Angst voor ouderwetse regels en verlies van christenen

In het Nederlandstalig gebied van West-Europa zijn er heel wat die extreme ideeën hebben. Beiden maken elkaar bang en willen de anderen doen geloven dat zij deze contreien gaan of moeten overheersen.

De grote toestroom van immigranten doet veel mensen denken dat diegenen die zich hier willen komen vestigen, zich niet zullen aanpassen aan onze westerse samenleving en dat zij hun geloof aan de anderen zullen gaan opdringen.

Velen die zo bang zijn vergeten dat het enkel diegenen die zwak in hun eigen geloof staan bekeerd zullen kunnen geraken. Doch bekering loopt niet zo van een leien dakje. Wij moeten echter bewust zijn dat sommige geloofsgroepen weinig vergen om een bekeerling op te nemen en dit doen met aanlokkelijke slogans maar weinig diepgang. Gevolg hiervan zal zijn dat sommige van die bekeerden na een tijdje wel de waarheid zullen gaan inzien en die gemeenschap dan ook de rug zullen gaan toe keren. Hiertoe moet de rest van de maatschappij ook openstaan en er voor zorgen dat die ontmoedigden dan terug opgevangen kunnen worden in een ordelijke maatschappij.

Dat uit een studie van 2013, die nu zeer in de belangstelling is, blijkt dat in Nederland en vijf andere Europese landen tweederde van de ondervraagde moslims hun religieuze wetten belangrijker vinden dat de wetten van de landen waarin zij leven moet ons niet verwonderen. In wezen zouden de geloofswetten voor elke gelovige de basis waarden moeten vormen voor hun leven. Ook in het Christelijk geloof wordt er gevraagd om uit de wereld te stappen en zeker nooit akkoord te gaan met staatswetten die indruisen tegen de wetten van God. Bij de meerderheid van de Christenen is het echter zo dat zij zelf veel wetten van God niet na leven en eigenlijk weinig of geen interesse hebben in de beleving van het geloof of van God. Waar zij zich hoofdzakelijk aan houden zijn de heidense feesten en de menselijke tradities die eveneens meestal gebaseerd zijn op heidense gebruiken.

Dat er zo veel jongeren aangetrokken worden tot het islamitische geloof zou de mensen in het westen meer vragen moeten doen stellen. Indien veel christenen zich zouden gaan bekeren tot de islam zegt dat niet meer over die christenen dan over de islamieten?

Men kan er niet naast zien dat in de jaren 6070 van vorige eeuw heel wat Turken en Marokkanen naar hier zijn gekomen om meer te verdienen en zich een beter leven op te bouwen. Van die gezinnen bracht de meerderheid een conservatievere levensstijl mee dan de meerderheid in hun land. Die zeer oude conservatieve godsdienstbeleving bleef hier in hun kinderen ingedrukt geworden. Ook zij moesten zich houden aan de klassieke geloofsbeleving meet al de gebruiken van hun ouders hun heimat. Door hun afzondering en dikwijls het leven in ghettos kon hun geloofsbeleving stagneren en gingen velen niet mee met de tijd.

Door institutionele uitsluiting en stigmatisering kon de ‘underdog’ groeien en kreeg men uitvergrote verkeerde beelden. Bepaalde politieke partijen zagen hierin de kans schoon om zich te richten op hen die anders zijn dan de plaatselijke bevolking.

WLM - roel1943 - Koran

WLM – roel1943 – Koran (Photo credit: Wikipedia)

In beide groepen, moslims en niet moslims geraakten valse beelden aangenomen gedachten die niet altijd kloppen met de werkelijkheid. Zo hebben bijvoorbeeld moslims in Duitsland aanmerkelijk minder rechten dan in Nederland. Sterker nog: in geen enkel Europees land hebben moslims zoveel rechten als in Nederland. Nochtans voelen vele moslims in Nederland onterecht behandeld. Ook in België geraken meerderen ook meer gefrustreerd. Vooral de media die mee helpen om een angstpsychose te creëren helpen er aan mee om de ontevredenheid aan te scherpen.

Ook al willen de leden van het Christendom, en voornamelijk dan de Katholieken, geloven dat zij de grootste ware geloofsgemeenschap is, kan de Islam zich veroorloven te zeggen dat 1 op vier Islamiet is. Van de totale wereldbevolking in 2009 (6,8 miljard) werden er namelijk 1,57 miljard mensen als moslim geboekstaafd. Er leven ook meer moslims in Azië dan in het Midden-Oosten. Ook al zou slechts vijf procent van de Europese bevolking of  ongeveer  38 miljoen mensen, aanhanger van de Islam zijn moeten wij er rekening mee houden dat er een veel grotere groep is die niet behoort tot de algemeen erkende geloofsverenigingen of Moslimexecutieven.

Het zijn die anders gelovige moslims die zoals anders gelovige christenen toch ook een belangrijke geloofsgroep vormen. Ook in België zegt men dikwijls ‘de christenen’ maar doelt men op de katholieken en vergeet men heel wat christenen die heel andere gebruiken en geloofsovertuigingen hebben dan die Rooms Katholieken. Zo  ook  zijn er onder de Islamieten heel wat verschillende strekkingen die niet allemaal dezelfde regels hebben, laat staan de zelfde geloofsopvattingen.

Erg is het gesteld met de fundamentalistische groepen die zo veel aandacht krijgen in de media dat de gewone mens wel begint te geloven dat zij ‘de Islam’ voor stellen. Vooral de Moslimexecutieve of in het algemeen de Islamitische raden hebben hiertoe bij gedragen door niet tijdig tegenwind te geven en er op te duiden waar Alquada, ISIL, ISIS, IS of Daesh en Bokoharam dingen deden die indruisen tegen het ware islamitische geloof.

Pew Forum on Religion and Public Life bracht in 2009 naar voor dat Islam is de tweede godsdienst in de wereld na het Christendom, dat ongeveer 2,2 miljard volgelingen heeft. Nu zeven jaar later ziet het Christendom de zeer grote groei van die Islam als een bedreiging aan en beseffen velen dat er heel wat meer moslims zijn dan de geregistreerden.

In België is dat duidelijk te zien aan de vele streken waar meer dan de nu normale 25% moslims kan vast gesteld worden.

Die enorme groei van de laatste jaren, waarbij ook veel meer vrouwen met hoofddoek een gewoon straatbeeld zijn geworden, boezemt velen angst in dat het nog meer gaat doorzetten door de toestroom van migranten.

The Balkans Chronicles getuigt van zulk een angst in de volksmond. De auteur wil de mensen doen geloven dat de meeste mensen gewoon niet bewust zijn dat de islam niet zomaar een religie, maar een totalitaire politieke cult-achtige ideologie is, die zijn volgelingen dwingt tot blinde gehoorzaamheid, leert intolerantie, brutaliteit en alle moslims en niet-moslims vergrendelt in een strijd die rechtstreeks voortvloeien uit de 7e eeuw nomadische, roofzuchtige, Bedoeïen culture. {Islam is hier om Europa over te nemen!}

Waar hij dit vandaan haalt mag Joost weten. Hij schrijft verder

Deze politieke ideologie heeft als doel, de wereld te onderwerpen,hetzij vreedzaam door middel van zending en migratie, hetzij met geweld door middel van de heilige oorlog of jihad… {Islam is hier om Europa over te nemen!}

Zonder oog te hebben wat bepaalde zogenaamd christelijke groepen hebben uitgespookt de vorige eeuwen, hun moorddadige acties in de doofpot stekend, kijkt hij wel naar tegenreacties van Islamitische groepen.

Ook wijst hij met een boze vinger naar de migratieproblematiek waarin hij een verder gevaar van islamisering ziet. Hij schrijft:

In landen waar moslims met oorlogsvoering de sharia niet dwingend kan opleggen, daar wordt gebruik/misbruik gemaakt van migratie. Indonesië, Maleisië, Centraal Azië en delen van India dankzij migratie werden geïslamiseerd. Migratie is slechts een verkapte verovering en het zal pas eindigen wanneer de hele wereld is veroverd.Er zijn nu 57 staten waarin de islam regeert…

Europa wordt binnenkort een ‘islamitische staat’, waar de shari’ah geldt! De opkomst van de islam, betekent ook de opkomst van de sharia wetgeving in ons rechtssysteem.Veel menende term ISLAMISERING niet helemaal begrijpen.Met islamisering wordt niet alleen de toename van de moslimpopulatie bedoeld, en ook niet de militaire verovering van het land door moslims of de stichting van een islamitische staat. Islamisering is een proces waarbij de religie sluipenderwijs alle aspecten van het leven gaat domineren. {Islam is hier om Europa over te nemen!}

Dit lijkt wel Vlaams Blok of Vlaams Belang praat en is niet gestoeld op werkelijkheid maar getuigd ook van een onderschatting van het huidige staatsapparaat. Alsook onderschat het het vermogen van de Europese Unie als gemeenschap van federale staten die ook zelf hun eigen zeg in eigen land mogen doen.

Londen is een mooi voorbeeld hoe zijn gedachte over de komende twintig jaar, werkelijkheid kan worden en er niet alleen  genoeg islamitische kiezers in dat Europa zullen zijn, maar dat er ook anderen er voor zullen kiezen om op een Islamiet te kiezen als burgemeester of als President!  Heeft men er in het verleden zo veel vragen bij gesteld als het een Katholiek, Protestant, Niet gelovige, Humanist, Boeddhist of anders gelovige was die zich kandidaat stelde in een gemeente of in het land voor een kiesbare plaats?

Hebben die Christenen die zo bang zijn dat hun geloofsgemeenschap zal verminderen zich zorgen gemaakt toen atheïsten de burgemeesterposten gingen opeisen of parlementszetels gingen innemen? Waar waren dan die bezorgde christenen toen wetten werden goedgekeurd die tegen hun christelijk geloof ingingen? Toen leek het allemaal heel gewoon of moest iedereen maar mee op de kar van de vooruitgang klimmen.

Wat heeft men gedaan toen men gemeenschapsscholen or rijksscholen oprichtte, of protestantse Bijbelscholen of Joodse scholen terwijl men nu bezwaren heeft tegen sharia erfenissen, sharia scholen, en sharia banken in Europa?

Dat in Amsterdam polygame huwelijken officieel worden geregistreerd door de gemeentediensten is dat niet gewoon der werkelijkheid voor waar nemen? Trouwens heel wat Belgische blanke mannen houden er ook meerdere vrouwen op na, zonder dat zij al doende geregistreerd zijn. Is hun buitenechtelijke verhouding dan zo veel beter dan de echtelijke verbintenis van diegene die openen bloot voor meerdere vrouwen zorgt en hun goed behandelt?

Heel wat zogenaamde christenen zien er geen bezwaar in om seks te hebben voor het huwelijk of om met nog anderen seks te hebben als zij al door de echt met iemand anders verbonden zijn. Sommigen houden er zelfs van om van de verscheiden geslachten te snoepen en enkelen vinden het heel aangenaam om met meerderen tegelijk de liefde te bedrijven en vinden er zelfs geen bezwaar in om er mee te pronken.

De normen en waarde in onze westerse samenleving zijn zodanig laag komen te staan dat bepaalde bevolkingsgroepen terecht een halt toe roepen tegen die decadentie. Dat het voornamelijk Islamieten zijn, getuigd alleen maar hoe weinig christenen echt met het geloof bezig zijn en zich aan de regels van hun heilige boeken willen houden.

Sommige debatten zoals rond de hoofddoeken zijn dikwijls zaken die wij eerder bij de katholieken ook gezien hebben. De kinderboom generatie hebben hun ouders nog weten gescheiden zitten in de kerk en zagen hun moeders nog gesluierd en ofwel met hoedje of met hoofddoek de straat op gaan. Voor veel jongeren vandaag is dat niet meer gekend, maar dat wij ze gerust eens onze familie albums eens voor leggen.

Vele christenen zijn vergeten hoe de nonnen hun kapsels waren of hoe priesters in habijt rond liepen. In sommige landen is dat nog gewone praktijk.

Kan men niet inzien dat bepaalde islamitische groepen nu in een zelfde fase zitten als de christenen in de vorige eeuw hebben mee gemaakt?

Ook bij de moslims ziet men een duidelijke trent dat jongeren hun geloof minder diep beleven dan hun grootouders en ouders. Maar dat er terecht nu een opleving komt in geloofsbevraging is een feit waar wij in het westen beter zouden nadenken wat er in onze eigen cultuur verkeerd is gelopen. Indien christenen zo bang zijn dat het christendom zou ‘overwonnen’ worden door de islam, zouden zij zich dan niet beter aan de regels van die christelijke leer houden?

Betreft regels aan anderen opleggen moet iedereen die in het westen komt wonen zich aansluiten bij de rechtsbepalingen van dat land. Anders moet hij of zij dar niet wonen. Indien dat duidelijk wordt gemaakt aan hen die naar hier komen mag dat ook geen probleem vormen.

Iedereen, moslims maar ook christenen moeten zich er bewust van zijn dat geen enkele religie het recht heeft zich op te dringen aan anderen.

Analoog aan de uitspraak de Spaanse minister van Justitie López Aguilar (op 11-09-2004 ), geldt ook hier hetzelfde wat de Australische minister van Onderwijs Brendan Nelson zei:

“Indien u en uw achterban niet van plan zijn onze wetten, waarden en omgangsvormen te accepteren, hoort u hier niet thuis en dient u de koffers te pakken, paspoorten in te leveren en Australië te verlaten!” …

Maar dit hoeft niet in te houden dat zij niet hun eigen gebruiken en wijze van geloofsuitvoering zouden mogen hebben.  Zolang zij de vrijheid van een ander niet beperken en niemand schade berokkenen met hun geloofsbeleving moet deze ook vrij blijvend kunnen uitgevoerd worden.

Nederlands: Hans Janmaat, fractievoorzitter va...

Hans Janmaat, fractievoorzitter van de centrumpartij, tijdens een televisieuitzending in de zendtijd voor politieke partijen. Nederland, 8 februari 1984. (Photo credit: Wikipedia)

Dat een stem voor de PvdA, SP, Groen, Groenlinks, CDA, CD&V, N-VA, Liberalen of D66 een stem zou zijn voor Sharia, voor de burka’s, hoofddoekjes, moskeeën, gescheiden zwemmen, gescheiden klassen en ga maar door is een onterechte uitspraak. Mogen wij er ook op wijzen dat wij, die nu nog leven, zelf nog dat gescheiden zwemmen hebben gekend.  Natuurlijk moeten wij niet terug naar die oude tijd toen onze ouders nog met die lange zwempakken het zeewater in gingen en wij niet met ontblote benen en armen mochten lopen. Misschien kan de oudere generatie de jongeren daar misschien even terug aan herinneren. Ook al hebben deze, zoals de schrijver van dit stuk, zich ook heftig tegen die ouderwetse ouders en de maatschappij verzet. Wij zijn er zelfs de barricaden voor opgeklommen in 1968 en hebben er niet tegen opgezien om naakt te lopen of in communes te leven. Zo is de wereld van één uiterste naar een ander gegaan en ziet het er naar uit dat de wereld nu terug naar een ander (vroeger) uiterste wil gaan.

Om te zeggen

Nergens ter wereld bestaat er een goed functionerende islamitische samenleving...

is de waarheid geweld aan doen en er niet in geloven dat zoals het christendom geëvolueerd is, de Islam ook zal evolueren en gebonden zal zijn aan het tijdsgebeuren..

+

Lees ook:

  1. Veroverende geloofsgroep
  2. Angst en verlossing van het kwaad
  3. Eerste moslim-mensenrechtencommissie start deze maand
  4. Sharia een kwaad voor Islam
  5. 15 jaar cel geëist voor leider Sharia4Belgium
  6. Nieuwkomers, nieuwelingen, immigranten, allochtonen en import
  7. Wat heeft zovelen ertoe gebracht naar Duitsland te willen emigreren
  8. Migratie en veiligheid even geherformuleerd
  9. Overzicht voor het jaar 2015 #1 Dreiging en angst
  10. Islamofobie
  11. Is Islamfobie uitgevonden door fundamentalistische regime
  12. Interview P-magazine // Overbevolking: hoe gaan we al die vluchtelingen opvangen?
  13. Denemarken zwicht onder druk van anti asielzoekers
  14. Wanneer de jongere oor kreeg voor Arabische klanken
  15. Verbod veruiterlijking van overtuiging
  16. Boerka moet weg uit Frankrijk
  17. Fundamentalisme en religie #2 Frankrijk en België
  18. Fundamentalisme en religie #3 Vluchtelingen en racisme
  19. Fundamentalisme en religie #5 Verguisde Koran
  20. Fundamentalisme en religie #6 Versplintering
  21. Het Raadsel, Salah Abdeslam
  22. Waarom jihadi’s niet onze eigen schuld zijn
  23. Het failliet van de war on terror
  24. De nacht is ver gevorderd 2 Studie 1 Zijn het de laatste dagen? 1 Intro
  25. Het gevaar om niets te doen tegen de oorzaak en de kwaal
  26. Volgens vele Belgen over tien jaar in de problemen door te soepele asiel opnamen vandaag

++

Verwant aan het christen zijn en bekering

  1. Overdracht van mening te vrijwaren
  2. Moslims, Christenen en Gratis Heilige Boeken
  3. Onze God ook deze van de moslims
  4. Antwerpse tien dagen moslima voor sociaal experiment
  5. Bekering een ‘keerpunt’
  6. Christenen die het juiste hart hebben om anderen te roepen om naar God te komen
  7. Wie zichzelf kent, is mild voor een ander
  8. Wat betreft Wees de beste…
  9. Door verkondiging ook geruster
  10. De rol van de Vader en zijn Zoon

+++

Verdere bedenkingen van anderen
  1. Help mijn vriend doet aan de Ramadan!
  2. Religie, democratie & vrijheid
  3. Aanslagen en tegenslagen..
  4. Tegen IS, niet tegen de Islam
  5. De moslimburgemeester
  6. Ontbreekt het respect in Almere?
  7. Module: De succesvolle moslim door Ustaadz Suleyman Van Ael
  8. Leugens (FB column voorjaar 2015)
  9. Tijd voor Verandering
  10. Selvforsvar (upassende begejsting)
  11. Fremgang for ordentlige skoler
  12. Mental Health: Muslim Attitudes, Beliefs and Behaviour
  13. Should we wish a ‘Blessed Ramadan’ on our Muslim friends?

+++

Related articles

Bij de opheffing van de Vereniging voor Bijbelstudie

Ik denk er aan om “Bijbelvorsers, vereniging voor Bijbelstudie” te ontbinden. Mijn betrachting bij de oprichting van die groep was mensen die geïnteresseerd zijn in de Bijbel, op gelovig vlak, op historisch en archeologisch vlak, samen te brengen maar ook om op te treden voor de verdediging van de godsdienstvrijheid en verdediging van het Woord van God, de Bijbel.

Weinig mensen lijken geïnteresseerd in zulk een groepen. Voor mij zie ik het bestaansnut niet meer in zolang de mensen hun eigen denominationale grenzen niet willen overschrijden, en ontgaat mij de zin om er nog tijd, energie en geld in te steken. Mijn wil om op meer resultaatgevende bezigden te concentreren en mij verder meer op het predikingswerk in te zetten maken het voor mij een overbodig asset, waar bleek dat slechts een enkeling al het werk verrichte.

Op haar hoogtepunt haalden wij ook maar 62 leden en met het voorval van vorig academisch jaar, mijn betrachting om de verscheidene Bijbelstudenten en Christadelphians in België met elkaar samen te laten werken, reduceerde het van 58 tot de huidige 8 leden.

Niet alles wat wij in ons leven proberen is succesvol. De bereidheid om samen te werken valt zeer hard tegen in deze maatschappij, getuige hiervan ook de weinig bereidwilligen om materiaal te leveren voor de lifestyle magazines Stepping Toes en From Guestwriters. In onze materialistisch kapitalistische maatschappij zijn geld en macht niet enkel de grote spelers maar ook de grote boosdoeners. Het zijn de elementen die uiteindelijk het vrijwilligerswerk doden, vooral als het te maken heeft met ‘geloof‘. Het andere vrijwilligerswerk, niet gebonden met geloof, kan gelukkig op meer steun van de bevolking rekenen, maar dit ook meestal als er een aftrekmogelijkheid is voor de belastingen. De meeste mensen willen ook daar maar inspringen waar zij kansen zien om zelf ook er bij te winnen, dit door belastingvermindering of door de reclame die er hun toe kan komen bij grote media acties om hier of daar hulp te verlenen. Wij denken hierbij aan Chenai en de tsunami van enkele jaren geleden waar nog steeds in vele plaatsen niets gezien is van die zogenaamde hulp die men wereldwijd verzamelde. Ook de verschrikkelijke storm in de Filipijnen en het corrupte bewind aldaar hebben nog steeds verhinderd dat vele mensen werden geholpen en meer dan een jaar later nog in de kou staan.

De vereniging voor Bijbelstudie heeft ook opgetreden tegen diegenen die bepaalde geloofsgroepen trachtten tegen te werken, deze als sekten wensten te laten klasseren, zoals men in België zelfs de Baptisten zo wenste te klasseren, en tegen die landen die de vrijheid van prediking tegen wenste te gaan door mensen te verbieden hun predikingsactiviteiten uit te voeren of zelfs samen te komen, zoals in Frankrijk, Rusland en China, met Getuigen van Jehovah en met andere Christenen.

Ik geloof in zulke acties vanuit andere landen om regeringsleiders tot andere inzichten te brengen en om gelovigen zo te steunen, maar einzelganger werk haalt niet zo veel uit.

In mijn leven heb ik meermaals op mensen hun tenen gestapt, vandaar ook enkele jaren geleden mijn keuze voor de naam van dit vroegere Xanga blog. Maar men kan niet eeuwig blijven strijden tegen windmolens zoals Don Quichote. Mij meer concentrerende op het predikingswerk heb ik daarom besloten de Vereniging voor Bijbelstudie en het daarbij behorende Bijbelvorsers Webs af te sluiten. Om de daar nog weinig overblijvende teksten niet verloren te laten gaan zullen deze nu verdeeld over meerdere plaatsen, hergepubliceerd worden. Namelijk zal u in de nabije toekomst, op het gelijknamige Bijbelvorsers (maar nu op WordPress), Bijbelstudenten en op dit platform hier de vroegere teksten kunnen terugvinden.

Hopelijk vinden zij hier ook een vernieuwde aandacht en mogen wij hier meer lezers aantreffen.

Bijbelvorsers, Vereniging voor Bijbelstudie - Bijbelvorsers (Bible Scholars), Association for Biblestudy

Bijbelvorsers, Vereniging voor Bijbelstudie – Bijbelvorsers (Bible Scholars), Association for Biblestudy

+

Aanverwant kan u ook lezen:

  1. Denken aan het ontbinden van de Vereniging voor Bijbelstudie: Bijbelvorsers
  2. De maatschappij weerspiegelen
  3. Virussen van onze maatschappij
  4. Wij zijn zelf verantwoordelijk
  5. Kwetsbare mens in Europa van morgen #2 Te veel mensen gaan kapot aan deze samenleving
  6. Nemen van Risico door de maatschappij

++

In het Engels kan u ook vinden / In English you may find: Dissolution of Bijbelvorsers (Bible scholars), Association for Bible study

+++

Conservatieve rolpatronen en huishoudtaken

In de geïndustrialiseerde landen kunnen we soms niet verhelpen om de indruk te krijgen dat vrouwen nog steeds anders worden bekeken dan mannen en zichzelf anders moeten bewijzen dan mannen. Door vele mannen worden de vrouwen nog steeds aanzien als een te bejagen voorwerp of een lust-object.

Tot in de tweede helft van de 20e eeuw werden vrouwen in de meeste samenlevingen een aantal van de juridische en politieke rechten ontzegd. Het heeft heel lang geduurd voordat vrouwen het recht kregen om te stemmen en om hun zegje te doen in het huis, gemeenschap, dorp, stad of land. In veel geïndustrialiseerde landen krijgen vrouwen nu wel al gunstiger posities maar worden zij hier voor nog niet gelijk betaald en moeten zij zich dubbel zo hard dan mannen bewijzen.

Carpenter With Electric Drill

Handige schrijnwerker

In onze geïndustrialiseerde landen kan men ook nog steeds niet een gelijkheid vinden in de beoordeling en plaatsen van mannen en vrouwen. Veel jobs zijn nu wel al ingenomen door beide seksen, maar er heerst toch nog altijd een bepaalde voorkeur voor bepaalde beroepen voor specifieke groepen. Persoonlijk vind ik dat niet zo onlogisch daar er met de persoonlijke gevoelens ook een voorkeur zal gaan naar bepaalde beroepen. Niet van elke vrouw of man kan men verwachten dat deze technisch onderlegd is. Niet van elke man of vrouw kan men verwachten dat die zeer veel geduld heeft om minuscuul prutswerk te verrichten. Mits men de meeste beroepen in onze maatschappij nodig heeft moet men voor die uitvoerders van die beroepen dan ook het nodige respect vertonen en die verwezenlijking ook naar gelang vergoeden. Betreft de verloning van taken is er nog steeds een te ver uit elkaar liggend bedrag, waarbij bepaalde witte boord mensen veel te grote vergoedingen krijgen tegenover de mensen die zij het ‘vuile werk’ laten doen.

In veel landen zijn er nog meer jobaanbiedingen voor mannen en is het nog makkelijker voor een man om de sociale ladder te beklimmen. Vrouwen die zich willen vervullen als professionals hebben het niet steeds gemakkelijk om het gezinsleven samen met hun beroepsloopbaan positief te laten verlopen. Mannen daarentegen kunnen als hoofd van het gezin wel pronken met dat gezin terwijl zij de meeste tijd spenderen aan het uitbouwen van hun loopbaan. Hierbij merkt men dat de verdeling van de huistaken niet altijd even rechtvaardig en evenredig verloopt.

Bij de vrouwen die buitenshuis werken ziet men vele vrouwen die na de dagtaak toch nog alle huishoudtaken moeten vervullen terwijl manlief voor de televisie de sport aan het bekijken gaat of lekker lui zich in de zetel laat vallen, wachtend tot zijn eten op een dienblaadje wordt opgediend. Meermaals moeten vrouwen een deel van hun persoonlijke leven op offeren om een gezin op te bouwen. Hierbij wordt er dikwijls schuin gekeken naar die vrouwen met kinderen die buitenshuis gaan werken. Anderzijds zijn er ook ouders die het hun gemakkelijk nemen en wel kinderen nemen maar zich daar niet echt mee bezig houden. Vele ouders die beiden gaan werken besteden hun kinderen uit, maar willen niet dat de kinderoppas, opvoeder of leerkracht zich zou moeien met de opvoeding. Hierdoor zijn er nu al drie generaties verloren gegaan die geen degelijke opvoeding hebben gekregen. Die kinderen hebben onvoldoende sociale gedragsregels geleerd en weten zich daardoor ook niet goed te gedragen in de maatschappij antisociaal gedrag is een pestbuil geworden in onze huidige maatschappij.

Vele vrouwen die ervoor kiezen om een ​​gezin te hebben worden door anderen beschouwd als slechte moeders, omdat ze zich geen 24 uur per dag op de opvoeding van hun kinderen kunnen toeleggen. De buitenshuis werkende  moeders aan de andere kant hebben ook regelmatig schuldgevoelens omdat zij zich niet meer met de kinderen kunnen bezig houden.

Onze maatschappij is namelijk zodanig slecht geëvolueerd dat men wel bijna met twee tot zelfs met drie moet werken om een huishouden te kunnen onderhouden. De woonkost is zodanig hoog geworden en het loon is ook niet evenredig met de stijging er van de voedselprijzen omhoog gegaan.Bij de taak verdeling om het huishouden te beredderen, valt op dat de rolverdeling nog niet echt opgewaardeerd is voor de vrouw. Onze samenleving gaat ervan uit dat de vrouw moet zorgen voor de kinderen. volgens velen is de vrouw gemaakt om te zorgen voor haar eigen persoonlijke leven en om een moeder te zijn. Om dat laatste te kunnen verwezenlijken, moet zij wel zorgen voor het leven van haar kinderen.

Women Working In Office

Vrouwen werkend in bureau

Veel mensen willen nog steeds houden van hun ‘hogere positie’ en kijken neer op vrouwen die op de ladder van de vooruitgang willen stappen en een betere positie in het bedrijfsleven willen verkrijgen. Toegegeven zijn er ook carrière vrouwen die wel over lijken willen gaan om hun doel te bereiken, maar deze zal men niet snel aantreffen met een gezin met meerdere kinderen.  Aan de andere kant zijn er anderen die vinden dat vrouwen die thuis blijven lui zijn en niet bereid zijn om steentje bij te dragen aan het welzijn van de maatschappij. De zorgen die zulke thuisblijvende vrouwen verrichten voor het welzijn van het gezin worden als niet productief aanschouwd. Veelvuldig blijft in zulke gezinnen ook de man, die dan het meeste geld in huis brengt degene die alles bepaald in huis, in plaats van de vrouw in huis alles te laten bepalen.

Mannen die thuis willen blijven worden echter nog meer schuin bekeken dan vrouwen. Onze hedendaagse samenleving is nog steeds niet zo geëmancipeerd dat de vrouw en de man op gelijke voet worden behandeld en dat de man ook de huistaken op zich mag nemen terwijl de vrouw uit huis gaat werken. Velen zien het niet zitten dat de persoon die wil thuis blijven om te zorgen voor de kinderen en het huishouden een man zou zijn. Indien deze helemaal zijn buitenshuis werk zou opgeven bekijkt men dat als een inactief en onproductief zijn.

De belangrijke taak van de opvoeding van kinderen lijkt een van de meest verwaarloosde taken van deze tijd te zijn geworden. Wij zijn nog steeds ver af van de gelijkheid van man en vrouw.

Dat man en vrouw vandaag even veel te zeggen hebben, zoals Jaap Marinus in “Groei Evangelische Beweging door feminisering Nederlandse man” valt nog te betwijfelen. Wel merkt men dat de ouders zich niet schamen om in debat te gaan over de kinderen waar de kinderen bij zijn. dit is niet altijd om de kinderen mee zeggenschap te geven maar gebeurt veeleer om de kinderen naar de ene of ander kant over te trekken en partij te laten kiezen. Man en vrouw zijn met elkaar een gevecht aan gegaan over het zeggenschap in huis en over de kinderen.

Betreft de rollen verdeling in huis zijn er kerkelijken die ook rollen willen toebedelen aan Jezus, waarbij er zijn die hem getrouwd willen zien met Maria Magdalena of anderen die in hem zelfs een homo zien en hem paren aan Johannes de evangelist.

Erik Drenth  vindt dat men met een beetje creativiteit zou kunnen lezen dat er een huwelijk gesloten werd tussen Johannes en Jezus. volgens hem is de moeder van Jezus nu ook de moeder van Johannes. Een situatie die normaliter ontstaat door te trouwen. De Gay Krant ziet dat ook:

Na het zien van deze opera-uitvoering van de Johannes Passie van Bach is het ondenkbaar dat de kerk ooit nog bezwaar zou kunnen maken tegen een opengesteld huwelijk of dat er ook maar een gelovige ambtenaar zich, om een homopaar te weigeren, zou kunnen beroepen op zijn godsdienst.

Ook al pleite Drenth reeds meermaals  dat de kerk het homohuwelijk zou omarmen, kan hij het niet eens zijn met die homo interpretatie. Wie echter wil geloven dat Jezus, of David, een ander veelgehoord voorbeeld, homo was, zit op een dood spoor.

Jezus leefde in een tijd, waarin de Griekse en Joodse cultuur zich in het tegenwoordige Israël mengden. Hoewel homoseksualiteit in de Griekse cultuur min of meer geaccepteerd was, gold dat, onder invloed van een aantal homo-onvriendelijke teksten in de Hebreeuwse Bijbel, niet voor het Jodendom. Mocht Jezus homo geweest zijn, dan is het zo goed als ondenkbaar dat dat breed uitgemeten zou worden in het verhaal van zijn dood.

Hoewel het spannend klinkt om Jezus en Johannes een erotische verhouding in de schoenen te schuiven, is het vele malen aannemelijker dat beiden ‘gewoon’ zeer goede vrienden waren. Voor een rondreizende prediker was het gebruikelijk om zich te richten op zijn geestelijke taak, en zich niet af te laten leiden door amoureuze beslommeringen. Een goed voorbeeld daarvan is Paulus, die ongehuwd bleef, en ook anderen die daartoe in staat waren opriep om hetzelfde te doen.

Op die toebedeling van prediking door mannen en/of vrouwen komen wij later nog terug. Maar duidelijk moet ook op dat vlak in onze gemeenschappen nog heel wat gelijkmaking gebeuren; Want wij kunnen nog steeds heel veel gelovigen vinden die het ongeoorloofd achten dat een vrouw het Woord van God zou verkondigen. Meerdere geloofsgemeenschappen vinden dat de vrouw in huis hoort en niet op de ‘predikingsstoel’. Dat de vrouw geen Bijbelse lering zou kunnen geven gaat in tegen het erkennen van gelijkheid van de vrouw met de man en negeert de toestand van de lering in de Joodse en vroeg Christelijke gemeenschappen, waar de vrouw een belangrijke rol in huis speelde voor het onderricht van Gods Woord.

Twee kokende huisvrouwen

Betreft de rol van de vrouw wijzen sommigen er op dat in de Bijbel de vrouw altijd het huishouden toebedeeld is geworden. Zo mag de Marta die Jezus en de apostelen bediende de rol van brave huismoeder spelen. Wij zien haar in de stereotype huisvrouwen rol: zorgen voor het eten, huishoudelijke taken vervullen – mannen kunnen het ook, maar 2000 jaar na Christus hoort het qua gender nog steeds tot het vrouwelijke pakket.

Als wij even verder kijken zien wij ook Maria van Bethanië, die een heel andere actie onder neemt. Volgens sommigen is zij gewoon lui en laat de ander alles maar doen terwijl zij luistert nar Jezus. is minder goed te plaatsen; in het evangelie van Lucas zit ze aan Jezus’ voeten en luistert naar hem, terwijl Marta druk doende is om voor de gasten te zorgen. In het evangelie van Johannes vinden wij Maria aan Jezus’ voeten die zij met olie masseert en met haar haren droogt. Daar wordt echter ook weer een stereotype van zondares getoond.

In Jezus zijn ogen bestaan de stereotypen echter niet en hij schenkt even veel aandacht, of zelfs nu en dan meer aandacht aan diegenen die hem echt nodig hebben, wat hun stand of rang ook moge zijn.

In onze contreien moesten wij wachten tot de jaren zestig van de twintigste eeuw voor een grotere wending te krijgen in de traditionele rolverdeling van mannen en vrouwen. In noordwest Europa aan het begin van de eenentwintigste eeuw zijn de taken binnen het huishouden niet meer standaard ingedeeld. Van mannen wordt verwacht en is geaccepteerd, dat zij ook taken in het huishouden en kinderverzorging op zich nemen.

In 2006 bracht Radio Nederland Wereldomroep in het nieuwsbericht van 21 januari:

‘Een derde vaders geeft niet thuis’
Bijna een derde van vaders in Nederland brengt nauwelijks tijd door met de kinderen. Die vinden daarom hun vader minder belangrijk dan vijf jaar geleden. Dat blijkt uit een onderzoek dat in opdracht van het dagblad Trouw is gehouden. Ruim de helft van de kinderen tussen tien en achttien jaar vindt de moeder de belangrijkste opvoeder. Eind 2000 was dat nog vader en moeder. Vooral onder meisjes hebben vaders aan belang ingeboet. De groep vaders die weinig tijd met de kinderen doorbrengt is de afgelopen vijf jaar verder gestegen. Dat zijn mannen die doordeweeks minder dan een half uur met de kinderen bezig zijn.

Eind 20ste eeuw was de kijk al erg verandert:

Opvoedingsvoorlichters propageerden tot ongeveer 1970 een duidelijk ideaal van vaderschap. De vader achtten zij belangrijk in het gezin juist in zijn specifieke rol als vader. Die hield in dat hij weliswaar voor baby’s en kleine kinderen niet veel kon doen, maar voor het gezin als geheel bepalend was door het voorbeeld van zijn man-zijn en door de manier waarop hij moeder ondersteunde in de gezagsuitoefening. Een belangrijke omslag in dit opzicht trad op vanaf het moment dat voorlichters meer concrete taken voor vaders gingen zien in verzorging en opvoeding. Hierbij werd het specifiek vader-zijn, onderscheiden van het moeder-zijn, nauwelijks meer aan de orde gesteld. Als redenen voor zorgend vaderschap fungeerden verlichting van de taak van de moeder en verrijking van het eigen leven. De uiteenlopende argumenten die vaders werden voorgehouden om hen ertoe te bewegen verantwoordelijkheid als vader op zich te nemen hebben een sterke onderlinge overeenkomst in vergelijking met de manier waarop moeders werden aangesproken: moeders hoeven niet te worden overgehaald. Voor hen is het opvoeden en verzorgen van hun kinderen geen keuze, ook geen plicht, het is en blijft een vanzelfsprekendheid. {Conclusie uit “Vaders gezin, moeders verantwoordelijkheid, Opvoedingsvoorlichting in Nederland over moeders en vaders, 1945-1995}

De rol van vaders in het gezin, bij de opvoeding wordt enorm onderschat. Traditiegetrouw hebben moeders een groter aandeel in de zorg en opvoeding van de kinderen. Er moet nog veel gebeuren dat de mannen die thuis willen blijven voor de kinderen door buitenstaanders zullen gewaardeerd worden voor datgene dat zij doen. Nog maar zeer weinig zien voor hen de taak weg gelegd als huisman of huisvader die werkelijk meerdere taken in het huishouden verricht en de hoofdzakelijke zorg voor kinderen op zich neemt.

Happy Family together

Samen een gelukkige familie

De rol van de man in de opvoeding van het kind wordt vandaag helemaal ondergewaardeerd. Er is een enorm gebrek aan mannelijke leerkrachten, terwijl deze rol in het opgroeiïngsproces van het kind zeer belangrijk is. Onze samenleving hoort er meer van bewust te zijn dat er geen beter of slechter mens is in de oorspronkelijke essentie van het mens zijn. De mens wordt geboren als een zuiver individu waar er geen ongelijkheid is tussen het mannelijke en het vrouwelijke kind, buiten de enkele natuurlijke verschillen. We zijn allemaal hetzelfde, geschapen naar het beeld van God, de Goddelijke Schepper, dus om aan te nemen dat vrouwen niet zo goed zouden zijn als mannen is zeer verkeerd. Door vrouwen een mindere rol te laten spelen in onze samenleving getuigt men van miskenning van die gelijkheid van de mens en getuigt men niet de volledige eerbiediging die de vrouw verdient, te willen toekennen. We moeten kinderen ook leren dat vrouwen niet minderwaardig zijn tegenover mannen.

Typecasting of het regels stellen voor het toebedelen van een rollenpatroon, kan ook een zeer gevaarlijke sport zijn. De rollenpatronen opdringen aan kinderen kan hen een bepaald beeld geven van onze maatschappij en de daar in aan te nemen houding. Vrouwen kunnen doen wat een man kan doen en de ouders moeten hun kinderen in hun rollenspel daar in ook aanmoedigen dat zij de taken verdelen en eveneens met elkaars speelgoed kunnen spelen. In het geval een jongen wil spelen met poppen of jurken moeten ouders dit ook toelaten en het niet bekijken alsof er iets verkeerds zou zijn met hun jongen. Het is totaal verkeerd om te gaan denken dat als een jongetje graag met poppen speelt of ‘koken etentje’ speelt dat hij daarom een homoseksueel zou zijn. Hierin worden de jongens meer achteruit gesteld dan de meisjes, waarvan men gemakkelijker zal aan nemen dat zij met poppen speelt maar ook graag met Lego of technisch materiaal omgaat.
Veel mannenproblemen die we vandaag de dag tegenkomen zijn verstrekt door de specifieke typecasting van vrouwen en mannen rollen, in de voorgaande jaren. Het is onze bereidheid hoe te kijken naar mannen en vrouwen die gaat beslissen hoe mensen naar anderen gaan kijken en bepaalde activiteiten aanvaarden. De druk die er de voorbije jaren ontstaan is op de kinderen die zich anders voelden dan de rol oplegging door de omgeving hebben ook gemaakt dat wij vandaag ook zeer veel mensen tegen komen die een geslacht complexiteit hebben. Het genderprobleem is er een van die geijkte oplegging van specifieke taken voor de man en de vrouw. De rol van vrouwen in onze samenleving kan aanzienlijk en positief zijn veranderd in de afgelopen drie decennia, maar we kunnen zien dat meisjes nog steeds door hun ouders worden geduwd in bepaalde vakgebieden. Hoewel we eerlijk moeten zijn, in landen als België,  krijgen vrouwen veel kansen en worden zij uitgedaagd op allerlei gebieden die vijftig jaar geleden werden beschouwd als mannenberoepen. Een minpuntje in België is dat voor een aantal banen door vrouwen gedaan, ze nog steeds minder betaald worden dan mannen, en dat moet worden gecorrigeerd.

+

Wordt vervolgd.

English:

 Poverty and conservative role patterns

Gender roles and Multitasking parents

++

Vindt ook om te lezen:

  1. Kapitalisme, Imperialisme, Rijken en verdeling in de wereld
  2. Financiële crisis en Verloning
  3. Wat betreft Financiële crisis uitnodiging tot bezinning
  4. Lappendeken als uithangbord
  5. Eigendomsrecht, welvaarttaks en waardigheidsrecht
  6. Kerken of Kerk geloofsgemeenschap
  7. Gezin in postmoderne samenleving meer in verdrukking
  8. Katholieken en orthodoxen verdedigen samen het gezin
  9. Opwekking begint in het gezin
  10. Samen komen in huizen
  11. Nederlandse man vervrouwelijkt volgens Jaap Marinus
  12. Christenen doen niet wat ze zeggen en zeggen niet wat ze doen #onderzoek
  13. Leiders die geen ruimte voor dialoog laten… #onderzoek
  14. Homo’s en vrouwen. Hete hangijzers in kerkelijk Nederland #onderzoek
  15. Schepper en Blogger God 2 Beeld en gelijkenis
  16. Kinderen mogen falen
  17. Opnieuw spanningen Kerk van Engeland
  18. Vrouwelijke priesters in Katholieke kerk
  19. De uiteindelijke vorming van iemands karakter ligt in eigen handen
  20. God is mijn toevlucht, mijn fort en sterkte, op Hem zal ik vertrouwen

++

Verdere lectuur:

  1. Vaders, opvoeding en opvoedingsondersteuning.
    Gezin en opvoeding was in tweeoudergezinnen het terrein van de moeders. Zorgen voor het gezinsinkomen, buitenshuis werken, … was de verantwoordelijkheid van de vader. De vader werd vooral gezien als gezagsfiguur, die het contact met de buitenwereld onderhield.

    Door de toenemende arbeidsparticipatie van vrouwen zijn er verschuivingen in taakverdelingen gekomen en zijn de traditionele opvattingen over vader– en moederrol veranderd.
    Doorgaans vinden zowel moeders als vaders in tweeoudergezinnen dat kinderen opvoeden een gezamenlijke verantwoordelijkheid is en er wordt gestreefd naar een evenwichtige bijdrage van beide ouders.

    De rol van moeders wordt niet belangrijker geacht dan de rol van de vader bij de opvoeding. Een stijgend aantal vaders ziet voor zichzelf een actieve, betrokken en (ver)zorgende rol en zien dit als essentieel onderdeel van goed vaderschap.
    Er is een wel grote diversiteit in de wijze waarop vaders de ouderrol invullen. Dit is afhankelijk van tal van factoren zoals de eigen ambities, vaardigheden, de gezinssituatie, de etnische en religieuze achtergrond, de ondersteuning die vaders krijgen, enz.
    De tijd die vaders besteden aan de zorg voor kinderen is de laatste jaren gestegen maar diverse internationale onderzoeken tonen ook dat vaders nog altijd beduidend minder uren besteden aan de zorg voor kinderen dan moeders.

  2. Meer lezen: De rol van de vader bij de opvoeding. Opinieonderzoek door Marketresponse in 2010 uitgevoerd in opdracht van het Nederlandse Ministerie van Jeugd en Gezin.
    +
    In Vlaanderen geeft Hans Van Crombrugge (2003) aan dat er ook een onrechtstreeks effect is van vaderbetrokkenheid op de ontwikkeling van kinderen met name dat de betrokkenheid van de vader positief kan inwerken op de situatie van de moeders. Ze moeten namelijk werk en opvoeding gaan combineren en gaan er soms onderdoor. Samen die taken delen kan voor moeders volgens hem de verbondenheid versterken.
    Van Crombrugge (2003) haalt hierbij ook aan dat problemen die haast systematisch voorkomen bij eenoudergezinnen niet het gevolg zijn van de afwezigheid van de vader, maar wel op de eerste plaats van de afwezigheid van een partner voor de vrouw die alles alleen moet doen.

  3. Vaders gezin, moeders verantwoordelijkheid
    Onderzoek naar opvoedingsgedrag beschrijft veranderingen in de rol van zowel moeders als vaders. Van Setten (1987) onderzocht de ontwikkeling van ‘affectief opvoedingsgedrag’ van Nederlandse ouders in de afgelopen eeuw. Hij constateerde daarin een geleidelijke toename, die bij moeders sneller verliep dan bij vaders. Du Bois-Reymond et al. (1990) betogen dat moeders een ‘schakelgeneratie’ vormen in de overgang van bevel naar onderhandeling in de opvoeding.2] Deze moeders zijn in de jaren ’60 onder een ‘bevelsregime’ grootgebracht en voeden hun kinderen anno 1990 op in een ‘onderhandelingshuishouding’. Du Bois-Reymond c.s. verwachten dat de zoons van deze moeders, wanneer zij vaders zijn geworden, eenzelfde schakelfunctie zullen gaan vervullen.

    Ook wat betreft beelden en idealen van ouderschap zijn veranderingen geconstateerd. Knijn en Verheijen (1988) en Knijn en Nievers (1996) beschrijven een tendens tot ‘individualisering’ van het moederschap. Het beeld van moederschap dat uit Nederlandse damesbladen naar voren kwam verschoof in de periode 1960 tot 1990 van een vanzelfsprekend en in de uitvoering eenduidig moederschap naar moederschap dat motivatie vergt en inhoudelijk door moeders zelf kan worden vormgegeven. Opvattingen van hierover ondervraagde moeders in de jaren ’80 sloten goed aan bij deze tendens (Knijn & Verheijen, 1988). Door Doornenbal (1998) geïnterviewde vaders die, anders dan hun eigen vaders, geen traditionele gezagsvaders willen zijn, beschouwen het ‘autoritatieve’ vaderschap als ideaal: een stijl die traditioneel gezag met ondersteuning combineert. Doornenbal noemt als meest opmerkelijke ontwikkeling in het vaderschap in de afgelopen decennia de veranderende gezagsfunctie van vaders.

++

Additional literature in English:

  1. Dignified role for the woman
  2. Baptised sister not of higher status before God then an unbaptised young male?
  3. The ultimate measure of a man is not where he stands
  4. Final forming of a person’s character lies in his own hands
  5. God is my refuge and my fortress in Him I will trust

+++

  • What a week! (anthonyaupairusa.wordpress.com)
    It was Eliska’s last week as an Au Pair though! She did an amazing job an we wish her all the best in the future!
    +
    Deze week heeft Eliska me dus alles zo wat zelf laten doen. Ze was uiteraard altijd paraat, moest ik nog een last minute vraag hebben natuurlijk.  Op deze manier moet ik normaal gezien volledig klaargestoomd zijn om het vanaf volgende week alleen aan te kunnen. Ik denk dat het goed verlopen is
  • hilarious ad campagne involves sewing (rachelinred.com)
    Oh, and they did so by putting a man who plays psychologically unstable characters behind a sewing machine.
    +
    Christopher Walken. He’s sewing, cutting and even knitting (as if!). A bit weird, but still nice. I mean: there’s sewing in an ad campaign of a big clothing brand , how cool is that? For the first time the actual construction of said clothes play a role.
    +
    (En dat doen ze dan door een man die altijd psychisch labiele of sadistische karakters speelt achter een naaimachine te zetten. Ha!)
    +
    Christopher Walken in de hoofdrol. Hij naait, knipt en breit (jahoor). Een beetje vreemd, maar wel… euhm… leuk? Eindelijk speelt naaien en het vervaardigen van kleding een prominente rol in een campagne voor een groot kledingmerk.

 

Katholieke Kerk eist gebed op in haar instellingen

In België leiden priesters of diakens momenteel veertig procent van alle uitvaarten in crematoria. dat lijkt voor de rooms Katholieke Kerk een doorn in het oog waarbij zij ook een deel van hun inkomsten zien slinken. Vorig jaar waren er voor het eerst meer crematies (55.741) dan kerkelijke begrafenissen.

aartsbisschop Léonard

Aartsbisschop Léonard – Foto Belga

Aartsbisschop André Léonard zou zogezegd niets tegen crematoria hebben. Woordvoerder van de Katholieke Kerk van België, Jeroen Moens zegt:

‘Hij vindt alleen dat als mensen een christelijke uitvaart willen, dat ze dan maar naar de kerk moeten komen.’

Volgens hem is het geen beslissing tégen de crematoria, maar een beslissing vóór de Kerk.

“Gelovigen moeten maar naar de kerk komen als ze een priester willen voor de uitvaart van hun dierbare.”

Tommy Scholtes woordvoerder van de Belgische bisschoppen vindt dat men meer tijd moet nemen om samen te komen en te bidden.

“Helaas, onze officiële toestemming om voorgangers naar crematoria te sturen, is uit de hand gelopen. Het was nooit de bedoeling dat onze priesters en diakens er volledige uitvaartplechtigheden zouden doen. De intentie was: alleen een afscheidsgebed.
Nu wordt soms de indruk gewekt dat de priesters en diakens werknemers zijn van de crematoria.”

Volgens de Katholieke leiders in België hoort het gebed in het Kerkgebouw en niet in enig ander publiek gebouw. Men kan daarbij de vraag stellen met welk recht de Kerkgemeenschap het bidden enkel voor zich toe eigent en niet aanvaard dat gebedsdiensten worden uitgevoerd in de huiskamer of in een andere openbare plaats dan het klassieke kerkgebouw.

Het voorgaan door een priester of een diaken is niet meer toegestaan vanaf 2015 maar men wil nu al dat men er zo veel mogelijk aan doet om de mensen terug naar de ‘kerk’ (lees kerkgebouw en kerkinstelling) te krijgen. ‘De plaats voor een christelijke dienst is de kerk (lees kerkgebouw) en nergens anders.’ De Katholieke Kerk beweert dat het altijd een plaats van gebed is geweest, maar zien over het hoofd dat het eigen thuis de voornaamste dagelijkse plek was waar gebeden werd. alsook vergeten zij dat het nooit Christus bedoeling is geweest het gebed van de eigen persoonlijke omgeving van de mensen weg te trekken en het te isoleren tot een enige plaats van gebed, weze het een ‘synagoge‘ of nog minder een ‘kerk’.

Het is al een grote moeilijkheid dat sinds vorig jaar meer mensen voor een crematie gekozen hebben dan voor een traditionele begrafenis. Dat de crematoria daar bij nog eens ook de dienst verlenen om een priester te voorzien vindt de kerkleiding totaal niet kunnen.

“Dat de Kerk meer volk wil trekken begrijpen wij wel” zegt de woordvoerder van de crematoria, “maar dit is toch niet de juiste beslissing”.

Het zou gerust kunnen dat de crematoria nu eigen personeel zullen voorzien om een afscheidsdienst voor te gaan, waarbij er nog minder garantie zal zijn dat er vele juiste Bijbelse teksten zullen aangebracht worden. Ofwel zou dit ook een opening kunnen zijn dat men juist wel zich toespits op bepaalde Bijbelse teksten en deze op een waardige manier voor leest. In dat geval zullen de mensen wel degelijk het Woord van God en niet zozeer het woord van de Katholieke Kerk horen.

twee overvolle kerken voor uitvaart begrafenisondernemer

Een uitvaartplechtigheid voor een begrafenisondernemer in een Katholieke kerk

Duidelijk wil de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten vroegere vrijheden in de dienstvieringen terugschroeven en de mensen weer goed laten voelen wie er baas is in de Kerk. De Romeinse Curie oogt weer naar een volledig controleerbare uitvoering van het ambt en naar de volledige controle over de wijze waarop mensen hun geloofsleven willen veruiterlijken. Die ‘Congregatio de Cultu Divino et Disciplina Sacramentorum’ blijkt nu door die vijfde primaat of metropoliet van België weer meer macht te krijgen en kan er dan weer zeker van zijn dat haar rol om de geldige en geoorloofde toediening van de sacramenten te bewaken kan gevrijwaard blijven.

+

Kerk bant priesters uit crematoria – VTM nieuwsvideo

+

 

Nederlands: Binnenkant kerk

Binnenkant kerk (Foto credit: Wikipedia)

Achtergrond en Aanbevolen lectuur:

Geloofsovertuiging en de kerkdienst

Het afscheid nemen

Crematie – wat is cremeren?

Uitvaart Etiquette

Uitvaart Vlaanderen gids

Stipendia, uw bijdrage voor kerkelijke diensten