Kerkzijn in een ik-gerichte tijd

In onze kapitalistische maatschappij waar er geen plaats meer is voor God en gebod zullen de kerken het alsmaar moeilijker en moeilijker krijgen om op te botsen tegen de entertainment en materie liefhebbende wereld.

Door de vele (valse) menselijke leerstellingen hebben heel wat kerkgemeenschappen het moeilijk om dingen duidelijk uit te kunnen leggen of uit te klaren. De meerderheid van de kerkgemeenschappen zijn helemaal afgeweken van de Bijbelse waarheid en hebben zich een eigen godheid toegemeten waarvan zij afbeeldingen hebben gemaakt, ook al verzoekt de Schepper van hemel en aarde geen afbeeldingen te maken voor verheerlijking of aanbidding van Hem noch van andere goden.

Vandaag hebben de mensen die mensgod van vele christelijke geloofsgroepen opzij gezet om hun eigen hoogheid naar voor te schuiven. Velen achten zichzelf god en handelen er naar. Voor de meerderheid van de mensen draait het om het eigen ik en om de verwerven van heet eigen fortuin. In dat plaatje past die godmens Jezus niet, noch al die priesters die het hoge noorden blijkbaar niet weten te vinden en zowel zichzelf als anderen en de bijbel lijken tegen te spreken, wat voor nog eens extra verwarring zorgt.

Het mag positief te noemen zijn dat er hier en daar lichtpuntjes opsteken waarbij mensen toch hun ergernis over de hebzucht van de mens durven uiten. Hier en daar komen er toch ook al meer stemmen op om die verwaarloosde aarde terug onder de hoede te nemen en om meer te gaan denken aan anderen en vooral ook aan diegenen die na ons zullen komen.

Indien er terug zaden van wij-culturen geplant zijn geworden zullen wij met een hoopvol hart uitkijken naar hun ontwikkeling.

Of die wij culturen nog een open hart zullen hebben voor geloofsleven zal een andere zaak zijn.
Hoog tijd wordt het in ieder geval dat de Kerken weer hun ware gezicht zullen tonen en hun stem meer zullen laten horen, de taak opnemend die Jezus zijn volgelingen gegeven heeft, namelijk uit te gaan over de gehele wereld en het Goede Nieuws van het Koninkrijk van God te verkondigen.

Wij zullen mee op de uitkijk staan voor die goede Nieuws brengers.

*

Op te nemen

  • Dominee Ferdinand Bijzet maakt gehakt van de keuze van jongeren die geen belijdenis doen in de kerk, maar in een tuin (ND 30 augustus).

Waarom zou men speciaal naar een specifiek gebouw moeten gaan om God te aanbidden of om zijn geloof te belijden?

  • dilemma’s die de vrijgemaakte kerk van Zwolle-West ervaart (ND 27 augustus), gaan niet alleen over belijdenis doen in de kerk of in een tuin.
  • verkondiging waarin dilemma’s centraal staan
  • gemeenteleden die last hebben aangesproken te worden op bepaalde zaken
  • christenen die verantwoordelijk werk hebben, maar afspraken niet nakomen.
  • onder vrijgemaakten kerkbesef weggevaagd
  • kerken lijden onder verdeeldheid, marginalisering, relevantieverlies, zelfexpressiedrang van haar leden, ik-gerichte cultuur
  • (hyper)individualisme aan het voorbijgaan

++

Aanvullend

  1. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #1
  2. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #2
  3. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #5
  4. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #7
  5. Een Drievoudige God of simpelweg een éénvoudige God
  6. Hoe we denken schijnt door in hoe we handelen
  7. Fragiliteit en actie #3 Verleden en Vervolg
  8. Schoonheid van heiligheid
  9. Donkere periodes en het uitkijken naar vrede

+++

Verder aanverwante lectuur

  1. Lof offers
  2. Aanbidding – Dis die rede vir jou bestaan
  3. Heftig aan de wortels van de stamboom schudden… harder! deel 1/2
  4. Vinnig of Stadig?
  5. Preek: Psalm 2:10 Wees gewaarsku – ook oor godsdiens op skole
  6. Preek: Psalm 47 Alle volke moet die HERE prys
  7. Kerkelijk spreken in het licht van eenheid
  8. Schulderkenning en nieuw belijden als weg tot kerkelijke eenheid
  9. Stilzitten als je wordt geschoren.
  10. ‘Bijbelse’ vrouwelijke ambtsdragers. Gedachten bij het deputatenrapport GKv
  11. Korte samenvatting ‘Bijbelse’ vrouwelijke ambtsdragers. Verandert de GKv?

Matthijs Haak

Dominee Ferdinand Bijzet maakt gehakt van de keuze van jongeren die geen belijdenis doen in de kerk, maar in een tuin (ND 30 augustus). Op Twitter vond iemand het bespottelijk dat de kerkenraad als een knipmes buigt voor zo’n verzoek. Op dit soort reacties kon je wachten. Toch zitten die er flink naast. Want de dilemma’s die de vrijgemaakte kerk van Zwolle-West ervaart (ND 27 augustus), gaan niet alleen over belijdenis doen

View original post 530 more words

Advertisements

Jongmense wil nie meer sit en luister nie

Een zeer groot probleem van de mensen in deze wereld is dat zij zeer met zichzelf begaan zijn en helemaal geen tijd willen vrij maken voor een Wezen dat zij precies niet kunnen vatten.

Best zouden wij eens op zoek gaan naar de redenen van de toenemende kloof tussen geestelijke honger en kerkbetrokkenheid. Wij moeten inzien dat de mensen de vele leugens van de vele kerkgemeenschappen en de wijze van leven van die ‘kerkvaders’ beu zijn. als men de handelingen van die priesters, dominees, bisschoppen en zogenoemde ‘kerkvaders’ ziet is het geen wonder dat de mensen ‘disgust’ geraken van zulk een houding en ongeoorloofde handelingen, waarbij er zelfs zijn die kinderen misbruikt hebben en hier over geen schaamte vertonen.

Goed is het ook om de vraag te stellen wat die zogenaamde gelovigen doen na hun kerkbezoek. Wat zij doen nadat ze de kerk verlaten hebben, is belangrijker voor God als hoeveel mensen er aanwezig zijn in dat gesloten huis of kerkgebouw.

Dat in vele landen de gemeenschapssfeer ontdaan is van de kerkelijke gemeenschap heeft ook bijgedragen tot de verwildering. In vele landen kon men zich niet ontdoen van de geestelijke verbintenis of van de politieke verbintenis van verenigingen en gemeenschapshuizen of clubs.

Is het werkelijk omdat we ons niet meer identificeren door onze clubs, groepen of denominaties dat wij werkelijk de band met God en met de gemeenschap verliezen en geen aantallen meer kunnen bereiken in onze kerken?

De mensen in een kerk gaan tellen heeft geen nut tot het bijdragen van verhoging van de aanwezigen. Integendeel zou ik zeggen, geeft het een beeld dat het slechts om aantallen gaat en dat de bezoekers (gelovigen) slechts nummers zijn.
Mensen willen zeker geen nummers meer zijn. Zulk een plaatsing in grafieken van nummer geeft hen terecht het gevoel van maar een nummer te zijn maar ook geeft het werkelijk een gevoelen alsof ze gemanipuleerd worden. Leiders voelen nog dat de naamloze, gezichtsloze mensen die samenkomsten bijwonen, en ze te tellen, is een bewijs dat ze hun werk goed doen. Is het dan niet om hun eigen werking en goed voelen kracht bij te zetten en niet zozeer om God te dienen en mensen tot die Ware God te brengen?

Wij moeten er bewust van zijn dat wij wel degelijk geconfronteerd worden met zeer veel kerkverlaters, maar dat dat nog niet wil zeggen dat al die mensen God verlaten. Integendeel kan het zijn dat meerderen ook juist God werkelijk gaan zoeken en ook misschien vinden.

Veel mensen die de kerk verlaten, verlaten deze niet wegens God, maar verlaten haar juist voor God. Zoals de artikelschrijver te kennen geeft verlaten zij de kerk over de manier waarop onze kerken handelen. Doen is belangrijker dan bijwonen. Hoe kunnen we mensen aanmoedigen tot grotere geestelijke toewijding?

Dit zal moeten gebeuren door werkelijk terug te gaan naar de echte Bron. Het Woord van God.
Door weer het Woord van God als Leidraad en Gids te nemen en de woorden er in te nemen zoals zij zijn, ontdaan van alle menselijke doctrines zullen weer meer mensen God kunnen (terug) vinden

++

Aanvullende lectuur:

  1. Geloven of niet geloven
  2. Bedenkingen: Gods eigen Volk
  3. Godsgebeuren en Kerk in Europa
  4. Britten: gelovig maar weinig praktiserend
  5. Wat levert het mij op?
  6. Een Manifest voor Gelovigen
  7. Manifestanten Protestant of Katholiek
  8. Verzoening en Broederschap 2 Uit de eigen cocon stappen
  9. Verzoening en Broederschap 3 Verenigen onder de Hoeksteen
  10. Verzoening en Broederschap 4 Deelgenoten in Christus
  11. Verzoening en Broederschap 7 Eén zijn
  12. Verzoening en Broederschap 8 Samenkomende deelgenoten
  13. Laat ons samen komen
  14. Vijf olifanten in een porceleinkast

+++

francoismaritz89

Jongmense wil nie meer sit en luister nie

Bywoning van eredienste daal, maar tog is die gesamentlike samekomste van die gemeente ’n noodsaaklike deel van Christenwees. Bywoning van eredienste daal, nie omdat moderne mense “minder geestelik” is nie, maar omdat ons nie daarin geslaag het om vir hulle te wys dat die kerk hulle sal help om hulle geestelike honger te stil nie.

Daar is nie net ’n toenemende gaping tussen geestelike honger en kerkbetrokkenheid nie, maar daar is ook toenemende wantroue in sekere kerkleiers. Om bywoning te tel en bywoning te bevorder, lyk vir meeste kerkleiers na goeie rentmeesterskap. Vir die gewone lidmate lyk dit meer na … ego. Dit is veral waar onder jongmense – gelowig en ongelowig. Wat ons doen nadat ons die kerk verlaat het, is belangriker vir God as hoeveel mense daar is.

Ons was ’n samelewing van klubs – diensgroepe, politieke partye, ens. Ons…

View original post 670 more words