Als de tijd ten einde loopt … De geest van Nimrod

“U hebt uw schatkamers gevuld, hoewel de tijd ten einde loopt”(Jac.5:3)

De geest van Nimrod

Nimrod was de eerste machthebber op aarde …
De kern van zijn rijk werd gevormd door Babel, Uruk, Akkad en Kalne, in Sinear.
Vanuit dat land trok hij naar Assyrië, waar hij Nineve, Rechobot–Ir en Kalach bouwde, en ook de grote stad Resen, tussen Nineve en Kalach. (Gen. 10:8-12)

Toen Kaïn was vervloekt om de moord op zijn broer Abel, trok hij weg uit de streek Eden naar het land Nod. En een van de eerste dingen die hij daar deed, was een stad bouwen. Dit is de eerste keer dat wij dat woord ‘stad’ in de Bijbel tegen komen. Het Hebreeuwse woord is ‘ir’(zie Rechoboth-Ir in het citaat hierboven). Het betekent: ‘een bewaakte plaats’, en het is afgeleid van yare, dat ‘angst’ betekent, of ‘bevreesd zijn’. Nu lezen we in Gen. 4:14 dat Kaïn inderdaad vreesde voor zijn leven, dus helemaal onlogisch was dat niet. Maar het was het begin van een kenmerkende gewoonte van de goddelozen.

Imperium vorming

Bij ziggoerats werden reeds bakstenen toegepast (de foto toont een reconstructie)

Toen de mensheid zich, na de vloed, opnieuw begon te verspreiden en naar de vlakte van Sinear (Mesopotamië) trok, begon zij daar onmiddellijk weer steden te bouwen. Volgens Gen.11:3 gebruikte zij daarvoor een nieuwe bouwtechniek. In plaats van het stapelen van (al of niet bewerkte) natuursteen, ging zij nu uit van handgevormde stenen (een vorm van baksteen), die ze met natuurlijk asfalt (bij wijze van cement) aan elkaar metselde. De archeologie bevestigt ons, dat zij daarmee enorme bouwwerken konden optrekken. Dat is dan ook de achtergrond van de stad Babel en zijn befaamde toren.

De Toren van Babel, schilderij van Pieter Bruegel. De koning op de voorgrond (linksonder) stelt waarschijnlijk Nimrod voor.

De tekst geeft duidelijk aan dat de bouw daarvan werd gemotiveerd door de wens onafhankelijk te worden van God, en een alternatieve veiligheid te vinden. Dat gold niet alleen voor de toren, maar voor de stad als geheel, want het is de bouw van de stad, niet alleen die van de toren, die door Gods ingrijpen wordt stilgelegd. Maar we hoeven dit niet te beperken tot alleen deze stad; Babel wordt ons duidelijk getoond als voorbeeld voor de hele streek. Voor deze steden wordt opnieuw het woord ir gebruikt. We vinden het maar liefst 5 maal genoemd in deze twee hoofdstukken (Gen. 10 en 11). Let op dat het woord niet zomaar een aanduiding is van een plaats met een groter aantal huizen dan een dorp; het duidt altijd een ommuurde plaats aan. Ommuren doe je alleen wanneer je bang bent voor vijanden. En die vijanden ontstonden doordat zij, uit zelfverdediging, die andere volken juist aanvielen en onderwierpen.

Nimrod volgens het Promptuarii Iconum Insigniorum – “de tegenstrever” of “de zich verontwaardigende”, zoon van Kus en een achterkleinzoon van Noach.

Nimrod wordt ons genoemd als de eerste van dergelijke heersers, en het is tekenend dat hij ons tevens wordt geschilderd als ‘een groot jager’ (Gen. 10:9). Waar de generaties van vóór de vloed ons aanvankelijk nog worden geschilderd als herders en bezitters van kudden – dus hoeders van dieren – is nu het jagen en doden van dieren – dus bloedvergieten – het teken van ‘ware mannelijkheid’. Eenzelfde onderscheid vinden we later in Gen. 25 tussen Jakob en Esau, en het is niet zonder betekenis dat dit de eerstvolgende keer is dat we het begrip jacht in Genesis vinden (jacht en jachtbuit komen in Gen. 25 en 27 maar liefst 10 maal voor, tegen nog maar 7 maal daarna!).

Uitgaan uit de stad

Het is uit deze wereld van menselijke heerszucht en menselijke ‘veiligheid’ dat Abraham wordt weggeroepen, om verder als nomade te leven in het land Kanaän. Maar de menselijke schijnveiligheid van de ommuurde stad blijft ook dan een rol spelen in het verhaal. Wanneer Abraham en zijn neef Lot besluiten elk een kant uit te gaan, omdat hun gezamenlijke kudden te groot zijn geworden om nog in dezelfde streek te weiden, kiest Lot voor zichzelf de vruchtbare omgeving van ‘de steden van de vlakte’ (dat is de vallei ten zuiden van de Dode Zee). En na verloop van tijd vestigt hij zich in één daarvan. Dit is, na Gen. 10+11, de eerstvolgende keer dat we het woord ‘stad’ (ir) weer tegenkomen. De eerste crisis komt wanneer een confederatie van Mesopotamische heersers die steden aanvalt en de bevolking, inclusief Lot, als slaven mee terug wil nemen naar Mesopotamië. Alleen door tussenkomst van Abraham en enkele medestanders kan Lot daaraan ontsnappen. Toch vestigt hij zich opnieuw in de stad Sodom. De volgende crisis komt wanneer God besluit die steden te vernietigen wegens hun verregaande goddeloosheid. God is bereid Lot daarbij te sparen, maar die moet dan wel kiezen tussen Gods belofte van bescherming en de schijnveiligheid van een ommuurde stad. In deze hoofdstukken 18+19 komen we dat woord stad dan ook maar liefst 14 keer tegen. Lot blijkt echter slechts met moeite te bewegen de stad Sodom te ontvluch-ten, en ziet ook dan zijn veiligheid toch allereerst nog in Soar, een andere,nabij gelegen stad. Pas later besluit hij ook die achter zich te laten en zijn veiligheid te zoeken in de bergen, maar blijkbaar nog steeds niet in een vertrouwen op de God die hem toch tot tweemaal toe had gered.

De muren om de ‘vestingen’ van het christendom

Onze christelijke wereld kent, naast de ‘grote’ kerken, een uitgebreid palet van bewegingen en sekten; elk met een eigen versie van de christelijke boodschap die in hun visie het ware bijbelse christendom vertegenwoordigt.

Het lijkt wel alsof er een aparte Bijbel bestaat voor elk van hen, omdat elk dat Boek op een geheel eigen manier leest. Vele daarvan ontlenen hun bestaansrecht aan de nadruk die ze leggen op een bepaald aspect van de bijbelse boodschap, waar ze de rest in belangrijke mate aan ondergeschikt maken. En dat komt weer doordat velen voor eigen consumptie een slecht gebalanceerd menu samenstellen uit het totale Bijbelse aanbod. Het Oude Testament blijkt vaak zeer slecht gelezen, en dus gekend, te worden. En vervolgens wordt de tekst veel te veel met moderne westerse ogen gelezen, wat vaak leidt tot een-zijdige of zelfs ronduit onjuiste interpretatie van de bedoeling ervan. Nu is de gemiddelde Bijbellezer op zulke punten een leek en dus kun je hem deze neiging ook weer niet al te kwalijk nemen. Maar toch rust er ook op die leek-lezer wel degelijk een verantwoordelijkheid om rekening te houden met de mogelijkheid dat zijn begrip van de tekst wellicht gekleurd is door zijn ‘voorgeprogrammeerde’ denkwijze. En wanneer hij voldoende reden heeft aan te nemen dat een uitleg die probeert dat te corrigeren, wellicht juist zou kunnen zijn, moet hij bereid zijn die te aanvaarden, of in elk geval in overweging te nemen. De praktijk blijkt echter maar al te vaak anders te zijn. Dan wordt de eigen opvatting als onaantastbaar beschouwd (‘het staat er toch’) en wordt de geboden alternatieve uitleg opgevat als een infame poging de eigen identiteit van de betrokken geloofsrichting te ondermijnen, of als het bewijs van een apert gebrek aan nederigheid om de ‘duidelijke’ leer van de Schrift te erkennen. Maar ook daar blijft het niet bij. De ware fundamentalist neemt niet alleen zijn medegelovigen de maat door hem langs de lat van juist dit soort uitleg te leggen, hij toont naar buiten toe ook zijn geloofsijver door te ijveren voor, en het verplicht stellen van, het aanhangen van deze opvattingen door al zijn medeburgers, ook diegenen die niet tot zijn eigen kring behoren. Want waar het ten diepste op neerkomt, is angst. En zijn overtuiging is zijn bescherming, de ‘muur’ tussen hemzelf en de goddeloze wereld daarbuiten, die hem moet beschermen tegen de aanvallen van de vijandige wereld rond-om. En wie niet van zijn eigen ‘stad’ is, moet overheerst worden, gedwongen de heerschappij van die overtuiging te erkennen. Daarin ligt zijn hele gevoel van veiligheid. En die overtuiging, die muur, zal hij dus ook nooit ter discussie willen stellen. En daarom zijn er zoveel geloofs-koninkrijkjes, gescheiden door zulke muren. Maar al die muren zijn nog steeds gebouwd van door mensenhanden gevormde ‘stenen’, en niet door God.

Je eigen kruis opnemen

Bij Lukas, die meer dan de andere evangelisten de eisen van discipelschap benadrukt, lezen we:

‘Wie niet zijn kruis draagt en mij op mijn weg volgt, kanniet mijn leerling zijn’ (Luk. 14:27).

Voor een Jood uit de 1e eeuw zou ‘een kruis dragen’ maar één betekenis hebben: op weg zijn naar de plaats van je executie. ‘Je kruis dragen en Jezus volgen’ zou voor hem betekenen: Hem volgen naar Golgotha om daar met hem gekruisigd te worden. Dit gaat over het opofferen van je eigen leven in navolging van je meester. Dat hoeft niet altijd te betekenen dat je voor het geloof moet sterven (al moet je die bereidheid wel te allen tijde hebben), het kan ook betekenen dat je juist je leven in zijn dienst stelt. Maar het gaat in elk geval over opoffering. De ware volgeling van Christus leeft zonder eigen muren. Hij vertrouwt op God, dat Hij die bescherming biedt. Maar fundamentalistische ijveraars zien liever dat anderen zich aan ‘de regels’ houden. Zij dwingen het ‘heiligen’ van de sabbat af, ook voor niet-christenen (zonder zich er verder om te bekommeren hoe die dag dan infeite wordt doorgebracht). Ze lopen te hoop tegen iedere suggestie dat de aarde ouder zou zijn dan 6000 jaar (zonder zich ooit af te vragen wat nu in feite de werkelijke boodschap is van Gen. 1). Ze oefenen druk uit op de overheid om ook voor niet-christenen elk ingrijpen in het menselijk leven te verbieden (zonder zich ooit te hebben verzet tegen militair ingrijpen in andermans land of, aan de overkant van de oceaan, tegen particulier wapenbezit). Ze gaan tewerk als diegenen uit de Farizeeën, die tot geloof waren gekomen, maar die er tegelijkertijd op aandrongen dat de gelovigen uit de heidenen zich zouden laten besnijden. Over hen schrijft Paulus:

‘Ze zijn voor de besnijdenis, maar leven zelf niet volgens de wet; ze willen dat u zich laat besnijden om zich daarop te kunnen laten voorstaan. Maar ik – ik wil me op niets anders laten voorstaan dan het kruis van Jezus Christus (Gal. 6:13-14).

Dit alles is uiteindelijk nog steeds de geest van Nimrod: heersen over anderen. Weliswaar gebeurt dat zogenaamd voor de glorie van God, maar het is toch niet wat Jezus van zijn volgelingen vroeg. Hij verlangde dat zij hun eigen leven in zijn dienst stelden, niet dat van anderen. Wat er met die anderen gebeurt, zouden zij volledig aan God moeten over laten; dat is niet hun zaak. We vinden dat aan het eind van het evangelie van Johannes: op de vraag

‘En wat gebeurt er met hem, Heer?’

is Jezus’ antwoord:

‘Het is niet jouw zaak (wat er met hem zal gebeuren): jijmoet mij volgen.’ (Joh. 21:21-22).

De gelovige die zich temidden van al deze imperiumvorming nog staande wil houden, doet er daarom goed aan zich te concentreren op wat er van hemzelf wordt gevraagd. Het lot van zijn medemens kan hij met een gerust hart aan God overlaten.

R.C.R.

+

Voorgaande

Als de tijd ten einde loopt …… Vragen naar het goede

 

++

Aanverwant

  1. Fragiliteit en actie #10 Voor het nageslacht
  2. De nacht is ver gevorderd 4 Studie 1 Zijn het de laatste dagen? 3 Hoe pakken we het aan?
  3. De nacht is ver gevorderd 6 Studie 2 Schrik of troost 2 Sodom en Gomorra
  4. De nacht is ver gevorderd 18 Studie 3 Lessen uit het verleden 7 Conclusie
  5. God meester van goed en kwaad
  6. De Dag is nabij #8 Overzicht

Some one or something to fear #3 Cases, folks and outing

Fear to use a name of a ghost, person or group

5. Fear from knowing previous cases

Ghost fear

Ghost fear (Photo credit: @Doug88888)

It is not always from personal history that a person learns to fear. Regardless of whether they themselves have experienced trauma, or if they have observed the fear in others, people are aware in what happens in others and anticipate in what could happen to them when they know what happened to others in a similar situation. History has brought forth that people know how many people were teased, pestered, tormented and even killed for their love of God. Often they become worried to be put in an embarrassing situation if they would mention God or His Name. Their conscience pricks them, not having pangs of conscience, but more of the fear to become confronted with something others do not like, or would not find it ‘cool.’

6. Coming out

They should better have an uneasy conscience why they do not like to come out for those things they do believe. Because as a follower of Christ we should have a beautiful example in what Jesus did for his faith and for those people who even did not like him.

Christ the Saviour (Pantokrator), a 6th-centur...

Christ the Saviour (Pantokrator), a 6th-century encaustic icon from Saint Catherine’s Monastery, Mount Sinai. NB – slightly cut down – for full size see here (Photo credit: Wikipedia)

Nobody wants to be a figure of fun or made a fool of, and often it is not easy to be able to take a bit of teasing surely when we know that it easily can take on the form of bullying and going to worse.

Also to fear to be associated with loonies, conservatives, fools or lunatics or with associations or groups which are not so much liked in society.

For this reason several priests and preachers do not dare to use the Name of God. In the fifties we still could find Roman Catholic Bibles with the name Yehowah printed in it. But when a group of lay street-preachers started to put the attention more on God then on his son Jesus and the Church institutions, the Institutions themselves felt taken under fire, and wanted to bring it forth that those people using the name Jehovah were the children of the devil. But then they themselves could not use the same name as those ‘dangerous’ objectors. The growing Jehovah Witnesses became a formidable or fearsome adversary. The church institutions wanted to get rid of this opponent which tried to open the eyes of the unknowing parishioners. According to the Catholic Churches people should not read the Bible because they are not able to understand it. But now those common folk tried to get others to understand that anybody could find the Truth in the Word of God, the Bible.

7. Dangerous folks

Many institutions tried to bring a hate feeling for those ‘dangerous’ people of Jehovah, who had to be avoided at all costs. The fact that those Witnesses also dared to call at the door at the most awkward moments of the day did not make them very popular. That they also showed up at the worst moments was not in their favour. Therefore it was not difficult to have them become a subject of laughter and of hate mails.

According to several studies, when individuals are presented with fearful vs. neutral faces or being confronted with figures clothed in a certain way this triggersthe occipital cerebellar regions including the fusiform gyrus and the inferior parietal / superiortemporal gyri.[1]A fear is created by the looks of the persons. Everybody can see the Jehovah Witnesses from far away. (We probably do not have to have a picture here.)

The cognitive, and behavioural components make that several people come in to a psychological and physiological state whereby they produce worry going into anxiety, angst or in the worst case terror. The Jehovah Witnesses were considered a hazard. Nobody wanted to risk the loss of their members to such an association were everybody seemed so close to each other.They even considered the others in the group as brothers and sisters. That would make such a close relation that they would do a lot to help and protect each other.  It would be more difficult to get them away from the group than when they would stay just some individuals in a community. To make the fear greater for those people the churches found it best to say that those Witnesses of Jehovah were not only the adversaries of faith but also a dangerous sect or cult which would make that families would be broken up.


[1] Radua,Joaquim; Phillips, Mary L.; Russell, Tamara; Lawrence, Natalia; Marshall,Nicolette; Kalidindi, Sridevi; El-Hage, Wissam; McDonald, Colm et al. (2010).”Neural response to specific components of fearful faces in healthy andschizophrenic adults”. NeuroImage 49 (1): 939–946. doi:10.1016/j.neuroimage.2009.08.030. PMID 19699306.

+

Additional reading:

  1. 7000 to 20000 words spoken each day
  2. Darkness, light, burning fire, Truth and people in it
  3. Greatest single cause of atheism
  4. Breathing and growing with no heir
  5. Facing disaster fatigue
  6. Fear knocked at the door
  7. 8 fears caused by the fear of Man
  8. Walking alone?
  9. Fearing the right person
  10. Fear and protection
  11. Anxiety is the gap between the now and the later
  12. Vile language and behaviour plus little secrets
  13. Built on or Belonging to Jewish tradition #4 Mozaic and Noachide laws
  14. Condemnation of the World and Illustration of Justification
  15. Fear not tomorrow. God is already there
  16. Do not be afraid. Good news because a Saviour has been born
  17. Trusting, Faith, calling and Ascribing to Jehovah #2 Calling upon the Name of God
  18. Trusting, Faith, Calling and Ascribing to Jehovah #4 Transitoriness #1 Prosperity
  19. Trusting, Faith, Calling and Ascribing to Jehovah #4 Transitoriness #3 Rejoicing in the insistence
  20. Trusting, Faith, Calling and Ascribing to Jehovah #8 Prayer #6 Communication and manifestation
  21. I Only hope we find GOD again before it is too late !
  22. Look for your Refuge by God
  23. Praying For What We Want or Don’t Want
  24. Prophets making excuses
  25. Would You Run?
  26. Control and change
  27. When discouraged facing opposition
  28. Only the contrite self, sick of its pretensions, can find salvation
  29. Try driving forward instead of backwards
  30. Be strong and take courage
  31. A small trouble is like a pebble
  32. Look for today
  33. Rejoicing in the day
  34. Give your worries to God
  35. God is Positive
  36. God Feeds The Birds
  37. God become master of our passions
  38. No fear in love
  39. Joy: Foundation for a Positive Life
  40. Wondering
  41. Eternal Word that tells everything
  42. Power in the life of certain
  43. Being sure of their deliverance
  44. Jehovah’s Witnesses not only group that preach the good news
  45. Focus on Jehovah’s Witnesses
  46. Focus on Charles Taze Russell
  47. Charles Taze Russell never claimed to have found a new religion, or a new church.
  48. Bringing Good News into the world
  49. A small company of Jesus’ footstep follower
  50. Follower of Jesus part of a cult or a Christian
  51. Those who call the Christadelphians a cult
  52. Breaking up with a cult
  53. Being religious has benefits even in this life

+++

+

+

  • God’s Name is Jehovah, not ‘Yahweh’ (dontbefooled666.wordpress.com)
    When one does more research, they find that there are a multitude of Biblical names of places and people–even names of kings–that have meanings that center around God. These names begin with Jeho in English (Yeho in Hebrew) and some even include God’s whole name: Jehovah.
  • “Do not be Anxious.” An unrealistic expectation? (God’s Law and the Christian Pt. 3) (newjerusalem.net.au)
    If the standard of legalistic righteousness of the Pharisees was above most people’s heads, Jesus comes and shows that the standards of the law are much higher even than that – they are beyond the ceiling!
    +
    Jesus’ teaching on the Law shows me up. He tells me that lustful thoughts are adultery, so that I will see that I am an adulterer, filled with lust and ungodly desires; he tells me that anger is murder, so that I will see that I am a murderous, selfish person who lives for myself instead of others; He tells me my ‘spiritual life’ must be simple and private, so that I will see that I am craving the attention and approval of others in order to affirm my own sense of self righteousness.
    +
    Paul’s statement in Philippians 4:6 ‘…do not be anxious about anything…’ does not stand on it’s own; it is sandwiched between ‘The Lord is at hand’ and ‘the Peace of God, which surpasses all understanding, will guard your hearts and minds in Christ Jesus.’ Again, the character and faithfulness of God gives us reason to obey His call to trust and not be anxious.
    +
    Instead of listing the nature of our circumstances and concluding that all will be disastrous, we need to list the nature of our Father and His faithful and righteous acts so that we will conclude that He is good and can be trusted to world for good in whatever may be around the corner, be it gladness or grief.
  • Preaching the Gospel as Gospel: When Law Becomes Torah (afkimel.wordpress.com)
    There is an old story about a Lutheran pastor who, after a long ministry of rightly distinguishing law and gospel, announced on his death bed: “I shall most certainly go to heaven, as I cannot remember ever having done a good work.” The story touches on the great fear we all have about the preaching of the gospel in the performative mode of unconditional promise—it seems to make good works and personal holiness irrelevant. During his lifetime Catholic apologists violently hurled the antinomian accusation against Martin Luther, and he struggled to express why it did not apply to the reforming doctrine.
    +
    if the preacher is never accused of antinomianism, this probably means he is not preaching the authentic gospel at all.
    +
    Most preachers therefore prefer the carrot-stick approach, which is simply the way the world works. First tell the congregation that following Jesus is the good and right thing to do, with outstanding rewards in heaven and maybe some perks in the present; and then threaten them with punishment if they fail to comply (fire and brimstone works pretty well). In other words, preachers and congregations prefer the preaching of the law. It’s what comes natural because it is natural: law structures our fallen existence.
    +
    Proclaiming gospel in the performative mode of unconditional promise can be frightening, both for the preacher and the congregation. Exhortation is so much safer. It maintains the status quo.
  • A Satisfied Spirit Fears Not (asatisfiedspirit.com)
    Throughout scripture we are told not to be afraid.  Why is that?  God knew, when He put Adam and Eve out of the garden, that fear would be a part of everyday life.  So then what do we fear?  For me,  it’s something will happen to someone I love when they are not near me.  Or, there won’t be enough money for everything we need.  Or, not enough time for what I need to get done.  Or, someone will not like how I look.
    +
    I’m told the only way to conquer my fear is to face it.  Perhaps so but the Word says I don’t have to face it alone.  God is always with me and with Him all the the Angel Armies of Heaven.  Why would I fear with that at my Protector’s disposal?
  • The Right To Be Wrong About Everything (isylumn.wordpress.com)
    everything we know about the universe may be wrong. And Science will correct itself even if men must admit there truly is a Higher Power.Until then and the perspective never, men must question everything they know. So, what if everything we know about the universe is wrong? What then? Wild possibilities feed verdant imaginations. One would have to dream as a child to even contemplate answers. Indeed, the question itself sounds as if asked by a kid in grade school.
  • Man fires 19 rounds at Jehovah’s Witnesses (huffingtonpost.com)
    After telling a group of three Jehovah’s Witnesses to get lost, Centeron, Ark., resident John Baldwin, 35, fired about 19 shots at the group as they were leaving, police said.
  • “Ye Are My Witnesses, Saith Jehovah Baldwin: Arkansas Man Arrested For Firing Shots At Jehovah’s Witnesses Who Approached Him On His Lawn (jonathanturley.org)
    Jehovah’s Witnesses in Arkansas will soon be called to be witnesses of a different kind for John Baldwin, 35. Baldwin is charged with aggravated assault after firing 13 times at the Jehovah’s Witnesses who approached him in his front yard.
    +
    I guess Baldwin is another one of those “responsible guns owners” we have all been hearing about. The thought that this man could even think that firing shots at these women was appropriate and acceptable conduct makes my blood run cold. He should be put away for attempted murder and they should file a law suit and take his house. While justice in the next world may be the Lord’s Baldwin deserves a little earthly justice as soon as possible!
  • Jehovah’s Witnesses and Pedophilia (alexjamesisnotmyrealname.wordpress.com)
    JWs insist on what they call the “two witness” rule, meaning that there must be two witnesses to any crime for them to move forward with any type of action.
    +
    Child sex assault rarely if ever has a second witness to the crime.  However, there is no reason that Jehovah’s Witnesses cannot consider it as having happened “in a field.”  I would like an explanation as to why they ignore this scriptural principle and continue to insist that nothing be done to investigate allegations of child sexual assaults in their midst if there is not this second witness to the crime.
  • Rosary No More!! Why I Stopped Praying The Rosary!! (Testimony of a Former Roman Catholic) (soulrefuge.org)
    I write this post as a former Roman Catholic, and as one who has forever stopped praying the Roman Catholic Rosary. For those of you who are not familiar with the Rosary, the Rosary is a set of beads, each bead representing a prayer. The majority of those beads represent a prayer well known as the “Hail Mary” and there are 53 “Hail Mary’s” on each bead set of 5 decades. There are also larger beads which would represent the Lord’s prayer (Our Father) but there are only 6 of them on the rosary. There is a crucifix on the end, and the “Apostles Creed” would be said on that, and there are also “Glory Be” prayers that are said on that Rosary.
    +
    The Lord Jesus Christ set me free from the darkness of Roman Catholicism, and it’s false Gospel over 20 years ago, and people are being seduced in our day, like never before! There is very little resistance to Rome, in the pulpits in our time, even though many know Rome preaches a false gospel. Many are afraid of offending other “big name Christians” whose ministries are known around the world. Could it be that they are receiving funding from the compromisers, and do not want to lose that funding, should they speak out?