilean town of Nazareth. What message did he deliver?

“Look! you will conceive in your womb and give birth to a son, and you are to call his name Jesus. This one will be great and will be called Son of the Most High; and Jehovah God will give him the throne of David his father, and he will rule as king over the house of Jacob forever, and there will be no end of his kingdom.” (Luke 1:31-33.)

Mary was very surprised by this message. Not being married, she said:

“How is this to be, since I am having no intercourse with a man?” The angel answered: “Holy spirit will come upon you, and power of the Most High will overshadow you. For that reason also what is born will be called holy, God’s Son.” Mary, recognizing that this was the will of God, said: “Look! Jehovah’s slave girl! May it take place with me according to your declaration.” (Luke 1:34-38).

An angel told Joseph about the miraculous birth so that he would not divorce Mary, which he was planning to do after he learned of her pregnancy. He was then willing to assume the responsibility of taking care of the Son of God. (Matthew 1:18-25).

Then a decree from Caesar Augustus forced Joseph and Mary to travel from Nazareth in Galilee to Bethlehem in Judea, the city of their forefathers, to be registered.

“While they were there, the days came to the full for her to give birth. And she gave birth to her son, the firstborn, and she bound him with cloth bands and laid him in a manger, because there was no place for them in the lodging room.” (Luke 2:1-7).

Luke 2:8-14 describes what followed:

“There were also in that same country shepherds living out of doors and keeping watches in the night over their flocks. And suddenly Jehovah’s angel stood by them, and Jehovah’s glory gleamed around them, and they became very fearful. But the angel said to them: ‘Have no fear, for, look! I am declaring to you good news of a great joy that all the people will have, because there was born to you today a Saviour, who is Christ the Lord, in David’s city. And this is a sign for you: you will find an infant bound in cloth bands and lying in a manger.’ And suddenly there came to be with the angel a multitude of the heavenly army, praising God and saying: ‘Glory in the heights above to God, and upon earth peace among men of goodwill.’”

The Astrologers

Matthew’s account mentions that astrologers from the East came to Jerusalem looking for the place where the King of the Jews was born. King Herod was very interested in this — but not with good intentions.

“Sending them to Bethlehem,

he said:

‘Go make a careful search for the young child, and when you have found it report back to me, that I too may go and do it obeisance.’”

The astrologers found the young child and

“opened their treasures and presented it with gifts, gold and frankincense and myrrh.”

But they did not go back to Herod.

“They were given divine warning in a dream not to return to Herod.”

God used an angel to warn Joseph of Herod’s intentions. Joseph and Mary then fled to Egypt with their son. Next, in an effort to eliminate the new King, cruel King Herod ordered the killing of boys in the Bethlehem area. Which boys? Those two years of age and under. (Matthew 2:1-16).

What Can We Learn From the Account?

The visiting astrologers — however many of them there were — did not worship the true God. The Bible version La Nueva Biblia Latinoamérica (1989 Edition) states in a footnote:

“The Magi were not kings, but fortune-tellers and priests of a pagan religion.”

They came in line with their knowledge of the stars to which they were devoted. Had God wanted to guide them to the young child, they would have been led to the exact place without needing to go first to Jerusalem and to Herod’s palace. Later on, God did intervene to alter their course to protect the child.

At Christmastime this account is often surrounded by a mythical and romantic atmosphere that obscures the most important thing: that this baby was born to be a magnificent King, as was announced to Mary and to the shepherds. No, Jesus Christ is not a baby anymore, or even a child. He is the ruling King of God’s Kingdom, which very soon will eliminate all rulerships opposed to God’s will, and he will solve all problems of mankind. That is the Kingdom we ask for in the Lord’s Prayer.

44 “In the days of those kings the God of heaven will set up a kingdom+ that will never be destroyed.+ And this kingdom will not be passed on to any other people.+ It will crush and put an end to all these kingdoms,+ and it alone will stand forever,+ (Daniel 2:44)

“You must pray, then, this way:+

“‘Our Father in the heavens, let your name+ be sanctified.*+ 10 Let your Kingdom+ come. Let your will+ take place, as in heaven, also on earth.+ (Matthew 6:9, 10).

Through the angels’ declaration to the shepherds, we learn that the opportunity for salvation is open to all who are willing to hear the message of the good news. Those who gain the favour of God become “men of goodwill.”
There are marvellous prospects for peace in all the world under the Kingdom of Jesus Christ, but people must be willing to do God’s will. Is the Christmas season conducive to this, and does it reflect that desire?
Many sincere people who want to follow the Bible feel that the answer is obvious.

10 But the angel said to them: “Do not be afraid, for look! I am declaring to you good news of a great joy that all the people will have. 11 For today there was born to you in David’s city+ a savior,+ who is Christ the Lord.+ 12 And this is a sign for you: You will find an infant wrapped in strips of cloth and lying in a manger.” 13 Suddenly there was with the angel a multitude of the heavenly army,+ praising God and saying: 14 “Glory in the heights above to God, and on earth peace among men of goodwill.”* (Luke 2:10, 11, 14).


Preceding articles:

Irminsul, dies natalis solis invicti, birthday of light, Christmas and Saturnalia

Winter Solstice 2015: Shortest Day Of The Year Celebrated As Pagan Yule

Holidays, holy days and traditions

Focus on outward appearances

Autumn traditions for 2014 – 1: Sinterklaas and Zwarte Piet

Traditionalists Vow to Fight Charges of Racism in Netherlands

The imaginational war against Christmas


Additional reading

  1. Altered to fit a Trinity
  2. Americans really thinking the Messiah Christ had an English name
  3. Spelling Yahshuah (יהשע) vs Hebrew using Yehoshuah (יהושע)
  4. First month of the year and predictions
  5. Hosea Say What?
  6. Matthew 1:18-25 – Genesis of Jesus Christ
  7. Matthew 2:1-6 – Astrologers and Priests in a Satanic Plot
  8. Matthew 2:7-12 – Pawns of Herod, the Magi Find the ‘Child’
  9. Matthew 2:13-15 – Escaping the Slaughter by a Flight to Egypt
  10. Matthew 2:16-18 – Slaughter of the Innocents
  11. Matthew 2:19-23 – Out of Egypt to Nazareth
  12. Nazarene Commentary Luke 1:26-38 – Gabriel’s Appearance to Mary
  13. Nazarene Commentary Luke 2:39-40 – The Young Child Grows
  14. Nazarene Commentary Luke 2:41-50 – Twelve Year Old Jesus in the Temple
  15. Truth, doubt or blindness
  16. Getting out of the dark corners of this world
  17. The place where Jesus was brought up
  18. A Living Faith #7 Prayer


Further reading

  1. Is Santa Real, Or Is He Really You, Dad?
  2. “Islam may have bad stuff. But …” – What of the other Bronze Age Invented Gods?
  3. Did Electricity kill Religion?
  4. Should we forgo happiness here for the sake of happiness hereafter?
  5. Life Comes in Threes
  6. The three gifts
  7. Wassail Ancient holiday tradition that involves drinking, singing, and making introverts nervous.
  8. A Christmas Wish
  9. America’s First “War on Christmas”
  10. A Breath of Fresh Air
  11. Lapland baby #blogmas day 19
  12. Snowflake Tea Light Cozy
  13. Christmas: The Giver’s Feast
  14. O Christmas Tree!
  15. Christmas Music Matters: I Heard the Bells on Christmas Day
  16. Preparing for Christmas
  17. Living in the Moment
  18. Jesus is the True and Better David (6/12)
  19. Last Minute Gift Idea
  20. Christmas Tree Farm
  21. A Christmas round up
  22. Mr. Santa’s Boogie
  23. 7 Events Which Turned Our Christmas Upside Down
  24. Jane Austen and old friends to the rescue
  25. 7th and 6th day of Christmas! !
  26. Once Upon a Holiday


Winter Solstice 2015: Shortest Day Of The Year Celebrated As Pagan Yule

Having natural bodies and hoping to get spiritual bodies in this system of things we do have to live in this world but that does not mean we have to live according to this world or according to man’s system.

Most parents get confronted more with life questions as soon as they get children and when those go to the primary school they are questioned even more about life and religious matters.

English: Santa Claus with a little girl Espera...

Santa Claus with a little girl (Photo credit: Wikipedia)

When those schools celebrate the pagan festivals and have the children dress up and parade with Halloween and when Saint Nicholas is celebrated begin December and afterwards the Christmas tree is put up in class and Santa Claus becomes the subject of the day, parents have to be strong not to go against those worldly fashions in the wrong way but have to deal with it diplomatic.

Though they should not be afraid to make it very clear to their child what is pagan and contrary to the Will of God. Such pagan festivals are the time of the year to show the right way to children and grandchildren. Such occasions we may not miss to witness about the Gospel of the real Good Tidings and how we have to prepare ourselves to a much better world than this one.

We have to show our children and/or grandchildren how we have a much more precious gift than all the material gadgets this world is offering our greedy consumer eyes.

Male and female essences shall receive their righteous place in a new universe and shall come to to operate fully as renewed beings, but only those who are justified and shall be allowed by the God given judge, Jeshua, the master teacher and saviour Jesus Christ. On him we should put our hope and look forward to receive him as our most important gift of the year.


To remember

English: Illumination of Earth by Sun on the d...

Illumination of Earth by Sun on the day of winter solstice on northern hemisphere. A view to eastern-hemisphere showing noon in Central European time zone (ignoring DST) on the day of winter solstice (on northern hemisphere – this is summer solstice on southern hemisphere). (Photo credit: Wikipedia)

  • In 2015, the winter solstice in the Northern Hemisphere will begin on Dec. 22 at 4:48 a.m. UTC. To calculate the turning point in your time zone, click here.
  • Officially first day of winter > winter solstice > North Pole tilted 23.5 degrees away from sun => longest night of the year => days get progressively longer after winter solstice until summer solstice.
  • winter solstice celebrated by many people around the world as beginning of return of the sun = darkness turning into light.
  • Talmud > winter solstice = “Tekufat Tevet” ==== [Teḳufat Nisan, the vernal equinox (March 21) Teḳufat Tammuz, the summer solstice (June 21), Teḳufat Tishri, the autumnal equinox (Sept. 23), Teḳufat Ṭebet, the winter solstice (Dec. 22), when the sun enters Capricornus; this is the beginning of winter, or “‘et ha-ḥoref”(stripping-time), when the night is the longest during the year. Each teḳufah, according to Samuel Yarḥinai, marks the beginning of a period of 91 days and 7½ hours.]
  • China, Dongzhi Festival >Winter Solstice celebrated by families getting together + eating special festive food.
  • Until 16th century winter months = time of famine in northern Europe =>Most cattle slaughtered = wouldn’t have to be fed during the winter => solstice time fresh meat plentiful => merriment + feasting.
  • pre-Christian Scandinavia > Feast of Juul, or Yule 12 days celebrating rebirth of sun god and giving rise to the custom of burning a Yule log.
  • ancient Rome winter solstice celebrated at Feast of Saturnalia > honouring Saturn, god of agricultural bounty > characterized by feasting, debauchery + gift-giving = With Emperor Constantine’s conversion to Christianity => customs absorbed into Christmas celebrations. >>> Emperor Constantine appropriated Pagan holidays for Christian ones ostensibly to make them more palatable to his people who had been Pagan for generations.
  • winter solstice in ancient ruins of Stonehenge, England > Thousands of druids + pagans gather there to chant, dance + sing while waiting to see spectacular sunrise.
  • solstices chance to still ourselves inside, to behold the glory of the cosmos, + to take a breath with the Sacred.
  • connecting with natural world (honouring sacred immanent in all things) => establish resonance with seasons
  • Ritual helps to shift our consciousness => reflect outer world inside our inner landscape
  • daughter  of 4 wants practically everything she sees toy and clothes-wise => real historic figure St. Niklaus who would bring gifts to children at Yule-time.
  • Christmas only been celebrated in the US since about the 1800s > In it’s current manifestation = more like a holiday invented by toy manufacturers to increase their profits.
  • the writer of the article underneath believes that the dying god, the male esssence, is sacrificed (or dies in the winter) and goes into the Mother (Earth) for the winter in order to be reborn again in the spring => thinking of a figure like The Green Man.
  • Incidentally a full moon this year on the Winter Solstice



Holidays, holy days and traditions

Focus on outward appearances

Autumn traditions for 2014 – 1: Sinterklaas and Zwarte Piet

Traditionalists Vow to Fight Charges of Racism in Netherlands

The imaginational war against Christmas


Additional reading

  1. Politics and power first priority #1
  2. Eostre, Easter, White god, chocolate eggs, Easter bunnies and metaphorical resurrection
  3. Jesus begotten Son of God #1 Christmas and Christians
  4. Solstice, Saturnalia and Christmas-stress
  5. Christmas customs – Are They Christian?
  6. Christmas in Ancient Rome (AKA Saturnalia)
  7. The Advent of the saviour to Roman oppression
  8. Christmas trees
  9. Manna from Sint Nicholas
  10. Ignorance of Today’s Youth (and Adults)
  11. Sancta Claus is not God
  12. Brits believe Santa present at Jesus’ birth, new poll reveals
  13. Wishing lanterns and Christmas
  14. Christmas in the 1950s
  15. Continued nostalgic Christmas memories
  16. The Proper Place of Excess
  17. Looking for the consummation of presents
  18. One can buy a lot in the supermarket, but not hope
  19. Objects around the birth and death of Jesus


Further reading

  1. Winter is Coming!
  2. The Dark Side
  3. Darkness to Light
  4. Winter Solstice
  5. Winter Solstice by Luna Beam
  6. Long nights’s moon
  7. Winter Solstice and Yule
  8. Yule
  9. Personal Festival of Lights
  10. Celebrating the Winter Solstice….
  11. Great Yule: The ancient and present holiday
  12. Winter Solstice Festival
  13. The Yule Countdown
  14. In Praise of the Invincible Light
  15. Hail the Return of the Sun
  16. Yule is upon us!
  17. Yule Fillable Ornament Magick
  18. Yuletide Tunes
  19. Saturnalia
  20. Christmas
  21. Christmas is Pagan!
  22. From Sukkot to Saturnalia: The Attack on Christmas in Sixteenth-Century..
  23. By Jove! It’s Christmas: Did the First Christian Roman Emperor Appropriate..
  24. Christmas is Tammuz’s Birthday?
  25. War On Christmas Memes: Saturnalia
  26. War On Christmas Memes: The Yule Tree
  27. A Little history on the holly tree
  28. How to bring some real Christmas spirits into your Yule-tide
  29. Santa Claus, Krampus,The Wild Hunt and Me.
  30. Christmas, the Weridest Holiday of the Year; Part one
  31. Christmas — Who gives a rip HOW we came up with the date we use?!?
  32. Christmas: it’s all about money, not messiahs.
  33. Jan 17 – Antony of Egypt
  34. Tanguyan
  35. Christmas Day Reads
  36. Cheers to Hot Cocoa and Peppermint Schnapps
  37. Set to Purpose
  38. Yule 2015#18
  39. Merry Yule!
  40. Online Winter Solstice / Yule Ritual by Spirit’s Edge Shamonial Temple
  41. Yule, Light, and rare events
  42. Following the Yule Star
  43. Cranberry & Hazelnut Peppermint Honey Cake: Hail To The Mothers!



Mystic Myrelle

“Something in us needs to know that at the end of the longest night, there will be light.”

  • HuffPost Religion EditorsThe Huffington Post
12/16/2015 02:35 pm ET

In 2015, the winter solstice in the Northern Hemisphere will begin on Dec. 22 at 4:48 a.m. UTC. To calculate the turning point in your time zone, click here.

Officially the first day of winter, the winter solstice occurs when the North Pole is tilted 23.5 degrees away from the sun. This is the longest night of the year, meaning that despite the cold winter, the days get progressively longer after thewinter solstice until the summer solstice in 2016.

The winter solstice is celebrated by many people around the world as the beginning of the return of the sun, and darkness turning into light. The Talmud recognizes the winter solstice as “Tekufat Tevet.” In China, the Dongzhi Festival is…

View original post 805 more words

De Verzoendag (Jom Kippoer)

een afbeelding van het ware, Maar In De Hemel Zelf, om thans, ons ten goede, voor het aangezicht Gods te verschijnen….. (Hebreeen 9:24).
Het bestaan en de werkelijkheid van het hemelse heiligdom wordt in zowel het Oude als het Nieuwe Testament onmiskenbaar bevestigd.
De betekenis van ‘gezeten zijn’ in de zin van de bediening van bemiddelaar wordt in het bijzonder in Hebreeen 8:1-2 uitgelegd.
Hier wordt Christus voorgesteld als de ‘Hogepriester… gezeten…  aan de rechterhand van de troon der Majesteit in de hemelen: de dienst verrichtende in het heiligdom, in de ware tabernakel’. Door middel van zijn bemiddelende dienst houdt Christus de kerk staande.
Dit gedeelte gaat het verstand van uitleggers van het boek Hebreeen te boven.
Er is een onmiskenbare zinspeling op de Verzoendag (Jom Kippoer)!!!
Hoofdstuk 13 van het boek De Najaarsfeesten (pag. 260-282)

– Martin Rozestraten



  1. Het scheuren van het voorhangsel
  2. De Wederkomst en de Eindtijd #5 De Verlosser uit de hemel
  3. Understanding The Atonement


De eerste christenen hun vieringen

De eerste christenen vierden de feesten en sjabbat

Uit: De Najaarsfeesten door de Italiaanse theoloog en professor kerkgeschiedenis Samuele Bacchiocchio.
Het is zeer betreurenswaardig dat een onjuiste exegese van Kolossenzen 2:14-17 christenen eeuwenlang op het verkeerde spoor gebracht heeft, zodat ze geloofden dat de sjabbatdag en de hoogtijdagen aan het kruis genageld waren. Gelukkig heeft recent onderzoek de misvattingen/dwalingen van deze traditionele interpretatie aan het licht gebracht.
Een recent voorbeeld hiervan is het eerder aangehaalde artikel ‘Pagan and Judeo-Christian Time-keeping Schemes in Galatians 4:10 and Colosensians 2:16’ (Heidense en Joods- christelijke stelsels van tijdswaarneming in Galaten 4:10 en Kolossenzen 2:16), geschreven door Troy Martin, professor aan de Saint Xavier University in Chicago. Het artikel verscheen in 1996 in de voorjaarsuitgave van New Testament Studies (Studies van het Nieuwe Testament), een gewaardeerd wetenschappelijk tijdschrift. Martin heeft hierin geschreven:
Der verhandeling verschaft het bewijs dat de Paulinische gemeenschap in Kolosse, niet de tegenstanders, gebruik maakten van de tijdsordening die in Kolossenzen 2:16 in grote trekken wordt weergegeven…. Uit dit onderzoek naar de functie die de opsomming in Kolossenzen 2:16 heeft, blijkt dat de christenen te Kolosse, niet hun critici, deelnamen aan een religieuze kalender die feestdagen, nieuwe manen en sjabbatten omvat’.
Martin brengt naar voren:
‘Het feit dat Paulus en zijn gemeenten de religieuze kalender overnemen, betekent niet noodzakelijkerwijs dat zij ook Joodse religieuze rituelen uitoefenen. Na  de verwoesting van de Joodse tempel in 70 AD blijft het Joodse tijdstelsel intact, zelfs wanneer Joden niet langer in staat zijn de voorgeschreven offers te brengen. Daar komt bij dat de overname van de sjabbatviering door de heidenen waarvan Josephus verslag doet, niet inhoudt dat deze gepaard gaat met de overname van alle Joodse rituelen. Zelfs als Paulus en zijn gemeenten de Joodse religieuze kalender aanvaarden, oefenen ze ofwel de Joodse religieuze rituelen die ermee verbonden zijn uit, ofwel wijzingen of verwerpen ze deze.
Het soort religieuze rituelen dat door Paulus en zijn gemeenten in praktijk werd gebracht, staat los van de erkenning dat ze een Joodse liturgische kalender overnamen.
Martin komt tot dezelfde bevindingen in een eerdere verhandeling over Kolossenzen 2:17 die in het Journal of Biblical Literature verscheen. Hij schreef hierin:
‘Het voorafgaande grammaticale en syntactische onderzoek naar de zin to de soma tou Christou [maar het lichaam is van Christus (SV) in Christus in Kolossenzen suggereert dat de gebruiken die in hoofdstuk 2:16  worden genoemd, die van de christenen te Kolosse zijn en niet die van de tegenstanders…. Hoewel het minder zeker is dat neomenia [de nieuwe maan] wordt gevierd, vieren de eerste christenen zowel de feesten als de sjabbatten.


– Martin Rozestraten



Kolossenzen 2:16 en de jaarlijkse feesten

Kolossenzen 2:16 en de jaarlijkse feesten – vervolg



  1. Omtrent het vieren van feesten
  2. Moeten wij ons aan de zondagsplicht houden
  3. Zondag, zonnegodsdag en zonnepartnersdag
  4. Volharden in het Avondmaal regelmatig vieren
  5. Communie en dag des Heren
  6. Do we need to keep the Sabbath
  7. Communion and day of worship


Further related articles

  1. Richard Feldman Writes On Memory, Calendars, and Rituals
  2. The Creation of Jewish Time
  3. A Jewish Calendar – By Ben
  4. Words, Order, and Tisha B’Av
  5. Tisha B’Av: A Day of Remembrance
  6. Separation of Easter computation from Jewish calendar
  7. Reflections of our yesterdays
  8. [Middletown Esoteric Guide] 4. The Celtic Calendar
  9. It’s beginning to look a lot like Winter Solstice!
  10. 10 Ways to Celebrate Yule
  11. The Wheel turns…
  12. God’s Dozen: Twelve Become Thirteen
  13. Cheshvan: Pray for Rain
  14. Sukkot is Here!
  15. Just a little

Kolossenzen 2:16 en de jaarlijkse feesten – vervolg

Tweede studie

Uit: De Najaarsfeesten van Samuele Bacchiocchio

Goedkeuring of afkeuring van hoogtijdagen?

De belangrijke vraag die we in dit opzicht in overweging moeten nemen is of Paulus in Kolossenzen 2:16 de naleving van de heilige tijden van de Joodse kalender goedkeurt dan wel afkeurt. In het verleden is deze tekst, zoals ik in mijn dissertatie Van Sjabbat naar zondag heb aangetoond, geïnterpreteerd als een Paulinische veroordeling van de viering van de oudtestamentische hoogtijdagen. Ondanks het feit dat dit een oude en geliefde interpretatie is, is zij geheel verkeerd, omdat Paulus in dit gedeelte de Kolossenzen niet waarschuwt tegen de inachtneming van de vijf genoemde gebruiken (eten, drinken, feesten, nieuwe maan en sjabbatten), maar tegen ‘wie dan ook’ (tis) die oordeelt hoe ze dit zouden moeten doen.

Er moet worden opgemerkt dat de rechter die oordeelt niet Paulus is, maar de dwaalleraren onder de Kolossenzen die ‘geboden’ opleggen (2:20) wat betreft de manier waarop deze gebruiken in acht genomen zouden moeten worden, om ‘eigendunkelijke godsdienst, nederigheid en kastijding  van het lichaam’ (2:23) te bereiken. D.R. De Lacey geeft, schrijvend in het symposium From Sabbath to Lord’s Day, terecht als commentaar:

‘De rechter is waarschijnlijk een man met ascetische neigingen die bezwaar heeft tegen het eten en drinken tegen het eten en drinken door de Kolossenzen.’

Het meest begrijpelijk is om de rest van het gedeelte zo op te vatten dat hij niet ook een ritueel van feestdagen oplegt, maar eerder dat hij bezwaar maakt tegen bepaalde elementen van een dergelijke naleving. Vermoedelijk wilde de ‘rechter’, dat wil zeggen de dwaalleraren, dat de gemeente deze praktijken op een meer ascetische manier in acht zouden nemen (‘kastijding van het lichaam’ – 2:23,21). Anders gezegd: de dwaalleraren wilden dat de gelovige Kolossenzen minder zouden feesten en meer zouden vasten.

– Martin Rozestraten



Kolossenzen 2:16 en de jaarlijkse feesten


Verder ook op het net

Week 10 : bijbelleesplan

Kolossenzen 2:16 en de jaarlijkse feesten

Eerste studie

Paulus’ verwijzing naar ‘een feestdag, nieuwe maan of sabbat’  in Kolossenzen 2:16 is van speciaal belang voor onze bestudering van de manier waarop de Joodse kalender in de apostolische kerk werd gebruikt. De drie woorden feestdag, nieuwe maan en sjabbat stellen een zich stap voor stap ontwikkelende en uitputtende opsomming van de oudtestamentische heilige tijden voor. Deze drie woorden komen in dezelfde of in omgekeerde volgorde voor, vijf maal in de Septuaginta en verscheidene malen in andere literatuur. In deze gedeelten duiden ze de volgorde van de heilige tijden van de Joodse religieuze kalender aan.
De feestdagen zijn de jaarlijkse hoogtijdagen die in het voor- en najaar worden gevierd. De nieuwe maan is de maandelijkse viering van de eerste dag van de maand. Op deze dag werd in het vroege Israël op de bazuinen geblazen om de mensen aan de naderende Dag van het Bazuingeschal te herinneren (Num. 10:10; Ps. 81:4).
Het was een dag van speciale aanbidding (1 Sam. 20:5), waarop het werk werd onderbroken en extra offers werden gebracht (Num. 29:11-14).
Sjabbat is duidelijk de wekelijkse hoogtijdag die op de zevende dag in acht werd genomen. Het is duidelijk dat de drie woorden een opsomming van de heilige tijden voorstellen die door de Joodse kalender werden bepaald.
Het gebruik dat Paulus in Kolossenzen 2:16 van de speciale benaming ‘nieuwe maan’ (neomenia) maakt, in plaats van de algemene benaming ‘maand’ (men) zoals deze wordt gebruikt in Galaten 4:10), laat duidelijk zien dat hij de heilige tijden van de Joodse kalender voor ogen heeft en niet die van de heidense kalender. De vermelding ‘nieuwe maan’ is van belang voor onze studie van de Dag van Bazuingeschal, aangezien beide in ideologische zin met elkaar in verband stonden. Het blazen op de bazuinen bij nieuwe maan diende als een maandelijkse herinnering aan de naderende Dag van het Bazuingeschal, waarop op een indrukwekkende manier op de bazuinen werd geblazen, om de mensen op te roepen dat ze voor God terecht moesten staan tijdens de tien dagen die aan de Verzoendag voorafgingen. Op deze dag zouden hun zonden uiteindelijk voorgoed weggedaan worden.

(wordt vervolgd)


Martin Rozestraten



  1. Holy Sabbath
  2. Do we need to keep the Sabbath
  3. Were allowed to willfully break the Law of Moses
  4. Communion and day of worship

Gerelateerde stukken

  1. 10 Reasons Why I Love Shabbat
  2. The “Minhag” to Not Eat Meals on Friday
  3. Just the spot for ‘shabbat’
  4. Parashat Miketz / פרשת מקץ
  5. On Taking Time Off